II OSK 823/08

WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2009-05-25

Skład orzekający: Anna Łuczaj, Andrzej Jurkiewicz, Agnieszka Wilczewska-Rzepecka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego może nałożyć na inwestora obowiązek przedstawienia dokumentów (inwentaryzacji budowlanej, orzeczenia technicznego) w ramach postępowania legalizacyjnego samowolnie wykonanych robót budowlanych na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, a następnie stwierdzić wykonanie tego obowiązku na podstawie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że organy nadzoru budowlanego miały podstawę prawną do nałożenia na inwestora obowiązku przedłożenia inwentaryzacji budowlanej i orzeczenia technicznego w ramach postępowania legalizacyjnego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, a następnie stwierdzenia wykonania tego obowiązku na podstawie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego. Sąd uznał, że wcześniejsza wykładnia tego przepisu, która wykluczała możliwość żądania dokumentów, nie jest już aktualna po nowelizacji ustawy Prawo budowlane.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła samowolnie wykonanych robót budowlanych w lokalu mieszkalnym, które spowodowały uszkodzenia budynku. Organ nadzoru budowlanego nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia inwentaryzacji budowlanej i orzeczenia technicznego, a następnie stwierdził wykonanie tego obowiązku. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje organów, uznając, że postępowanie legalizacyjne zostało przeprowadzone nieprawidłowo, w szczególności co do podstawy prawnej nałożenia obowiązku przedstawienia dokumentów. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną organu nadzoru budowlanego.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łuczaj Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz Sędzia del. WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka ( spr. ) Protokolant Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 25 maja 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 lutego 2008 r. sygn. akt II SA/Go 698/07 w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania nałożonych obowiązków 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania, 2. odstępuje od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r.(sygn. akt II S.A./Go 698/07) uchylił decyzję Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] września 2007 r., nr [...] i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Międzyrzeczu z dnia [...] lipca 2007 r. znak: [...] oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Międzyrzeczu z dnia [...] czerwca 2007 r., znak: [...], a także stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku. W uzasadnieniu powyższego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że w dniu 20 kwietnia 2007r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Międzyrzeczu wszczął postępowanie administracyjne w sprawie uszkodzenia budynku położonego przy ul. [...] w Międzyrzeczu, powstałego w następstwie wykonanych robót w lokalu nr [...]. W toku postępowania ustalono, że w lokalu tym wykonywane są roboty budowlane polegające na ociepleniu ścian zewnętrznych, likwidacji niektórych ścianek działowych o lekkiej konstrukcji, zamurowane zostały otwory pozostałe po demontażu pieca kaflowego oraz po usunięciu drzwi między pokojami. Na ścianach szczytowych budynku zarówno od wewnątrz jak i od zewnątrz stwierdzono pęknięcia. Postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Międzyrzeczu wstrzymał roboty budowlane wykonywane przez inwestora – D. S. bez wymaganego zgłoszenia we właściwym organie architektoniczno – budowlanym. Następnie decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Międzyrzeczu na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 31 sierpnia 2007 r. inwentaryzacji budowlanej powykonawczej obejmującej dotychczas wykonane roboty budowlane remontowe wraz z określeniem jakie roboty mają jeszcze zostać wykonane, nadto – orzeczenia technicznego sporządzonego przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia w zakresie wpływu wykonanych robót na uszkodzenia budynku w postaci pęknięć i rys. Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Międzyrzeczu na podstawie art. 51 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane stwierdził wykonanie nałożonego na inwestora obowiązku. Lubuski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznający odwołanie wniesione przez J. W. decyzją z dnia [...] września 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Zdaniem organu odwoławczego wydanie zaskarżonej decyzji organu I instancji nastąpiło zgodnie z trybem postępowania określonym w przepisach art. 51 ustawy Prawo Budowlane, a obowiązki nałożone na D. S. zostały wykonane. Organ zwrócił uwagę, że ze względu na ostateczny charakter decyzji z dnia [...] czerwca 2007 r. o nałożeniu na inwestora określonych obowiązków brak jest podstaw prawnych do oceny zgodności z prawem zakresu określonych w tej decyzji obowiązków. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznający skargę na powyższą decyzje stwierdził, że słusznie organy obydwu instancji przyjęły, że zakres prac remontowych wykonywanych w lokalu [...] przy ul. [...] w Międzyrzeczu wymagał ich zgłoszenia w organie architektoniczno-budowlanym, dlatego wstrzymanie robót budowlanych postanowieniem na podstawie art. 50 ust. 1 pkt. 1 ustawy było zasadne. Jednakże postępowanie legalizacyjne przeprowadzone zostało w niniejszej sprawie nieprawidłowo. Organ administracyjny wbrew przepisom ustawy, obowiązek sporządzenia inwentaryzacji budowlanej oraz orzeczenia technicznego nałożył na inwestora w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy prawo budowlane, który to przepis przewiduje rozstrzygnięcie w formie decyzji administracyjnej. Zdaniem sądu pierwszej instancji podstawą prawną do nałożenia tego rodzaju obowiązku stanowił przepis art. 50 ust 3 prawa budowlanego gdyż forma decyzji administracyjnej przewidziana jest dla rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej co do jej istoty (art. 104 par 1 kpa), natomiast forma postanowienia dotyczy kwestii wpadkowych w postępowaniu administracyjnym i nie rozstrzyga o istocie sprawy (art. 123 § 2 kpa). Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że z literalnego brzmienia przepisu art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy prawo budowlane wynika jednoznacznie, że dotyczy on określonych czynności faktycznych, konkretnych robót budowlanych, a nie stanowi podstawy do nałożenia obowiązku przedstawienia określonych dokumentów. Ponadto przepis art. 51 prawa budowlanego nie przewiduje merytorycznego rozstrzygnięcia w wypadku twierdzenia przez organ, że wykonane w warunkach samowoli budowlanej roboty budowlane nie uchybiają przepisom techniczno-budowlanym, w takim wypadku organ nadzoru budowlanego powinien wydać decyzję o umorzeniu postępowania. Sąd pierwszej instancji wskazał, że przedłożona przez inwestora dokumentacja, która sporządzona została zgodnie z nałożonym na niego obowiązkiem, podlega ocenie organu prowadzącego postępowanie i w następstwie oceny tych dokumentów podejmowana jest decyzja administracyjna kończąca postępowanie legalizacyjne bądź to przez wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust.1, bądź przez umorzenie postępowania legalizacyjnego – art. 105 § 1 kpa. W rozpatrywanej sprawie natomiast organ administracyjny w oparciu o przepis art. 51 ust. 1 pkt. 2 ustawy prawo budowlane nałożył na D. S. obowiązek sporządzenia i przedłożenia określonych dokumentów, a następnie na podstawie art. 51 ust. 3 stwierdził wykonanie przez inwestora obowiązków poprzez przedłożenie tychże dokumentów. Przyjęty przez organ administracyjny tok postępowania narusza zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przepisy art. 51 ust. 1 pkt. 2 i art. 51 ust. 3 ustawy prawo budowlane, a stwierdzone uchybienia należy zakwalifikować jako mogące mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd zauważył również, że przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej było uszkodzenie budynku w związku z samowolnie wykonanymi robotami budowlanymi na poddaszu obiektu budowlanego. W wyniku powzięcia informacji o istniejących uszkodzeniach budynku położonego przy ul. [...] w Międzyrzeczu organ nadzoru budowlanego powinien ustalić, czy obiekt ten jest w nieodpowiednim stanie technicznym oraz czy ewentualnie zachodzą inne okoliczności implikujące konieczność podjęcia działań w celu ochrony bezpieczeństwa ludzi i mienia stosując art. 66 i następne ustawy prawo budowlane. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wniesioną skargę kasacyjną oparto na zarzucie: 1. naruszenia przepisów postępowania mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, poprzez ustalenie, że organ odwoławczy, ograniczając się w swoim rozstrzygnięciu wyłącznie do oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji w odwołaniu nie ostatecznej decyzji organu I instancji wydanej w przedmiocie stwierdzenia wykonania nałożonych obowiązków naruszył przepisy postępowania, 2. naruszenie przepisu art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przez ustalenie, że decyzja z dnia [...] czerwca 2007 r. została wydana w sprawie, której przedmiot dotyczy stwierdzenia wykonania nałożonych obowiązków, a w konsekwencji uchylenie tej decyzji. Powołując się na przytoczone podstawy skargi kasacyjnej strona skarżąca wniosła o: 1. uchylenie zaskarżonego wyroku w całości przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, 2. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania sądowego wraz z kosztami zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że Sąd I instancji nie miał podstaw do czynienia zarzutu organowi odwoławczemu, iż naruszył przepisy postępowania, w sposób mający wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., stanowiący podstawę wydanego wyroku), z uwagi na to, że organ I instancji nieprawidłowo przeprowadził postępowanie związane z nałożeniem obowiązków w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Skarga kasacyjna, chociaż sporządzona przez radcę prawnego, a zatem przez osobę legitymującą się odpowiednimi kwalifikacjami, nie odpowiada w pełni wymaganiom przewidzianym dla tego sformalizowanego pisma procesowego. Jej autor powołując art. 174 pkt 2 p.p.s.a. – wymienia zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. Przepis ten ma jednak charakter ogólny, gdyż dotyczy wszelkich naruszeń procedury i winien być powiązany z przepisami postępowania administracyjnego, którego naruszenia bądź nie dopuściły się organy administracji. W petitum skargi kasacyjnej zawarty został również zarzut naruszenia art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez ustalenie, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Międzyrzeczu z dnia [...] czerwca 2007 r. została wydana w sprawie, której przedmiot dotyczy stwierdzenia wykonania nałożonych obowiązków, a w konsekwencji uchylenie tej decyzji. Zarzutu jak i wspierającej go argumentacji podzielić nie można. Przepis ten stanowi, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Brak związania zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że sąd bada w pełnym zakresie zgodność z prawem zaskarżonego aktu. Sąd może więc uwzględnić skargę z powodu innych uchybień niż te, które przytoczono w tym piśmie procesowym jak również stwierdzić np. nieważność zaskarżonego aktu mimo, iż skarżący wnosi o jego uchylenie. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Chodzi tu o tożsamość sprawy administracyjnej. Zauważyć należy, że zgodnie ze stanowiskiem doktryny jak i utrwalonego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Z tych względów, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Międzyrzeczu z dnia [...] czerwca 2007 r. nakładająca na D. S. obowiązek przedłożenia inwentaryzacji budowlanej powykonawczej, dotyczy tego samego stosunku prawnego, którego dotyczy zaskarżona decyzja o stwierdzeniu wykonania obowiązków, tj. decyzja Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Międzyrzeczu z dnia [...] lipca 2007 r. Zgodzić się należy natomiast z zarzutami autora skargi kasacyjnej, które choć niezawarte precyzyjnie w petitum skargi, zostały przedstawione w jej uzasadnieniu. Kasator naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. powiązał z naruszeniem przez sąd art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, które w przedmiotowej sprawie faktycznie wystąpiło. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie miał podstaw czynienia zarzutu organowi odwoławczemu naruszenia przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy – stanowiących podstawę wydanego wyroku z uwagi na to, że organ I instancji nieprawidłowo przeprowadził postępowanie związane z nałożeniem obowiązków w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego postępowanie prowadzone przez organy nadzoru budowlanego w tym zakresie było prawidłowe. Roboty budowlane prowadzone przez inwestora w lokalu nr [...] przy ul. [...] w Międzyrzeczu polegające wyłącznie na ociepleniu ścian zewnętrznych polegały zgłoszeniu (art. 29 ust. 2 pkt 4 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego). Sąd I instancji nie zauważył, że pozostałe roboty budowlane jak likwidacja niektórych ścianek działowych o lekkiej konstrukcji w mieszkaniu czy zamurowanie otworów po usunięciu drzwi między pokojami nie wymagały zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu, ani tym bardziej uzyskania pozwolenia na budowę. Wstrzymanie prowadzonych prac przy ocieplaniu budynku postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. wydanym na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego było zasadne. Nie można podzielić wywodów Sądu I instancji, że