I SA/Rz 499/06
PostanowienieWSA w Rzeszowie2006-08-02
Skład orzekający: Maria Serafin-Kosowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wiążąca Informacja Taryfowa (WIT) wydana po prawomocnym wyroku sądu administracyjnego, dotycząca innego towaru i podmiotu, może stanowić podstawę do wznowienia postępowania sądowego na podstawie art. 273 § 2 PPSA?Ratio decidendi
Skarga o wznowienie postępowania na podstawie art. 273 § 2 PPSA nie może opierać się na dowodach, które powstały po dacie wydania prawomocnego wyroku, nawet jeśli obiektywnie mogłyby wpłynąć na wynik sprawy. Przepis ten dotyczy środków dowodowych, które istniały obiektywnie w dacie wydania wyroku, a z których strona nie mogła skorzystać. W związku z tym, Wiążąca Informacja Taryfowa wydana po wyroku nie stanowi ustawowej przesłanki wznowienia postępowania.Stan faktyczny
Skarżąca B.N. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 13 grudnia 2005 r., który oddalił jej skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe. Jako podstawę wznowienia wskazała Wiążącą Informację Taryfową (WIT) z dnia 5 kwietnia 2006 r., która miała wykazać inną zawartość alkoholu w importowanym preparacie niż przyjęły organy celne. Skarżąca twierdziła, że dowiedziała się o WIT w dniu 16 maja 2006 r. Organ celny wniósł o oddalenie skargi, argumentując, że WIT nie dotyczy skarżącej i ma zastosowanie do zdarzeń po jej wydaniu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę o wznowienie postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Maria Serafin-Kosowska po rozpoznaniu w dniu 2 sierpnia 2006 r. przy udziale - na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.N. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 13 grudnia 2005 r. sygn. I SA/Rz 379/05 postanawia: odrzucić skargę.
I SA/Rz 499/06
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 13 grudnia 2005r. sygn. akt: I SA/Rz 379/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę B.N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2005r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.
Wyrok powyższy o głoszony został na rozprawie, żadna ze stron nie złożyła wniosku o sporządzenie uzasadnienia tegoż wyroku, postanowienie o stwierdzeniu jego prawomocności z dniem 21 grudnia 2005r. wydane zostało w dniu 17 lutego 2006r.
W dniu 6 lipca 2006r. /data nadania pocztowego/ skarżąca B.N. reprezentowana przez ustanowionego pełnomocnika wniosła skargę o wznowienie postępowania w opisanej wyżej sprawie i "o zmianę zaskarżonego orzeczenia" z powołaniem się na przepisy art. 270, art. 273 § 2, art. 279 i art. 289 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn. zm. / - powoływanej dalej jako p.p.s.a.
W uzasadnieniu przedmiotowej skargi skarżąca przedstawiając stan faktyczny sprawy podała, że w dniu 7 lutego 2003r. dokonała zgłoszenia celnego o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu produktu leczniczego pochodzenia roślinnego pod nazwą Ginseng Rogal Jelly , zaklasyfikowała go według kodu PCN 3004 40 10 0, obliczyła należności celne według stawki 65% oraz podatek od towarów i usług w stawce 7%.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2003r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w celu ustalenia prawidłowej klasyfikacji towaru i ostatecznie decyzją z dnia [...] września 2004r. uznał powyższe zgłoszenie za nieprawidłowe i zaklasyfikował towar do pozycji 2208 90 69 9 oraz obliczył kwotę długu celnego według stawki konwencyjnej 268%. Decyzja powyższa utrzymana została powołaną wyżej decyzją Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2005r. od której skarga została oddalona.
W skardze o wznowienie postępowania skarżąca podniosła, że jednym z najważniejszych punktów spornych w sprawie była kwestia zawartości alkoholu etylowego w importowanym preparacie tj. czy wynosiła ona poniżej 0,5% jak twierdzi skarżąca, czy 2% jak przyjęły organy celne – przy czym próbka importowanego towaru nie była pobierana. Już po wydaniu wyroku z dnia 13 grudnia 2005r. pojawił się w sprawie nowy dowód a mianowicie Wiążąca Informacja Taryfowa z dnia 5 kwietnia 2006r. wydana na podstawie opinii Centralnego Laboratorium Celnego z dnia 16 stycznia 2006r., który to dowód może mieć istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy.
W powyższych dokumentach podano bowiem, że w preparacie Biling Ginesing Rogal zawartość alkoholu wynosi od 0,55 do 0,61% /0,58+/-0,03% obj./ a więc nie jest wartością stałą wynoszącą według twierdzeń organów celnych około 2%. Wprawdzie ta Wiążąca Informacja Taryfowa dotyczy innej sprawy i towaru objętego innym zgłoszeniem celnym, jednakże wyraźnie wskazuje na zmienną zawartość alkoholu w preparacie a skoro z towaru objętego zgłoszeniem celnym z dnia 7 lutego 2003r. nie zostały pobrane próbki, to organy celne nie mogą podważać wskaźnika zawartości alkoholu podanego przez skarżącą. Powołany nowy dowód wskazuje na to, że zawartość alkoholu w przedmiotowym preparacie jest zmienna a organy celne nie wykazały, że była ona inna od wskazanej przez skarżącą.
Uzasadniając zachowanie 3- miesięcznego terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania skarżąca podała, że o istnieniu opisanej wyżej Wiążącej Informacji Taryfowej dowiedziała się w dniu 16 maja 2006r. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie w sprawach sygn. I SA/Rz 380 -382/05.
