II OSK 442/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Z. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Go 708/07 odrzucające skargi Z. O., U. S. i T. S. na decyzję Wojewody L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia oddalić skargę kasacyjną Z. O., U. S., T. S. i M. P. złożyli skargę na decyzję Wojewody L. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt II SA/Go 708/07, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) odrzucił skargi Z. O., U. S. i T. S.. W uzasadnieniu wskazał, że w/w skarżący otrzymali zaskarżoną decyzję w dniu 16 sierpnia 2007 r., zatem termin do jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego upłynął w dniu 17 września 2007 r. Tymczasem skarżący wnieśli skargę w dniu 18 września 2007 r. , a więc z przekroczeniem określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, terminu do dokonania tej czynności. Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł Z. O. i zaskarżając je w całości zarzucił mu naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez jego niewłaściwe zastosowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, bowiem według art. 183 § 1 P.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jedynie pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Wobec niestwierdzenia nieważności postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był ograniczyć swoje rozważania wyłącznie do oceny zgłoszonych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa. Skarga kasacyjna wniesiona w rozpoznawanej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie. Z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, iż skarżący: Z. O., U. S. i T. S. otrzymali decyzję Wojewody L. w dniu [...]. Natomiast skarżący M. P. otrzymał w/w decyzję w dniu 20 sierpnia 2007 r. W tej sytuacji prawidłowo Sąd I instancji uznał, iż termin do wniesienia skargi dla Z. O., U. S. i T. S. upłynął w dniu 17 września 2007 r., zaś dla M. P. w dniu 20 września 2007 r. Stosownie bowiem do art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Podkreślenia wymaga, że w myśl art. 83 § 1 powołanej ustawy, terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, tj. termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia. Z tym, że jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 2 cyt. ustawy). W świetle powyższego, skoro skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez wszystkich skarżących w dniu 18 września 2007 r., to w stosunku do Z. O., U. S. i T. S., jako spóźniona podlegała odrzuceniu. Tym samym bezzasadny jest zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 58 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.