VII SA/Wa 965/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska - Śpiewak, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2006 r. sprawy ze skargi Powiatu [...] na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru zakładów opieki zdrowotnej. skargę oddala Minister Zdrowia decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., po rozpatrzeniu odwołania, uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia[...] września 2004 r. w sprawie wykreślenia z rejestru zakładów opieki zdrowotnej Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w L. ul. Z.. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał następujący stan faktyczny i prawny: Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2004 r. wykreślił z rejestru zakładów opieki zdrowotnej SPZOZ z siedziba w L. przy ul. Z.. W wyniku odwołania Powiatu [...] Minister Zdrowia decyzją z dnia [...] listopada 2004 r. uchylił orzeczenie organu wojewódzkiego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Decyzja ta została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 grudnia 2005 r., gdzie Sąd stwierdził naruszenie art. 138 § 2 kpa, bowiem dopuszczalność wydania przez organ odwoławczy tego typu decyzji jest ograniczona, zaś w zaskarżonej decyzji Ministra nie wykazano, by zachodziła potrzeba uzupełnienia postępowania wyjaśniającego w jakimkolwiek zakresie, a tym samym nie istniała podstawa do wydania decyzji kasacyjnej. Rozpoznając ponownie (po wyroku sądowym) zgromadzony materiał w sprawie organ odwoławczy ponownie uchylił decyzję Wojewody z dnia [...] września 2004 r. w sprawie wykreślenia z rejestru SPZOZ z dniem [...] września 2004 r. wskazując, iż wykreślenie mogło nastąpić najwcześniej w dniu wydania decyzji, przy założeniu że decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. Zgadzając się z organem I instancji, że uzasadnione było wszczęcie postępowania w sprawie skoro podmiot, który utworzył zakład, nie zgłosił zamiaru zaprzestania świadczeń zdrowotnych, zaś kontrola doraźna Zakładu w dniu [...] sierpnia 2004 r. wykazała, że działalność medyczna nie jest w zakładzie prowadzona, organ odwoławczy wskazał, iż w takiej sytuacji (zaprzestanie działalności powoduje niespełnienie wymogów ustawy o zakładach opieki zdrowotnej) organ I instancji winien był zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 tej ustawy, wyznaczyć termin usunięcia uchybień, a dopiero po jego bezskutecznym upływie podjąć decyzję o wykreśleniu Zakładu z rejestru w zakresie działalności nie odpowiadającej wymaganiom ustawy. Organ odwoławczy wskazał też, że Wojewoda winien wypowiedzieć się w przedmiocie wniosku Likwidatora Zakładu o jego wykreślenie z rejestru zakładów opieki zdrowotnej. Skargę sądową na powyższą decyzję złożył Powiat [...], domagając się jej uchylenia i zarzucając naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 14 ust. 3, art. 43 ust. 4 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej oraz naruszenie art. 138 § 2 w zw. z art. 7 i 12 § 1 kpa poprzez przeciąganie postępowania. Zdaniem skarżącego organ I instancji dokonując wpisu o przyczynie wykreślenia, tj. uchwale Rady Powiatu z dnia [...] grudnia 2003 r., nie uwzględnił że uchwała ta określała termin zakończenia czynności likwidacyjnych na dzień [...] grudnia 2006 r., a zatem i funkcjonowanie zakładu jako takiego, a organ II instancji nie wskazał tego oczywistego błędu. Nadto organ I instancji wykreślił Zakład z rejestru z dniem [...] września 2004 r., czyli w sprzeczności ze stanem faktycznym sprawy, podczas gdy organ nie jest uprawniony do dokonywania samoistnych ustaleń i wykreślania na tej podstawie podmiotu z rejestru, co narusza art. 43 ustawy. Skarżący podniósł, że dokonanie wykreślenia z rejestru zakładów będzie skutkowało wykreśleniem z rejestru sądowego, a więc utratą osobowości prawnej na co winien był zwrócić uwagę organ odwoławczy. Wskazując, ze organ II instancji nie odniósł się do błędów merytorycznych Wojewody, strona skarżąca powołując art. 138 § 2 kpa uważa, iż działanie to, choć skutkujące uchyleniem oczywiście błędnej decyzji organu I instancji, narusza prawo materialne i procesowe a tylko cząstkowa analiza przepisów wskazuje na wadliwość skarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zagadnienie funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. 