II FZ 441/08

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2008-10-16

Skład orzekający: Jacek Niedzielski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dopuszczalny, jeśli strona w terminie wniosła skargę na postanowienie organu, a sąd administracyjny oddalił tę skargę?
Ratio decidendi
Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest niedopuszczalny z mocy ustawy, jeżeli czynność procesowa została dokonana w ustawowym terminie. Stronie, która dokonała czynności we właściwym terminie, taki wniosek nie przysługuje. W sytuacji, gdy strona wniosła skargę na postanowienie organu w ustawowym terminie, a sąd administracyjny oddalił tę skargę, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę jest niedopuszczalny.
Stan faktyczny
Strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 2 stycznia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił ten wniosek, uznając go za niedopuszczalny, ponieważ strona w terminie wniosła skargę na wspomniane postanowienie, a sąd administracyjny oddalił tę skargę wyrokiem z dnia 19 września 2007 r., który stał się prawomocny. Pełnomocnik strony w zażaleniu podniósł, że wniosek dotyczył przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Rozstrzygnięcie
Oddalono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA del. Jacek Niedzielski po rozpoznaniu w dniu 16 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia B. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 4 lipca 2008 r. , sygn. akt I SA/Lu 285/07 w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 2 stycznia 2007 r. , nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z 4 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Lu 285/07 odrzucił wniosek B. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał w uzasadnieniu postanowienia, że w dniu 28 marca 2008 r. B. B., działając przez pełnomocnika- adwokata, złożył wniosek "o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.", który na wezwanie Sądu, sprecyzował wskazując, iż "wniosek o przywrócenie terminu /.../ dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia 2 stycznia 2007 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania /.../" Odrzucając wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd I instancji stwierdził, że stosownie do art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwaną dalej P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Strona może zatem żądać przywrócenia terminu, gdy w terminie prawem przewidzianym nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, iż skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z 2 stycznia 2007 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Sąd podkreślił również, że w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania wydane jest postanowienie i takie też rozstrzygnięcie, oznaczone Nr [...], wydało w tym przedmiocie w dniu 2 stycznia 2007 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. Sąd przyjął zatem, że żądanie strony dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na to postanowienie. Dodatkowo Sąd podkreślił, że Skarżący w terminie, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z 2 stycznia 2007 r. nr [...], a Sąd wyrokiem z 19 września 2007 r. skargę oddalił. Orzeczenie stało się prawomocne z dniem 10 listopada 2007r. Sad I instancji stwierdził, że wniosek skarżącego o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny w świetle art. 86 § 1 P.p.s.a., ponieważ przywrócenia terminu może żądać strona, która nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie prawem przewidzianym. Oznacza to, iż stronie, która dokonała takiej czynności we właściwym terminie, przedmiotowy wniosek nie przysłuchuje. Tym samym zgodnie z art. 88 P.p.s.a. Sąd uznał, że wniosek podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny z mocy ustawy. Na powyższe postanowienie zażalenie w imieniu B. B. wniósł jego pełnomocnik, wnosząc o uchylenie postanowienia i "nadanie biegu toczącemu się postępowaniu w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowej ustalonej przez Urząd Gminy w W." Uzasadniając swoje stanowisko podniósł, że wniosek o przywrócenie terminu z dnia 28 marca 2008 r. dotyczył terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku z 19 września 2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie natomiast z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest niedopuszczalny, gdy brak jest ustawowych warunków jego dopuszczalności, np. jeżeli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego ( art. 87 § 5 P.p.s.a. ), jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego ( art. 86 § 2 P.p.s.a. ), jeżeli czynność strony została dokonana w terminie ( art. 86 § 1 P.p.s.a. ), jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego, lecz np. terminu prawa materialnego lub terminu instrukcyjnego ( art. 278 lub art. 141 § 1 P.p.s.a. ). W piśmiennictwie prawniczym powstałym na tle powyższego przepisu dominuje pogląd, iż niedopuszczalność wniosku o przywrócenie terminu ma miejsce w sytuacji, gdy w ogóle do przekroczenia terminu nie doszło a czynność została dokonana w ustawowym terminie ( por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Zakamycze 2006, s. 213, Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2004, s. 150 ). Również w orzecznictwie pogląd ten jest dominujący ( por. postanowienie WSA z 29 września 2008 sygn. akt III SA/Łd 123/08, postanowienie NSA z 23 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 405/08 niepublikowane ). Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 19 września 2007 r. sygn. akt I SA/Lu 285/07 oddalił skargę skarżącego na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z 2 stycznia 2007 r. nr [..] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej. Orzeczenie stało się prawomocne z dniem 10 listopada 2007 r. Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 11 października 2007 r. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 14 stycznia 2008 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W dniu 27 marca 2008 r. pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami sprawy, a następnie pismem z dnia 28 marca 2008 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu, wskazując, iż wnosi o "przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L.". Wezwaniem z 21 maja 2008 r. pełnomocnik skarżącego zobowiązany został do usunięcia braków pisma z 28 marca 2008 r. - wniosek o przywrócenie terminu, poprzez wyjaśnienie, jakiej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. ( data wydania, numer, przedmiot ) ma dotyczyć skarga, do wniesienia której skarżący żąda przywrócenia terminu. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik wskazał, że jego wniosek z 28 marca 2008 r. "dotyczy decyzji Samorządowego Kolegium odwoławczego w L. z dnia 2 stycznia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej". Sąd I instancji zasadnie zatem wskazał, że w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania wydane zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. postanowienie w dniu 2 stycznia 2007 r. oznaczone nr [...] a zatem żądanie strony dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia skargi na to postanowienie. Podkreślić należy, że wezwany do uzupełnienia wniosku pełnomocnik sprecyzował jakiego rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczy jego wniosek. Pełnomocnik dopiero w zażaleniu wskazał, że jego wniosek dotyczy przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazać również należy, że od zawodowego pełnomocnika jakim jest adwokat oczekiwać należy należytej staranności w wykonywaniu swoich obowiązków. Pełnomocnik skarżącego zapoznał się z aktami sprawy w dniu 27 marca 2008 r. dysponował zatem wiedzą o tym, na jakim etapie postępowania znajduje się sprawa i jakie powinien podjąć w związku z tym czynności. Sad I instancji prawidłowo wskazał, iż stosownie do art. 86 § 1 P.p.s.a. przywrócenia terminu może żądać strona, która nie dokonała czynności w postępowaniu sądowym w terminie prawem przewidzianym. Oznacza to jednak, że stronie, która we właściwym terminie czynności takiej dokonała, wniosek taki nie przysługuje. Stwierdzić, że strona wniosła w terminie o jakim mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z 2 stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowej, a Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 19 września 2007 r. skargę oddalił. W tym stanie rzeczy wniosek o przywrócenie terminu zasadnie został odrzucony przez Sąd I instancji jako niedopuszczalny z mocy ustawy, na podstawie art. 88 P.p.s.a. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie jako nie mające usprawiedliwionych podstaw.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło