II SA/Ol 716/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Matczak po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej zasiłek pielęgnacyjny postanawia odrzucić skargę. WSA/pos.1- sentencja postanowienia S. S. wraz z synem A. S. w dniu 22 maja 2007r. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w której między innymi jako przedmiot zaskarżenia wskazali decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego "[...]". Decyzją tą Kolegium, po ponownym rozpatrzeniu sprawy zakończonej własną decyzją z dnia "[...]" w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji "[...]" wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w sprawie przyznania A. S. zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu niepełnosprawności dla osoby powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności w kwocie 144 zł na okres od 1 marca 2006r. do 31 grudnia 2007r., utrzymało w mocy własną decyzję "[...]". Poza tą decyzją skarżący jako przedmiot zaskarżenia wskazali także inną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" Nr "[...]", którą organ ten utrzymał w mocy własną decyzję z dnia "[...]" Nr "[...]" odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji z dnia "[...]" nr "[...]" wydanej z upoważnienia Prezydenta Miasta przez Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie przyznania S. S. zasiłku rodzinnego w kwocie 43 zł miesięcznie oraz dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego w kwocie 70 zł miesięcznie, przyznanych na rzecz syna A. S. na okres od 1 marca 2006r. do 31 sierpnia 2006r. Zarzucili, iż wydane decyzje naruszają ich prawa, bowiem utracili prawo do świadczeń uzależnionych od posiadania orzeczenia o niepełnosprawności za okres od 1 grudnia 2005r. do 28 lutego 2006r. bez własnej winy. Organy orzekające w sprawie przyznały bowiem należne im świadczenia dopiero od daty przedłożenia wymaganego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności pomimo, że przez cały czas od utraty ważności poprzedniego orzeczenia syn czynił starania o orzeczenie zawierające prawidłowe zapisy i w tym celu skorzystał z trybu odwoławczego. Podnieśli, iż w ich ocenie sprawa przyznania im świadczeń na podstawie nowego orzeczenia winna nastąpić na podstawie przepisów obowiązujących do dnia 13 stycznia 2006r., czyli według starej ustawy o świadczeniach rodzinnych będącą dla nich względniejszą. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi A. S. na decyzję tego organu z dnia "[...]" utrzymującą w mocy własną decyzję z "[...]", którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji z dnia "[...]" w przedmiocie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego z tytułu niepełnosprawności dla osoby powyżej 16 roku życia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Podnieść należy, iż stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta obejmuje jednak tylko orzekanie w sprawie skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. S. S. w złożonej w dniu 22 maja 2007r. skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie zaskarżył nie tylko skierowaną do niego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej mu zasiłek rodzinny oraz dodatek do zasiłku rodzinnego, ale także decyzję tego organu również z dnia "[...]" "[...]" skierowaną do jego syna A. S. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej synowi zasiłek pielęgnacyjny z tytułu niepełnosprawności. Wobec powyższego fakt merytorycznego rozpoznania skargi A. S. na decyzję Kolegium w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji przyznającej mu zasiłek pielęgnacyjny z tytułu niepełnosprawności nie wyłącza koniczności wydania przez tut. Sąd rozstrzygnięcia co do skargi S. S. na decyzję skierowaną do A. S. Rozpatrując powyższą skargę należy stwierdzić, iż jest ona niedopuszczalna. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy ppsa. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Należy przez to rozumieć istnienie przepisu prawa materialnego powszechnie obowiązującego, na podstawie którego można skutecznie żądać ochrony ze względu na zaspokojenie własnej potrzeby (tak w wyroku NSA z 27 września 1999r. Sygn. akt IV SA 1285/98). W związku z tym stwierdzić należy, iż skarżący nie ma interesu prawnego w wystąpieniu ze skargą na decyzję skierowaną do jego syna. Z decyzji tej bowiem nie płyną dla niego żadne uprawnienia, ani obowiązki, gdyż stosownie do art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006r. Nr. 139, poz. 992, ze zm.) zasiłek pielęgnacyjny przysługuje osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia. Zatem fakt, iż A. S. domagał się przyznania mu uprawnień wynikających z wyżej cytowanego przepisu nie ma wpływu na prawo ojca do występowania w tej sprawie jako strona postępowania. Przymiot strony w tym postępowaniu przysługuje tylko wnioskodawcy – A. S., a zatem tylko syn jest uprawniony do wystąpienia ze skargą do właściwego sądu wojewódzkiego. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jaka niedopuszczalną należało odrzucić. Skarżącemu należy jedynie wyjaśnić, iż przedmiotem odrębnego rozpoznania przez tut. Sąd będzie jego skarga na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" dotyczącą odmowy stwierdzenia nieważności decyzji organu I instancji przyznającej zasiłek rodzinny i dodatek do zasiłku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego na okres od 1 marca 2006r. do 31 sierpnia 2006r.