I SA/Wa 324/07

WyrokWSA w Warszawie2007-05-30

Skład orzekający: sędzia NSA Ewa Dzbeńska, sędzia WSA Emilia Lewandowska, asesor WSA Przemysław Żmich

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy decyzja o odmowie stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez gminę prawa własności nieruchomości może zostać wydana bez wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, w szczególności bez udowodnienia istnienia tytułu prawnego do nieruchomości w dniu wejścia w życie ustawy komunalizacyjnej?
Ratio decidendi
Organy administracji obu instancji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego oraz przepisy ustawy komunalizacyjnej, nie zbierając i nie rozpatrując w sposób wyczerpujący materiału dowodowego. Decyzja o ustaleniu opłat za zarząd nieruchomością nie jest wystarczającym dowodem ustanowienia zarządu w sensie prawnym, a brak jest dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości dla przedsiębiorstwa państwowego. W związku z tym, nieruchomość powinna zostać uznana za mienie ogólnonarodowe podlegające komunalizacji.
Stan faktyczny
Gmina W. zaskarżyła decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej utrzymującą w mocy decyzję Wojewody o odmowie stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez gminę prawa własności nieruchomości. Organy uznały, że nieruchomość, będąca w dniu 27 maja 1990 r. własnością Skarbu Państwa, pozostawała w zarządzie przedsiębiorstwa państwowego, co wykluczało komunalizację. Gmina podniosła w odwołaniu i skardze, że decyzje organów opierają się na błędnym wywodzeniu prawa zarządu z decyzji ustalającej opłaty, a brak jest dowodu na istnienie tytułu prawnego do nieruchomości w dniu 27 maja 1990 r.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej oraz poprzedzającą ją decyzję Wojewody. Stwierdzono, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. Zasądzono od Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej na rzecz Gminy W. kwotę 200 zł tytułem wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Dzbeńska (spr.) sędzia WSA Emilia Lewandowska asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant referendarz sądowy Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2007 r. sprawy ze skargi Gminy W. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez gminę prawa własności nieruchomości 1. uchyla zaskarżona decyzję oraz decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej na rzecz Gminy W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] października 2006 r. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. o odmowie stwierdzenia nabycia z mocy prawa przez gminę miejską W. prawa własności nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej w ewidencji gruntów w obrębie [...] jako działka nr [...]. Wojewoda [...] w uzasadnieniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2006 r., w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego oraz na podstawnie załączonych do akt dokumentów inwentaryzacyjnych, uznał, że przedmiotowa nieruchomość stanowiąca w dniu 27 maja 1990 r. własność Skarbu Państwa pozostawała wówczas w zarządzie Centrali Produktów [...] "[...]" w W. Okręgowej Dyrekcji w W. ustanowionym decyzją Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] stycznia 1969 r., nr [...]. W oparciu o tę decyzję Zastępca Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w W. decyzją z dnia [...] listopada 1988 r., nr [...] ustalił opłatę roczną za zarząd działką nr [...]. Skoro sporne mienie nie należało w dniu 27 maja 1990 r. do terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego, to nie mogło podlegać skomunalizowaniu z mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32 poz. 191 ze zm.) na rzecz gminy miejskiej W. Od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. odwołało się Miasto W. W odwołaniu podniosło, że decyzja Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] stycznia 1969 r., nr [...] nie ustala, jak twierdzi Wojewoda, prawa zarządu do nieruchomości, lecz dotyczy ustalenia opłat z tytułu użytkowania terenu. Zatem nie stanowi dowodu na istnienie prawa zarządu. Zgodnie bowiem z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego istnienia prawa zarządu nieruchomością nie można domniemywać lecz musi ono wynikać wprost z decyzji bądź ustanowienia go w inny prawem przewidziany sposób. Rozpatrując powyższe odwołanie Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa uznała, że choć w aktach sprawy brak powołanej w rozstrzygnięciu Wojewody decyzji Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] stycznia 1969 r., to z treści decyzji Zastępcy Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w W. z dnia [...] listopada 1988 r. ustalającej opłatę roczną za zarząd przedmiotową działką, wynika wyraźnie, że działka ta została wcześniej, w dniu [...] stycznia 1969 r. na podstawie decyzji Prezydium Rady Narodowej Miasta W. przekazana [...] Przedsiębiorstwu Obrotu Produktami [...] "[...]" w W., w związku z czym nie mogła być przedmiotem komunalizacji. Skargę od powyższej decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Miasto W. wnosząc o jej uchylenie, załączając jednocześnie kopię decyzji Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] stycznia 1969 r., nr [...]. Zdaniem skarżącego wywodzenie z treści decyzji Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] stycznia 1969 r. zarządu jest nieuzasadnione, gdyż decyzja ta nie dotyczy ustanowienia po stronie przedsiębiorstwa państwowego tytułu prawnorzeczowego w postaci prawa użytkowania, lecz orzeka jedynie o wysokości opłat rocznych z tytułu użytkowania przez to przedsiębiorstwo terenu oznaczonego wówczas jako parcela nr [...]. Skarżący zauważył, że w związku z powyższym w niniejszej sprawie brak jest dowodu, że w dniu 27 maja 1990 r. przedsiębiorstwo państwowe posiadało do przedmiotowej nieruchomości tytuł prawny. W odpowiedzi na skargę Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ wskazał jednocześnie, że z materiału dowodowego przedstawionego przez strony niniejszego postępowania i będącego przedmiotem postępowania odwoławczego wynikało, że sporna nieruchomość została przekazana Przedsiębiorstwu "[...]" w zarząd wcześniej wydaną decyzją Prezydium Rady Narodowej Miasta W. z dnia [...] stycznia 1969 r., której kopię skarżący przedłożył dopiero łącznie ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Organ odwoławczy na etapie skargi skierowanej do Sądu nie może już prowadzić instancyjnego sprawdzania materiału dowodowego przekazanego łącznie ze skargą, ani podjąć w tym celu decyzji kasacyjnej. Ponieważ w toku prowadzonego postępowania odwoławczego w drugiej instancji zebrany materiał dowodowy wskazywał przewidziane prawem ustanowienie prawa zarządu przedmiotowym mieniem przez [...] Przedsiębiorstwo Obrotu Produktami [...] "[...]", oba organy miały obowiązek i rozstrzygnęły jak w decyzjach. W związku z powyższym, Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W myśl przepisów ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych dla komunalizacji mienia ogólnonarodowego z mocy prawa decydujące znaczenie ma stan prawny i faktyczny mienia w dniu wejścia w życie ustawy, tj. 27 maja 1990 r. Przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 wspomnianej wyżej ustawy stanowi, że jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, mienie ogólnonarodowe (państwowe) należące do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego staje się w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy z mocy prawa mieniem właściwych gmin. Kluczowym zagadnieniem w sprawie było ustalenie, czy w dniu wejścia w życie ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych, czyli dnia 27 maja 1990 r., działka nr [...] stanowiła mienie ogólnonarodowe (państwowe), a jeżeli tak, to w czyim pozostawała zarządzie. W tej zaś kwestii, w ocenie Sądu, organy obu instancji nie zebrały i nie rozpatrzyły w wyczerpujący sposób materiału dowodowego. Dokumentami w oparciu o które organy poczyniły swoje ustalenia jest decyzja Zastępcy Kierownika Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Urzędu Miejskiego w W. z dnia [...] listopada 1988 r., ustalająca opłatę roczną za zarząd nieruchomością oraz karta inwentaryzacyjna przedmiotowej nieruchomości. Decyzja o ustanowieniu opłat za zarząd (mający charakter faktyczny) nie była według stanu prawnego obowiązującego w dniu 27 maja 1990 r. wystarczającym dowodem ustanowienia zarządu w sensie prawnym. Zarząd w sensie prawnym mógł powstać jedynie w sposób określony w art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości, a więc na podstawie decyzji o przekazaniu gruntów w zarząd albo na podstawie zawartej, za zezwoleniem właściwego organu, umowy o przekazaniu nieruchomości między państwowymi jednostkami organizacyjnymi bądź umowy o nabyciu nieruchomości. W aktach sprawy brak jest dokumentu, z którego by wynikał tytuł prawny do gruntu dla [...] Przedsiębiorstwa Obrotu Produktami [...] "[...]". Skoro [...] nie legitymował się tytułem prawnym do przedmiotowej nieruchomości to przyjąć należy, że działka [...] w dacie wejścia w życie ustawy komunalizacyjnej nie należała do przedsiębiorstwa państwowego, ale do terenowego organu administracji państwowej stopnia podstawowego i podlega komunalizacji z mocy prawa na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Odnosząc się natomiast do znajdującej się w aktach karty inwentaryzacyjnej zauważyć należy, że nie została ona opatrzona żadną datą, co nie pozwala ustalić, czy potwierdzony tą kartą stan prawny działki [...] miał miejsce w dniu 27 maja 1990 r. W tej sytuacji uznać należy, że organy obu instancji naruszyły przepisy art. 7 i art. 77 kpa oraz art. 5 ust. 1 cyt. ustawy z dnia 10 maja 1990 r., co prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c oraz art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 13.07.2026. · Źródło