II SA/Kr 753/07

sygn. akt II SA/Kr 753/07 Kraków, dnia 27 września 2007 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 27 września 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza Miasta w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2007 roku, znak [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] maja 2007 roku, znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło decyzję w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, wydaną przez Burmistrza Miasta w [...]. Organ pierwszej instancji wniósł skargę na decyzję odwoławczą. Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami- oznaczona dalej jako p.p.s.a.)- uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z treści § 2 cytowanego przepisu wynika, że uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przez podmiot inny niż wskazane w art. 50 p.p.s.a. ocenić należy jako niedopuszczalne, co daje podstawę do odrzucenia skargi na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona przez Burmistrza Miasta w [...], reprezentującego jednostkę samorządu terytorialnego, podmiotu posiadającego osobowość prawną. Stwierdzić w tym miejscu należy, iż w postępowaniu administracyjnym i sądowoadministracyjnym rola jednostki samorządu terytorialnego może być dwojaka. Jeżeli jednostka samorządu terytorialnego, jako osoba prawna, jest podmiotem praw lub obowiązków wyznaczonych prawem administracyjnym materialnym, przysługuje jej w toku postępowania administracyjnego przymiot strony, a w konsekwencji- prawo do zaskarżania zapadłych w tym postępowaniu decyzji administracyjnych do sądu administracyjnego, ponieważ posiada interes prawny, o jakim mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a. Od powyższej sytuacji należy jednak wyraźnie oddzielić inną, w której jednostka samorządu terytorialnego spełnia powierzoną jej przepisami prawa administracyjnego procesowego rolę organu administracji publicznej. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie posiada interesu prawnego w danej sprawie, którą rozstrzyga orzekając w przewidzianej prawem formie. Może jedynie posiadać interes prawny, wyrażający się w możliwości albo obowiązku rozpatrzenia danej sprawy, taki interes nie mieści się jednak w zakresie pojęcia interesu prawnego, od którego zaistnienia przepis a art. 50 § 1 p.p.s.a. uzależnia legitymację do wniesienia skargi w trybie postępowania sądowoadministracyjnego. Wskazać należy, iż pogląd taki wyrażany jest przez orzecznictwo sądowe (por. uchwała 7s. NSA z dnia 19 maja 2003 roku, sygn. akt. OPS 1/2003, ONSA 2003/4 póz. 115, a także wyroku NSA dnia 16 lutego 2005 roku, sygn. akt OSK 1017/2004, "Rzeczpospolita" 2005, Nr 43, str. C2). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać, iż Burmistrz Miasta w [...] występuje w niej jako organ administracji publicznej, zaś jego interes w sprawie ma charakter wyłącznie faktyczny, wyrażający się w obowiązku rozpatrzenia sprawy administracyjnej co do jej istoty. Nie jest zatem legitymowany do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na podstawie art. 50 § podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.