I SA/Po 732/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędziowie NSA Sylwia Zapalska as. sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2004 r. oddala skargę /-/K. Pawlicki /-/ W.Zygmont /-/ S.Zapalska fsygn. akt I SA/Po 732/04 U Z A S A D N I E N I E Wójt Gminy decyzją z dnia [...]r. nr [...] w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości, na podstawie art. 207 O.p. art. 2 ust. 1, art. 4, art. 6 ust. 7 ustawy z dnia 12.01.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych ustalił podatnikowi J. B. podatek od budynku mieszkalnego i gruntu o powierzchni [...]m2 za rok 2004 w kwocie [...]zł. Podatnik w odwołaniu domagał się uchylenia powyższej decyzji i wymiaru podatku uwzględniającej brak [...]m2 oraz obciążenia organu I instancji kosztami postępowania w sprawie. Podatnik wnioskował w odwołaniu o przeprowadzenie następujących dowodów: z pomiaru geodezyjnego w celu uaktualnienia danych geodezyjnych działek nr [...] i nr [...], z protokołu uzgodnień granicznych z roku 1992 dotyczących wydzielenia działki [...], z zeznań Wójta Gminy na okoliczność, że w 1992r. spowodował brak dostępu do posesji podatnika, z dokumentów Starostwa Powiatowego dotyczących wpisu w rejestrze gruntów GS "SCh" jako właściciel działki [...]. Uzasadniając odwołanie podatnik podał, że w decyzji powierzchnia zabudowanej działki nr [...] została przyjęta z pomiarów geodezyjnych z 1977r., podczas gdy w roku 1992 t.j. z chwilą wydzielenia działki nr [...] na rzecz gminy, jej powierzchnia zmniejszyła się do [...]m2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. i art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12.01.1991r. o podatkach i opłatach lokalnych utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17.05.1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2000r. nr 100, poz. 1086 ze zm.) podstawę wymiaru podatku od nieruchomości stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Wójt Gminy ustalił należny podatek w oparciu o dane z ewidencji gruntów Starostwa Powiatowego z której wynika, że podatnik jest właścicielem gruntów o powierzchni [...]m2. Wnioski o przeprowadzenie postępowania dowodowego nie mogły być uwzględnione bowiem organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania pomiarów gruntu jako przedmiotu opodatkowania, a dopóki podatnik nie wykaże, po przeprowadzeniu odrębnego postępowania przed organem właściwym do prowadzenia ewidencji gruntów, że obszar gruntów jest inny od przyjętego do opodatkowania organy podatkowe nie mogą zmienić podstawy opodatkowania. W skardze podatnik wnosił o uchylenie powyższej decyzji i "przesłanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji" a także o dopuszczenie dowodu z akt organu odwoławczego nr [...] i [...] na okoliczność "błędu w wymiarze podatku co do wielkości działki". Uzasadniając skargę podatnik podał, że od czterech lat domaga się wymierzenia mu podatku zgodnie z jego deklaracją od powierzchni gruntu [...]m2. W roku 1992 Wójt Gminy z części nieruchomości podatnika, jego matki, siostry i siostrzeńca, wydzielił działkę [...]. Organy podatkowe obu instancji nie chcą uznać twierdzeń podatnika o pomyłce w dokumentach geodezyjnych ani jej potwierdzić metodą geodezyjnego i sprawdzenia. Organ odwoławczy nie chce więc załatwić sporu i pobieżnie prowadzi postępowanie, powołując się na wpis w rejestrze gruntów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddala skargę, jako bezzasadną. Powody. Bezzasadny jest zarzut, że organ odwoławczy nie chce załatwić sporu że pobieżnie prowadzi postępowanie powołując się, bez jego zbadania, na wpis w rejestrze gruntów. Wymiar podatku dokonany został w oparciu o dane wynikające z rejestru gruntów podane przez Starostwo Powiatowe w piśmie z dnia [...]r. nr [...], znajdujące się w aktach administracyjnych, z którego wynika, że skarżący jest właścicielem gruntów o pow. [...]ha. Organ podatkowy zbadał więc treść danych znajdujących się w rejestrze gruntów. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17.05.1989r. prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2000r., nr 100, poz. 1086 ze zm.) podstawę wymiaru podatku od nieruchomości stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Zastosowanie się organu podatkowego do tego przepisu prawa nie uprawnia do stawiania zarzutu pobieżności postępowania podatkowego. Przeprowadzając ocenę wyników postępowania podatkowego, organ pierwszej instancji zapewne dostrzegał, że podatnik stara się narzucać pewne własne oceny, korzystne dla jego stanowiska, ale zachował pełną samodzielność i niezależność w swym rozumowaniu i wyciąganiu wniosków, decydujących o treści rozstrzygnięcia. Fakt, że nie odpowiada ono skarżącemu nie uprawnia do stawiania zarzutu, że organ podatkowy nie chce załatwić sprawy, który na tle sprawy oznacza zarzut niezałatwienia sprawy po myśli skarżącego. Wnioski o przeprowadzenie w postępowaniu odwoławczym postępowania dowodowego nie mogły być uwzględnione bowiem organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania pomiarów gruntu jako przedmiotu opodatkowania. Wprawdzie z wpisem do ewidencji gruntów nie wiąże się domniemanie zgodności z rzeczywistym stanem prawnym co należy do istoty ksiąg wieczystych, pomimo to ewidencja gruntów ma olbrzymie znaczenie dla gospodarki nieruchomościami, głównie ze względu na dane faktyczne. Szczegółowe zasady prowadzenia tej ewidencji określone są w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29.3.2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Niektóre z danych faktycznych, a przede wszystkim dane dotyczące opisu gruntu (rodzaj użytku, klasa gleby) mają charakter wiążący dla organów państwowych i samorządowych; mogą być kwestionowane tylko przed organami prowadzącymi ewidencję. Są one podstawą planowania gospodarczego, wymiaru podatków i wielu innych działań administracji rządowej i samorządowej. Tę właściwość ewidencji, że zawarte w niej dane są pewne i w zasadzie wiążące dla administracji rządowej i samorządowej, określa się mianem zasady wiarygodności ewidencji gruntów. Ewidencja gruntów poddana jest zasadzie powszechności, zasadzie jednolitości, zasadzie zupełności oraz zasadzie jawności. Zasada zupełności wyraża się w tym, że w ewidencji ujawnia się wszystkie działki danej jednostki ewidencyjnej, a co do każdej działki wszystkie dane, a także, że wpisy utrzymuje się w stanie stałej aktualności. Wniosek podatnika o przeprowadzenie przez sąd dowodu akt organu odwoławczego nr [...] i [...] na okoliczność "błędu w wymiarze podatku co do wielkości działki" nie mógł być uwzględniony. Sąd administracyjny – co do zasady - nie prowadzi żadnego postępowania dowodowego ani z własnej inicjatywy ani na wniosek stron. Postępowanie dowodowe przed sądem administracyjnym w granicach określonych art. 106 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, służy ocenie zgodności zaskarżonego aktu (czynności) z prawem, a nie dokonywaniu ustaleń faktycznych stanowiących podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy załatwionej zaskarżonym aktem (por. ONSAiWSA Nr 4/2004, poz. 56). Oznacza to, że w istocie nie może dokonywać ustaleń, które mogłyby służyć merytorycznemu rozstrzyganiu sprawy załatwionej zaskarżoną decyzją. Sąd stwierdził, że w osądzanej sprawie nie zachodziły żadne podstawy po temu, by od tej zasady procesowej odstąpić. W ramach przysługujących mu uprawnień polegających na badaniu zgodności decyzji z prawem, sąd orzeka na podstawie materiału dowodowego utrwalonego w aktach administracyjnych. Prawidłowe jest pouczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o sposobie ubiegania się przez podatnika zmiany danych w ewidencji gruntów na zasadach określonych w prawie geodezyjnym i kartograficznym. Jeżeli podatnik kwestionuje powierzchnię działki może dochodzić sprostowania danych w ewidencji gruntów na zasadach określonych w ustawie prawo geodezyjne i kartograficzne. Dopóki podatnik nie wykaże, po przeprowadzeniu odrębnego postępowania przed organem właściwym do prowadzenia ewidencji gruntów (a nie przed organem podatkowym), że obszar gruntów jest inny od przyjętego do opodatkowania, organy podatkowe nie mogą zmienić podstawy opodatkowania. Z tych powodów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) orzekł sąd jak w sentencji wyroku. /-/ K. Pawlicki /-/ W. Zygmont /-/ S. Zapalska