IV SA/Po 958/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Rzyminiak- Owczarczak Sędziowie WSA Maciej Dybowski As. sąd. Izabela Kucznerowicz (spr.) Protokolant sekr. sąd. Agata Tyll po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 lipca 2007r. w sprawie ze skargi M.S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku służbowego, o d d a l a s k a r g ę /-/ I. Kucznerowicz /-/ D. Rzyminiak- Owczarczak /-/ M. Dybowski Decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Komendant Miejski Policji w P., na podstawie art. 104 § 1 i2 kpa z zw. z art. 104 ust. 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji w zw. z § 9 ust. 4 rozporządzenia MSWiA z dnia 6 grudnia 2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalenia wysługi lat, od której uzależniany jest wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. nr 152, poz. 12732 dalej rozporządzenie) odmówił M.S. wypłaty żądanego świadczenia pieniężnego- dodatku służbowego. W uzasadnieniu organ wskazał, że przyznanie dodatku służbowego oraz jego wysokość uzależnia się od oceny wywiązywania się przez policjanta z obowiązków oraz realizacji zadań i czynności służbowych ze szczególnym uwzględnieniem ich charakteru i zakresu. § 9 ust. 4 cytowanego rozporządzenia określa, że dodatek służbowy może być podwyższany na stałe lub czas określony, w związku z powierzeniem policjantowi nowych lub dodatkowych zadań bądź obowiązków służbowych na innym stanowisku, a także za wzorową służbę. Przyznając podwyższany dodatek służbowy na czas określony Komendant Miejski Policji w P. przyjął zasadę jego fakultatywności. Każdorazowe przyznanie podwyższonego dodatku na kolejny okres poprzedzane było oceną stopnia wywiązywania się policjantów z obowiązków służbowych dokonywaną przez bezpośrednich przełożonych, za okres poprzedzający przyznanie dodatku. Obejmował on period czterech miesięcy, gdyż na taki czasokres przyznawano dodatki służbowe na czas określony. W ocenie tej uwzględniano przed wszystkim: uzyskane wyniki w służbie, obciążenie sprawami oraz jakość i efektywność ich prowadzenia, znajomość przepisów i umiejętność ich stosowania, samodzielność i kreatywność, zaangażowanie oraz dyspozycyjność. W związku z czym nie wszystkim policjantom przyznawano podwyższony dodatek służbowy, a Ci którym go przyznano otrzymali go w zróżnicowanej wysokości. Rozkazem Personalnym nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w P. z dnia [...]listopada 2000 roku asp. M.S. przyznano dodatek służbowy na czas nieokreślony w kwocie 220 zł miesięcznie z dniem [...] lipca 2000 roku na podstawie § 6 ust. 1 i 2 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 grudnia 1998 roku w sprawie uposażenia zasadniczego policjantów, jego wzrostu tytułu wysługi lat oraz zasad otrzymywania i wysokości dodatków do uposażenia policjantów. Wysokość przyznanego dodatku służbowego adekwatna była do uzyskiwanych wyników i zakresu wykonywanych zadań przez wymienionego policjanta w służbie. Następnie w okresie od [...] stycznia 2001 roku do [...] maja 2002 roku policjantowi, uprawniony przełożony w sprawach osobowych przyznał podwyższone dodatki służbowe na czas określony na podstawie § 6 ust. 