IV SA/Wa 659/07

WyrokWSA w Warszawie2007-07-19

Skład orzekający: Jarosław Stopczyński, Grzegorz Czerwiński, Marian Wolanin

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy umorzenie postępowania odwoławczego, które nie zostało wszczęte z powodu niespełnienia przez odwołanie wymogów formalnych, stanowi rażące naruszenie prawa?
Ratio decidendi
Umorzenie postępowania odwoławczego, które nie zostało wszczęte z powodu niespełnienia przez odwołanie wymogów formalnych, stanowi rażące naruszenie prawa, ponieważ organ orzekający nie ma przedmiotu do umorzenia. W takiej sytuacji, gdy pismo strony nie spełnia wymogów odwołania, powinno ono zostać pozostawione bez rozpatrzenia, a strona niezadowolona z takiego sposobu postępowania może złożyć skargę na bezczynność organu.
Stan faktyczny
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. umorzyło postępowanie odwoławcze od decyzji Burmistrza Gminy B. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, uznając, że odwołanie T. J. nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 53 ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pomimo wezwania do uzupełnienia braków, skarżąca nie uzupełniła odwołania. Sąd administracyjny stwierdził nieważność decyzji Kolegium, uznając, że umorzenie postępowania, które się nie rozpoczęło, jest rażącym naruszeniem prawa.
Rozstrzygnięcie
Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Stopczyński, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Czerwiński,, asesor WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant Łukasz Pilip, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2007 r. sprawy ze skargi T. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. umorzyło postępowanie odwoławcze z odwołania T. J. od decyzji Burmistrza Gminy B. z dnia [...] listopada 2006 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, polegającej na realizacji odcinka gazociągu średniego ciśnienia od istniejącego gazociągu w ul. [...] w P. przez działki nr ew. [...] i [...] w O. Gm. B. do wysokości działki nr ew. [...] w P. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, iż stosownie do art. 53 ust. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717, ze zm.), odwołanie od decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego powinno spełniać szereg wymogów, których brak jest w odwołaniu T. J., dlatego pismem z dnia 7 grudnia 2006 r. wezwana została w trybie art. 64 §2 kpa do jego uzupełnienia, lecz skarżąca nie uzupełniła tych braków. Skutkiem tego - w uznaniu organu - pismo skarżącej, zatytułowane "odwołanie" nie wszczęło postępowania odwoławczego w sprawie, jako nie spełniające wymogów odwołania, określonych w art. 53 ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Na wezwanie organu, skarżąca podtrzymała bowiem dotychczasową argumentację sprzeciwu wobec planowanej lokalizacji inwestycji, nie przedstawiając konkretnych zarzutów dotyczących zaskarżonej decyzji organu pierwszej instancji. W konsekwencji organ orzekający umorzył postępowanie odwoławcze. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r. T. J. wskazał, iż nie zgadza się z zawartymi w niej argumentami. Natomiast w piśmie z dnia 2 maja 2007 r. stwierdziła, że nie jest właścicielką działki nr ew. [...] położonej w O. przy ul.[...], będąc jedynie osobą upoważnioną do zakupu powierniczego przez S. M. Nie była poinformowana przez osoby zainteresowane służebnością na rzecz gazowni o konsekwencjach wynikających z podpisania zgody na posadowienie mediów w formie aktu notarialnego. