II SA/Sz 1400/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda Sędziowie Asesor WSA Arkadiusz Windak /spr./ Asesor WSA Joanna Wojciechowska Protokolant Małgorzata Frej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2007 r. sprawy ze skargi H. K. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 28 listopada 2002 r. sygn. akt SA/Sz 1529/02 oddalającym skargę na uchwałę Rady Miasta z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia na rok [...] limitu nowych zezwoleń na zarobkowy przewóz taksówkami na obszarze Gminy Miasto [...] p o s t a n a w i a: o d r z u c i ć skargę o wznowienie postępowania sądowego. U z a s a d n i e n i e : W dniu [...] r. H. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia [...] r., sygn. akt SA/Sz 1529/02, oddalającego Jego skargę na Uchwałę Rady Miasta [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie określenia na rok [...] limitu nowych zezwoleń na zarobkowy przewóz taksówkami na obszarze Gminy Miasto [...]. Wezwany przez Sąd do wskazania podstawy prawnej żądania wznowienia postępowania i jej uzasadnienia H. K. w piśmie z dnia [...] r. wyjaśnił, że podstawą skargi o wznowienie postępowania stanowi art. 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tj. wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy, którym jest wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 czerwca 2001 r., sygn. V SA 3718/2000. Skarżący podał, że wyrok ten określa tok postępowania organu, który w granicach dowolności administracyjnej wyznaczonej przepisami ogranicza prawa konstytucyjne obywateli. Zdaniem H. K., Rada Miasta [...] nie udowodniła przed sądem, że ograniczenia wyznaczone skarżoną uchwałą wypełniają wskazania wymienione w w/w wyroku NSA. Nie wykazał tego również Prezydent Miasta [,...] w odpowiedzi na wezwania. Jednocześnie H. K. oświadczył, że z treścią przywołanego wyroku NSA zapoznał się w dniu [...] r., zaś jego wartość procesową uświadomił sobie w dniach [...] r. W kolejnym piśmie z dnia [...] r. H. K. zwrócił się do Sądu z prośbą o przyjęcie "korekty" jego stanowiska zawartego w piśmie z dnia [...] r. w zakresie podstawy wniosku o wznowienie postępowania i rozpatrzenie go w oparciu o art. 273 § 2 p.p.s.a. Przesłanką wznowienia postępowania stanowić ma wykrycie środka dowodowego pozostającego w ścisłym związku skutkowo-przyczynowym z przedmiotem zaskarżenia. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie o sygn. akt SA/Sz 1529/02 było naruszenie zasady dialogu i współpracy oraz prawa do informacji o działaniu władz ograniczających wolności działalności gospodarczej. Według H. K., Rada Miasta [...] nie oddalając jego zarzutów naruszenia praw konstytucyjnych naruszyła art. 20 w zw. z art. 61 ust. 1 Konstytucji. W ocenie skarżącego, środek dowodowy uzasadniający wznowienie postępowania stanowi wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2001 r., sygn. akt V SA 3718/2000. Rada Miasta [...] nie ustosunkowała się do wniesionej skargi o wznowienie postępowania sądowego. Na rozprawie w dniu [...] r. H. K. stwierdził, że podtrzymuje swoje stanowisko w sprawie i precyzuje żądanie wznowienia postępowania zarówno w oparciu o przepis art. 273 § 2 jak i art. 273 § 3 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje Przed przystąpieniem do oceny wniesionej skargi należy podkreślić nadzwyczajność środka prawnego jakim jest skarga o wznowienie postępowania sądowego. Może być ona oparta wyłącznie na ściśle określonych podstawach, co wiąże się z zapewnieniem stabilności prawomocnych orzeczeń sądowych. Istotne jest również to, że w postępowaniu ze skargi o wznowienie postępowania Sąd rozpoznaje jedynie zarzuty leżące w zakreślonej przez stronę podstawie wznowienia. Możliwość skutecznego złożenia skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem sądu administracyjnego uzależniona jest od spełnienia określonych warunków formalnych wyartykułowanych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określanej w dalszej części uzasadnienia skrótem "p.p.s.a.". Skarga taka musi: - dotyczyć prawomocnego orzeczenia sądu kończącego postępowanie w sprawie (art. 270 p.p.s.a.), - zostać wniesiona w terminie trzymiesięcznym, liczonym od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy (art. 277 p.p.s.a.), - zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd odrzuca wniosek o wznowienie (art. 280 § 1 p.p.s.a.). Sąd odrzuca również skargę o wznowienie postępowania jako niedopuszczalną jeżeli wskazane przez skarżącego przesłanki wznowienia postępowania nie istnieją, czyli brak jest realnej podstawy wznowienia albo termin do wniesienia skargi nie został zachowany - art. 281 p.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. 2, s. 608; J. P. Tarno "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", wyd. 2, s. 560). W przeciwnym wypadku Sąd wznawia postępowanie, które może się zakończyć w sposób określony w art. 282 § 2 i 3 p.p.s.a. H. K. wnosząc skargę o wznowienie postępowania w dniu [...] r., uzupełnioną pismem z dnia [...]r., jako ustawową podstawę wznowienia postępowania wskazał art. 273 § 3 p.p.s.a. Według wyjaśnień skarżącego, wniosek o wznowienie postępowania złożył w terminie 3 miesięcy od daty dowiedzenia się o wyroku NSA z dnia NSA z dnia 21 czerwca 2001 r., sygn. akt V SA 3718/2000, która to okoliczność stanowić ma "wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy". Zgodnie z art. 273 § 3 zdanie pierwsze p.p.s.a., "można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy". Pod pojęciem tej samej sprawy należy rozumieć sytuację w której orzeczenie, o którym mowa w art. 273 § 3, dotyczy sprawy tożsamej przedmiotowo jak i podmiotowo, a więc sytuacji, w której w późniejszym procesie doszło na naruszenia powagi rzeczy osądzonej. Oceniając wskazaną przez H. K. przyczynę wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Szczecinie z dnia 28 listopada 2002 r., sygn. akt SA/Sz 1529/02, Sąd stwierdził, że nie odpowiada ona określonym w art. 273 § 3 p.p.s.a. podstawom wznowienia. Podstawę taką nie może stanowić przywołane przez skarżącego orzeczenie, ponieważ wyraża ono stanowisko w innej sprawie. Pomiędzy w/w wyrokiem z dnia [...] r. i wyrokiem NSA z dnia 21 czerwca 2001 r., sygn. akt V SA 3718/2000 nie zachodzi żaden związek podmiotowy - nie dotyczą one tych samych stron postępowania. Odnośnie wskazania przez H. K. w piśmie z dnia [...]r. drugiej podstawy wznowienia postępowania, którą stanowić ma ten sam wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2001 r., sygn. akt V SA 3718/2000 jako "wykryty nowy środek dowodowy pozostający w ścisłym związku przyczynowo-skutkowym z przedmiotem zaskarżenia", należy stwierdzić, że powołanie się przez skarżącego w [...] r. na w/w wyrok w kontekście zaistnienia przesłanki, o której mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a w sytuacji, w której był on skarżącemu znany co najmniej [...] r. (według wyjaśnień złożonych w piśmie z dnia [...] r.), nastąpiło z uchybieniem ustawowego terminu umożliwiającego złożenie żądania wznowienia postępowania. Stosownie bowiem do treści art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Reasumując, wobec uznania, że wystąpił rzeczywisty brak ustawowej podstawy wznowienia postępowania o której mowa w art. 273 § 3 p.p.s.a. zaś wskazanie żądania wznowienia postępowania w oparciu o art. 273 § 2 p.p.s.a. nastąpiło z uchybieniem terminu o którym mowa w art. 277 p.p.s.a., skargę o wznowienie postępowania jako niedopuszczalną należało odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie orzekł na podstawie art. 281 p.p.s.a.