II SA/Kr 225/06

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr) Sędziowie AWSA Kazimierz Bandarzewski AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi H. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2005 r., nr[...] w przedmiocie wniesienie sprzeciwu wobec zgłoszenia robót budowlanych skargę oddala WSA/wyr. l - sentencja wyroku Wnioskiem z dnia 25.08.2005 H.M. dokonała zgłoszenia przystąpienia do wykonywania "robót remontowych" budynku położonego przy ul. T. w Nowym Sączu m.in. w zakresie wymiany dachu, wymiany stolarki okiennej i drzwiowej, uzupełnienie tyków zewnętrznych i wewnętrznych, malowania, odnowienia elewacji po odnowieniu i renowacji tynków, wykonania rynien i rur spustowych, wykonanie barierek na balkonach." Decyzją z dnia [...]września 2005r., nr[...] Prezydent Miasta działając na podstawie art.30 ust.6 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (t.j. z 2003r. Dz.U. nr 07, poz.2016 z późn. zm.) oraz art.104 k.p.a. wniósł sprzeciw w przedmiocie przystąpienia do robót remontowych w powyższym zakresie na budynku przy ul. T. w N. "z powodu niezgodności proponowanych robót remontowych(...) z ustaleniami dot. reklam w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego miasta Nowy Sącz 29 Śródmiescie". W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż analizując wniosek co do zgodności z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego miasta "Nowy Sącz 29 Śródmieście" zatwierdzonego uchwałą nr XXXII/366/2004 roku Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 13.07.2004r. (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego nr 233, poz.2601) działka nr "1" w obr.[...] przy ul. T. w Nowym Sączu znajduje się w terenie o symbolu B.8.U obejmującym teren usług. Wśród szczegółowych zapisów obszaru B.8.U w pkt. 7 ustanowiono "obowiązek wyburzenia budynku przy ul. T.". "Biorąc powyższe ustalenia obowiązującego planu (...) nie ma możliwości przeprowadzenia robót remontowych na budynku przy ul. T. w Nowym Sączu, natomiast istnieje możliwość zabudowy tej działki – po wyburzeniu budynku – z zachowaniem linii zabudowy i na warunkach określonych w ustaleniach planu dla terenu o symbolu B.8.U." W odwołaniu od tej decyzji H.M. działająca przez pełnomocnika adw. M.E. nie zgodziła się z treścią decyzji Prezydenta Miasta zarzucając sprzeczność pomiędzy powołana podstawą prawna art.30 ust.6 pkt 2 prawa budowlanego z podstawą faktyczną podaną jako przyczynę wniesionego sprzeciwu "niezgodność proponowanych robót remontowych z ustaleniami dotyczącymi reklam" oraz rażące naruszenie prawa polegające na tym, że budynek przy ul. T. w Nowym Sączu kupiony został od Miasta Nowego Sącza a obecnie Gmina uniemożliwia remont tego budynku a nawet w planie zagospodarowania przestrzennego nakłada obowiązek jego wyburzenia. Decyzją z dnia [...].12.2005r., nr[...] Wojewoda [...] uchylił i orzekł o braku podstawy do wydania decyzji Prezydenta Miasta Nowego Sącza z dnia [...].10.2005r. nr[...] w sprawie uchylenia w całości decyzji własnej z dnia [...].09.2005r. znak:[...] wnoszącej sprzeciw w przedmiocie wykonania robót remontowych w budynku na działce nr "1" obr.[...] przy ulicy T. w Nowym Sączu, oraz po ponownym rozpatrzeniu wniosku inwestora, wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót remontowych w budynku na działce nr "1" obr. [...] przy ulicy T. w Nowym Sączu. Następnie do rozpatrzenia pozostało odwołanie pełnomocnika H.M. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...].09.2005r. znak:[...] w sprawie wniesienia sprzeciwu wobec zgłoszonych dnia 30.08.2005r. (data wpływu do organu) robót budowlanych. Decyzją z dnia [...]grudnia 2005r., nr[...] Wojewoda, utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda podzielił stanowisko organu I instancji wskazując, że zaskarżona decyzja z dnia [...].09.2005r. (doręczona inwestorowi 14.09.2005r. a więc w 15-tym dniu od złożenia wniosku) - wnosząca sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych w budynku na działce nr "1" obr.[...] przy ulicy T. w Nowym Sączu, została wydana na podstawie art.30 ust.6 pkt 2, który stanowi, że właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli: budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W wyniku analizy zgłoszenia przedmiotowych robót z ustaleniami prawomocnego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Nowego Sącza dla obszaru Śródmieścia "Nowy Sącz 29" zatwierdzonego Uchwałą Nr XXXII/366/2004 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 13 lipca 2004r. (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego Nr 233. poz. 2601 z dnia 17.08.2004r.) - działka nr "1" obr [...] przy ulicy T. w Nowym Sączu znajduje się w terenie o symbolu B.8.U obejmującym teren usług. Kwestionowana decyzja została wydana w oparciu o ustalenia w/w planu - pkt 7 zapisu B.8.U - obowiązek wyburzenia budynku przy ulicy T. Decyzja ta posiada uzasadnienie z zacytowanym planem miejscowym - "Nowy Sącz-29" dla terenu objętego wnioskiem. Natomiast osnowa decyzji jakkolwiek zgodna z powołaną podstawą prawną decyzji -(organ I instancji wniósł sprzeciw wobec zgłoszenia robót budowlanych w budynku przy ulicy T. w Nowym Sączu z powodu niezgodności proponowanych robót z ustaleniami w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego miasta "Nowy Sącz 29-Sródmieście") - posiada jeden niefortunny zapis odnoszący zamiar wykonania robót do ustaleń planu dla reklam. Wojewoda po analizie treści zaskarżonej decyzji, stwierdził jednak, że wada ta może być zaliczona do wad nieistotnych. Powołana podstawa prawna decyzji - art. 30 ust.6 pkt 2 ustawy - Prawo budowlane jest zgodna z jej sentencją - wniesiono bowiem sprzeciw z powodu naruszenia ustaleń planu zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie decyzja wnosząca sprzeciw wobec zgłoszenia robót została doręczona inwestorowi – H. M. - w piętnastym dniu od dnia zgłoszenia przedmiotowych robót, a więc zgodnie z przepisami określonymi ustawą Prawo budowlane. Decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2005r. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie H. M. (zwana dalej skarżącą) działająca przez pełnomocnika zarzucając niezgodność z prawem utrzymanej w mocy przez organ odwoławczy decyzji Prezydenta miasta Nowego Sącza z [...].09.2005r. "z uwagi na niezgodność proponowanych robót z ustaleniami dotyczącymi reklam w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego, co powoduje, że utrzymana w mocy decyzja z dnia [...].09.2005r. staje się niezrozumiała, niewykonalna i nie powiązana logicznie ze stanem faktycznym przedmiotowej sprawy" i wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji organów I i II instancji ewentualnie o uchylenie zaskarżonych decyzji. Z uzasadnienia skargi wynika, iż strona skarżąca nie zgadza się z zaskarżoną decyzją, jako rażąco naruszająca prawo, gdyż utrzymuje w mocy decyzję zawierającą istotną wadę. "Utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji oznacza w szczególności utrzymanie w mocy jej podstawowego, koniecznego elementu jakim jest rozstrzygnięcie. W osnowie decyzji zostaje bowiem wyrażona wola organu administracji załatwiającego sprawę w tej formie. Zatem treść rozstrzygnięcia utrzymanej w mocy decyzji, w której organ I instancji za powód wniesienia sprzeciwu od zamierzonych robót remontowych uznał sprzeczność planowanej inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego w zakresie reklam, uznać należy za nie znajdującą uzasadnienia i związku logicznego w przedmiotowym stanie faktycznym. Nie wiadomo bowiem na czym ma polegać niezgodność proponowanych robót remontowych "na budynku" z ustaleniami dotyczącymi reklam w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego. (...) Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji błędnie uznał prymat uzasadnienia decyzji administracyjnej przed jej rozstrzygnięciem i z tego wadliwego założenia wywiódł dopuszczalność zastosowania w sprawie trybu przewidzianego w art.113 § 1 k.p.a." Strona skarżąca uważa, że "niefortunny" zapis w decyzji organu I instancji jest wadą istotną a art.113 k.p.a. "nie dotyczy omyłek popełnionych przez organ administracji publicznej w określeniu okoliczności mogących rzutować na ocenę legalności decyzji kończącej konkretne postępowanie, zwłaszcza gdy omyłki te powodują sprzeczność pomiędzy sentencja a uzasadnieniem. Jest zatem oczywiste, że stosując ten przepis nie można zmienić najistotniejszego elementu decyzji administracyjnej, jakim jest sentencja (rozstrzygniecie), w niej bowiem zostaje wyrażona wola organu administracji publicznej. (...) Pewność obrotu prawnego wymaga, aby funkcjonowały w nim tylko te decyzje, których zgodność z prawem da się wykazać analizą ich treści." W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Wojewody podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. W dniu 13.08.2007r. wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika strony skarżącej, w którym opisany został stan faktyczny poprzedzający wydanie decyzji o sprzeciwie wobec zamierzonego zakresu przeprowadzenia robót remontowych. Pełnomocnik uważa, że działania procesowe organu I instancji, "zamiast poinformowania jej o uchwalonym w dniu 13.07.2004r. nieprawomocnym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przewidującym wyburzenie zakupionego od Miasta budynku stanowi rażące naruszenie prawa albowiem wprowadziło w błąd skarżącą i pozbawiło ją środków prawnych przysługujących od nieprawomocnej w tym czasie rady Miejskiej Nowego Sączu, a zmierzało wyłącznie do przedłużenia postępowania w celu doprowadzenia do uprawomocnienia się planu zagospodarowaniu przestrzennego." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie stwierdzić należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny jest upoważniony jedynie do kontroli zgodności z prawem zaskarżonych do niego aktów (art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r., Dz.U. nr 153, poz.1269 prawo o ustroju sądów administracyjnych) i dlatego kontroli sądu podlega wyłącznie zaskarżona decyzja Wojewody z [...].12.2005r., tryb jej wydania oraz zastosowane przy jej wydawaniu przepisy prawa. Poza kontrolą sądu, jego zainteresowaniem i badaniem leżą wszelkie inne zarzuty i argumenty skarżącej dotyczące kwestii kupienia nieruchomości przy ul. T. w Nowym Sączu od Miasta Nowy Sącz, stanu technicznego budynku położonego na tej nieruchomości, czy też zarzutów związanych z procedurą planistyczną i uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta Nowego Sącza dla obszaru Śródmieścia "Nowy Sącz 29" zatwierdzonego uchwałą Nr XXXII/366/2004 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 13 lipca 2004r. (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego Nr 233. poz. 2601 z dnia 17.08.2004r.). Szczególnie zarzuty, iż organy administracyjne pozbawiły skarżącą środków prawnych przysługujących jej "od nieprawomocnej w tym czasie rady Miejskiej Nowego Sączu" są całkowicie bezpodstawne, gdyż uchwała zatwierdzająca miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego a nie aktem z zakresu postępowania jurysdykcyjnego. Zatem z uchwałą taką nie wiąże się przymiot nieprawomocności lub prawomocności. Uchwała taka, jako akt prawa miejscowego może co najwyżej wejść w życie i obowiązywać. Co więcej dopiero właśnie z chwilą wejścia w życie takiej uchwały może ona wywoływać określone w niej skutki prawne i dopiero od tego momentu każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone taka uchwałą może skorzystać z prawem przewidzianych środków kontroli i weryfikacji – ale nie wcześniej, jak błędnie mniema pełnomocnik skarżącej. Odnośnie samej sprawy zdaniem Sądu nie budzą wątpliwości ustalenia poczynione przez organy administracyjne dotyczące stanu faktycznego i prawnego sprawy. Niektóre ze wskazanych w zgłoszeniu z dnia 25.08.2005r. "robót remontowych" wymagają dokonania zgłoszenia w trybie art.30 ust.1 pkt 2 prawa budowlanego i nie budzi to również wątpliwości strony skarżącej, skoro dokonała stosownego zgłoszenia. Sprzeciw organu I instancji z 1.09.2005r. został wniesiony i doręczony stronie skarżącej w piętnastym dniu od dnia zgłoszenia przedmiotowych robót, a więc zgodnie z przepisem art.30 ust.5 ustawy Prawo budowlane. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 30 ust.6 pkt 2 ustawy prawo budowlane tj. właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy. Organy administracyjne orzekają na podstawie stanu prawnego obowiązującego w momencie wydawania decyzji administracyjnej. Na moment orzekania przez organ I instancji obowiązywał miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Miasta Nowego Sącza dla obszaru Śródmieścia "Nowy Sącz 29" zatwierdzony uchwałą Nr XXXII/366/2004 Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 13 lipca 2004r. (Dz. Urz. Województwa Małopolskiego Nr 233. poz. 2601), który dla działki objętej przedmiotowym zgłoszeniem przewidywał ustalenia zawarte w zapisie dotyczącym obszaru B.8.U – teren usług. Tamże zawarto obowiązek wyburzenia budynku przy ul. T. Zatem organy administracyjne przyjęły, iż dopuszczenie do prowadzenia robót remontowych obiektu, który zgodnie z obowiązującym planem ma zostać wyburzony byłoby sprzeczne z tym ustaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Pogląd ten należy podzielić – skoro bowiem obiekt należy wyburzyć, to nie można go remontować. Zresztą również i te okoliczności nie były sporne i nie budziły wątpliwości strony skarżącej zarówno w odwołaniu, jak i w skardze do sądu administracyjnego. Podstawowym zarzutem odwołania oraz skargi do sądu administracyjnego jest rzekoma sprzeczność między rozstrzygnięciem decyzji a jej uzasadnieniem. Jednoznacznego wyjaśnienia wymaga co jest rozstrzygnięciem w przedmiotowej sprawie. Jak wynika z brzmienia art.30 ust.5 i 6 prawa budowlanego rozstrzygnięciem w tych sprawach, a więc wyrażeniem woli organu administracyjnego, jest wniesienie sprzeciwu. Zatem element rozstrzygnięcia w rozumieniu art.107 k.p.a. odnośnie decyzji wydawanej na podstawie art.30 ust.5 i 6 ustawy prawo budowlanego ogranicza się wyłącznie do stwierdzenia, że właściwy organ "wnosi sprzeciw". Z rozstrzygnięcia decyzji organu I instancji z 1.09.2005r. jednoznacznie wynika, że organ ten wniósł sprzeciw. Nie budzi również wątpliwości, że sprzeciw został wniesiony w przedmiocie przystąpienia do robót remontowych na budynku przy ul. T. w Nowym Sączu na działce nr "1" w obr.[...]. Treść rozstrzygnięcia o wniesieniu sprzeciwu w pełni koresponduje z powołaną podstawą prawną oraz uzasadnieniem decyzji, w której przywołano brzmienie obowiązującego dla tego terenu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i z którego to planu wynika zapis uzasadniający wniesienie sprzeciwu. Dlatego też zarzut o sprzeczności rozstrzygnięcia z uzasadnieniem decyzji jest bezpodstawny. Znajdujący się w treści decyzji zapis "z powodu niezgodności proponowanych robót remontowych na budynku przy ul. T. z ustaleniami dot. reklam w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego miasta "Nowy Sącz 29 – Śródmieście" – nie jest rozstrzygnięciem, ani elementem rozstrzygnięcia. Co więcej zawiera on wskazanie przyczyn (powodów) podjęcia przez organ administracyjny zamieszczonego wcześniej (wyżej) w decyzji rozstrzygnięcia o wniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru przystąpienia do robót remontowych. W tym ujęciu przyjąć należy, że ów "niefortunny zapis" jest elementem uzasadnienia wyjaśniającego powody podjęcia określonego rozstrzygnięcia. Tym samym można mówić co najwyżej o sprzeczności w samym uzasadnieniu decyzji – te jednak nie miała wpływu na prawidłowość samego rozstrzygnięcia, które podjęte zostało na podstawie obowiązującego stanu prawnego (rangi ustawowej i lokalnej) i zastosowanego do ustalonego stanu faktycznego. Wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30.08.2002r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono o jej oddaleniu.