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawarta w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z przyczyn dostrzeżonych przez Sąd z urzędu, skutkujących stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji. Zgodnie bowiem z art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd nie jest związany Sygn. akt IV SA/Wa 659/07 zarzutami i wnioskami skargi. Należy jednak wskazać, iż w skardze nie podniesiono jakichkolwiek zarzutów kwestionujących lokalizacje projektowanej inwestycji celu publicznego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. umorzyło zaskarżoną decyzją postępowanie odwoławcze na podstawie art. 138 §1 pkt 3 w zw. z art. 127 §3 i art. 128 kpa oraz art. 53 ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym uznając, że odwołanie T. J. nie spełnia ustawowych wymogów odwołania od decyzji dotyczącej ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ustalenia organu odwoławczego w zakresie charakteru planowanej inwestycji, jako celu publicznego są prawidłowe. Również jako prawidłowe, należy ocenić wezwanie przez ten organ, na podstawie art. 64 §2 kpa, T. J. do uzupełnienia braków odwołania o wymogi określone w art. 53 ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Stosownie bowiem do art. 128 kpa, odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia; wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji, ale przepisy szczególne mogą ustalać inne wymogi co do treści odwołania. Takim szczególnym przepisem jest art. 53 ust. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, który stanowi, że odwołanie od decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji powinno zawierać zarzuty odnoszące się do decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie. Odwołanie T. J. od decyzji Burmistrza Gminy B. z dnia [...] listopada 2006 r., zawarte w piśmie z dnia 23 listopada 2006 r., nie zawiera wskazanych elementów, dlatego stało się konieczne wezwanie jej na podstawie art. 64 §2 kpa, do jego uzupełnienia, co też organ odwoławczy uczynił w piśmie z dnia 7 grudnia 2006 r. Skarżąca nadal jednak nie uzupełniła swojego odwołania, wskazując jedynie, że podtrzymuje dotychczas zgłoszone zarzuty Nieuzupełnienie braków odwołania, w przypadku zastosowania trybu postępowania określonego w art. 64 §2 kpa, skutkuje, zgodnie z treścią tego przepisu, pozostawieniem odwołania bez rozpatrzenia, co nie wymaga potwierdzenia decyzją lub postanowieniem. Słusznie więc organ odwoławczy wskazał, że pismo skarżącej, niezawierające ustawowych wymogów uznania go za odwołanie, nie może być traktowane jako odwołanie, i w istocie nie wszczęło postępowania odwoławczego. Jeżeli jednak postępowanie odwoławcze nie uległo wszczęciu, to nie można orzekać o jego umorzeniu, jak w zaskarżonej decyzji, skoro brak jest przedmiotu orzekania o umorzeniu. Umorzenie postępowania odwoławczego, które nie uległo wszczęciu, stanowi zatem rażące naruszenie art. 138 §1 pkt 3 w zw. z art. 127 §3 i art. 64 §2 kpa. Sygn. akt IV SA/Wa 659/07 W tym względzie, rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji, jak i sama jego forma są sprzeczne z oceną zawartą w jej uzasadnieniu, skoro wskazano w nim, że postępowanie odwoławcze nie uległo wszczęciu. Przepis art. 64 §2 kpa stosuje się m.in. do odwołań, gdy nie spełniają one ustawowych warunków do traktowania ich za taki rodzaj środka zaskarżenia decyzji organu pierwszej instancji. Wynika to zarówno z treści art. 63 §1 kpa, wobec którego art. 64 §2 kpa formułuje tryb postępowania o uzyskanie danych określonych w art. 63 kpa oraz skutki prawne nieuzupełnienia ich w wyznaczonym terminie, jak i z treści art. 140 kpa, według którego, w sprawach nie uregulowanych w art. 136-139 kpa w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji, do których to przepisów należy m.in. art. 64 §2 kpa. W przypadku więc, gdy strona, której odwołanie pozostawiono bez rozpatrzenia w trybie art. 64 §2 kpa, nie zgadza się z takim sposobem postępowania, może skorzystać z prawa złożenia skargi na bezczynność organu w wydaniu stosownej decyzji, w wyniku której to skargi dokonywana jest ocena zasadności nieuznania przez organ orzekający pisma strony za odwołanie. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 §1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania nie orzeczono wobec braku wniosku w tym względzie. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organ orzekający uwzględni przedstawioną w uzasadnieniu orzeczenia ocenę co do właściwego trybu postępowania wobec pisma skarżącej z dnia 23 listopada 2006 r., mając na względzie, czy wezwanie organu z dnia 7 grudnia 2006 r. zawiera wszystkie informacje wynikające z art. 64 §2 kpa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło