II SA/Go 104/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Fornalik, Sędziowie Sędzia WSA Maria Bohdanowicz,, Asesor WSA Michał Ruszyński (spr.), Protokolant Krzysztof Rogalski, po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi T.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję. - 2 - Sygn. akt II SA/Go 104/06 U Z A S A D N I E N I E Decyzją administracyjną z dnia [...] listopada 2005r. Nr [...] Burmistrz Miasta odmówił przyznania T.R. dodatku mieszkaniowego, ponieważ jego wysokość wynosiłaby 0,33 zł i byłaby niższa niż 2% najniższej emerytury. Od decyzji powyższej odwołał się T.R. podnosząc, że jego dochód wynosi 495 zł a nie jak podano w decyzji 684 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] grudnia 2005r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że stosownie do treści art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz.U. z 2001r. Nr 71, poz. 734 ze zm. ), wysokość dodatku stanowi różnicę miedzy wydatkami poniesionymi przez osobę ubiegającą się o dodatek, przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego w gospodarstwie 1-osobowym. Odwołujący się zajmuje lokal mieszkalny o powierzchni 32,20 m2 i nie przekracza normatywnej powierzchni użytkowej, która dla jednej osoby wynosi 35 m2. Organ wskazał, że kwota wydatków ponoszona przez wnioskodawcę za lokal wynosi 58,16 zł. Do podstawy obliczenia dodatku tak ustalone wydatki przyjmuje się w wysokości 90% naliczonych i ponoszonych wydatków ( 58,16 zł x 90% = 52,34 zł ). Z uwagi na okoliczność, że lokal nie jest wyposażony w instalację ciepłej wody, za wydatek stanowiący podstawę obliczenia ryczałtu na zakup opału, uznaje się równowartość 20KWh energii elektrycznej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy, z wyłączeniem opłaty abonamentowej według rachunku za ostatni okres rozliczeniowy tj. 5,43 zł. Ryczałt za brak instalacji centralnego ogrzewania wynosi 43,68 zł, co daje łączną kwotę wydatków za lokal – 101,45 zł. Organ odwoławczy podał, że kwota stanowiąca 15% dochodów gospodarstwa wynosi 102,65 zł ( 684,33 zł x 15% ) i została ustalona na podstawie informacji podanych przez odwołującego się we wniosku. Zgodnie jednak z art. 3 ust. 3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich - 3 - uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych. Oznacza to, że przyjmuje się kwoty brutto. Różnica między wydatkami ponoszonymi na ten lokal a kwotą stanowiącą 15% dochodów gospodarstwa wynosi 1,20 zł ( 102,65 – 101,45 ). Tak więc z uwagi na okoliczność, że kwota dodatku jest niższa niż 2% kwoty najniższej emerytury w dniu wydania decyzji, dodatku mieszkaniowego nie przyznaje się. Aktualnie kwota najniższej emerytury wynosi 562,58 zł a 2% tej kwoty - 11,25 zł. Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego T.R. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Skarżący stwierdził, że odmowa przyznania dodatku mieszkaniowego jest dla niego krzywdząca, ponieważ jego dochód miesięczny wynosi 495 zł a w decyzji przyjęto kwotę brutto. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W rozumieniu przepisów ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych ( Dz.U. z 2001r. Nr 71, poz. 734 ze zm. ) za dochód uważa się wszelkie przychody po odliczeniu kosztów ich uzyskania oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, określonych w przepisach o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba, że zostały już zaliczone do kosztów uzyskania przychodu. Do dochodu nie wlicza się dodatków dla sierot zupełnych, zasiłków pielęgnacyjnych, zasiłków okresowych z pomocy społecznej, jednorazowych świadczeń pieniężnych i świadczeń w naturze z pomocy społecznej oraz dodatku mieszkaniowego ( art. 3 ust. 3 w/w ustawy ). Organ odwoławczy jako podstawę do ustalenia wysokości dodatku mieszkaniowego przyjął dochód skarżącego w wysokości 684,32 zł a więc przychód w wysokości 562,58 zł ( brutto ) i dodatek pieniężny w kwocie 121,74 zł ( brutto ). W deklaracji o wysokości dochodów skarżącego znajduje się zaświadczenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z którego wynika, że w miesiącu wrześniu 2005r. skarżący otrzymał świadczenie rentowe w wysokości 562,58 zł ( brutto ), tj. 495,57 zł ( netto ), oraz dodatek pieniężny w wysokości 365,24 zł ( netto ). Miesięczne dochody gospodarstwa domowego skarżącego wynoszą zatem 684,32 zł. Wobec tak sformułowanego zaświadczenia ZUS należało ustalić jaki charakter ma wskazany w zaświadczeniu dodatek pieniężny. Organ odwoławczy nie poczynił jednak w tym - 4 - zakresie żadnych ustaleń. Uznać zatem należy, że naruszył w ten sposób art. 77 § 1 kpa nakładający na organ administracji publicznej obowiązek wyczerpującego zebrania całego materiału dowodowego. Należy także wskazać, że biorąc pod uwagę rentę skarżącego w wysokości 562,58 zł ( bez dodatku pieniężnego ) oraz kwotę 495,57 zł ( netto ) ma miejsce jeszcze potrącenie w wysokości 67,01 zł. Organ odwoławczy również w tym zakresie nie ustalił jaki charakter ma to potrącenie, w szczególności czy kwota ta jest składką na ubezpieczenie chorobowe. Gdyby się bowiem okazało, że w istocie jest to składka na ubezpieczenie chorobowe wówczas zgodnie z art. 3 ust. 3 cytowanej wyżej ustawy dochód skarżącego wyrażałby się różnicą miedzy przychodem ( 562,58 zł ) a składką na ubezpieczenie chorobowe. W takim zaś przypadku musiałaby ulec zmianie podstawa wyliczenia dochodu z gospodarstwa domowego skarżącego. Wynosiłaby ona wówczas nie kwotę 684,32 zł a 617,31 zł. Mając na uwadze nie wyjaśnienie kwestii charakteru dodatku pieniężnego i powyższej okoliczności należało zaskarżoną decyzję uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). M. Ruszyński I. Fornalik M. Bohdanowicz II SA/Go 104/06 4.05.2006r. Z A R Z Ą D Z E N I E Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczyć : - skarżącemu, - SKO, Z pouczeniem o skardze kasacyjnej. Michał Ruszyński