II SA/Wa 1462/07

WyrokWSA w Warszawie2007-11-29

Skład orzekający: Jacek Fronczyk, Joanna Kube, Maria Werpachowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ odwoławczy naruszył prawo, utrzymując w mocy decyzję o odmowie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego, mimo że skarżący przedstawił nowy dowód (świadectwo ukończenia kursu kwalifikacyjnego) potwierdzający posiadanie wymaganych kwalifikacji pedagogicznych, a następnie uzyskał stopień awansu w innym postępowaniu?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdzając naruszenie prawa przez organ odwoławczy. Organ ten nie uwzględnił nowego dowodu (świadectwa ukończenia kursu kwalifikacyjnego) istotnego dla sprawy, który istniał już w dniu wydania decyzji, a który nie był mu znany. Ponadto, sąd wskazał, że nadanie skarżącemu stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego w innym postępowaniu po wydaniu zaskarżonej decyzji czyni postępowanie odwoławcze bezprzedmiotowym.
Stan faktyczny
Skarżący J. Sz. został pozbawiony stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty z powodu niespełnienia wymagań kwalifikacyjnych, w szczególności braku przygotowania pedagogicznego. Minister Edukacji Narodowej utrzymał tę decyzję w mocy. Skarżący wniósł skargę do WSA, podnosząc zarzuty naruszenia prawa. Na rozprawie skarżący przedstawił nowe dowody, w tym świadectwo ukończenia kursu kwalifikacyjnego z dnia [...] czerwca 2007 r. oraz akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego z dnia [...] sierpnia 2007 r.
Rozstrzygnięcie
1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Fronczyk (spr.), Sędzia WSA Joanna Kube, Sędzia WSA Maria Werpachowska, Protokolant Joanna Głowala, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 r. sprawy ze skargi J. Sz. na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości. Decyzją z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...] Dolnośląski Kurator Oświaty, działając na podstawie art. 9b ust. 6 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (t. j.: Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674 z późn. zm.), odmówił J. S. nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego z powodu niespełnienia wymagań kwalifikacyjnych. Uzasadniając rozstrzygnięcie organ wyjaśnił, że wnioskodawca nie ma kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela przedmiotów ekonomicznych w szkołach ponadgimnazjalnych, ponieważ nie posiada wymaganego przygotowania pedagogicznego. W ocenie Kuratora, zainteresowany, legitymujący się dyplomem ukończenia Papieskiego Fakultetu Teologicznego we W. w zakresie teologii oraz dyplomem ukończenia Akademii Ekonomicznej we W. w zakresie ekonomiki i zarządzania przedsiębiorstwem, nabył przygotowanie katechetyczno – pedagogiczne, o którym mowa w porozumieniu pomiędzy Konferencją Episkopatu Polski a Ministrem Edukacji Narodowej z dnia 6 września 2000 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych od nauczycieli religii (Dz. Urz. MENiS z 2000 r. Nr 4, poz. 20), i które jest niezbędne do nauczania religii w szkołach. Jednak, zdaniem organu, nie jest ono tożsame z uzyskaniem przygotowania pedagogicznego, o którym mowa w § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli niemających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz. U. Nr 155, poz. 1288 z późn. zm.). Jednocześnie organ wskazał, że ani dyplom ukończenia Akademii Ekonomicznej we W., ani ukończenie kursów doskonalenia zawodowego nauczycieli, które skarżący przedstawił, nie świadczą o nabyciu przez niego przygotowania pedagogicznego, a to uzasadnia odmowę nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Od powyższej decyzji J. S. wniósł odwołanie do Ministra Edukacji Narodowej, w którym wystąpił o uchylenie niekorzystnej dla niego decyzji, wskazując, że studia teologiczne przygotowują do pracy pedagogicznej w zakresie psychologii, pedagogiki i dydaktyki, a przygotowanie pedagogiczno – dydaktyczne jest potwierdzone dyplomem i zaświadczeniem. W jego ocenie, zakres przygotowania pedagogicznego, określony w porozumieniu pomiędzy Konferencją Episkopatu Polski a Ministrem Edukacji Narodowej, jest zgodny z wymaganiami wynikającymi z § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r. Minister Edukacji Narodowej decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, nie znajdując podstaw do uwzględnienia odwołania. W motywach decyzji organ odwoławczy podniósł, że na podstawie art. 9b ust. 1 pkt 3 w związku z art. 9 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 1a – 3 ustawy – Karta Nauczyciela warunkiem nadania