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 31.12.1998 roku. Ostatni raz M.S. dodatek służbowy na czas określony od dnia [...] czerwca 2002 roku do dnia [...] września 2002 roku przyznano rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w P. z dnia [...] czerwca 2002 roku podwyższony do kwoty 260 zł (tj. o kwotę 40 zł) w trybie § 9 ust. 4 rozporządzenia MSWiA z dnia 06 grudnia 2001 roku. Podwyższenie dodatku służbowego nastąpiło na wniosek bezpośredniego przełożonego w związku z pozytywną oceną pracy zawodowej policjanta, na czas określony jako forma szczególnego wyróżnienia za wzorową służbę. Na kolejny okres, dokonując oceny pracy podległych policjantów bezpośredni przełożony nie wnioskował do Komendanta Miejskiego Policji w P. o podwyższenie M. S. dodatku służbowego. Podwyższenie dodatku służbowego wynika z dodatkowo nakładanych na policjanta obowiązków. W przypadku bardzo dobrego ich wykonywania przez jakiś czas, przyznaje się takiemu policjantowi na czas określony wyższy dodatek służbowy. Jeżeli jakość wykonywanych przez niego dodatkowych zadań nie ulegnie pogorszeniu, właściwy przełożony przyznaje dodatek służbowy na kolejny czas określony, przyjęto, że nie mniej niż na cztery miesiące. W przypadku Pana M.S. podwyższony dodatek służbowy otrzymywał również w okresie gdy dodatkowe zadania co najmniej realizował. Dodatek okresowy miał stanowić czynnik mobilizujący do bardzo dobrego wykonywania nakładanych dodatkowych obowiązków służbowych. Wskazać należy , że np. gdy policjant był przenoszony na inny niż dotychczas odcinek służby, gdzie zadań dodatkowych nie wykonywał, lub z innych przyczyn zadań takich nie realizował nie przyznawano mu dodatku służbowego na czas określony na kolejny okres służby. Podobnie było w sytuacji Pana M.S.; przed rozpoczęciem długotrwałej choroby otrzymywał podwyższony dodatek służbowy na czas określony do dnia [...] września 2002 roku. W tej dacie z uwagi na nie wykonywanie przez wyżej wymienionego dodatkowych zadań brak było jakiegokolwiek uzasadnienia by przyznać podwyższony dodatek służbowy na kolejny okres, bowiem nie wykonywał on dodatkowych zadań stanowiących podstawę do przyznania tegoż dodatku. W tej materii nie wydawano negatywnych decyzji administracyjnych, gdyż żaden przepis (prawa administracyjnego, materialnego) pracodawcy do tego nie obliguje. W dniu [...] marca 2003 r. przeciwko M.S. zostało wszczęte postępowanie dyscyplinarne za naruszenie dyscypliny służbowej. Po przeprowadzeniu czynności dowodowych Komendant Policji w P. orzeczeniem z dnia [...] marca 2003 r. uznał wymienionego winnym naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzył karę dyscyplinarną nagany. Od powyższego orzeczenia o ukaraniu M.S. wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania, orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne. W momencie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego policjant nie posiadał podwyższonego dodatku służbowego na czas określony, a tylko przyznany dodatek służbowy na czas nieokreślony w kwocie 220 zł. Orzeczenie o ukaraniu wydane zostało w okresie choroby policjanta i nie miało jakiegokolwiek wpływu na stosowaną wysokość wobec skarżącego politykę płacową dotyczącą tego składnika uposażenia. Jednocześnie należy wskazać, że wymienionemu nie obniżono dodatku służbowego z tytułu ukarania karą dyscyplinarną. M.S. od dnia [...] kwietnia 2003 roku do dnia zwolnienia z Policji nie pełnił służby z powodu choroby. Kierując się dyspozycją przywołanego na wstępie przepisu dodatki na czas określony przyznawane są policjantom faktycznie pełniącym służbę i osiągającym bardzo dobre wyniki. Z tego też powodu M.S. nie pełniąc służby nie mógł być oceniany i brak było podstaw do przyznania podwyższonego na czas określony dodatku służbowego. Jednocześnie rozwiązując z policjantem stosunek służbowy Komendant Miejski Policji w P., biorąc pod uwagę długoletnią i nienaganną służbę w Policji oraz orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w P. zaliczającym wymienionego