II SAB/Wa 100/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Sędzia WSA Adam Lipiński (spr.), Asesor WSA Sławomir Antoniuk, Protokolant Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Burmistrza Miasta Z. w przedmiocie wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) przyznać adw. A. Z. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynagrodzenie z tytułu zastępstwa prawnego świadczonego w ramach prawa pomocy, w kwocie 240 (dwustu czterdziestu) złotych powiększone o 22% stawki podatku VAT - to jest 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych. W dniu [...] stycznia 2006 r. M. M., wskazując na art. 2 i art. 10 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112, poz. 1198 ze zm.), zażądał od Burmistrza Miasta Z. informacji w przedmiocie remontu chodników na Osiedlu P. W swoim wniosku wskazał konkretne interesujące go informacje w tym zakresie (12 punktów). Burmistrz w części dotyczącej udzielenia informacji co do faktur, wskazując na potrzebę ochrony kontrahenta oraz brak cech dokumentów urzędowych w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówił udzielenia informacji, wydając w tym zakresie decyzję nr [...] z dnia [...] bądź [...] stycznia 2006 r. (na decyzji widnieją obie daty). Natomiast co do pozostałej części, poinformował M. M., że przekaże mu żądane dokumenty po wpłaceniu należności za ich skopiowanie. M. M. od powyższej decyzji złożył odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., wnosząc o uchylenie decyzji Burmistrza oraz złożył pismo zwane "Ponagleniem", w którym wyjaśnił, iż przedmiotem jego wniosku nie jest uzyskanie treści dokumentów dotyczących przedmiotowego chodnika, ale zestaw - spis tych dokumentów. W tym stanie sprawy Burmistrz Miasta Z., uznając odwołanie za uzasadnione, decyzją nr [...] z dnia[...] lutego 2006 r. uchylił swoją poprzednią decyzję nr [...] i uznał, że wobec treści wspomnianego wyżej pisma M. M., jest w stanie udzielić żądanej informacji w całym żądanym przez skarżącego zakresie. W dniu [...] lutego 2006 r. sporządził wykaz żądanych dokumentów. Decyzję Burmistrza nr [...] M. M. zaskarżył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. uchyliło decyzję nr [...] Burmistrza Miasta Z. z dnia [...] stycznia 2006 r. Po zwrocie akt sprawy z Samorządowego Kolegium Odwoławczego Burmistrz Miasta Z. pismem z dnia [...] maja 2006 r. przesłał skarżącemu szczegółowy wykaz dokumentów dotyczących zagadnienia remontu chodników na Osiedlu P. w Z. Podał także nazwisko osoby podpisującej stosowne umowy dotyczące wykonania chodników. W dniu [...] maja 2006 r. M. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Burmistrza Miasta Z., zarzucając organowi brak udzielenia właściwej informacji w związku z wnioskiem z dnia [...] stycznia 2006 r. Jego zdaniem organ nie zastosował się także do wytycznych wskazanych w uzasadnieniu decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2006 r. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Argumentował, że przedstawione w piśmie z dnia [...] maja 2006 r. i w załączniku do tego pisma informacje dotyczą całości inwestycji remontu chodników w Z., zaś wniosek skarżącego dotyczył jedynie przedstawienia wykazu dokumentów dotyczących remontu chodników na Osiedlu P. Nadto wykaz ten w niewielki sposób odbiega od wykazu z dnia [...] lutego 2006 r. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Z. wnosił o jej oddalenie. Wskazywał, że zarzuty skargi są nietrafne, ponieważ po ponownym rozpatrzeniu sprawy zgodnie z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., skarżący w dniu [...] maja 2006 r., po ponownym rozpatrzeniu sprawy, otrzymał odpowiedź, w której uzupełniono szczegółowy wykaz dokumentów o dokumenty kontroli znajdujące się w Biurze Rady Miasta Z. jak również o nazwisko osoby, która wydała polecenie wykonania chodników i tym samym zostało w całości wykonane żądanie skarżącego zawarte we wniosku z [...] stycznia 2006 r., dotyczące przedstawienia wykazu dokumentów dotyczących remontu chodników. Dodatkowo, zdaniem organu, należy podnieść, że remonty chodników na terenie osiedla P. i miasta prowadzone były tym samym postępowaniem, co umożliwiło przeprowadzenie jednego przetargu. Organ wskazał także imię i nazwisko osoby, o którą Skarżący pytał w pkt 7 wniosku z dnia [...] stycznia 2006 r. Na rozprawie pełnomocnik organu i pełnomocnik skarżącego zgodnie stwierdzili, iż żądana przez skarżącego informacja stanowiła informację publiczną prostą (nieprzetworzoną), w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz.1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, wojewódzki sąd administracyjny nie orzeka co do istoty sprawy w zakresie danego przypadku, lecz jedynie kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w tym postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Rozpatrując pod tym kątem skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż M. M. nie wyczerpał przysługujących mu środków w postępowaniu administracyjnym, które powinny poprzedzać wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu i dlatego skargę odrzucił. Na wstępie tych rozważań należy stwierdzić, iż w ocenie Sądu, żądana przez skarżącego informacja w takim zakresie w jakim została przez niego sprecyzowana w dodatkowym piśmie z dnia [...] stycznia 2006 r., zwanym "Ponaglenie", w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, stanowiła informację publiczną. Jednakże przedmiotem skargi nie jest odmowa udzielenia przez Burmistrza Miasta Z. informacji publicznej, lecz jego bezczynność w tym przedmiocie. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie. W przypadku skargi na bezczynność warunkiem jej dopuszczalności jest uprzednie złożenie przez stronę zażalenia do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 Kpa, ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi M. M. jest bezczynność Burmistrza Miasta Z. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w postaci wykazu dokumentów dotyczących remontu chodnika na Osiedlu P. w Z. i podania nazwisk osób, które podpisały umowy dotyczące wykonania tej inwestycji. Zaznaczyć tu należy, iż w niniejszej sprawie organ początkowo, w części żądania, wydał decyzję odmowną, którą następnie w trybie samokontroli uchylił. Strona wniosła odwołanie od decyzji organu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które decyzję w niniejszej sprawie wydało w dniu [...] marca 2006 r. Skarżący decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie skarżył do sądu administracyjnego. Gdy do organu zwrócono akta sprawy, Burmistrz Miasta Z. w dniu [...] maja 2006 r. przesłał skarżącemu wykaz dokumentów. W ocenie skarżącego przesłane mu w dniu [...] maja 2006 r. dokumenty nie stanowiły udzielenia informacji publicznej w niniejszej sprawie, zgodnie z żądaniem i dlatego w dniu [...] maja 2006 r. złożył skargę na bezczynność Burmistrza w tym przedmiocie. Należy w tym miejscu wyraźnie zaznaczyć, iż skarżącemu, który zarzuca organowi nierozpatrzenie danej sprawy, przysługuje na takie zachowanie organu zażalenie w trybie art. 37 § 1 Kpa. W zażaleniu tym skarżący mógł podać w jakim aspekcie, w jego ocenie, wniosek o udzielenie informacji publicznej nie został uwzględniony. Z akt sprawy jednoznacznie wynika, że M. M. nie wniósł takiego zażalenia, zaś to co powinno być jego przedmiotem, uczynił przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącego środków zaskarżenia, służących przed organami właściwymi w sprawie, w postępowaniu administracyjnym, skarga jest na tym etapie sprawy niedopuszczalna. Dlatego, biorąc powyższe ustalenia pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 powołanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.