II OZ 265/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Łd 735/07 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi D. J. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym rozbiórki postanawia: zażalenie oddalić. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 listopada 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił D. J. wstrzymania wykonania postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym dotyczącym rozbiórki szamba na nieruchomości przy ul. [...] w J., orzeczonej decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...]. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia nie jest zasadny z tego względu, iż zaskarżony akt administracji nie podlega wykonaniu, bowiem nie nakłada na adresatów żadnych obowiązków ani uprawnień, których wykonanie mogłoby nastąpić dobrowolnie bądź też w sposób przymusowy. Z tego względu na podstawie art. 61 §1, §3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu wniosku strony skarżącej. Zażalenie wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata złożył M. J., wnosząc o zmianę zaskarżonego orzeczenia. Naczelny, Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżanego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Słusznie jednak Sąd pierwszej instancji zauważył, iż decydującą kwestią w zaistniałej sprawie jaką należało wykazać jest charakter objętego wnioskiem postanowienia. Postanowienie o odrzuceniu zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jakkolwiek stanowi podstawę do kontynuowania egzekucji nie wywołuje jednak sama w sobie następstw w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a). Przede wszystkim jednak należy mieć na uwadze, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia jest możliwe tylko wówczas, gdy akt taki posiada atrybut wykonalności, tzn. nadaje się do wykonania. Cechy powyższej nie posiada zaskarżone postanowienie z dnia 31 maja 2007 r., jak słusznie zauważył to Sąd pierwszej instancji. Przedstawione z kolei do rozpoznania zażalenie, jest pozbawione jakiejkolwiek argumentacji, do której można było się odnieść. Z powyższych względów zażalenie należało oddalić i orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia a podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.