III SA/Kr 942/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kremer spr. Sędziowie: WSA Dorota Dąbek NSA Piotr Lechowski Protokolant: Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. Sp. z.o.o z/s w W. na wystąpienie pokontrolne [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 30 czerwca 2004 r. Nr [...] przedmiocie sposobu oznaczenia ceny sprzedawanych naparów kawy i cappucino postanawia skargę odrzucić. M. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie skargę na wystąpienie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w K. z dnia 30 czerwca 2004r. wydane w sprawie zn. [...]. Stan faktyczny w przedmiotowej sprawie kształtował się następująco: Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Handlowej w K. przeprowadził kontrolę w dwóch jednostkach gastronomicznych "M." w K. tj. przy ul. [...]w dniach [...]-[...] maja 2004r. i przy ul. [...]w dniach [...]-[...] czerwca 2004r. W wyniku przeprowadzonej kontroli stwierdzono brak ilości głównego składnika /zużytego surowca/ w przypadku oferowanych w cenniku naparów kawy i cappucino. Pismem z dnia [...] czerwca 2004r. L.dz. [...] adresowanym do Prezesa Zarządu M. [...] Sp. z o.o. Zastępca [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, mając na uwadze stwierdzone nieprawidłowości, na podstawie art. 33 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o Inspekcji Handlowej wniósł o uzupełnienie w cennikach brakujących danych, zgodnie z wymaganiami obowiązujących przepisów. Nadto zaznaczono, że pisemna odpowiedź zawierająca ustosunkowanie się do niniejszego wystąpienia jest oczekiwana w terminie do [...] lipca 2004 r. W odpowiedzi na powyższe wystąpienie skarżąca w piśmie z dnia [...] lipca 2004r. podała, że w przypadku kawy w cenniku zostały podane objętości napojów, co zdaniem skarżącej spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2002r. w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen towarów i usług. Nadto dołączono ksero decyzji Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej, w której przedstawione jest stanowisko dotyczące uwidaczniania w cenniku ilości nominalnych głównego składnika w produktach sprzedawanych w restauracjach M. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2004r. adresowanym do skarżącej Zastępca [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej podtrzymał wniosek zawarty w wystąpieniu z dnia 30 czerwca 2004r. Odnośnie przesłanej kserokopii decyzji Głównego Inspektora Inspekcji handlowej, organ podał, że decyzja ta dotyczy uchylenia decyzji Zachodniopomorskiego Inspektora Inspekcji Handlowej m. in. z uwagi na brak jej daty. Ponadto decyzja ta dotyczyła kanapek, które zwyczajowo sprzedawane są na sztuki, natomiast w toku kontroli przeprowadzonej w K. ujawniono brak ilości składnika głównego /zużytego surowca/ w przypadku oferowanych w cenniku rodzajów kaw. Odpowiedzi o sposobie realizacji powyższego wniosku organ oczekiwał do dnia [...] sierpnia 2004r. W odpowiedzi skarżąca w piśmie z dnia [...] sierpnia 2004r. adresowanym do Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w K. poinformowała, że podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko tj. pogląd, iż obowiązujące przepisy nie wymagają podawania ilości kawy w kawie na cenniku. A nadto wniosła o wydanie stosownej decyzji, aby umożliwić złożenie odwołania. W piśmie z dnia [...] sierpnia 2004 r. adresowanym do skarżącej organ podtrzymał wniosek zawarty w wystąpieniu z dnia 30 czerwca 2004 r. Podniósł, że na podstawie art. 33 ust. 1 ustawy o Inspekcji Handlowej skierował wystąpienie pokontrolne zawierające stwierdzone uchybienie oraz wniosek do jego usunięcia. Nadto organ podał, że w przypadku ujawnienia podczas następnych kontroli nieprawidłowości jak opisane w ww. piśmie skieruje wniosek do Sądu Rejonowego o ukaranie osoby odpowiedzialnej. Natomiast w przypadku wątpliwości co do interpretacji przepisów dotyczących oznaczania towarów cenami należy skierować stosowne pismo do Głównego Inspektoratu Inspekcji Handlowej w W. W odpowiedzi skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na wystąpienie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w K. z dnia 30 czerwca 2004 r. wydane w sprawie zn. [...]. Jako podstawę prawną złożenia skargi wskazano art. 3 § 2 pkt 4 oraz art. 50 i następne ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca podała, że stosownie do treści art. 53 § 2 ustawy powołanej wyżej skarga została wniesiona w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, która to odpowiedź została udzielona pismem z dnia 20 sierpnia 2004 r. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez: błędną wykładnię § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 czerwca 2002r. w sprawie szczegółowych zasad uwidaczniania cen towarów i usług oraz sposobu oznaczania ceną towarów przeznaczonych do sprzedaży /Dz. U. Nr 99, poz. 894/, wyrażającą się w przyjęciu, iż przepis ten nakłada na podmioty prowadzące przedsiębiorstwa gastronomiczne obowiązek uwidaczniania w cenniku ilości głównego składnika także w przypadku napojów, w tym uwidaczniania w cenniku ilości kawy w naparze kawy i cappucino, podczas gdy przepis ten w zakresie napojów nakłada jedynie obowiązek określenia ilości nominalnej napoju wyrażonej w legalnej jednostce miary. W uzasadnieniu skargi podtrzymano i rozwinięto argumentację zawartą w pismach, które były wcześniej kierowane do organu. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Inspekcji Handlowej wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko co do obowiązku uwidaczniania w cenniku ilości kawy w naparze kawy i cappucino. Nadto podniesiono, że pismo skarżącego z dnia 16 sierpnia 2004r. informuje jedynie o stanowisku skarżącego dotyczącym uwidocznienia informacji w cennikach, z jednoczesną prośbą o wydanie decyzji i nie wskazuje na naruszenie prawa przez Wojewódzkiego Inspektora. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zasadniczym problem prawnym, który wymaga rozważenia w przedmiotowej sprawie jest charakter wystąpienia pokontrolnego uregulowanego w art. 33 ustawy z dnia 15 grudnia 2000r. o Inspekcji Handlowej /Dz. U. z 2001 Nr 4, poz. 25/ celem ustalenia czy takie wystąpienie może być objęte kontrolą sprawowaną przez sądy administracyjne. Ustawa o Inspekcji Handlowej przewiduje dwojakiego rodzaju środki prawne jakimi może posługiwać się wojewódzki inspektor w przypadku stwierdzenia w wyniku przeprowadzonej kontroli nieprawidłowości i uchybień u kontrolowanej jednostki są to: zarządzenie pokontrolne i wystąpienie pokontrolne. Zarządzenie pokontrolne zostało uregulowane w art. 32 ustawy zgodnie z tym przepisem, jeżeli jest niezbędne dla usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości, wojewódzki inspektor wyda, w drodze decyzji, zarządzenie pokontrolne. Kontrolowany jest obowiązany poinformować wojewódzkiego inspektora w wyznaczonym terminie, o sposobie wykonania zarządzenia. Z kolei wystąpienia pokontrolnego dotyczy przepis art. 33 ustawy, zgodnie z ust. 1 wojewódzki inspektor kieruje do kontrolowanego lub jednostki nadrzędnej wystąpienie pokontrolne, informując o innych stwierdzonych uchybieniach, zawierając wnioski o ich usunięcie. Natomiast ust. 2 art. 33 nakłada na kontrolowanego lub jednostkę obowiązek udzielenia odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne w wyznaczonym terminie. Z powyższej regulacji jednoznacznie wynika, że zarządzenie pokontrolne ma formę decyzji administracyjnej, a tym samym możliwe jest wniesienie odwołania do organu II instancji i skargi do sądu administracyjnego. Z tego środka prawnego wojewódzki inspektor winien korzystać w tych przypadkach gdy w związku z stwierdzonymi nieprawidłowościami zamierza nałożyć na kontrolowanego określone obowiązki celem usunięcia tych nieprawidłowości, a kontrolowany zobowiązany będzie do ich usunięcia. W szczególności gdy pomiędzy organem, a podmiotem kontrolowanym powstał spór co do tego czy istnieją nieprawidłowości, a w konsekwencji czy nałożone obowiązki są zasadne, w sytuacji gdy źródłem tego sporu jest odmienna wykładania obowiązujących przepisów, wówczas należy stosować zarządzenie pokontrolne. Przedłożona przez skarżącą w trakcie postępowania administracyjnego kserokopia decyzji Głównego Inspektora Inspekcji Handlowej z dnia 22 lipca 2004r. wydana po rozpoznaniu odwołania skarżącej od decyzji Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej zarządzającej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, polegających na nieuwidocznieniu w cenniku ilości nominalnej głównego składnika w oferowanych do sprzedaży kanapkach wskazuje, że w takich przypadkach właściwą formą rozstrzygnięcia jest zarządzenie pokontrolne, czyli decyzja administracyjna. W przypadku nie wydania przez organ decyzji administracyjnej, przepisy przewidują określone środki prawne, które strona może podjąć. Natomiast w przypadku stwierdzenia innych uchybień /nie nieprawidłowości/ wojewódzki inspektor kieruje wystąpienie pokontrolne zamieszczając w nim wnioski o ich usunięcie. Jednak adresat tego wystąpienia /kontrolowany, lub jednostka/ zobowiązany jest jedynie do udzielenia odpowiedzi na wystąpienie pokontrolne w wyznaczonym terminie, a nie jak w przypadku zarządzenia pokontrolnego do poinformowania o sposobie wykonania zarządzenia. W wystąpieniu pokontrolnym można zamieścić, sformułować określone wnioski, ale nie można nałożyć na adresata wystąpienia obowiązków i to w sytuacji gdy są one przedmiotem sporu. Wystąpienie pokontrolne Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej nie jest tym samym czynnością ani aktem administracyjnym, które objęte byłoby zakresem kontroli sądów administracyjnych, podobnie jak protokoły kontroli Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji handlowej /postanowienie NSA z 24 kwietnia 2002 r., IV SA 1719/00, LEX nr 81838/. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270/ odrzucił skargę, albowiem zaskarżony akt nie jest objęty kognicją sądów administracyjnych.