IV SA/Gl 762/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys Sędziowie Sędzia WSA Stanisław Nitecki(spr.) Sędzia WSA Małgorzata Walentek Protokolant sekr. sąd. Arkadiusz Kmiotek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2006r. sprawy ze skargi S. G. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej 1. oddala skargę, 2. przyznaje adwokatowi J. P. od Skarbu Państwa kwotę [...] zł / [...] zł/ tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w D. G. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 5 pkt 4a ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej /Dz.U. z 1998 r. Nr 90, poz. 575 ze zm./ i art. 104 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stwierdził u S. G. choroby zawodowej - [...]. W uzasadnieniu decyzji wskazał, że uprawnione do przeprowadzenia badań placówki medyczne: Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. oraz Instytut Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. stwierdziły brak podstaw do rozpoznania choroby zawodowej [...], placówki te ustaliły, że nie zostały spełnione kryteria [...], gdyż [...]. Przy czym organ ten nie kwestionował, że skarżący przez okres zatrudnienia od [...] r. do [...] r. narażony był na [...] przekraczający dopuszczalne normy. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł skarżący, który uznał ją za krzywdzącą. W odwołaniu tym wskazał, że placówka medyczna pierwszej instancji ustaliła [...] na poziomie uprawniającym do stwierdzenia choroby zawodowej a mianowicie [...]. Dopiero w następstwie badań przeprowadzonych w placówce wyższego stopnia próg ten został obniżony i [...] . Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tegoż rozstrzygnięcia przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania jak również przywołał obowiązujące przepisy w zakresie stwierdzenia choroby zawodowej. Organ ten podzielił ustalenia faktyczne organu pierwszej instancji dotyczące przebiegu pracy zawodowej S. G., jak również przyznał, że ten do [...] r. pracował w warunkach stwarzających ryzyko powstania przewlekłej choroby zawodowej [...]. Jednocześnie wskazał, że orzeczenia obu uprawnionych placówek medycznych wypowiadających się w sprawie wykluczyły u wyżej wymienionego chorobę zawodową i nie zakwalifikowały rozpoznanego [...] do poz. [...] wykazu chorób zawodowych z rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach /Dz.U. Nr 132, poz. 1115/, ponieważ stwierdzona wielkość rozpoznanego u S. G. [...] wynosząca [...] – nie upoważnia do uznania choroby zawodowej, gdyż nie spełnia określonego w wykazie chorób zawodowych kryterium [...], a zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej nie nastąpiło w okresie dwóch lat od ustania narażenia. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję wniósł S. G. W skardze tej wyraził niezadowolenie z otrzymanego rozstrzygnięcia i ponownie zaznaczył, że w Wojewódzkim Ośrodku Medycyny Pracy stwierdzono [...], a dopiero w wyniku badań przeprowadzonych w Instytucie Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. zaniżono mu poziom [...]. W odpowiedzi na skargę Ś. Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. wniósł o oddalenie skargi i przywołał dotychczasową argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Kontrola legalności zaskarżonej decyzji przeprowadzona w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ nie wykazała, by zaskarżona decyzja naruszała wymogi prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W pierwszej kolejności przyjdzie przedstawić stan prawny jaki stanowił podstawę do podjęcia rozstrzygnięć przez organy administracji w sprawie. Z uwagi na fakt, że pierwsze czynności w sprawie dokonane zostały po wejściu w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach /Dz.U. Nr 132, poz. 1115/, w sprawie mają zastosowanie przepisy tegoż aktu prawnego. W oparciu o wskazany akt chorobę zawodową można stwierdzić wówczas gdy spełnione zostaną kumulatywnie trzy przesłanki pozytywne, a mianowicie u osoby ubiegającej się rozpoznana zostanie choroba wymieniona w załączniku do wskazanego rozporządzenia a jej etiologia związana będzie z zatrudnieniem, jak również wystąpienie udokumentowanych objawów chorobowych nastąpi w okresie wskazanym w rozporządzeniu pomimo wcześniejszego zakończenia narażenia zawodowego. W rozpoznawanej sprawie uprawnione do tego placówki medyczne stwierdziły u skarżącego [...] przy czym Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy Poradnia Chorób Zawodowych w S. wskazał, że przeprowadzona diagnostyka [...] obejmująca [...] wykazała [...], jednakże ze względu na brak narażenia na [...] stwarzający ryzyko uszkodzenia [...] od [...] r. nie można przyjąć zawodowej etiologii schorzenia. Natomiast w orzeczeniu Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. w następstwie analogicznych badań ustalono, że [...]. Zatem wyniki powyższych badań są bardzo zbliżone mogą stanowić podstawę dla podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Jednocześnie przyjdzie wskazać, że w świetle pkt [...] załącznika do przywoływanego powyżej rozporządzenia chorobą zawodową jest [...]. Podnoszony w skardze argument sprowadzający się do tego, że wyniki badań przeprowadzonych przez placówkę pierwszego stopnia uprawniały go do stwierdzenia występowania choroby zawodowej, natomiast dopiero w następstwie przeprowadzenia drugich badań występujący u niego [...] nie spełnia prawem określonych progów. Odnosząc się do wskazanej argumentacji należy zwrócić uwagę na fakt, że wyniki badań obu placówek medycznych są bardzo zbliżone i mieszczą się one w granicach błędu, przy czym istotne jest to, że rozstrzygnięcie placówki odwoławczej w tym zakresie jest wiążące dla organów administracji, a to orzeczenie jest dla skarżącego niekorzystne, ponieważ stwierdza [...] na takim poziomie, który nie daje podstaw do stwierdzenia występowania choroby zawodowej. W świetle przywołanego stanu prawnego i w zestawieniu ze stanem faktycznym przyjdzie podzielić stanowisko zarówno uprawnionych podmiotów medycznych jak również obu organów podejmujących rozstrzygnięcie w sprawie, że w przypadku skarżącego występuje [...] wynikający z pracy w warunkach narażenia zawodowego, jednakże poziom udokumentowanego [...] nie odpowiada poziomowi, który pozwoliłby zaliczyć go do chorób zawodowych. Zatem w tym zakresie organy administracji nie dopuściły się naruszenia obowiązujących przepisów prawa. Organom tym nie można także zarzucić naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, ponieważ skarżący miał zagwarantowany czynny udział w prowadzonym postępowaniu jak również rozstrzygnięcie zostało podjęte po wyjaśnieniu wszystkich istotnych w sprawie okoliczności. Stosownie do postanowień art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Wskazanymi przepisami są § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" § 19 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Według przywołanego przepisu § 18 za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje wynagrodzenie w wysokości 50 % stawki minimalnej nie mniej niż [...] zł z kolei po myśli § 19 pkt 1 koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych. Stosownie do przywołanych przepisów pełnomocnikowi skarżącej przyznane zostało wynagrodzenie w łącznej wysokości [...] zł, na które składa się kwota [...] zł odpowiadająca stawce minimalnej wraz z należnym podatkiem VAT oraz uiszczona kwota opłaty skarbowej. Skoro Sąd nie znalazł podstaw prawnych do uwzględnienia skargi, to stosownie do postanowień art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało skargę oddalić. SJ/