do trzeciej grupy inwalidów w związku ze służbą, po uzyskaniu zgody Komendanta Wojewódzkiego Policji przyznał z dniem [...] kwietnia 2004 roku Rozkazem Personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2004 roku M.S. wyższy dodatek służbowy w kwocie 330 złotych miesięcznie, podwyższając go o 50% posiadanego dotychczas dodatku służbowego tj. o kwotę 110 złotych miesięcznie. Nawiązując do przepisu § 6 ust. 1 pkt. 9 rozporządzenia MSWiA z dnia 06 grudnia 2001 roku należy nadmienić, że podczas całej służby policjanta brak było podstaw do przyznania mu dodatku specjalnego. M.S. odwołał się od tej decyzji zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. Jego zdaniem decyzja narusza art. 287 pkt. 1 w związku z art. 3 § 3 i art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z poźn. zm.)- ponieważ na podstawie art. 138 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ( j.t. z 2002 r. Dz. U. Nr 7, poz. 58 z poźn. zm.) każdy policjant ma prawo zaskarżyć orzeczenie o ukaraniu karą dyscyplinarną do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego i na zasadzie art. 1 i art. 3 § 3 u.p.s.a. skorzystać z uprawnienia do odszkodowania na zasadzie art. 287 pkt. 1 u.p.s.a. Art. 287 pkt. 1 gwarantuje mu prawo do pełnego odszkodowania czyli nie tylko prawo do rzeczywistej szkody poniesionej przez niego lecz także utracone przez niego korzyści. Powyższa zasada pełnego odszkodowania wynika wyraźnie z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 kwietnia 2003 r. k. 20/02 (Dz. U. Nr 170, poz. 1660), który uchylił art. 160 § 1 k.p.a. gwarantujący organom państwa (władzy publicznej) prawo do naprawienia tylko rzeczywistej szkody. Biorąc powyższe pod uwagę Komendant Miejski obowiązany był naprawić nie tylko rzeczywistą szkodę, lecz także utracone korzyści tj. utracony dodatek na skutek orzeczenia dyscyplinarnego. Skarżący nie zgadza się z twierdzeniem, że pozbawiono go tylko 40 zł dodatku służbowego. Zarzuca decyzji również istotne naruszenie następujących przepisów postępowania administracyjnego art. 7 k.p.a., art. 8, 11 k.p.a., art. 75 § 1 k.p.a. i art. 80 k.p.a. Decyzją nr [...] z dnia [...] października 2006 r. Komendant Wojewódzki Policji na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt. 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, że § 9 ust. 4 rozporządzenia określa, że dodatek służbowy może być podwyższany na stałe lub na czas określony, w związku z powierzeniem policjantowi nowych lub dodatkowych zadań bądź obowiązków służbowych na innym stanowisku, a także za wzorową służbę. Przyznając podwyższany dodatek służbowy na czas określony Komendant Miejski Policji w P. przyjął zasadę jego fakultatywności. Każdorazowe przyznanie podwyższonego dodatku na kolejny okres poprzedzane było oceną stopnia wywiązywania się policjantów z obowiązków służbowych dokonywaną przez bezpośrednich przełożonych, za okres poprzedzający przyznanie dodatku. Obejmował on period czterech miesięcy, gdyż na taki czasokres przyznawano dodatki służbowe na czas określony. W ocenie tej uwzględniano przede wszystkim: uzyskane wyniki w służbie, obciążenie sprawami oraz jakość i efektywność ich prowadzenia, znajomość przepisów i umiejętność ich stosowania, samodzielność i kreatywność, zaangażowanie oraz dyspozycyjność. W związku z tym nie wszystkim policjantom przyznawano podwyższony dodatek służbowy, a Ci którym przyznano, otrzymywali go w zróżnicowanej wysokości. Rozkazem Personalnym nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w P. z dnia [...]listopada 2000 roku asp. M.S. przyznano dodatek służbowy na czas nieokreślony w