I SA/Go 360/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Skupień Sędziowie Sędzia WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Asesor WSA Barbara Rennert Protokolant Damian Bronowicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2007 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem) tytułem zwrotu kosztów postępowania. I SA / Go 360 / 07 U Z A S A D N I E N I E Skarżący [...] prowadzący działalność gospodarczą jako [...]. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej - Ośrodek Zamiejscowy nr [...] z dnia [...] roku. Z akt sprawy wynika, że : Decyzją z dnia [...] roku Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej określił [...] zobowiązanie podatkowe za 2004 rok w podatku dochodowym od osób fizycznych w kwocie 8.555.643,0 złote. Powyższa decyzja została doręczona stronie, za potwierdzeniem jej odbioru przez pracownika strony [...] w dniu [...].12.2006 roku. Od powyższej decyzji odwołanie złożyła strona, przy czy odwołanie to zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 5.01.2007 roku. Postanowieniem z dnia 30.01.2007 roku Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu w powyższej decyzji organ podatkowy wskazał, iż decyzja została doręczona w dniu 21.12.2006 roku pełnomocnikowi strony, co zostało potwierdzone na zwrotnym poświadczeniu odbioru datą 21.12.2006 roku i podpisem [...]. Według ustaleń organu podatkowego termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 4.01.2007 roku, natomiast odwołanie zostało wniesione w dniu 5.01.2007 roku. Strona zdaniem organu podatkowego została pouczona o terminie wniesienia odwołania, jak również nie zostały wskazane przez skarżącego uzasadnione przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania, w związku z powyższym organ podatkowy stwierdził uchybienie do jego wniesienia na podstawie art. 228 § 1 pkt. 2 ordynacji podatkowej. Na powyższe postanowienie skarżący [...] wniósł skargę zarzucając powyższemu orzeczeniu : - naruszenie art. 122 ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, - naruszenie art. 155 ordynacji podatkowej poprzez zaniechanie wezwania pełnomocnika strony do złożenia wyjaśnień, który były niezbędne dla wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, - naruszenie art. 228 § 1 pkt. 2 ordynacji podatkowej poprzez stwierdzenie przez organ podatkowy uchybienia terminowi do wniesienia odwołania w sytuacji, gdy strona za pośrednictwem pełnomocnika złożyła odwołanie w terminie 14 dni od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia organu II instancji w całości, oraz zasądzenie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego. Nadto skarżący podniósł, że organ podatkowy ustalając, że strona otrzymała decyzję w dniu [...].12.2006 roku, a termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 4.01.2007 roku o godzinie 2400, naruszył zasadę określoną w art. 122 ordynacji podatkowej. Nie zwrócił się, bowiem do pełnomocnika strony o wyjaśnienia dotyczące stanu faktycznego, pomimo istnienia takiej możliwości na podstawie, art. 155 ordynacji podatkowej, a poprzestał na ustaleniach dokonanych na podstawie posiadanego zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, na której widnieje data odbioru korespondencji jako 21.12.2006 roku, oraz podpis [...]. Zdaniem skarżącego data ta nie odpowiada rzeczywistej dacie odbioru decyzji, bowiem datą rzeczywistego odbioru decyzji był dzień 22.12.2006 roku. O powyższym zdaniem skarżącego świadczy wydruk dziennika dokumentów przychodzących i wychodzących za okres 21.12.2006 roku do 22.12.2006 roku zgodnie, z którym wpływ nr [...] dotyczy Urzędu Kontroli Skarbowej. Nadto pełnomocnik skarżącego posiada oryginalne egzemplarze decyzji z dnia 21.12.2006 roku opatrzone prezentatą biura z datownikiem umieszczonym na ostatnich stronach decyzji, na których znajduje się również oryginalna pieczęć Dyrektora UKS, co potwierdza wpływ decyzji w dniu 22.12.2006 roku. W podobny sposób, według twierdzenia skarżącego oznacza się wszystkie dokumenty wpływające do biura, co wyklucza, iż takich oznaczeń dokonano tylko na wskazanych decyzjach. Nadto wskazuje, iż decyzje organu zostały wydane w dniu 21.12.2006 roku, co nasuwa logiczny wniosek, iż zostały doręczone w dniu 22.12.2006 roku. O tym, iż decyzje zostały otrzymane w dniu 22.12.2006 roku świadczy również treść odwołania z dnia 5.01.2007 roku, a więc przed otrzymaniem zaskarżonego postanowienia. W tekście tych odwołań pełnomocnik skarżących podał, iż doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 22.12.2006 roku. Skarżący przyznał, iż pracownik biura popełnił błąd wpisując datę 22.12.2006 roku, bowiem doręczenie nastąpiło w godzinach rannych, na samym początku dnia. Natomiast organ posiadając informację o tym, iż strona wskazuje inny termin doręczenia winien w trybie art. 155 ordynacji podatkowej zwrócić się do pełnomocnika strony o wyjaśnienie powstałego stanu faktycznego. Tak, więc zaskarżone postanowienie winno być zdaniem skarżącego uchylone celem wyjaśnienia sprawy i dokonania rozstrzygnięcia, bowiem wydane zostało z naruszeniem prawa. Skarżący zwrócił uwagę, iż pismem z dnia 22.12.2006 roku przesłano Naczelnikowi Urzędu Skarbowego materiały z kontroli skarbowej, co wskazuje na to, iż rzeczywistą datą doręczeń mógł być dzień 22.12.2006 roku. W odpowiedzi na skargę organ podatkowy wniósł o oddalenie skargi i wskazał, iż doręczenie było prawnie skuteczne. Fakt skutecznego doręczenia zadaniem organu poświadczają dokumenty w postaci pisma Dyrektora Urzędu Kontroli skarbowej z dnia 22.12.2006 roku, w którym wskazano, że wraz z innymi dokumentami przesyła się kserokopię potwierdzenia odbioru wyniku i decyzji w dniu 12.12.2006 roku, a nadto dwie karty kontroli, w których odnotowano datę doręczenia decyzji w dniu 21.12.2006 roku i pismo Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 24.01.2006 roku, z którego wynika, iż Inspektor Kontroli Skarbowej osobiście doręczył decyzje w dniu 21.12.2006 roku. Uwzględniając powyższe fakty organ podatkowy nie był zobowiązany do wzywania pełnomocnika strony do złożenia wyjaśnień w trybie art. 155 ordynacji podatkowej, a data wskazana w odwołaniu nie stanowiła podstawy do zastosowania art. 155 ordynacji podatkowej. Zarzuty skarżącego, co do doręczenia decyzji nie zasługują na wiarę, bowiem trudno przyjmować, iż we wszystkich dokumentach nastąpił błąd, bowiem organ uznaje za nie celowe wpisywanie daty 21.12.2006 roku, w przypadku gdyby faktycznie doręczenie miałoby miejsce w dniu 22.12.2006 roku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Skarga okazała się uzasadniona. Zdaniem Sąd uzasadniony okazał się zarzut naruszenia art. 122 i 155 ordynacji podatkowej. Jak wynika z daty umieszczonej na zwrotnym poświadczeniu odbioru przez pracownika kancelarii pełnomocnika skarżącego, przesyłka została doręczona dnia 21.12.2006 roku. Fakt potwierdzenia odbioru i umieszczenia powyższej daty przez pracownika kancelarii pełnomocnika skarżącego, jako dnia 21.12.2006 roku jest bezsporny między organem a skarżącym. Jednakże skarżący twierdzi, iż doręczenie nastąpiło w dniu następnym, a na dokumencie potwierdzenia odbioru została umieszczona omyłkowo przez pracownika inna data, nieodpowiadająca w rzeczywistości dacie doręczenia. W aktach sprawy znajduje się potwierdzenie odbioru przesyłki pocztowej, na której bezspornie widnieje podpis pracownika kancelarii, oraz data doręczenia, a która to przesyłka została doręczona przez pracownika organu podatkowego. Tak, więc wobec istnienia rozbieżności pomiędzy datą odbioru przesyłki uwidocznioną na potwierdzeniu jej odbioru, a datą zgodnie, z którą według skarżącego nastąpił odbiór przesyłki organ podatkowy winien podjąć czynności zmierzające do wyjaśnienia tego stanu rzeczy, m.in. wezwać skarżącego do złożenia wyjaśnień w trybie, art. 155 ordynacji podatkowej. Brak natomiast działania w tym zakresie skutkuje uznaniem naruszenia art. 122 ordynacji podatkowej, bowiem organ podatkowy jest obowiązany do podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Nie ulega wątpliwości, iż data i podpis pracownika na dowodzie doręczenia jest dowodem na to, iż przesyłka została doręczona w dniu 21.12.2006 roku, Jednakże skarżący ma prawo podważać ustalenia płynące z dowodu doręczenia, a więc to, iż doręczenie nie nastąpiło w dniu 21.12.2006 roku, a w innej dacie, jak twierdzi skarżący w dniu 22.12.2006 roku. Jednakże wobec wydania postanowienia stwierdzającego, iż złożenie odwołania od decyzji organu podatkowego nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia i nie podjęcia działań zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego, pozbawiono skarżącego możliwości wykazania, iż w rzeczywistości data doręczenia jest inna niż wskazana w dowodzie doręczenia. Niewątpliwie nie przesłuchano pracownika pełnomocnika skarżącego [...], jak również pracownika organu, który przesyłkę doręczał [...]. Zdaniem Sądu wskazane dokumenty, które według organu podatkowego potwierdzają doręczenie przesyłki w dniu 21.12.2006 roku nie dowodzą wcale, iż doręczenie nastąpiło w dniu 21.12.2006 roku. Zważyć należy, bowiem iż np. pismo Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia 22.12.2006 roku, mogło zostać sporządzone w dniu doręczenia przesyłki i doręczone w tym samym dniu, co sporządzenie powyższego pisma, tym bardziej jak twierdzi pełnomocnik skarżącego doręczenie miało miejsce w godzinach porannych. Nadto karty dotyczące kontroli, jak również powyższe pismo, oraz pismo z dnia 24.01.2006 roku Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej było sporządzane na podstawie dowodu doręczenia, w której widnieje data 21.12.2006 roku, a która to data jest kwestionowana przez skarżącego. Tak, więc jak z powyższego wynika było koniecznym przeprowadzenie postępowania dowodowego w tym zakresie, a przyczynkiem do tego winno być wskazanie przez skarżącego w dowołaniu, iż otrzymał decyzję w dniu 22.12.2006 roku, a nie w dniu 21.12.2006 roku. Z tego też względu zasadnym jest zarzut skarżącego, iż organ podatkowy nie wezwał w trybie art. 155 ordynacji podatkowej skarżącego do złożenia wyjaśnień, co umożliwiłoby organowi podatkowemu ustalenie czy i jakie niezbędne czynności winny być podjęte, aby zadośćuczynić zasadzie wyrażonej w art. 122 ordynacji podatkowej. Tak, więc przy ponownym wyjaśnieniu sprawy organ winien korzystając z powyższych wskazań m.in., co do przesłuchania świadków, wezwania skarżącego do złożenia wyjaśnień, ustalić datę doręczenia przesyłki, nie uchybiając przesłankom określonym w art. 122 ordynacji podatkowej. Organ podatkowy winien również uwzględnić w tym zakresie wnioski skarżącego, bowiem np. dokument w postaci rejestru przesyłek przychodzących i wychodzących po spełnieniu określonych warunków / np. zachowania kolejności rejestracji pism wpływających, co do daty / może wskazywać na datę doręczenia. Dodać należy, iż fakt zachowywania określonej praktyki, co do sposobu oznaczania pism wpływających do kancelarii nie może być dowodem na fakt doręczenia pisma w określonej dacie, jak również takim dowodem nie może być fakt wskazania w odwołaniu doręczenia pisma w dacie 22.12.2006 roku. Jest to zdaniem Sądu jedynie przyczynek do powzięcia wątpliwości, co do rzeczywistej daty doręczenia pisma. Powyższe uchybienia zdaniem Sądu mogą mieć wpływ na uznanie, iż nie nastąpiło uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co organ ustali po przeprowadzeniu postępowania zgodnie z w / w wskazaniami. Tym samym nastąpiło również naruszenie art. 228 § 1 pkt. 2 ordynacji podatkowej, bowiem organ podatkowy ustalając uchybienie terminu do wniesienia odwołania dysponował niedostatecznym materiałem dowodowym. Z tego też względu, jako że nastąpiło naruszenie przepisów postępowania, które może mieć istotny wpływ na wynik sprawy zgodnie z art. 145 § 1 ust. 1 c prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji. Sędzia WSA D. Skupień Sędzia WSA S. Kowalczyk Asesor WSA B. Rennert