I FSK 780/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Juliusz Antosik po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 2888/05, oddalającego skargę A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 12 sierpnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za marzec 1999 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. I FSK 780/08 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z dnia 21 listopada 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 2888/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 12 sierpnia 2005 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za marzec 1999 r. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od tego wyroku. W jej petitum uchylił się od wskazania jakichkolwiek zarzutów, wnosząc jedynie o zasądzenie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz zwolnienie od kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej omówiono stan faktyczny sprawy i zarzucono, że Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie uwzględniając skargi powołał się tylko na względy formalne nie biorąc pod uwagę, że stan faktyczny potwierdzony fakturami jest niezgodny z prawem i zasadami bezpiecznego i uczciwego obrotu gospodarczego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1. naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2. naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wprowadził dwa rodzaje wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. Po pierwsze, stosownie do art. 46 i 47 wymienionej wyżej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Po drugie, powinna spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Autor skargi winien wskazać na konkretne naruszone przez Sąd, skarżonym orzeczeniem, przepisy prawa materialnego, wskazując na czym polegała ich błędna wykładnia lub niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być, zdaniem skarżącego, wykładnia prawidłowa bądź właściwe zastosowanie. Podobnie przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez Sąd, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W badanej skardze kasacyjnej strona skarżąca, po pierwsze, nie zawarła wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenie lub zmiany. Po drugie, w swoich zarzutach nie powołała żadnego przepisu, czy to prawa procesowego, materialnego, czy też ustrojowego. Z uwagi na taką redakcję skargi kasacyjnej należy wskazać, że zgodnie z art. 183 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawy wyłącznie w granicach kasacji, władny jest zatem badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej i nie może domyślać się przy tym intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować czego strona skarżąca oczekuje. Dlatego istotne jest, aby sporządzając skargę kasacyjną, wskazano w sposób prawidłowy podstawy kasacji wraz z podaniem ich uzasadnienia. Skoro więc autor skargi kasacyjnej nie wskazał precyzyjnie podstaw kasacyjnych, ani też nie zawarł wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenie lub zmiany, czego wymaga art. 176 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to tego rodzaju skarga kasacyjna nie zawiera swych fundamentalnych elementów konstrukcyjnych, a co za tym idzie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 tej ustawy. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 180 powołanej ustawy orzekł jak w sentencji.