w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych organ nadzoru budowlanego był zobowiązany na podstawie art. 50 ust. 3 Prawa budowlanego do nałożenia obowiązku przedstawienia w terminie 30 dni inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych oraz orzeczenia technicznego. Wskazany przepis stanowi, że w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można takie obowiązki nałożyć, a więc jest to uprawnienie a nie obowiązek organu. Organy Nadzoru Budowlanego w przedmiotowej sprawie wbrew twierdzeniom Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego mogły nałożyć na inwestora obowiązek przedstawienia inwentaryzacji wykonanych robót zarówno w postanowieniu o wstrzymaniu (art. 50 ust. 3 Prawa budowlanego) jak i w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego – art. 51 Prawa budowlanego bowiem jest kontynuacją art. 50 Prawa budowlanego. Artykuł 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego (w brzmieniu na dzień wydania zaskarżonej decyzji) stanowi, że przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1 Prawa budowlanego właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania. Z powyższego wynika, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Międzyrzeczu wydając decyzję z dnia [...] czerwca 2007 r. nakładającą na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie do 31 sierpnia 2007 r. inwentaryzacji budowlanej powykonawczej obejmującej dotychczas wykonane roboty budowlane miał oparcie w przepisach prawa. Pogląd Sądu I instancji, że z literalnego brzmienia art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego wynika jednoznacznie, że dotyczy on określonych czynności faktycznych, konkretnych robót budowlanych, a nie stanowi podstawy do nałożenia obowiązku przedstawienia określonych dokumentów jest już nie aktualny z uwagi na zmianę tego przepisu. Przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego w brzmieniu określonym ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. (t. jedn. Dz. U. z 2003 r. Nr 80, poz. 718 ze zm.) sprzed nowelizacji dokonanej ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane (Dz. U. z 2004 r. Nr 93, poz. 888) nie dawał podstawy żądania przez organy nadzoru budowlanego dostarczenia dokumentów, ekspertyz i ocen. Tylko do dnia 31 maja 2004 r. (tj. do dnia wejścia w życie ww. ustawy) nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem nie mogło oznaczać obowiązku dostarczenia dokumentów, ekspertyz i ocen. Natomiast w dacie wydania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji przepis art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego zezwalał na zobowiązanie inwestora do dostarczenia dokumentów. Z tych względów nie można zgodzić się, że przyjęty przez organ tok postępowania narusza przepisy art. 51 ust. 1 pkt 2 i art. 51 ust. 3 ustawy, a stwierdzone uchybienie należy zakwalifikować jako mające istotny wpływ na wynik sprawy. Ponieważ D. S. przedłożyła w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego inwentaryzację budowlaną powykonawczą, do której była zobowiązana postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. organ I instancji na podstawie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego prawidłowo decyzją z dnia [...] lipca 2007 r. stwierdził wykonanie obowiązku nałożonego na inwestora. Z tych względów decyzja Lubuskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia [...] września 2007 r. utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji odpowiadała prawu. Na marginesie już tylko zauważyć należy, że wadliwość rozstrzygnięcia Sądu I instancji tkwi również w tym, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim nie ustalił istoty postępowania administracyjnego ( co wynika z końcówki uzasadnienia wyroku), a na co słusznie w skardze kasacyjnej wskazuje organ administracji. Nie jest przedmiotem postępowania administracyjnego przeprowadzonego w rozpoznawanej sprawie uszkodzenie budynku i ustalenie czy jest on w nieodpowiednim stanie technicznym (art. 66 i następnie Prawa budowlanego), ale istotą prowadzonego postępowania było samowolne prowadzenie robót budowlanych i możliwość doprowadzenia tych robót do stanu zgodnego z prawem. W świetle powyższych rozważań należy uznać, słuszność zarzutów skargi kasacyjnej o naruszeniu przez Sąd I instancji wskazanych wyżej przepisów prawa. Uzasadnia to uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na trudną sytuację materialną J. W. Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 207 § 2 p.p.s.a. odstąpił od zasądzenia na rzecz strony wnoszącej skargę kasacyjną zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło