I GZ 144/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 4 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 1236/06 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] czerwca 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 4 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 1236/06 odrzucił skargę kasacyjną W. S., od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 31 lipca 2007 r. z powodu sporządzenia jej przez doradcę podatkowego. W uzasadnieniu Sąd podniósł, że stosownie do art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Z kolei zgodnie z art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a. w sprawach obowiązków podatkowych skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego. Niniejsza sprawa dotyczy skargi na decyzję odmawiającą wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wymierzającej należności celne. Doradcy podatkowi nie są jednak uprawnieni do sporządzania skarg kasacyjnych w sprawach celnych, mimo, że te sprawy są pośrednio powiązane ze sprawami podatkowymi. Skarga kasacyjna sporządzona z naruszeniem art. 175 p.p.s.a. jest niedopuszczalna z przyczyn podmiotowych. Wspomniana wada nie może być usunięta w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona przez doradcę podatkowego, a więc z naruszeniem art. 175 p.p.s.a., co uzasadniało jej odrzucenie na podstawie art. 178 p.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie podniesiono, że zgodnie z definicją podatków zawartą w art. 3 pkt 3 Ordynacji podatkowej podatkami są: zaliczki na podatki; raty podatków, jeżeli przepisy prawa podatkowego przewidują płatność podatku w ratach; opłaty oraz niepodatkowe należności budżetowe. Za niepodatkowe należności budżetowe uznaje się niebędące podatkami i opłatami należności stanowiące dochód budżetu państwa lub budżetu jednostki samorządu terytorialnego, wynikające ze stosunków publicznoprawnych. Zdaniem strony skarżącej, cła kwalifikowane są jako podatki. W związku z powyższym przedmiotowa sprawa jest sprawą z zakresu obowiązków podatkowych, wskutek czego skarga kasacyjna, sporządzona przez doradcę podatkowego, wypełnia dyspozycję art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 194 § 4 p.p.s.a. i nie ma podstaw do twierdzenia, że została sporządzona przez osobę nieuprawnioną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym może być adwokat lub radca prawny, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Do takich należy art. 41 ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2002 r., Nr 9, poz. 86 ze zm.) uprawniający doradcę podatkowego do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących obowiązków podatkowych. W nawiązaniu do tego unormowania w art. 175 § 3 pkt 1 p.p.s.a. również sprowadzono uprawnienia doradcy podatkowego do sporządzenia skargi kasacyjnej "w sprawach obowiązków podatkowych". W rozumieniu art. 4 i art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej obowiązkiem podatkowym jest wynikająca z ustaw podatkowych, nieskonkretyzowana powinność przymusowego świadczenia pieniężnego w związku z zaistnieniem zdarzenia określonego w tych ustawach, dotyczących m. in. podatków i powstania obowiązku podatkowego. Uprawnienia doradcy podatkowego nie stwarzają możliwości udzielenia mu pełnomocnictwa do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej ani do występowania w imieniu strony przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie innej aniżeli z zakresu obowiązku podatkowego. Rozpoznawana sprawa nie dotyczy obowiązku podatkowego lecz powstałego z mocy prawa długu celnego tytułem nielegalnego wprowadzenia na polski obszar celny samochodu osobowego marki Mercedes. Z tych wszystkich względów pełnomocnictwo udzielone przez W. S. doradcy podatkowemu należy uznać za bezskuteczne upoważnienie do sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie celnej, dotyczącej należności i obowiązków celnych. Trafnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna została sporządzona przez nieuprawniony podmiot i ją odrzucił. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.