II SA/Gl 293/07
WyrokWSA w Gliwicach2007-09-26
Skład orzekający: Iwona Bogucka, Ewa Krawczyk, Maria Taniewska-Banacka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru instalacji anten na stacji bazowej, nakładając obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, jeśli inwestycja może potencjalnie stwarzać zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi lub ograniczenia dla terenów sąsiednich, nawet jeśli zgłoszenie spełnia wymogi formalne?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej ma prawo wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia zamiaru instalacji anten na stacji bazowej i nałożyć obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, jeśli oceni, że inwestycja może potencjalnie stwarzać zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi lub ograniczenia dla terenów sąsiednich. Decyzja ta ma charakter uznaniowy i jest uzasadniona potencjalnym wpływem oddziaływania anten na możliwość zagospodarowania terenów sąsiednich, nawet jeśli zgłoszenie spełnia wymogi formalne i nie jest wymagane dołączenie projektu zagospodarowania działki.Stan faktyczny
Spółka "A" Sp. z o.o. dokonała zgłoszenia zamiaru instalacji anten na stacji bazowej. Organ pierwszej instancji (Prezydent Miasta G.) wniósł sprzeciw, nakładając obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę, powołując się na potencjalne zagrożenia wynikające z oddziaływania anten oraz braki w dokumentacji. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Prawa budowlanego i KPA, w tym brak sprecyzowania zagrożeń oraz zaniechanie wezwania do uzupełnienia zgłoszenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Ewa Krawczyk Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka Protokolant starszy referent Anna Trzuskowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2007 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie wykonywania robót budowlanych innych niż budowa obiektu oddala skargę.
Wnioskiem z dnia [...] 2006 r. pełnomocnik skarżącej Spółki dokonał zgłoszenia zamiaru instalacji anten [...] na stacji bazowej zlokalizowanej na dachu budynku przy ul. A w G.. Do zgłoszenia dołączono projekt budowlany – wykonawczy, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji oraz oświadczenie inwestora o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane.
Projekt budowlano – wykonawczy został wykonany przez uprawnionego projektanta. Zaplanowano umieszczenie nowych anten na istniejących masztach. Zalecono prowadzenie prac pod nadzorem osoby uprawnionej. Projekt zawiera część opisową i graficzną, nie zawiera mapy oraz projektu zagospodarowania działki.
Środowiskowe uwarunkowania zgody na inwestycję zostały ustalone w decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] r. nr [...]. Stwierdzono w niej, że inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Stacja jest zlokalizowana w terenie zurbanizowanym usług mieszkaniowych o wysokiej intensywności zabudowy. W najbliższym otoczeniu znajdują się budynki mieszkalne, wysokość tych budynków w kierunku północnym nie przekracza [...] m a w kierunku wschodnim [...] m. W punkcie [...] decyzji określono, że średnia gęstość pól o częstotliwości powyżej [...] MHz w miejscach dostępnych dla ludzi nie przekroczy wartości dopuszczalnych. Brak jest zatem przesłanek do ustanowienia obszaru ograniczonego oddziaływania. Zalecono w otoczeniu bazy zachowanie terenu wolnego od nowej zabudowy o wysokości powyżej [...] m w promieniu [...] m od anten. Wśród wymagań zalecono wyciszenie ścian pomieszczenia mieszczącego urządzenia zasilające materiałem dźwiękochłonnym dla zachowania norm hałasu.
Dołączony do sprawy raport oddziaływania na środowisko dotyczący budowy stacji bazowej pochodzi z roku [...]. Przyjęto w nim, że zasięg ponadnormatywnego poziomu promieniowania występuje powyżej [...] m i ma zasięg maksymalnie [...] m wokół stacji. W tym obszarze zalecono pełne ograniczenie przebywania ludzi. Ze względu na brak jednoznacznych ustaleń co do możliwości realizacji w tym obszarze nowych obiektów w przyszłości zalecono rozważenie ustalenia ograniczeń w użytkowaniu terenów.
Obowiązujący dla terenu plan został uchwalony uchwałą Rady Miejskiej z dnia [...] r. nr [...]. Działki objęte inwestycją znajdują się w jednostce oznaczonej symbolem [...]. Są to tereny usługowo-mieszkaniowe o wysokiej intensywności. Przeznaczenie podstawowe stanowi zabudowa usługowo-mieszkaniowa. Plan ustala ograniczenia wysokości zabudowy do [...] kondygnacji z obowiązkiem nawiązania wysokością do zabudowy istniejącej w najbliższym otoczeniu. Ustanowione zakazy w § [...] pkt [...] planu zakazują realizacji obiektów i urządzeń szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi. W § [...] ust. [...] wskazano natomiast, że użytkowanie obiektów ma mieć miejsce w sposób nie powodujący szkodliwych oddziaływań na środowisko i zdrowie ludzi.
