VII SA/Wa 1340/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 26 września 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007r. znak : [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia : odrzucić skargę P. K. Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2007r. wezwano stronę skarżącą P. K. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007r. znak : [...] oraz do nadesłania 12 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. P. K. otrzymał ww. wezwanie w dniu 13 sierpnia 2007r. a zatem termin do usunięcia braków formalnych skargi upływał w dniu 20 sierpnia 2007r. W tym czasie skarżący nie uiścił wpisu sądowy od skargi oraz nie nadesłał 12 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz gdy pomimo wezwania nie został uiszczony wpis sądowy. W niniejszej sprawie skarżący nie dopełnił czynności nakazanych przez Sąd. Po sprawdzeniu w dokumentach księgowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczących opłat sądowych ustalono, że nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy do dnia 24 września 2007r. Skarżący nie nadesłał także 12 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Z powyższych względów, na podstawie 220 § 3 oraz art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.