II OZ 306/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. Ż. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 20 lutego 2008 r., sygn. akt II SA/Ke 380/07 o odrzuceniu wniosku W. Ż. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 21 września 2007 r., sygn. akt II SA/Ke 380/07, w sprawie ze skargi W. Ż. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich postanawia uchylić zaskarżone postanowienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z dnia 21 września 2007r., sygn. akt II SA/Ke 380/07 oddalił skargę W. Ż. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie pozbawienia uprawnień kombatanckich. Odpis w/w wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 22 października 2007 r. W piśmie przewodnim zawarto pouczenie, iż skarga kasacyjna od wyroku powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego pod rygorem jej odrzucenia. W dniu 19 listopada 2007 r. W. Ż. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną, która postanowieniem z dnia 29 listopada 2007r. została odrzucona na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W dniu 10 grudnia 2007 r. (data nadania w Urzędzie Pocztowym) W. Ż. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wskazując, iż ma 85 lat, cierpi na schorzenia wieku starczego i wymaga stałej opieki lekarskiej. Skarżący podniósł, że w dniach 20 października 2007 r. do dnia 30 listopada 2007 r., z uwagi na udokumentowany zaświadczeniem lekarskim zły stan zdrowia, nie miał możliwości podjęcia działań zmierzających do uzyskania pomocy prawnej ze strony adwokatów wykonujących zawód poza W. Z kolei adwokaci miejscowi nie mogli przyjąć jego sprawy, bowiem byli w tym czasie zaangażowani w sprawy sądowe w K. i J. Dodatkowo skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niego adwokata z urzędu. Wniosek ten został uwzględniony postanowieniem referendarza sądowego z dnia 28 grudnia 2007 r., doręczonym następnie Okręgowej Radzie Adwokackiej w K. w dniu 4 stycznia 2008 r. W dniu [...] stycznia 2008 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła dla W. Ż. adwokata w osobie M. O. - R. W dniu 1 lutego 2008 r. pełnomocnik skarżącego uzupełnił wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej poprzez jej złożenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach postanowieniem z dnia 20 lutego 2008 r. odrzucił wniosek W. Ż. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wskazał, iż przyczyna uchybienia terminu do dokonania w/w czynności ustała w dniu 30 listopada 2007 r., zatem wniosek skarżącego z dnia 10 grudnia 2007 r., stosownie do art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jako spóźniony podlegał odrzuceniu. W. Ż. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc, iż 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej powinien być liczony nie wcześniej niż od daty doręczenia mu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, w tym bowiem dniu dowiedział się on, że skarga została odrzucona z powodu nie wniesienia jej przez profesjonalnego pełnomocnika. Skarżący dodał, że dopiero wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu zmierzał do usunięcia przeszkody tj. powierzenia sporządzenia skargi kasacyjnej profesjonalnemu pełnomocnikowi. Ponadto, wskazał, że po dniu 30 listopada 2007 r. stan jego zdrowia nie uległ poprawie, a więc nie można tej daty traktować jako momentu ustania przeszkody do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Stosownie do art. 87 § 2 powołanej ustawy, we wniosku o przywrócenie terminu strona powinna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce wyłącznie wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W przedmiotowej sprawie skarżący, składając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, wyjaśnił iż nie dokonał tej czynności w wyznaczonym terminie, gdyż ze względu na zły stan zdrowia oraz podeszły wiek nie mógł skontaktować się z profesjonalnym pełnomocnikiem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż wprawdzie z zaświadczenia lekarskiego, które skarżący dołączył do wniosku, a z którego Sąd I instancji wyprowadził negatywne skutki, wynika, iż jego stan zdrowia nie pozwalał na "stawienie się w Sądzie w dniach od 20 października 2007 r. do 30 listopada 2007 r.", jednakże biorąc pod uwagę wiek skarżącego (85 lat) i okoliczności przedmiotowej sprawy, nie można przyjąć, aby po tej dacie ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Okres choroby wykazany w zaświadczeniu lekarskim stwierdzającym niemożność działania osoby będącej w podeszłym wieku (85 lat) nie jest bowiem tożsamy z ustaniem przyczyny uchybienia terminu do dokonania w/w czynności. W tej sytuacji, nie można uznać wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej za spóźniony, a tym samym brak było podstaw do jego odrzucenia. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 185 § 1 w związku z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.