II OZ 320/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 30 listopada 2007 r., sygn. akt II SA/Bd 847/07 w zakresie odrzucenia wniosku B. S., M. S., A. S., J. B., A. O. i U. N. o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi B. S., M. S., A, S,, J, B,, A, O, i U, N, na uchwałę Rady Miasta G, z dnia [,,,], Nr [,,,] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić wniosek. postanawia zażalenie oddalić. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniosek B, S,, M, S,, A, S,, J, B,, A, O, i U, N, o przywrócenie terminu do złożenia skargi w sprawie ze skargi B. S., M. S., A. S., J. B., A. O. i U. N. na uchwałę Rady Miasta G. z dnia [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu wskazał, że pismem z dnia 20 listopada 2007 r. skarżący wnieśli o przywrócenie terminu do złożenia skargi, wskazując, iż zostali błędnie pouczeni przez pracownika Urzędu Miasta G., iż w niniejszym przypadku nie istnieje ustawowy termin na wniesienie skargi do Sądu, a zatem można wnieść ją w dowolnym czasie. Sąd wskazał, że skarżący dowiedzieli się o odrzuceniu ich skarg wraz z otrzymaniem postanowienia sądowego w tym przedmiocie w dniu 2 listopada 2007 r. i dzień ten należy traktować jako moment ustania przyczyny uchybienia terminowi. W związku z tym jednak, że wniosek o przywrócenie terminu wniesiony został z dniem 22 listopada 2007 r., należało stwierdzić, iż złożony został przez skarżących z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. W tej sytuacji wniosek w ocenie Sądu pierwszej instancji dotyczący przywrócenia terminu do złożenia skarg w niniejszej sprawie, podlegał odrzuceniu na mocy art. 88 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła B. Ł., zarzucając mu błędną interpretację i zastosowanie art. 88 p.p.s.a. i wnosząc o zmianę postanowienia poprzez przywrócenie terminu "do złożenia skargi kasacyjnej i nakazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu przekazania skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu celem rozstrzygnięcia skargi kasacyjnej". Autor zażalenia wskazał, że skarżąca wraz z otrzymaniem orzeczenia o odrzuceniu ich skargi, skarżące nie zostały pouczone o tym , że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w terminie 7 dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. Stan faktyczny sprawy nie wskazuje na to natomiast by "skarżący działali w świadomości, że skargę wnoszą prawidłowo, tym samym nie można uznać, iż przyczyna uchylenia terminu ustała wraz z dowiedzeniem się przez nich o jego uchybieniu". Odpowiedź na zażalenie złożyła Rada Miasta G. wnosząc o utrzymanie w mocy skarżonego postanowienia i podkreślając, że pracownicy urzędu znają terminy obowiązujące do wniesienia skargi. Odnośnie natomiast wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej zamieszczonego w zażaleniu Organ gminy wskazał, że wniosek ten z uwagi na treść art. 87 § 5 p.p.s.a. jest niedopuszczalny Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszoinstancyjny prawidłowo ustalił, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi wniesiony został z naruszeniem siedmiodniowego terminu. Przyjmując bowiem, że przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi ustała, z dniem, kiedy skarżący powzięli wiadomość w tym przedmiocie z treści orzeczeń Sądu z dnia 23 października 2007 r. tj. z dniem 2 listopada 2007 r. to zasadnym było stwierdzenie że wniesione przez skarżących wnioski nie są dopuszczalne. Odmiennie do wyrażonego w zażaleniu stwierdzenia uznać należy, że w świetle dokumentacji sprawy nic nie wskazuje na to aby skarżący mieli świadomość, iż skargę wnoszą nieprawidłowo. Odnosząc się do drugiego z podniesionych w zażaleniu argumentów, dotyczącego braku pouczenia stron postępowania co do możliwości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu wskazać należy, że wynikający z art. 6 p.p.s.a. obowiązek informowania przez sąd stron postępowania o czynnościach procesowych i skutkach prawnych tych czynności nie obejmuje pouczania o treści przepisów przewidujących przywrócenie terminu (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., sygn. akt II OZ 161/05 – niepubl.) Konstrukcji wskazanego przepisu uzasadnia pogląd, iż sąd nie jest zobowiązany do szczegółowego instruowania strony co do wszelkich możliwych zachowań. Zawarty w zażaleniu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nie podlega rozpoznaniu w niniejszej sprawie albowiem w myśl zasady dwuinstancyjnego postępowania sądowego może on stanowić ewentualnie przedmiot rozstrzygnięcia w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.