III SA/Wa 186/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski (sprawozdawca), Sędziowie Asesor WSA Maciej Kurasz, Asesor WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, Protokolant Anna Kurdej, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2007 r. sprawy ze skargi W. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2006 r. o nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w W. (DIS) pozostawił bez rozpoznania odwołanie od decyzji z dnia [...] października 2006r. o nr [...], na mocy której Naczelnik Urzędu Skarbowego w Z. orzekł o odpowiedzialności podatkowej W. Z., dalej zwanego Skarżącym, za zaległości podatkowe A. sp. z o.o. z/s w S. w podatku od towarów i usług za grudzień 2003r. w kwocie [...] zł oraz za marzec 2003r. w kwocie [...] zł, a także za odsetki za zwłokę od tych zaległości. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie DIS wskazał, że decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ż. z dnia [...] października 2006r. została doręczona Skarżącemu w dniu [...] października 2006 r. W decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o przysługującym Skarżącemu prawu do złożenia odwołania od decyzji w terminie czternastu dnia od daty jej doręczenia, co oznacza, że termin do złożenia odwołania przez Skarżącego upłynął w dniu 18 października 2006r. Tymczasem Skarżący wniósł odwołanie w dniu 6 listopada 2006r., przy czym nie złożył on wniosku o przywrócenie terminu. Oznacza to, podkreślił DIS, że odwołanie zostało złożone z uchybieniem terminu ustawowego i należało je pozostawić bez rozpoznania. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie jego sprawy przez Urząd Skarbowy. Wyjaśnił, że odwołanie od decyzji organu podatkowego I instancji złożył z opóźnieniem kilku dni, co spowodowane było chorobą oraz nieobecnością w miejscu zamieszkania. W odpowiedzi na skargę DIS wniósł o jej oddalenie, prezentując argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej ppsa), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 i 2 tej ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia w tym zakresie należy stwierdzić, że odpowiada ono prawu. Zgodnie z art. 223 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku - Ordynacja podatkowa (t.j. z 2005r. Nr 8, poz. 60, dalej Op) odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji stronie. W badanej sprawie decyzja organu podatkowego I instancji została doręczona Skarżącemu w dniu 4 października 2006r. (k. 60 akt podatkowych), a zatem wyznaczony przez ustawę termin do wniesienia środka odwoławczego upłynął w dniu 18 października 2006r. Ponieważ Skarżący wniósł swoje odwołanie w sprawie w dniu 6 listopada 2006r. (k. 65 akt podatkowych), DIS zasadnie uznał, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Należy zauważyć, że Skarżący w odwołaniu nie tylko nie zawarł wniosku o przywrócenie terminu, na co słusznie zwrócił uwagę podatkowy organ odwoławczy, lecz nadto w ogóle nie odniósł się do kwestii uchybienia terminu do wniesienia odwołania, koncentrując się na merytorycznej polemice z rozstrzygnięciem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z.. Jak wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie w wyroku z dnia 23 stycznia 2004 r. (sygn. akt. III SA 964/2002), w świetle art. 228 Op konsekwencją stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania jest pozostawienie go bez rozpatrzenia. Oznacza to, że podatnik pozbawiony zostaje prawa do kontroli instancyjnej wydanego przez organ I instancji rozstrzygnięcia. Dlatego też postanowienia dotyczące stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania powinny być wydawane wówczas, gdy przekroczenie terminu jest oczywiste i po analizie zgromadzonego, pełnego materiału dowodowego. W badanej sprawie warunki te zostały spełnione. Przekroczenie terminu było oczywiste (19 dni) i było udokumentowane w sposób nie budzący wątpliwości. Sąd nie mógł nie zauważyć, że sentencja zaskarżonego postanowienia nie w pełni odpowiadała wymogom art. 228 § 1 pkt 2 Op, zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Ponieważ jednak w sentencji tej organ odwoławczy, rozstrzygając o pozostawieniu odwołania bez rozpoznania, wyraźnie wskazał, że doszło do uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, Sąd uznał, że wskazane uchybienie nie miało wpływu na wynik sprawy. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.