nauczycielowi mianowanemu stopnia nauczyciela dyplomowanego jest: posiadanie wymaganych kwalifikacji, odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej. Organ wskazał, że zgodnie z § 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 r., kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela w szkołach ponadgimnazjalnych posiada osoba, która legitymuje się dyplomem ukończenia: 1) studiów magisterskich na kierunku zgodnym lub zbliżonym z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć i posiada przygotowanie pedagogiczne lub 2) studiów wyższych zawodowych na kierunku (specjalności) zgodnym lub zbliżonym z nauczanym przedmiotem lub rodzajem prowadzonych zajęć i posiada przygotowanie pedagogiczne. Zdaniem Ministra, J. S. nie spełnił jednego z warunków niezbędnych do nadania mu stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego z uwagi na brak kwalifikacji wymaganych do zajmowania stanowiska nauczyciela teoretycznych przedmiotów zawodowych, bowiem nie posiada wymaganego przygotowania pedagogicznego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję J. S. zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, powołując się na argumenty podniesione w odwołaniu od decyzji pierwszoinstancyjnej. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 r. skarżący złożył do akt kopie dwóch świadectw ukończenia studiów podyplomowych z dnia [...] maja 2002 r. i z dnia [...] kwietnia 2005 r. oraz kopię świadectwa ukończenia kursu kwalifikacyjnego z dnia [...] czerwca 2007 r., a także kopię aktu nadania mu stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy, sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego. Skarga analizowana pod tym kątem zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sąd administracyjny uchyla decyzję w całości lub w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.), w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. J. S. na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 r. złożył do akt kopie dwóch świadectw ukończenia studiów podyplomowych (z dnia [...] maja 2002 r. i z dnia [...] kwietnia 2005 r.), kopię świadectwa ukończenia kursu kwalifikacyjnego z dnia [...] czerwca 2007 r. oraz kopię aktu nadania mu stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego z dnia [...] sierpnia 2007 r. Z kopii świadectwa ukończenia kursu kwalifikacyjnego z dnia [...] czerwca 2007 r. wynika, że skarżący ukończył w roku szkolnym 2006/2007 kurs pedagogiczny kwalifikacyjny dla czynnych zawodowo nauczycieli i uzyskał kwalifikacje pedagogiczne. Porównując datę wydania zaskarżonej decyzji z datą wystawienia ww. świadectwa, Sąd stwierdził, że w dniu [...] czerwca 2007 r. istniał nowy dowód, nieznany Ministrowi Edukacji Narodowej (w dniu wydawania decyzji), a mający istotne znaczenie dla rozpoznawanej sprawy. Zatem organ, utrzymując w mocy decyzję Dolnośląskiego Kuratora Oświaty z dnia [...] stycznia 2007 r. nr [...], naruszył przepis art. 138 § 1 pkt 1 kpa. W zaistniałych okolicznościach – w świetle cytowanych wyżej przepisów – Sąd był zobowiązany do uchylenia zaskarżonej decyzji. Jednakże z uwagi na fakt, iż w toczącym się niemalże równolegle postępowaniu przed Dolnośląskim Kuratorem Oświaty skarżący z dniem [...] sierpnia 2007 r. uzyskał akt nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego (kopia aktu przedstawiona Sądowi na rozprawie i złożona do akt sądowych), Minister Edukacji Narodowej winien wydać decyzję o umorzeniu postępowania odwoławczego (art. 138 § 1 pkt 3 kpa). Postępowanie to staje się bowiem bezprzedmiotowe, w rozumieniu art. 105 § 1 kpa. Nadanie skarżącemu stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego w innym postępowaniu w dniu [...] sierpnia 2007 r., czyni bezprzedmiotowym postępowanie odwoławcze prowadzone w niniejszej sprawie w tym samym przedmiocie. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "b" ww. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, orzekł, jak w punkcie 1 sentencji wyroku. W oparciu o art. 152 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w całości. Wobec zawartego w skardze wniosku o zasądzenie kosztów postępowania, Sąd wyjaśnia, że w niniejszym postępowaniu nie wystąpiły jakiekolwiek koszty. Sprawa korzysta bowiem z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, skarżący nie ustanowił profesjonalnego pełnomocnika, nie przedstawił też do chwili zamknięcia rozprawy zestawienia wydatków związanych ze sprawą, o której to możliwości został prawidłowo pouczony w zawiadomieniu o terminie rozprawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło