II SAB/Sz 6/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska Protokolant Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2007r. sprawy ze skargi Spółki A. na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę Spółka A, działając przez pełnomocnika, wniosła w dniu [...] r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta, polegająca na braku wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie centrum zaopatrzenia hurtowego obiektów usługowo-handlowych o powierzchni ok. [...] m² wraz z parkingiem i infrastrukturą na działkach przy ul. [...]. Skarga oparta została na następujących zarzutach: 1. naruszenia przepisu postępowania, to jest art. 35 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez brak załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki; 2. naruszenia przepisu postępowania, to jest art. 104 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez brak załatwienia sprawy przez wydanie decyzji; 3. naruszenia przepisu postępowania, to jest art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez pozbawienie skarżącego prawa do rozstrzygnięcia jego indywidualnej sprawy w ustawowym terminie; 4. naruszenia przepisu postępowania, to jest art. 8 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez brak rozstrzygnięcia przez organ wątpliwości na korzyść obywatela. W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosła o zobowiązanie Prezydenta Miasta do wydania w trybie pilnym decyzji o warunkach zabudowy zgodnie z wnioskiem. W uzasadnieniu skarżąca opisała przebieg postępowania od dnia złożenia wniosku tj. od [...] r. Wskazała, że w dniu [...] r. Prezydent Miasta zawiesił postępowanie w sprawie, które to postanowienie zostało uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...] r. Postanowieniem z dnia [...] r. Prezydent Miasta ponownie zawiesił wszczęte wnioskiem z dnia [...] r. postępowanie. Z kolei to postanowienie wyeliminowane zostało z obrotu prawnego postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., w którym stwierdzono jego nieważność jako rażąco naruszającego prawo. Wobec przedłużającego się uzyskania decyzji ustalającej warunki zabudowy skarżąca pismem z dnia [...] r. złożyła skargę na bezczynność Prezydenta Miasta. Dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowiło uznać zażalenie na bezczynność za nieuzasadnione. Dalej skarżąca podniosła, że organ nie przedstawił żadnych okoliczności o charakterze prawnym, proceduralnym, ani faktycznym, które uzasadniałby brak załatwienia sprawy w terminie. Faktem jest, iż postępowanie w sprawie było przez pewne okresy czasu zawieszone (od dnia [...].). Mając jednak na względzie fakt, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze dwukrotnie stwierdziło, iż zawieszenie nie było zasadne, brak jest przesłanek aby nie zaliczyć tego okresu do okresu załatwienia sprawy. Nawet jednak gdyby przedmiotowy okres zawieszenia postępowania nie został wliczony do terminu załatwienia sprawy, stwierdzić należy, iż termin ten przekroczony został kilkakrotnie. Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podkreślił, że nie mógł skorzystać z dyspozycji przepisu art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i uwzględnić skargi, bowiem skarżąca domaga się wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie warunków zabudowy, której wydanie jest prawnie niedopuszczalne. Uwzględniając powyższe w dniu [...] r. wydał, na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, postanowienie o zawieszeniu postępowania z wniosku skarżącej – do czasu uchwalenia obowiązkowego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu zawartego między ulicami [...], działką nr [...] w obrębie [...] położoną równolegle do linii kolejowej [...] i działką nr [...] w obrębie [...]. W uzasadnieniu powołanego postanowienia organ przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego oraz wyjaśnił zarówno przyczynę niedopuszczalności wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie, jak również przyczynę obligatoryjnego zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając skargę na bezczynność organu za zasadną Sąd zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa - przepis art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a. Zdaniem Sądu, organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 K.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych, a mających na celu usunięcie przeszkody do wydania decyzji. W rozpoznawanej sprawie ta sytuacja nie ma miejsca. W przesłanych Sądowi aktach administracyjnych znajduje się postanowienie Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...], zawieszające postępowanie w sprawie z wniosku skarżącej o wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy - do czasu uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru, na którym zlokalizowane są działki nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...]. Sąd ustalił - potwierdził to również na rozprawie pełnomocnik skarżącej, iż rzeczone postanowienie doręczone zostało skarżącej w dniu [...] r. Skarżąca wniosła zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , które postanowieniem z dnia [...]r. utrzymało w mocy ww. postanowienie Prezydenta Miasta . Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżąca wniosła kolejną skargę do tut. Sądu. Zgodnie z przepisem art. 103 Kodeks postępowania administracyjnego zawieszenie postępowania wstrzymuje bieg terminów przewidzianych w kodeksie. Skutkiem prawnym zawieszenia postępowania jest brak możliwości podejmowania jakichkolwiek czynności w sprawie zarówno przez stronę, jaki i organ administracji publicznej prowadzący postępowanie. Oznacza to, że w okresie zawieszenia postępowania organ nie może wydać żądanej przez stronę decyzji o warunkach zabudowy. Tym samym w przedmiotowej Sąd nie może zobowiązać Prezydenta Miasta do wydania takiej decyzji w określonym terminie, skoro postępowanie w sprawie jest zawieszone. W tej sytuacji, na podstawie art. 151 P.p.s.a., należało skargę oddalić.