91, poz. 408 ze zm.). Stosownie do treści art. 12 ust. 1 ustawy zakład opieki zdrowotnej może rozpocząć działalność dopiero po uzyskaniu wpisu do rejestru, który na obszarze województwa prowadzi wojewoda. ZOZ obowiązany jest zgłosić organowi prowadzącemu rejestr zamiar zaprzestania działalności z jednoczesnym wskazaniem terminu wykreślenia zakładu z rejestru (art. 14 ust. 3). Zgodnie z art. 43 ust. 1 ustawy zasadniczej rozporządzenie lub uchwała o likwidacji publicznego zakładu opieki zdrowotnej powinny określać sposób i formę zapewnienia osobom korzystającym ze świadczeń zdrowotnych likwidowanego zakładu dalsze nieprzerwane udzielanie takich świadczeń bez istotnego ograniczenia ich dostępności, warunków i jakości oraz terminu zakończenia działalności, nie wcześniej niż 3 miesiące od daty wydania rozporządzenia lub podjęcia uchwały o likwidacji. Uchwała taka lub rozporządzenie o likwidacji stanowi po upływie wskazanego terminu (3 miesiące) podstawę do skreślenia zakładu z dniem zakończenia jego działalności z rejestru zakładów opieki zdrowotnej (ust. 4 art. 43). W przedmiotowej sprawie podjęta została w dniu [...] grudnia 2003 r. uchwała nr [...] Rady Powiatu [...] o likwidacji SPZOZ w L., ze wskazaniem terminu zakończenia działalności medycznej na dzień [...] marzec 2004 r. W myśl art. 43 ust. 4 ustawy powyższa uchwała po upływie 3 miesięcy od wskazanej w niej daty, stanowiła podstawę do skreślenia zakładu z rejestru zakładów opieki zdrowotnej. W tym miejscu wskazać należy, że chybiony jest zarzut skargi o błędnej wykładni art. 43 ustawy zasadniczej, bowiem zakończenie działalności medycznej nie jest tożsame z zakończeniem czynności likwidacyjnych zakładu, a zatem termin zakończenia działalności medycznej określony w uchwale z dnia [...] grudnia 2003 r. był podstawą do wykreślenia z rejestru zgodnie z art. 43 ust. 4, natomiast czynności likwidatora wiążące się z majątkiem i jego rozliczeniem miały być zakończone w okresie wskazanym w § 8 uchwały, jednakże termin ich zakończenia nie jest objęty zapisem ustawy dot. wykreślenia z rejestru. Chybione jest więc stanowisko strony skarżącej, ze organ powinien przyjąć termin zakończenia czynności likwidacyjnych [...] grudnia 2006 r. jako termin zakończenia działalności medycznej. Tym samym nie znajduje oparcia zarzut nieuwzględnienia wniosku SPZOZ w L. o wykreślenie z terminem zakończenia działalności na [...].12.2006 r. oraz zarzut naruszenia art. 14 ust. 3 i art. 43 ust. 4 ustawy zasadniczej. Powracając do analizy kwestionowanej decyzji podzielić należy pogląd w niej wyrażony, że zaprzestanie działalności medycznej oznacza, iż Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w L. przestał odpowiadać wymogom art. 9 i 10 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej, co w myśl art. 15 tej ustawy obligowało organ prowadzący rejestr do wyznaczenia terminu usunięcia uchybień, a po jego bezskutecznym upływie stanowiło podstawę dla decyzji o wykreśleniu zakładu z rejestru. Organ I instancji nie zastosował się tego zapisu ustawy. Stąd też organ odwoławczy, wskazując konieczność uzupełnienia postępowania I-instancyjnego o czynności wymienione w art. 15 ustawy, nie leżące w jego kompetencji z uwagi na zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, uchylił decyzję I instancji, przekazując sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem w/w zapisu ustawowego, a także ustosunkowaniem się do wniosku Likwidatora zakładu o jego wykreślenie z rejestru. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę jako bezzasadną na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).