Zgłoszenie z dnia [...] 2006 r. zostało w tym samym dniu nadane na poczcie i wpłynęło do Urzędu [...] 2006 r.
Decyzją z dnia [...] r., doręczoną stronie [...] 2006 r., Prezydent Miasta G. wniósł sprzeciw do dokonanego zgłoszenia i nałożył na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. W podstawie prawnej powołano przepis art. 30 ust. 5 i ust. 7 ustawy z 7 lipca 1994 r. prawo budowlane.
W uzasadnieniu podniesiono, że obiekt podlegał obowiązkowi zgłoszenia jako zaliczony do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Inwestycja projektowana jest w pobliżu istniejącej zabudowy na obiekcie zlokalizowanym w jednostce planu o symbolu [...]. W związku z tym organ przyjął, że instalacja może stwarzać zagrożenia o jakich mowa w art. 30 ust. 7 prawa budowlanego. Wskazano, że zgłoszenie nie zawiera projektu zagospodarowania działki z zaznaczeniem usytuowania anten i obszarów oddziaływania, co uniemożliwia analizę inwestycji z wymaganiami ustanowionymi decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i określenie, czy obszary o przekroczonych wartościach występują wyłącznie w miejscach niedostępnych dla ludzi. Zgodnie z ustaleniami decyzji z [...] r. należy zachować teren wolny od zabudowy o wysokości powyżej [...] m n.p.t. w promieniu [...] m od anten. Realizacja inwestycji bez projektu budowlanego może zatem spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi oraz pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych, jak również wprowadzić ograniczenia i uciążliwości dla terenów sąsiednich.
W złożonym odwołaniu inwestor podniósł, że inwestycja, zgodnie z art. 30 pkt 3c prawa budowlanego podlega zgłoszeniu. Nie ma obowiązku dołączania do niego projektu zagospodarowania terenu. Złożony projekt budowlano-wykonawczy przedstawia sposób montażu anten i został sporządzony przez uprawnionego projektanta. Inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, posiada decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację a raport oddziaływania na środowisko pokazuje zasięgi ponadnormatywnych oddziaływań anten.
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. Wojewoda [...] utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu powołano się na zakazy zapisane w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Z decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na inwestycję wynikają obowiązki zachowania terenu wolnego od zabudowy o parametrach przekraczających podane wartości. Nadto w pkt [...] tej decyzji określono warunki jakie winien spełniać projekt budowlany. Złożony projekt tym warunkom nie odpowiada. W konkluzji przyjęto wobec tego, że inwestycja może stwarzać zagrożenia o jakich mowa w art. 30 ust. 7 prawa budowlanego.
W skardze do sądu administracyjnego pełnomocnik skarżącej Spółki zarzucił naruszenie art. 30 ust. 7 prawa budowlanego poprzez niesprecyzowanie jakie okoliczności odpowiadają przesłankom i na poprzestaniu na ogólnikowym przytoczeniu zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz art. 30 ust. 2 tej ustawy poprzez zaniechanie wezwania inwestora do uzupełnienia zgłoszenia o brakujące dokumenty. Zarzucono także naruszenie przepisów postępowania w tym art. 9, 10 oraz 77 § 1 kpa i 107 kpa.
W uzasadnieniu podniesiono, że organ wadliwie rozeznał stan faktyczny i w sposób dowolny zanalizował materiał dowodowy. Nie wskazano, która z okoliczności wymienionych w art. 30 ust. 7 prawa budowlanego zachodzi. Przytoczenie zapisów planu nie wyjaśnia, dlaczego wniesienie sprzeciwu jest uzasadnione. Nie wykazano, z jakimi konkretnie zagrożeniami łączy się realizacja inwestycji. Powziąwszy wątpliwości co do skutków planowanych robót organ winien był wezwać inwestora do uzupełnienia zgłoszenia. Nadto do zgłoszenia nie jest wymagane złożenie projektu zagospodarowania działki, lecz jedynie szkiców. Podniesiono w końcu, że dla terenu rozbudowy stacji brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, realizacja inwestycji nie może zatem naruszać jego postanowień.
Stanowisko strony skarżącej zostało podtrzymane w piśmie procesowym z dnia [...] 2007 r.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko i argumentację zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył, co następuje:
Zgodnie z art. 29 ust. 2 pkt 15 prawa budowlanego, roboty budowlane polegające na instalowaniu urządzeń na obiektach budowlanych nie wymagają pozwolenia na budowę. Jeżeli roboty te dotyczą urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, będących instalacjami w rozumieniu ustawy Prawo ochrony środowiska, zaliczanymi do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu tej ustawy, objęte są obowiązkiem zgłoszenia, co wynika z art. 30 ust. 1 pkt 3c prawa budowlanego. Obowiązek ten niewątpliwie został przez skarżącą Spółkę spełniony.
Prawo budowlane uprawnia jednak właściwe organy do poddania indywidualnie określonych robót budowlanych obowiązkowi uzyskania pozwolenia na budowę. Rozwiązanie to umożliwia organom efektywne sprawowanie kontroli nad planowanymi i realizowanymi przedsięwzięciami budowlanymi. W szczególności gdy przedsięwzięcie może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub wprowadzenie, utrwalenie bądź zwiększenie ograniczeń lub uciążliwości dla terenów sąsiednich, organ może nałożyć na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę. Nakładając ten obowiązek organ jednocześnie wniósł sprzeciw wobec dokonanego zgłoszenia. Obowiązek uzyskania pozwolenia nakładany jest bowiem w decyzji, o której mowa w art. 30 ust. 5 ustawy, czyli w decyzji wnoszącej sprzeciw (art. 30 ust. 7 prawa budowlanego).
Decyzja o nałożeniu obowiązku uzyskania dla danej inwestycji pozwolenia na budowę ma charakter decyzji uznaniowej. Jej wydanie jest uzależnione od oceny organu, w szczególności dotyczącej możliwych zagrożeń dla bezpieczeństwa lub wolności zagospodarowania terenów sąsiednich. Wystarczające jest, by zagrożenie to było potencjalne i możliwe. Brzmienie art. 30 ust. 7 prawa budowlanego wskazuje, że nałożenie obowiązku jest dopuszczalne już wówczas, gdy realizacja inwestycji może spowodować zagrożenie. Uzasadnieniem dla takiego podejmowania muszą być okoliczności danej sprawy.
Skarżąca Spółka zarzucała, że stanowisko organów ma charakter arbitralny, że organy nie uzasadniły, w oparciu o co przyjęły stan zagrożenia, nie skonkretyzowały na czym ma polegać, czego dotyczyć i czym być spowodowany. Zarzut ten nie jest zasadny. W uzasadnieniach organy wskazały wszak, że w ich ocenie źródłem zagrożenia jest obszar ustalonego oddziaływania anten. Oddziaływanie to dotyczy obszaru wokół anten, w określonym promieniu i wysokości. W tym obszarze oddziaływanie to ma charakter szkodliwy i wyklucza przebywanie ludzi. Anteny mają być zamontowane na budynku znajdującym się w obszarze zwartej zabudowy, której wysokość może sięgać pięciu kondygnacji. Jak słusznie zauważył organ, z materiału sprawy nie wynika, czy w obszarze oddziaływania znajdują się już jakieś obiekty istniejące. Nie wynika też, czy w obszarze tym możliwa jest przyszła zabudowa, czy zlokalizowane są działki o charakterze budowlanym. Natomiast oddziaływanie anten dla takich terenów wprowadza ograniczenia, zasięg promieniowania wyklucza bowiem zabudowę o określonych parametrach. Wobec powyższego obszar oddziaływania obiektu nie może zostać ograniczony do przestrzeni ponad określoną wysokością. Promieniowanie obecne w przestrzeni na określonej wysokości rodzi wszak ograniczenia dla zabudowy gruntu. Z tego względu, po rozstrzygnięciu czy i w jakim zakresie inwestycja wpływa na ograniczenia w zagospodarowaniu terenów sąsiednich, uzasadnione będzie przyznanie statusu stron postępowania właścicielom i użytkownikom wieczystym tych terenów. Zagwarantowanie im możliwości ochrony interesu prawnego jest możliwe tylko w toku postępowanie administracyjnego o udzielenie pozwolenia na budowę. Pozbawiony przy tym zasadności jest zarzut dotyczący braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu. Uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] r. została opublikowania w Dz. Urz. Województwa [...] z [...] r. Nr [...], poz. [...] i obowiązuje.
Odnosząc się do zarzutu skarżącej dotyczącego zaniechania wezwania strony do uzupełnienia zgłoszenia należy zauważyć, ze organ jest uprawniony na podstawie art. 30 ust. 2 jedynie do nałożenia obowiązku uzupełnienia dokumentów. Obowiązek ten nie może dotyczyć postępowania dowodowego.
Mając na uwadze podaną argumentację, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło