I FZ 40/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1294/07, w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w. W. z dnia 21 maja 2007 r., nr [...], w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności podatkowej R. J. jako członka zarządu G. sp. z o.o. z siedzibą w J. G. za zaległość tej spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. oraz odsetki za zwłokę postanawia: oddalić zażalenie. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Wr 1294/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił wniosek, R. J., o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 21 maja 2007 r., nr [...]. Z treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że Sąd I instancji, odrzucił skargę R. J. z uwagi na wniesienie jej po ustawowo zakreślonym terminie. Pełnomocnik skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podniósł, że był w błędnym przekonaniu co do biegu terminu do wniesienia skargi, które wynikało ze sposobu odnotowania przez pracownika kancelarii daty doręczenia decyzji podlegającej zaskarżeniu. Wskazał również, że o uchybieniu dowiedział się dopiero w dniu doręczenia postanowienia Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego (tj. w dniu 9 października 2007 r.). W dniu 16 października 2007 r. na adres Sądu I instancji przesłano wniosek. Natomiast w dniu 19 października 2007 r. wniosek ten został przesłany wedle właściwości określonej w art. 87 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej; u.p.p.s.a.). Sąd I instancji uznał przedmiotowy wniosek za spóźniony dlatego na podstawie art. 88 zd. 1 u.p.p.s.a. wniosek odrzucił. Sąd podniósł, że z akt sprawy wynika, iż strona informację o uchybieniu terminu do wniesienia skargi uzyskała w dniu doręczenia temu pełnomocnikowi odpowiedzi na skargę, tj. w dniu 6 sierpnia 2007 r., w której organ podatkowy drugiej instancji zawarł wniosek o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia. Zdaniem Sądu już treść wskazanego pisma Dyrektora Izby Skarbowej pozwalała na uświadomienie faktu opóźnionego wniesienia skargi. Dlatego ten dzień należało przyjąć za moment ustania przyczyny tego uchybienia, którym było przekonanie strony o terminowym dokonaniu czynności procesowej. W zażaleniu na powyższe postanowienie wniesiono o jego uchylenie lub zmianę oraz o zasądzenie od strony przeciwnej na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu w szczególności podniesiono, że strona we wniosku o przywrócenie terminu wskazała, iż okolicznością wskazującą brak winy w uchybieniu terminu był fakt, że osoba przyjmująca przesyłkę (zawierającą decyzję) w chwili doręczenia wpisała datę doręczenia na kopercie przesyłki w sposób powodujący, że odczytywać ją należało jako dzień 29 czerwca 2007 r., nie zaś 25 czerwca 2007 r. Charakter pisma i pisownia cyfr przez osobę nanoszącą datę doręczenia spowodowała możność jej ustalenia na dzień 29 czerwca 2007 r. i od tej daty pełnomocnik liczył bieg terminu. Zdaniem żalącego okoliczność ustania przyczyny uchybienia terminu ustalona przez Sąd I instancji nie jest przekonująca, zaś Sąd nie poddał analizie treść wniosku skarżącego, która wskazuje, że przyczyną uchybienia terminu, było ustalenie terminu doręczenia decyzji organu zgodnie z datą naniesioną przez osobę odbierającą pismo. Ponadto WSA nie uwzględnił, że w odpowiedzi na skargę organ wskazując na odmienną od przyjętej przez pełnomocnika datę doręczenia decyzji nie powołał dowodu ustalenia tej daty na dzień 25 maja 2005 r. (np. przez podanie daty stempla pocztowego lub nr nadawczego pisma). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie kwestią sporną jest to czy Sąd I instancji słusznie odrzucił wniosek skarżącego, a zatem czy prawidłowo określił czas ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie bowiem z art. 87 § 1 u.p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Oznacza to, że od momentu, w którym skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu, ma siedem dni na złożenie stosownego wniosku i dokonanie uchybionej czynności. W ocenie Sądu I instancji przyczyna uchybienia terminu ustała dnia 6 sierpnia 2007r., tj. z dniem w którym skarżący otrzymał odpowiedź na skargę Dyrektora Izby Skarbowej. Natomiast zdaniem żalącego, przyczyna ta ustała 9 października 2007 r., gdyż dopiero w momencie doręczenia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego odrzucającego skargę dowiedział się, że została wniesiona ona po terminie. Zdaniem tut. Sądu z przedmiotowej koperty (karta 31 akt) w której została doręczona decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, nie wynika, że datę doręczenia decyzji należało odczytywać jako 29 czerwca 2007 r. a ewentualnie jako 29 maja 2007 r. O ile rzeczywiście sposób zapisania dnia (tj. 29) został napisany bardzo niedbale to sposób zapisania miesiąca, w ocenie tut. Sądu, został napisany czytelnie. Ponadto nawet gdyby przyjąć inna ocenę, to racjonalne wydawało się w takim przypadku posiłkowanie datownikiem poczty polskiej umieszczonym na kopercie, z którego jednoznacznie wynika, że przesyłkę nadano 22 maja 2007 r. co by raczej więcej niż sugerowało, że dostarczono ją w maju a nie miesiącu następnym. Według Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe fakty, w zestawieniu z odpowiedzią na skargę, w której zawarto wniosek o odrzucenie skargi z uwagi na uchybienie terminu do jej wniesienia pozwalały na uświadomienie profesjonalnemu pełnomocnikowi faktu opóźnionego wniesienia skargi. Zwłaszcza, że organ w piśmie swym stwierdził, że zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi R. J. w dniu 25 maja 2007 r. o czym świadczy podpis pełnomocnika, tj. B. B. na potwierdzeniu odbioru przesyłki listowej. Wobec powyższego uznanie przez Sąd I instancji, że od momentu doręczenia pełnomocnikowi odpowiedzi na skargę należało liczyć czas ustania przyczyny uchybienia należało uznać za prawidłowe. Z powyższych względów, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.