W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie. Przedstawiając stan faktyczny sprawy i przebieg postępowania administracyjnego wskazał, że Wiążąca Informacja Taryfowa jest decyzją administracyjną wiążącą tylko organ celny oraz osobę, której została udzielona i ma zastosowanie do zdarzeń zaistniałych po jej wydaniu. Powołana Wiążąca Informacja Taryfowa z dnia 5 kwietnia 2006r. nie dotyczy skarżącej, odnosi się do towaru objętego innym zgłoszeniem celnym i nie może mieć wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie. Ponadto preparat o nazwie Ginseng Rogal Nelly produkowany jest według różnych receptur, zakładających różną zawartość alkoholu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W przypadku wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, w pierwszej kolejności badaniu Sądu podlegają kwestie formalno-procesowe przewidziane w powołanej wyżej ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Niewątpliwie – jak wynika z okoliczności przytoczonych na wstępie – spełniona została przesłanka wynikająca z art. 270 p.p.s.a. tj. niniejsza skarga o wznowienie dotyczy postępowania zakończonego orzeczeniem prawomocnym, nie zachodzi też negatywna przesłanka z art. 285 tej ustawy. Kolejne przesłanki to termin do wniesienia skargi i oparcie tejże skargi na ustawowej przesłance wznowienia /art.279 i art. 280 p.p.s.a./. Zgodnie z art. 277 § 1 p.p.s.a. termin do wniesienia skargi o wznowienie wynosi trzy miesiące licząc od dnia w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. W niniejszej sprawie jako podstawę wznowienia skarżąca wskazuje powołaną wyżej Wiążącą Informację Taryfową i twierdzi, że dowiedziała się o niej na rozprawie w dniu 16 maja 2006r. Jak wynika z protokołu rozprawy przed tut. Sądem z dnia 16 maja 2006r. w sprawie sygn. I SA/Rz 380/05 na której obecni byli pełnomocnicy skarżącej, istotnie pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej przedłożył Wiążącą Informację Taryfową nr PL-WIT- 2006-00183 z dnia 5 kwietnia 2006r. wraz z załącznikami – kopie tych dokumentów doręczone zostały wówczas pełnomocnikowi skarżącej.
Skoro skarga o wznowienie postępowania wniesiona została w dniu 6 lipca 2006r. to stwierdzić należy, że termin do jej wniesienia liczony od dnia 16 maja 2006r. – w nawiązaniu do jej treści – został zachowany.
Jako podstawę wznowienia skarżąca powołała przesłankę z art. 273 § 2 p.p.s.a. czyli późniejsze wykrycie "takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, z a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu" - a mianowicie dowód w postaci Wiążącej Informacji Taryfowej z dnia 5 kwietnia 2006r. z załącznikami / niesporna jest przy tym okoliczności, że dokumenty te nie dotyczą skarżącej, lecz innego podmiotu/.
W związku z powyższym podkreślić należy, że celem wznowienia postępowania jest " naprawa" uprzednio przeprowadzonego postępowania i uzyskanie nowego, w ocenie skarżącego, prawidłowego orzeczenia. Skarga o wznowienie jest więc nadzwyczajnym środkiem prawnym wniesionym przeciwko prawomocnemu wyrokowi i dlatego przesłanki jej wniesienia wymienione w ustawie muszą być interpretowane ściśle. W niniejszej sprawie, skoro – jak wskazano wyżej- skarga o wznowienie postępowania jest co do zasady dopuszczalna i wniesiona została z zachowaniem terminu, pozostaje do oceny kwestia czy istotnie opiera się na ustawowej przesłance wznowienia. Taka podstaw tj. podstawa wymieniona w art. 273 § 2 p.p.s.a. została formalnie wskazana i wobec tego oceny wymaga czy wskazany dowód tj. Wiążąca Informacja Taryfowa z dnia 5 kwietnia 2006r. oraz dołączone do niej dokumenty a w szczególności sprawozdanie Centralnego Laboratorium Celnego z dnia 16 stycznia 2006r. jest takim wykrytym środkiem dowodowym, który mógłby mieć wpływ na wynik sprawy a z którego strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Przepis art. 273 §2 p.p.s.a. ma identyczna treść jak przepis art. 403 § 2 kodeksu postępowania cywilnego /w brzmieniu od 1 lipca 1996r./ i wobec tego możliwe jest sięgnięcie do orzecznictwa Sądu Najwyższego i tak w postanowieniu z dnia 28 października 1999r. II UKN 174/99 /OSNP 2001/4/133/ Sąd Najwyższy stwierdził, ze samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający wymogom przepisów nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeśli już z samego uzasadnienia skargi wynika, że ustawowa podstawa nie zachodzi. W niniejszej sprawie dowody powołane przez skarżącą jako spełniające przesłankę wznowieniową zaistniały już po wydaniu wyroku z dnia 13 grudnia 2005r. a więc niewątpliwie strona skarżąca nie mogła skorzystać w postępowaniu zakończonym tym wyrokiem, jednakże przyjąć należy, że w przepisie art. 273 § p.p.s.a. chodzi o takie środki dowodowe, które obiektywnie istniały w dacie wydania wyroku a nie powstałe po tej dacie /p. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005r./.
Skoro więc powołany środek dowodowy nie istniał w dacie wydania wyroku, to w konsekwencji przyjąć należy, że w istocie skarga o wznowienie postępowania nie opiera się na ustawowej przesłance wznowienia .
W uwzględnieniu naprowadzonych wyżej okoliczności Sąd w oparciu o art. 280 § 1 w związku z art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł o jej odrzuceniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło