V SA/Wa 1175/07

PostanowienieWSA w Warszawie2007-09-25

Skład orzekający: Barbara Mleczko-Jabłońska, Irena Kudiura, Andrzej Kania

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga złożona przez profesjonalnego pełnomocnika może zostać odrzucona z powodu nieprawidłowego uwierzytelnienia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, mimo że uwierzytelnienia dokonał prokurent?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeśli braki formalne nie zostaną uzupełnione w terminie. Odpis z Krajowego Rejestru Sądowego, stanowiący dokument potwierdzający umocowanie organu osoby prawnej do udzielenia pełnomocnictwa, musi być prawidłowo uwierzytelniony. Uwierzytelnienia takiego może dokonać jedynie notariusz lub profesjonalny pełnomocnik (adwokat, radca prawny itp.), któremu pełnomocnictwo zostało udzielone. Uwierzytelnienie przez prokurenta jest niewystarczające.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka A. Sp. z o.o. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. dotyczącą klasyfikacji taryfowej towarów. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego oraz odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Pełnomocnik złożył odpis z KRS, który został uwierzytelniony przez prokurenta, a nie przez uprawniony podmiot. Sąd uznał, że braki formalne nie zostały uzupełnione w terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Mleczko-Jabłońska (spr.), Sędzia WSA Irena Kudiura, Asesor WSA Andrzej Kania, , Protokolant Krzysztof Muszakowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2007 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia (...) stycznia 2007 r. nr (...) w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej, wymiaru należności celnych oraz określenia podatku od towarów i usług Postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia 12 marca 2007 r. profesjonalny pełnomocnik skarżącej spółki został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej spółki przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, potwierdzającego umocowanie do podpisania i wniesienia skargi z 8.02.2007 r. oraz dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego takie umocowanie w dacie udzielenia pełnomocnictwa. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 20 marca 2007 r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 32 akt sądowych). 26 marca 2007 r. (data nadania pocztowego) do akt sprawy zostało złożone pełnomocnictwo procesowe udzielone adw. R. C. oraz kopia odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego, na której znajdują się 2 pieczątki: "za zgodność z oryginałem" oraz "Prokurent mgr T. Z.". Pod wyżej wymienionymi pieczątkami brak jest podpisu. Zgodnie z zarządzeniem z dnia 26 kwietnia 2007 r. pełnomocnik skarżącej spółki został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie oryginału odpisu pełnego z Krajowego Rejestru Sądowego bądź potwierdzonego za zgodność z oryginałem złożonego do akt odpisu w terminie 7 dni pod rygorem ujemnych skutków procesowych. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 10 maja 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 44 akt sądowych). 11 maja 2007 r. (data nadania pocztowego) został złożony do akt sprawy odpis pełny z Krajowego Rejestru Sądowego uwierzytelniony przez adw. R. C. Na wstępnie Sąd pragnie wskazać, że nie uznał iż brak formalny skargi został uzupełniony w terminie albowiem ponowne wzywanie strony skarżącej reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika jest niedopuszczalne. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi to termin ustawowy, który nie podlega przedłużeniu. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 27 marca 2007 r. Profesjonalny pełnomocnik strony skarżącej został w dniu 12 marca 2007 r. po raz pierwszy wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, jednak nie uzupełnił ich w terminie, albowiem przedstawiony w dniu 26 marca 2007 r. odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nie jest dokumentem prawidłowo uwierzytelnionym, w związku z czym nie jest odpisem w rozumieniu art. 47 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.). Co do zasady, zgodnie z art. 96 pkt 2 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. - Prawo o notariacie (Dz. U. z 2002 r., nr 42, poz. 369 ze zm.), organem uprawnionym do poświadczania dokumentów jest notariusz. ( B. Dauter., B. Gruszczyński., A. Kabat., M. Niezgódka - Medek., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005, s. 122). Wyjątkowe uprawnienie w tym zakresie dotyczy poświadczania za zgodność z oryginałem odpisu udzielonego pełnomocnictwa, które przysługuje z mocy art. 37 § 1 zd. drugie p.p.s.a. jedynie adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu i rzecznikowi patentowemu. W tym miejscu należy podkreślić, iż pojęcie pełnomocnictwa ma dwojakie znaczenie: oznacza pochodzące od mocodawcy umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu mocodawcy, a także - dokument obejmujący (potwierdzający) to umocowanie. (uchwała SN z dnia 27 listopada 2003 r. , III CZP 74/2003. OSNC 2005/1 poz. 6). Wychodząc z założenia, że dokument wskazujący umocowanie organu osoby prawnej udzielającego pełnomocnictwa jest częścią składową pełnomocnictwa, należy przyjąć, że powinien on czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pełnomocnictwa. Musi to zatem być oryginał dokumentu lub jego uwierzytelniony odpis. Uprawniony jest wobec tego pogląd, że dokument będący elementem pełnomocnictwa nie powinien podlegać rygorom dalej idącym niż rygory dotyczące samego pełnomocnictwa. Jeżeli zatem w art. 37 § zdanie drugie p.p.s.a. jest mowa o uwierzytelnianiu pełnomocnictwa, pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo jako komplet dokumentów niezbędnych dla wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę. Jeżeli stroną w postępowaniu jest osoba prawna, właściwą formą wykazania przez zgłaszającego się w jej imieniu pełnomocnika procesowego umocowania organu udzielającego pełnomocnictwa jest niewątpliwie odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Skoro pełnomocnik jest obowiązany dołączyć do pisma procesowego pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa, to dla wykazania umocowania organu osoby prawnej udzielającego pełnomocnictwa może on dołączyć zarówno wydany przez Sąd odpis z właściwego rejestru, który ma walor oryginału, jak i uwierzytelniony przez siebie odpis czy kopię (w tym kserokopię) tego dokumentu. (Postanowienie NSA z dnia 24 maja 2006 r., IGSK 1066/06, ONSAiWSA 2007/2 poz. 32) Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż odpis z Krajowego Rejestru Sądowego nie może być uwierzytelniony przez inne osoby niż notariusz (w każdej sprawie) lub adwokat, radca prawny, doradca podatkowy, rzecznik patentowy, któremu pełnomocnictwo zostało udzielone. W niniejszej sprawie kopia dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego została potwierdzona za zgodność z oryginałem przez prokurenta, a zatem przez podmiot nieuprawniony do tego. W konkluzji stwierdzić należy, iż brak formalny skargi dotyczący złożenia odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie został usunięty w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji na podstawie art. 58 §1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło