I SAB/Wa 67/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie Sędzia NSA Anna Łukaszewska-Macioch Asesor WSA Przemysław Żmich /spr./ Protokolant Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 września 2007 r. sprawy ze skargi B. P. na bezczynność Senatu Politechniki W. w przedmiocie nadania stopnia naukowego doktora oddala skargę. W dniu 30 marca 2007 r. B. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Senatu Politechniki W. domagając się zobowiązania Senatu do wydania decyzji w przedmiocie przyznania bądź też odmowy przyznania B. P. stopnia naukowego doktora nauk chemicznych. W uzasadnieniu podniosła, że pismem z dnia 13 czerwca 2006 r. wystąpiła do prof. dr hab. W. W. - Dziekana Wydziału Chemii Politechniki W. z wnioskiem o nadanie stopnia naukowego doktora nauk chemicznych. Na skutek nie podjęcia czynności zmierzających do uzyskania przez B. P. stopnia naukowego doktora nauk chemicznych, w dniu 25 sierpnia 2006 r. wniosła zażalenie na bezczynność Rady Wydziału i Dziekana Wydziału Chemicznego Politechniki W. do Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów. Centralna Komisja pismem z dnia 25 października 2006 r. uznała się za niewłaściwą i przekazała zażalenie do organu - jej zdaniem – właściwego, tj. do Senatu Politechniki W.. Jak wynika z pism Rektora Politechniki W. i pisma Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów z dnia 25 października 2006 r. organem, który powinien nakazać wydanie decyzji administracyjnej Radzie Wydziału bądź też sam wydać taką decyzję jest Senat Politechniki W. Zdaniem skarżącej nie ulega wątpliwości, iż Senat Politechniki W. uchybił terminowi określonemu w przepisie art. 35 KPA i 36 KPA. W odpowiedzi na skargę Senat Politechniki W. wniósł o oddalenie skargi. W uzasadnieniu organ wskazał, że skarga jest bezzasadna ponieważ Senat nie jest organem administracji publicznej właściwym rzeczowo do wydania decyzji w sprawie nadania bądź odmowy nadania stopnia naukowego. Żaden przepis ustawy z dnia 14 marca 2003 r. o stopniach naukowych i tytule naukowym oraz o stopniach i tytule w zakresie sztuki (Dz. U. nr 65, poz. 695 ze zm.) nie przyznaje kompetencji w postępowaniu o nadanie stopnia naukowego senatowi szkoły wyższej. Właściwość senatu uczelni w sprawach nadawania stopni naukowych nie wynika także z ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. Nr 164, poz. 1365 ze zm.). Ustawa ta zawiera przepisy, z których wynika nadrzędność senatu uczelni względem rad wydziałów, jednakże dotyczą one funkcjonowania uczelni jako szkoły wyższej i nie mają zastosowania do postępowania w sprawach nadawania stopni naukowych. Senat szkoły wyższej w ogóle nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu KPA, z wyjątkiem spraw, w których podejmuje decyzje administracyjne na podstawie szczególnego przepisu prawa. Fakt, że Senat Politechniki W. został wskazany przez Centralną Komisję do Spraw Stopni i Tytułów, jako właściwy do rozstrzygnięcia skargi na bezczynność Rady Wydziału Chemicznego PW w sprawie nadania stopnia naukowego doktora, nie może prowadzić do uznania, że jest on organem właściwym w tej sprawie wbrew przepisom prawa materialnego. Przekazywanie sprawy w trybie art. 65 § 1 KPA może bowiem nastąpić wyłącznie pomiędzy organami administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest nieuzasadniona. Na wstępie należy wyjaśnić, jakiego rodzaju działalności Senatu Politechniki W. dotyczy przedmiot niniejszej skargi. Nie budzi wątpliwości, że w skardze B. P. wniosła o "zobowiązanie Senatu Politechniki W. do wydania decyzji (rozstrzygnięcia merytorycznego) w przedmiocie przyznania bądź też odmowy przyznania stopnia naukowego doktora nauk chemicznych (...)". Z uzasadnienia treści skargi oraz zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika natomiast, że przedmiotem skargi jest bezczynność Senatu w załatwieniu zażalenia B. P. z dnia 25 sierpnia 2006 r. na bezczynność Dziekana i Rady Wydziału Chemicznego Politechniki W. w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej o nadanie stopnia naukowego doktora nauk chemicznych. Sąd – będąc związany przedmiotem zaskarżenia, nie będąc zaś związany wnioskiem skargi (art. 134 § 1 w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) – uznał, że niniejsza skarga nie dotyczy bezczynności Senatu w załatwieniu wniosku B. P. z dnia 13 czerwca 2006 r. o nadanie stopnia naukowego doktora nauk chemicznych, lecz bezczynności tego organu w rozpatrzeniu zażalenia skarżącej z dnia 25 sierpnia 2006 r. na bezczynność Dziekana i Rady Wydziału Chemicznego Politechniki W. w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącej o nadanie stopnia naukowego doktora nauk chemicznych. Odnosząc się do meritum sprawy Sąd nie podzielił poglądu skarżącej, że w niniejszej sprawie Senat Politechniki W. pozostaje w bezczynności, skoro nie doszło do przekazania temu organowi zażalenia z dnia 25 sierpnia 2006 r. w formie, o której mowa w art. 65 § 1 KPA. Z akt sprawy wynika, że Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów stwierdziła swą niewłaściwość i przekazała zażalenie B. P. na bezczynność Dziekana i Rady Wydziału Chemicznego Politechniki W. w sprawie przewodu doktorskiego Senatowi Politechniki W. pismem z dnia [...] października 2006 r., nr [...]. W tej sytuacji nie można przyjąć, że Centralna Komisja do Spraw Stopni i Tytułów stała się organem niewłaściwym do załatwienia przedmiotowego zażalenia. Można jedynie mówić, o bezczynności Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów, dopóty, dopóki organ ten nie wyda w sprawie stosownego postanowienia (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2005 r., sygn. akt OW 26/05, LEX nr 191972). Dopiero przekazanie podania w przewidzianej przez prawo formie (art. 65 § 1 w zw. z art. 6 KPA) wywrze skutki procesowe w postaci związania organu oraz stron treścią postanowienia o przekazaniu. Wówczas strona może zwalczać to postanowienie w drodze uruchomienia środków zaskarżenia (wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wniosku o stwierdzenie nieważności), natomiast organ - twierdząc że nie jest właściwy rzeczowo do załatwienia sprawy - (jako że nie jest stroną w sprawie) ma prawo złożyć wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość (por. postanowienie NSA z dnia 12 sierpnia 2005 r., sygn. akt II OW 34/05, ONSAiWSA 2006/2/40). W ramach rozpoznania wskazanych wyżej środków prawnych właściwe organy rozstrzygną, czy Senat Politechniki W. w sprawie o nadanie stopnia naukowego doktora jest organem administracji publicznej, a jeżeli tak to, czy w stosunku do Rady Wydziału Chemicznego Politechniki W. jest to organ wyższego stopnia, o którym mowa w art. 37 § 1 KPA, właściwy do rozpoznania zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.