II SA/Ke 475/05

Sygnatura akt: II SA/Ke 475/05 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 lutego 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Kobylecka, Sędziowie: Sędzia WSA Dorota Chobian (spr.), Asesor WSA Sylwester Miziołek, Protokolant: Referent stażysta Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lutego 2006 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] numer [...] w przedmiocie : świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę Decyzją z dnia [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania B. B. od decyzji działającego z upoważnienia Wójta Gminy Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia [...] w sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy w związku z opieką nad dzieckiem w kwocie 420 zł. miesięcznie i składki na ubezpieczenie w kwocie 136,58 zł. na okres od 1 grudnia do 31 grudnia 2004 r. na podstawie art.. 138 §1 pkt 1 kpa utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Organ II instancji wskazał, iż wnioskiem z dnia 15.12.2004r. B. B. zwróciła się do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w P. o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad synem M. Do wniosku dołączyła m. in. wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia [...], orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w K. z dnia [...]oraz orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia [...]. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego organ I instancji powołując się m. in. na przepisy art. 17 i 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych przyznał B. B. świadczenie na okres od 1 grudnia 2004 do 31 grudnia 2004. Z zebranego materiału dowodowego wynika, iż dochód w rodzinie w przeliczeniu na jedną osobę wynosił 114,92 zł w związku z czym nie przekroczył progu ustawowego wynoszącego 504 zł. W odwołaniu od tej decyzji B. B. wnosiła o zmianę tej decyzji i wyrównanie jej świadczenia za okres od stycznia 2004r. wskazując, iż z wnioskiem o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego wystąpiła po otrzymaniu orzeczenia Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności , będącego wykonaniem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w K. Odwołująca opisała chorobę swego niepełnosprawnego syna, wskazała, iż od 1.03.2001 r. do 31.12.2003r. pobierała na dziecko zasiłek stały z GOPS-u w P. Od początku 2004 r. sytuacja jej rodziny stała się dramatyczna, gdyż wielodzietna rodzina składająca się z sześciorga dzieci i nie pracującego, bez prawa do zasiłku, męża utrzymuje się jedynie z zasiłku rodzinnego w kwocie 551 zł miesięcznie oraz zasiłku celowego przyznanego na okres od października do grudnia 2004r. w kwocie 296,55 zł. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzja organu I instancji jest prawidłowa. Organ ten bowiem przyznając świadczenie od 1 grudnia 2004r. wykonał dyspozycję art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, który stanowi, iż prawo do świadczeń ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Nie budzi wątpliwości, że B. B. po raz pierwszy od wejścia w życie przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego złożyła w dniu 15 grudnia 2004 r.. Długotrwały proces zmiany zaskarżonego do Sądu Rejonowego w K. orzeczenia Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności jest przyczyną obiektywna, niezależną od strony jak i ośrodka pomocy społecznej. Mimo więc krzywdzącej B. B. sytuacji organy, obowiązane do przestrzegania przepisów w zakresie świadczeń pielęgnacyjnych , nie mają możliwości wydania decyzji wyrównującej stronie świadczenie od początku 2004 r. Byłoby to bowiem wbrew przepisowi art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. W przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z kontynuacją świadczenia pielęgnacyjnego, bowiem świadczenie takie po raz pierwszy zostało wprowadzone w życie z dniem 1 maja 2004 r. Poprzednia ustawa z dnia 29.11.1990r. o pomocy społecznej, normowała sprawę zasiłku stałego i jej przepisy utraciły moc z dniem 1 maja 2004r. Skargę na tę decyzję wniosła B. B. zarzucając, iż jest ona dla niej krzywdząca albowiem sytuacja materialna jej rodziny jest bardzo trudna i nie jej winą jest to, że tak długo trwało postępowanie odwoławcze od decyzji z [...] Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnoprawności, którą nie zaliczono M.B. do osób niepełnosprawnych. W odpowiedzi na tę skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosiło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie może być uwzględniona. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153 poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która to kontrola jest sprawowana pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż sądy badają, czy dana decyzja zgodna jest z prawem obowiązującym w dacie jej wydania. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została wydana w dniu [...] kiedy to obowiązywał art. 24 ustawy o świadczeniach rodzinnych /Dz. U. Nr 228 poz.2255/ w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej /Dz. U. Nr 64 poz.593/. Zgodnie z ustępem 2 tego artykułu prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca , w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji przepisy nie przewidywały możliwości przyznania świadczenia pielęgnacyjnego za okres wcześniejszy. Bezsporne jest, iż wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego skarżąca złożyła dopiero w dniu 15 grudnia 2004r.W tej sytuacji prawidłowo organ II instancji uznał, iż brak jest podstawy prawnej do przyznania B. B. tego świadczenia za wcześniejszy okres. Bez wpływu na taką ocenę pozostaje to, iż powodem tego, że skarżąca nie wystąpiła wcześniej z takim wnioskiem było toczące się postępowanie sądowe, w wyniku którego zostało zmienione orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności i ustalono, że M. B. wymaga konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku z ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji. Zaskarżona decyzja ani nie narusza prawa materialnego ani też przepisów postępowania administracyjnego, dlatego też skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 po. 1270 ze zm./.