I SA/Łd 361/07

Dnia 2 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Kowalski, , , po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustaleń i wniosków z przeprowadzonego postępowania kontrolnego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę. Pismem z dnia 7 lutego 2007 r. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustaleń i wniosków z przeprowadzonego postępowania kontrolnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że wynik kontroli, którego dotyczy skarga, nie stanowi aktu z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, od którego można wnieść skargę na podstawie art. 52 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy, zostały określone w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Zakres właściwości rzeczowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wyznaczają przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 roku Nr 153, poz. 1270) – dalej p.p.s.a.. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 - 8 powołanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2) i postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3). Ponadto sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na inne niż wyżej wymienione akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) i bezczynność organów w przypadkach określonych w punkcie 1- 4 ( pkt 8). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 powołanej ustawy). Dyrektor Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Ł. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Ł. Zaskarżony wynik został wydany na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy z dnia 28 września 1991 r. o kontroli skarbowej (Dz. U. z 2004 r., Nr 8, poz. 65 ze zm.) i wskazuje uchybienia wynikające z: naruszenia zasad i trybu udzielania dotacji z budżetu państwa, określonych przepisami art. 12 a ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r., Nr 64, poz. 414 ze zm.) oraz art. 25 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r., Nr 64, poz. 593 ze zm.) przy zlecaniu przez MOPS w Ł. realizacji zadań z zakresu pomocy społecznej podmiotom uprawnionym; oraz udzielania zamówień publicznych podmiotom nie posiadającym zezwoleń na prowadzenie domu pomocy społecznej. W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 grudnia 2000 r. FPS 13/2000 (ONSA 2001/2 poz. 58), sąd wyraził pogląd, że wynik kontroli skarbowej, który wskazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie podlega zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie można go bowiem zakwalifikować jako aktu albo czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA (Dz. U. 1995 r. Nr 74 poz. 368 ze zm.). W rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z takim właśnie wynikiem kontroli, ograniczającym się do ustaleń faktycznych i wytknięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Brak w nim końcowych wskazań i wniosków, z których wynikałyby dla strony skarżącej bezpośrednie i konkretne obowiązki, sprawia, że zaskarżony wynik kontroli nie podlega badaniu przez sąd administracyjny. Zaskarżony wynik kontroli nie wskazuje terminu usunięcia opisanych w nim nieprawidłowości, nie zobowiązuje tym samym do podjęcia działań. Formułuje jedynie obowiązek przestrzegania w przyszłości przepisów ustaw o finansach publicznych, o pomocy społecznej oraz prawa zamówień publicznych przy wydatkowaniu środków publicznych. Ponadto nie stanowi on podstawy do korekt kwot otrzymanych dotacji celowych. Wskazane nim ustalenia podlegają jedynie ocenie i rozpatrzeniu przez dysponenta środków budżetowych. Reasumując należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie wynik kontroli, którego dotyczy skarga, nie stanowi aktu z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, od którego można wnieść skargę na podstawie art. 52 § 3 p.p.s.a.. Nie mieści się on w katalogu określonym w art. 3 § 2 ustawy prawo o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że na wynik kontroli w rozpoznawanej sprawie nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.