II SA/Bd 331/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Asesor WSA Grzegorz Saniewski Protokolant Elżbieta Brandt po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 31 maja 2007 r. sprawy ze skargi J.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oddala skargę Na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1, art. 37 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 1 i ust. 3, art. 106 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (j.t. Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593) i art. 66 pkt 26, art. 73 pkt 9, art. 75 ust. 10 oraz art. 79 ust. 1 i 2, art. 81 ust. 8 pkt 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. Nr 210, poz. 2135) oraz zarządzenia Wójta Gminy C. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. w sprawie udzielenia Kierownikowi Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych po rozpatrzeniu wniosku Nr [...] złożonego dnia [...] listopada 2006 r. przez J.K. decyzją GOPS [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. działając z upoważnienia Wójta Gminy C., Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. przyznał [...] świadczenie z pomocy społecznej w formie zasiłku stałego na okres od [...] listopada 2006 r. do [...] maja 2009 r. w wysokości 315,60 zł za miesiąc listopad 2006 r. oraz w wysokości 444,- zł od [...] grudnia 2006 r. składkę zdrowotną w wysokości 8,75% od kwoty zasiłku stałego na czas trwania świadczenia. W odwołaniu wniesionym od powyższej decyzji J.K. zakwestionował datę, od której otrzymał wnioskowane świadczenie uważając, że powinien otrzymać je od daty ustalenia umiarkowanego stopnia niepełnosprawności to znaczy od czerwca 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] stycznia 2007 r. – [...] na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2, art. 17 ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 ze zm.), oraz art. 37 w związku z art. 106 ust. 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając swą decyzję organ odwoławczy wskazał, że z akt sprawy wynika, ze J.K. przedkładając w dniu [...] listopada 2006 r. orzeczenie o stopniu niepełnosprawności nr [...] wydane przez Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] listopada 2006 r. zaliczające wnioskodawcę do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na okres od dnia [...] czerwca 2006 r. do dnia [...] maja 2009 r. zgłosił wniosek o przyznanie zasiłku stałego. Zostało to odnotowane w aktualizacji wywiadu środowiskowego w dniu [...] listopada 2006 r. który został podpisany własnoręcznie przez zainteresowanego. Spowodowało to przyznanie świadczenia na okres od dnia [...] listopada 2006 r. do [...] maja 2009 r. zgodnie z art. 106 ust. 3, który jednoznacznie stanowi, że świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca na okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymagana dokumentacją. Organ wskazał także, że obowiązujące przepisy prawa nie przewidują możliwości przyznania zasiłku stałego od daty ustalenia niepełnosprawności w orzeczeniu o niepełnosprawności. Na powyższą decyzję J.K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy. Domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji, wskazał – tak samo jak w odwołaniu – że nie zgadza się z decyzją Kolegium, gdyż orzeczenie sądu zaliczające go do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zostało wydane [...] września 2006 r. i obowiązuje od czerwca 2006 roku. Natomiast Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności wydał swoje orzeczenie dopiero [...] listopada 2006 r. Dlatego też uważa, że powinien otrzymać zasiłek stały również od [...] czerwca 2006 r., a nie od [...] listopada 2006 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że Kolegium nie znalazło podstaw do zmiany decyzji we własnym zakresie. Zgodnie z art. 106 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. Ustawa nie przewiduje przyznania zasiłków za okres poprzedzający miesiąc złożenia wniosku. Zdaniem Kolegium organ I instancji prawidłowo ustalił datę początkową przyznania zasiłku stałego skoro wniosek strony wpłynął w dniu [...] listopada 2006 r. Kwestie podniesione w skardze nie mają wpływu na termin przyznania zasiłku stałego, gdyż samo posiadanie orzeczenia o niepełnosprawności mimo, że koniecznie, jest nie wystarczające. Trzeba jeszcze złożyć do właściwego organu wniosek o przyznanie zasiłku stałego i data złożenia tego wniosku jest decydująca w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. Odnosząc to do niniejszej sprawy należało więc zbadać czy zaskarżona decyzja zgodna jest z przepisami ustawy z dnia 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (Dz. U. z 2001 r. Nr 79, poz. 856 z późn. zm.), ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.). Zasady i tryb przyznawania świadczeń pieniężnych i rzeczowych w zakresie pomocy społecznej określa ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r. Nr 64, poz. 593 z późn. zm.). Zgodnie z jej art. 37 § 1 pkt 2 zasiłek stały, który jest przedmiotem zaskarżonej decyzji, przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub niepełnosprawności, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej przy czym kwota zasiłku nie może być wyższa niż 444 zł. Wynika to z art. 37 ust. 2 pkt 1 tej ustawy. Tak więc przyznanie świadczenia nie zależy od swobodnego uznania organu pomocy społecznej rozpatrującego wniosek strony, ale od spełnienia przez stronę ustawowych warunków jego otrzymania określonych właśnie w powołanej ustawie o pomocy społecznej. Zadanie organu administracji publicznej polega więc na ustaleniu czy te warunki zostały spełnione. Sposób ustalania wysokości zasiłku stałego wynika wprost z art. 37 ust. 2 pkt 1 i ust. 3 tej ustawy. Zgodnie z tym przepisem zasiłek stały ustala się w wysokości różnicy kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby z tym, że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 444 zł miesięcznie. Należy w tym miejscu zauważyć, że kryterium dochodowe osoby samotnie gospodarującej określone w art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy wynosi 477 zł. Ustawodawca określił również w art. 8 ust. 3 definicję dochodu ustalając, że jest to suma miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania. Zgodnie z art. 133 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Z akt tych wynika zaś, że organ I instancji uwzględnił wyjaśnienia skarżącego zawarte w jego oświadczeniu, w którym stwierdza, że rezygnuje z użytkowania gospodarstwa rolnego. Konsekwencją tego oświadczenia jest ustalenie, że skarżący nie posiada żadnego własnego źródła dochodu mimo, że prowadzi odrębne gospodarstwo domowe i dlatego organ prawidłowo przyznał świadczenie w wysokości 444 zł miesięcznie. Z przedłożonych akt wynika także, że skarżący przedkładając w dniu [...] listopada 2006 r. orzeczenie o stopniu niepełnosprawności nr [...] wydane przez Wojewódzki Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] z dnia [...] listopada 2006 r. zaliczając skarżącego do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności na okres od dnia [...] czerwca 2006 r. do dnia [...] maja 2009 r. zgłosił wniosek o przyznanie zasiłku stałego. Zostało to odnotowane w aktualizacji wywiadu środowiskowego w dniu [...] listopada 2006 r. i potwierdzone podpisem skarżącego. Spowodowało to przyznanie świadczenia na okres od dnia [...] listopada 2006 r. do [...] maja 2009 r. zgodnie z art. 106 ust. 3, ww. ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej. Przepis ten expressis verbis stanowi, że świadczenia pieniężne z pomocy społecznej przyznaje się i wypłaca za okres miesiąca kalendarzowego, począwszy od miesiąca, w którym został złożony wniosek wraz z wymaganą dokumentacją. W przypadku gdy uprawnienie do świadczenia nie obejmuje pełnego miesiąca, świadczenie przyznaje się na niepełny miesiąc, a kwotę świadczenia ustala się, dzieląc pełne kwoty przez liczbę dni kalendarzowych tego miesiąca i mnożąc przez liczbę dni objętych świadczeniem. Żaden z przepisów tej ustawy ani też jakiejkolwiek innej obowiązującej ustawy nie przewiduje możliwości przyznania zasiłku stałego od daty ustalenia niepełnosprawności w orzeczeniu o niepełnosprawności. Zaskarżona decyzja zgodna jest, więc z przepisami ww. ustawy o pomocy społecznej. Przy jej wydawaniu nie doszło także do naruszenia jakiegokolwiek innego przepisu prawa, a w szczególności przepisów kodeksu postępowania administracyjnego czy też ustawy z 12 października 1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę oddalić uznając, że przy wydaniu decyzji nie naruszono obowiązującego prawa.