kwocie 220 zł miesięcznie z dniem 01 lipca 2000 roku na podstawie § 6 ust. 1 i 2 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 grudnia 1998 roku w sprawie uposażenia zasadniczego policjantów, jego wzrostu z tytułu wysługi lat oraz zasad otrzymywania i wysokości dodatków do uposażenia policjantów. Wysokość przyznanego dodatku służbowego adekwatna była do uzyskiwanych wyników i zakresu wykonywanych zadań przez wymienionego policjanta w służbie. Następnie w okresie od [...] stycznia 2001 roku do [...] maja 2002 roku policjantowi, uprawniony przełożony w sprawach osobowych przyznał podwyższone dodatki służbowe na czas określony na podstawie § 6 ust. 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 31.12.1998 roku. Ostatni raz M.S. dodatek służbowy na czas określony od dnia [...] czerwca 2002 roku do dnia [...] września 2002 roku przyznano rozkazem personalnym nr [...]Komendanta Miejskiego Policji w P. z dnia [...] czerwca 2002 roku podwyższony do kwoty 260 zł (tj. o kwotę 40 zł) w trybie § 9 ust. 4 rozporządzenia MSWiA z dnia 06 grudnia 2001 roku. Podwyższenie dodatku służbowego nastąpiło na wniosek bezpośredniego przełożonego w związku z pozytywną oceną pracy zawodowej policjanta, na czas określony jako forma szczególnego wyróżnienia za wzorową służbę. Na kolejny okres, dokonując oceny pracy podległych policjantów bezpośredni przełożony nie wnioskował do Komendanta Miejskiego Policji w P. o podwyższenie M.S. dodatku służbowego. Podwyższenie dodatku służbowego wynika z dodatkowo nakładanych na policjanta obowiązków. W przypadku bardzo dobrego ich wykonywania przez jakiś czas, przyznaje się takiemu policjantowi na czas określony wyższy dodatek służbowy. Jeżeli jakość wykonywanych przez niego dodatkowych zadań nie ulegnie pogorszeniu, właściwy przełożony przyznaje dodatek służbowy na kolejny czas określony. Przyjęto, że nie mniej niż na cztery miesiące. W przypadku M.S. podwyższony dodatek służbowy otrzymywał również w okresie gdy dodatkowe zadania realizował w stopniu co najmniej dobrym. Dodatek okresowy miał stanowić czynnik mobilizujący do bardzo dobrego wykonywania nakładanych dodatkowych obowiązków służbowych. W tym miejscu wskazać należy , że np. gdy policjant był przenoszony na inny niż dotychczas odcinek służby, gdzie zadań dodatkowych nie wykonywał, lub z innych przyczyn zadań takich nie realizował nie przyznawano mu dodatku służbowego na czas określony na kolejny okres służby. Podobnie było w sytuacji M.S. Przed rozpoczęciem długotrwałej choroby otrzymywał podwyższony dodatek służbowy na czas określony do dnia [...] września 2002 roku. W tej dacie z uwagi na nie wykonywanie przez wyżej wymienionego dodatkowych zadań brak było jakiegokolwiek uzasadnienia by przyznać podwyższony dodatek służbowy na kolejny okres, bowiem nie wykonywał on dodatkowych zadań stanowiących podstawę do przyznania tegoż dodatku. W tej materii nie wydawano negatywnych decyzji administracyjnych, gdyż żaden przepis (prawa administracyjnego, materialnego) pracodawcy, tj. Komendanta Miejskiego Policji w P. do tego nie obliguje. W dniu [...] marca 2003 r. przeciwko M.S. zostało wszczęte postępowanie dyscyplinarne za naruszenie dyscypliny służbowej. Po przeprowadzeniu czynności dowodowych Komendant Policji w P. orzeczeniem z dnia [...] marca 2003 r. uznał wymienionego winnym naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzył karę dyscyplinarną nagany. Od powyższego orzeczenia o ukaraniu M.S. wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji. Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania, orzeczeniem z dnia [...]kwietnia 2003 r. utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne. W momencie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego policjant nie posiadał podwyższonego dodatku służbowego na czas określony, a tylko przyznany dodatek służbowy na czas nieokreślony w kwocie 220 zł. Orzeczenie o ukaraniu wydane zostało w okresie choroby policjanta i nie miało jakiegokolwiek wpływu na stosowaną wysokość wobec skarżącego politykę płacową dotyczącą tego składnika uposażenia. Jednocześnie należy wskazać, że wymienionemu nie obniżono dodatku służbowego z tytułu ukarania karą dyscyplinarną. M.S. od dnia [...] kwietnia 2003 roku do dnia zwolnienia z Policji tj. [...] kwietnia 2004 roku nie pełnił służby z powodu choroby. Kierując się dyspozycją przywołanego na wstępie przepisu, dodatki na czas określony przyznawane są policjantom faktycznie pełniącym służbę i osiągającym bardzo dobre wyniki. Z tego też powodu M.S. nie pełniąc służby nie mógł być oceniany i brak było podstaw do przyznania podwyższonego na czas określony dodatku służbowego. Jednocześnie rozwiązując z policjantem stosunek służbowy Komendant Miejski Policji w P., biorąc pod uwagę długoletnią i nienaganną służbę w Policji oraz orzeczenie Okręgowej Komisji Lekarskiej MSWiA w P. zaliczającym wymienionego do trzeciej grupy inwalidów w związku ze służbą, po uzyskaniu zgody Komendanta Wojewódzkiego Policji na zabezpieczenie środków finansowych, przyznał z dniem [...] kwietnia 2004 roku Rozkazem Personalnym nr [...] z dnia [...] marca 2004 roku M.S. wyższy dodatek służbowy w kwocie 330 złotych miesięcznie, podwyższając go o 50% posiadanego dotychczas dodatku służbowego, tj. o kwotę 110 złotych miesięcznie. Nawiązując do przepisu § 6 ust. 1 pkt. 9 rozporządzenia MSWiA z dnia 06 grudnia 2001 roku należy nadmienić, że podczas całej służby policjanta brak było podstaw do przyznania mu dodatku specjalnego. Mając na uwadze sentencję i treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu oraz opisany wyżej stan faktyczny i prawny Komendant Miejski Policji w P. wydał decyzję Nr [...]z dnia [...] sierpnia 2006 r. odmawiającą wypłaty żądanego świadczenia pieniężnego- dodatku służbowego. Organ II instancji rozpatrując przedmiotowe odwołanie w oparciu o wnikliwą analizę materiałów w sprawie stwierdził, iż podniesione przez M.S. w odwołaniu zarzuty są całkowicie bezzasadne. Komendant Miejski Policji w P. na skutek wymierzonej kary dyscyplinarnej, utrzymanej następnie w mocy przez Komendanta Wojewódzkiego Policji nigdy nie obniżył st. asp. M.S. dodatku służbowego. Powyższe potwierdziła również dokonana przez organ II instancji analiza rozkazów personalnych znajdujących się w aktach osobowych policjanta dotyczących przyznawanych dodatków służbowych oraz analiza kart uposażenia prowadzonych przez Wydział Finansów KWP w/wymienionego. Jeżeli więc w dniu wszczęcia postępowania dyscyplinarnego M.S. posiadał dodatek służbowy w kwocie 220 zł, który mimo prawomocnie orzeczonej kary dyscyplinarnej nie został mu obniżony, nie ma podstawy prawnej do spełnienia wnoszonego żądania przyznania odszkodowania i zwrotu dodatku służbowego w kwocie 100 zł miesięcznie licząc od nie wykonania orzeczenia o ukaraniu do dnia zwolnienia policjanta ze służby w Policji. Zgodnie z prośbą M.S. zawartą w odwołaniu pismem z dnia [...].09.2006 roku zainteresowany został poinformowany o możliwości wglądu do wymienionych kart uposażenia w Wydziale Finansów KWP. Wydając decyzję nr [...] w sprawie odmowy wypłaty żądanego świadczenia pieniężnego- dodatku służbowego Komendant Miejski Policji w P. nie naruszył wymienionych w odwołaniu przez M.S. przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Kierując się zasadą prawdy obiektywnej ustalenia faktyczne oprał na materiale dowodowym, jakim są dokumenty zgromadzone w aktach osobowych i aktach postępowania administracyjnego. W trakcie postępowania wyjaśnione zostały wszystkie okoliczności faktyczne istotne dla rozstrzygnięcia sprawy, szczegółowo i wyczerpująco przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpatrując wniosek zgodnie z wolą wnioskodawcy Komendant Miejski Policji w P. naruszyłby w ten sposób obowiązujące w tej materii przepisy, a przyznając wypłatę nie należnego dodatku służbowego. Pogwałciłby zasadę praworządności i zasadę uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu strony. Wyrażona w art. 7 kpa zasada praworządności, odnosi się w równym stopniu do zakresu i wnikliwości postępowania wyjaśniającego i dowodowego, jak również do stosowania norm prawa materialnego, czyli do całokształtu przepisów prawnych służących do załatwienia sprawy. W omawianym przypadku kwestię dodatków służbowych reguluje cyt. Rozporządzenie MSWiA z 06 grudnia 2006 roku. Na podstawie § 9 ust. 4 tego rozporządzenia, tylko do dnia 30 września 2002 r. M.S. otrzymywał dodatek służbowy przyznany na czas określony w wysokości 260 zł. Po tej dacie, do dnia [...] kwietnia 2004 roku posiadał dodatek służbowy w kwocie 220 zł. Przyznanie, podwyższenie dodatku służbowego zgodnie z cyt. wyżej Rozporządzeniem ma charakter fakultatywny, a przez przesłanki wpływające na jego podwyższę zostały szczegółowo wskazane przez Komendanta Miejskiego Policji w P. Natomiast żądanie M.S. wypłaty odszkodowania nie może być przedmiotem niniejszego postępowania bowiem w dniu [...].08.2006 r. złożył On wniosek do Komendanta Miejskiego Policji w P. o odszkodowanie, który stał się podstawą do przeprowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego. Organ II instancji ustalił, że postępowanie to zostało już rozstrzygnięte inną decyzją administracyjną Komendanta Miejskiego Policji w P. M.S. wniósł skargę na powyższą decyzję zarzucając jej błędną wykładnię art. 287 pkt. 1 w zw. z art. 3 § 3 i art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 z poźn. zm) w związku z § 9 ust. 4 Rozporządzenia MSWiA z 06.12.2001 r. w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat od których jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (Dz. U. z 2001 r. nr 152, poz. 1732 ze zm.) które miało wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zarzuca również naruszenie art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 11 kpa, art. 75 § 1 kpa i art. 80 kpa, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 287 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawarto zasadę pełnego odszkodowania także w przypadku, gdy Sąd Administracyjny uchyli wyrokiem zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne, gdyż został on powołany z mocy ustawy o Policji do rozpatrywania spraw dyscyplinarnych. Odszkodowanie obejmuje również utracony dodatek służbowy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. 153/02/1269 ze zm. ) i art.3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153/02/1270 ze zm. – dalej ppsa ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, nie są upoważnione do merytorycznego rozstrzygania o przedmiocie sprawy. Komendant Miejski Policji w P. rozpatrując niniejszą sprawę dokonał analizy zebranej w sprawie dokumentacji związanej z przyznawaniem dodatku służbowego skarżącemu i innym policjantom, pełniącym służbę w KMP w P. Zgodnie z § 9 ust.4 rozporządzenia dodatek służbowy może być podwyższony na stałe lub na