I OZ 128/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 5 listopada 2007 r. sygn. akt II SA/Bd 312/07 o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku tego Sądu z dnia 30 maja 2007 r. w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stypendium szkolnego postanawia: oddalić zażalenie Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił wniosek A. P. o uzupełnienie wyroku tego Sądu z dnia 30 maja 2007 r. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący wnioskiem z dnia 12 lipca 2007 r. zażądał uzupełnienia wyroku tego Sądu z dnia 30 marca 2007 r. poprzez uchylenie decyzji Wójta Gminy C. z dnia [...] nr [...] wydanej po rozpatrzeniu wniosku skarżącego z dnia 12 września 2006 r. w przedmiocie odmowy przyznania stypendium szkolnego dla ucznia A. P. z powodu przekroczenia kryterium dochodowego w miesiącu sierpniu. Sąd podkreślił, iż zdaniem skarżącego decyzja ta, stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), mieściła się w granicach rozpoznawanej sprawy. Ponadto skarżący domagał się uzupełnienia powołanego wyroku w zakresie kosztów postępowania, podnosząc że składał w toku postępowania wniosek o zwrot tych kosztów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, oddalając wniosek skarżącego, stwierdził, iż zgodnie z art. 163 § 1 powołanej ustawy uzasadnia się tylko te postanowienia ogłoszone na rozprawie, od których przysługuje stronie środek zaskarżenia. Zdaniem Sądu od orzeczenia o odmowie uzupełnienia wyroku w przedmiocie uchylenia decyzji skarżącemu nie przysługuje prawo do wniesienia środka zaskarżenia, jedynie skarżący może wystąpić z zażaleniem na postanowienie o odmowie uzupełnienia wyroku co do kosztów postępowania i w takim tylko zakresie Sąd sporządził uzasadnienie postanowienia. Sąd I instancji stwierdził, że skarżący nie stawił się w Sądzie w dniu rozprawy, nie wykazał więc wydatków związanych z dojazdem do Sądu, nie poniósł on także kosztów związanych z opłatami sądowymi, bowiem korzystał z ustawowego zwolnienia od tych opłat z mocy art. 239 pkt 1 lit. a powołanej ustawy. Sąd podkreślił ponadto, że do kosztów sądowych nie są zaliczane koszty postępowania administracyjnego, o zwrot których ubiegał się skarżący. Zdaniem Sądu nie zachodziły więc przesłanki do orzeczenia zwrotu kosztów między stronami i orzekł o oddaleniu wniosku na podstawie art. 160 wskazanej ustawy. Zażalenie na to postanowienie wniósł A. P., domagając się uwzględnienia jego wniosku o zwrot kosztów postępowania, które obejmowały poniesione przez niego opłaty tytułem wysyłania pism w postępowaniu administracyjnym oraz sądowoadministracyjnym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z art. 205 § 1 tej ustawy wynika, iż do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Przepis ten nie wskazuje, aby do niezbędnych kosztów postępowania zaliczały się także koszty przesyłek pocztowych, za pomocą których strona zwraca się z pismami w postępowaniu. Ponadto skarżący domaga się także zwrotu kosztów poniesionych w postępowaniu przed organami administracji, a koszty takie również nie mogą zostać zaliczone do kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 30 maja 2007 r. w tym przedmiocie. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.