czas określony, w związku z powierzeniem policjantom nowych lub dodatkowych zadań bądź obowiązków służbowych na innym stanowisku, a także za wzorową służbę. Rozkazem personalnym nr [...] Komendanta Miejskiego Policji w P. z dnia [...] listopada 2000 r. skarżącemu przyznano dodatek służbowy na czas nieokreślony w kwocie 220 zł miesięcznie od dnia [...]lipca 2000 roku, na podstawie § 6 ust.1 i 2 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 grudnia 1998 roku w sprawie uposażenia zasadniczego policjantów, jego uznaniu z tytułu wysługi lat oraz szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości dodatków do uposażenia policjantów. Wysokość przyznanego dodatku służbowego była adekwatna do uzyskiwanych wyników i zakresu zadań wykonywanych przez policjanta – skarżącego w służbie. W okresie od [...] stycznia 2001 roku do [...] września 2002 r. skarżącemu przyznawano podwyższone dodatki służbowe na czas określony. Rozkazami personalnymi Komendanta Miejskiego Policji w P. : - z dnia [...] czerwca 2001 r. nr [...] przyznano skarżącemu podwyższony dodatek służbowy na czas określony od dnia [...] stycznia 2001 r. do dnia [...] sierpnia 2001 r. do kwoty 250 zł miesięcznie, - z dnia [...] września 2001 r. nr [...] przyznano skarżącemu podwyższony dodatek służbowy czas określony od dnia [...] września 2001 r. do dnia [...] stycznia 2002 r. do kwoty 250 zł miesięcznie, - z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] przyznano skarżącemu podwyższony dodatek służbowy na czas określony od dnia [...] lutego 2002 r. do dnia [...] maja 2002 r. do kwoty 265 zł miesięcznie, - z dnia [...] czerwca 2002 r. nr [...]przyznano skarżącemu dodatek służbowy na czas określony od dnia [...] czerwca 2002 r. do dnia [...] września 2002 r. do kwoty 260 zł miesięcznie. Na kolejny okres, dokonując oceny pracy skarżącego bezpośredni przełożony nie wnioskował do Komendanta Miejskiego Policji w P. o podwyższenie M.S. dodatku służbowego. Zgodnie z § 9 ust.2 rozporządzenia przyznanie dodatku służbowego oraz jego wysokość uzależnia się od oceny wywiązywania się przez policjanta z obowiązków oraz realizacji zadań i czynności służbowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich charakteru i zakresu oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych. Dodatek służbowy może być podwyższony na stałe lub na czas określony w związku z powierzeniem policjantowi nowych lub dodatkowych zadań bądź obowiązków służbowych na innym stanowisku, a także za wzorową służbę ( § 9 ust.4 rozporządzenia ). W świetle tego przepisu bezsporne jest, że przyznanie dodatku służbowego związane jest z dodatkowo nakładanymi na policjanta obowiązkami. W przypadku bardzo dobrego ich wykonywania przez jakiś czas, przyznaje się policjantowi na czas określony wyższy dodatek służbowy. Jeżeli jakość wykonywanych przez niego dodatkowych zadań nie ulegnie pogorszeniu, właściwy przełożony przyznaje dodatek służbowy na kolejny określony czas, nie mniej niż na cztery miesiące. W sytuacji gdy policjant był przenoszony na inny niż dotychczas odcinek służby, gdzie zadań dodatkowych nie wykonywał, lub z innych przyczyn zadań takich nie realizował nie przyznawano mu dodatku służbowego na czas określony na kolejny okres służby. M.S. przed rozpoczęciem długotrwałej choroby podwyższony dodatek służbowy na czas określony otrzymywał do dnia [...] września 2002 roku. Od tego czasu z uwagi na niewykonywanie dodatkowych zadań brak było jakiegokolwiek uzasadnienia by przyznać mu podwyższony dodatek służbowy na kolejny okres. W dniu [...] marca 2003 r. przeciwko Skarżącemu zostało wszczęte postępowanie dyscyplinarne za naruszenie dyscypliny służbowej. Po przeprowadzeniu czynności dowodowych Komendant Miejski Policji w P. orzeczeniem z dnia [...] marca 2003 r. uznał Skarżącego winnym naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzył karę dyscyplinarną nagany. Od tego orzeczenia Skarżący odwołał się. Orzeczeniem z dnia [...] kwietnia 2003 r. Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie dyscyplinarne. Skarżący od dnia [...]kwietnia 2003 r. do dnia zwolnienia z Policji nie pełnił służby z powodu choroby. W momencie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego skarżący nie posiadał podwyższonego dodatku służbowego na czas określony a jedynie dodatek służbowy na czas nieokreślony w kwocie 220 zł. Orzeczenie o ukaraniu wydane zostało w okresie choroby Skarżącego i nie miało żadnego wpływu na stosowaną wobec skarżącego podwyżkę płacową dotyczącą tego składnika uposażenia. Skarżącemu nie obniżono także dodatku służbowego z tytułu ukarania karą dyscyplinarną. W myśl § 9 ust.2 rozporządzenia przyznanie dodatku służbowego na czas nieokreślony oraz jego wysokość uzależnia się od oceny wywiązywania się przez policjanta z obowiązków oraz realizacji zadań i czynności służbowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich charakteru i zakresu oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych. Skarżący od dnia [...] kwietnia 2003 r. nie służby z powodu choroby. Przedmiotowy dodatek przyzwany jest policjantom faktycznie pełniącym służbę i osiągającym bardzo dobre wyniki. Z tego też powodu Skarżący nie pełniąc służby nie mógł być oceniony i brak było podstaw do przyznania podwyższonego na czas określony dodatku służbowego. Przyznając podwyższony dodatek na czas określony Komendant Miejski Policji w P. uwzględnił przede wszystkim : wyniki uzyskane w służbie, obciążenie sprawami oraz jakość i efektywność ich prowadzenia, znajomość przepisów, umiejętność ich stosowania, samodzielność, kreatywność, zaangażowanie oraz dyspozycyjność. Nie sposób dokonać oceny tych umiejętności w sytuacji niewykonywania obowiązków. Ustosunkowując się do zarzutów Skarżącego podniesionych w odwołaniu i w skardze stwierdzić należy, że nie zasługują one na uwzględnienie. Brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia że zostały naruszone przepisy art.7, 8, 11, 75 § 1 i 80 kpa. Sąd nie podziela też zarzutów Skarżącego co do błędnej wykładni art.287 pkt 1 w zw. z art.3 § 3 i art.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm. dalej ppsa ). Stosownie do postanowień art.287 ppsa wydanie przez sąd administracyjny wyroku uwzględniającego skargę o : a ) uchylenie zaskarżonej decyzji, jeśli organ rozpatrując sprawę ponownie umorzy postępowanie; b) stwierdzenie nieważności aktu albo ustalenie przeszkody prawnej uniemożliwiającej stwierdzenie nieważności aktu, stanowi podstawę roszczenia odszkodowawczego. Żądanie Skarżącego wypłaty odszkodowanie nie mogło być przedmiotem niniejszego postępowania. Jak wynika z zebranego materiału dowodowego Skarżący w dniu [...].08.2006 r. złożył wniosek do Komendanta Miejskiego Policji w P. o odszkodowanie, który stał się podstawą do przeprowadzenia odrębnego postępowania administracyjnego. Organ II instancji ustalił, że postępowanie to zostało rozstrzygnięte inną decyzją administracyjną Komendanta Miejskiego Policji w P. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W związku z tym Sąd na podstawie art.151 ppsa orzekł jak w sentencji. /-/ I. Kucznerowicz /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak /-/ M. Dybowski Za nieobecnego sędziego /-/ D. Rzyminiak-Owczarczak M.K./