IV SA/Po 820/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Bożena Popowska (spr.) Sędziowie WSA Maciej Dybowski As. sąd. Izabela Kucznerowicz Protokolant Sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 r. sprawy ze skargi M. M na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] lipca 2006 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego, oddala skargę /-/I. Kucznerowicz /-/B. Popowska /-/M. Dybowski Decyzją z dnia [...] czerwca 2006 r., Nr [...], po ponownym rozpatrzeniu sprawy, działając m. in. na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako: kpa) oraz art. 2 ust. 1, art. 3 ust.1 i ust. 4, art. 4, art. 8 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 11 ust. 2, art. 107 ust. 5 i art. 110 ust. 7 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2004 r., nr 64, poz. 593 ze zm. – dalej jako: ups) Burmistrz T. odmówił M. M. udzielenia pomocy ze środków finansowych pomocy społecznej. W uzasadnieniu wskazano, iż po pierwsze, w złożonym na podstawie art. 107 ust. 5 ups w dniu [...] listopada 2005 r. oświadczeniu Strona nie wymieniła posiadanego razem z żoną samochodu osobowego, a po drugie pomimo wezwania Strony przez organ do wyjaśnienia tej nieścisłości, Strona nie złożyła stosownego oświadczenia, jak też nie skontaktowała się z organem I instancji w tej sprawie. Podsumowując, organ I instancji wskazał, iż zatajenie faktu współwłasności tego pojazdu w oświadczeniu majątkowym jak i odmowę złożenia "nowego" oświadczenia co do współwłasności pojazdu należy ocenić jako brak współdziałania Strony, o którym mowa w art. 11 ust. 2 ups. Dodatkowa organ wskazał, iż osoba, która ma dochód poniżej kwoty kryterium dochodowego nie jest w stanie utrzymać samochodu, chyba że ma jeszcze inne dochody, zaś w tym zakresie organ administracyjny nie jest w stanie poczynić ustaleń ze względu na odmowę współpracy ze strony M. M. jak i Jego żony. Odwołując się od powyższej decyzji Strona stwierdziła, iż stosowne wyjaśnienia złoży po zapoznaniu się z aktami sprawy. Strona została poinformowana o takiej możliwości, z powołaniem na art. 10 kpa. Decyzją z dnia [...] lipca 2006 r., [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. (dalej jako: SKO) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu SKO wskazało, iż odmowa przyznania świadczenia pieniężnego pomocy społecznej jest konsekwencją trafnej subsumcji stanu faktycznego do odpowiednich norm prawnych, a decyzja organu I instancji jest zasadna. Wnosząc skargę do Sądu, M. M. wyraził ogólne żale na działanie organów administracji, wskazał, że to organy są odpowiedzialne za brak odpowiedniej z Nim współpracy i dodał, iż potrzebne dokumenty złoży Sądowi. Odpowiadając na skargę SKO wniosło o jej oddalenie i podtrzymało swoją dotychczasową argumentację, dodając, iż zarzuty skargi opierają się jedynie na ogólnych twierdzeniach, nie popartych żadnymi dowodami. Uzupełniając skargę pismem z dnia [...] listopada 2006 r. Skarżący znów wyraził ogólne zarzuty co do funkcjonowania organów administracji i dodał, iż Jego oświadczenie majątkowe z dnia [...] listopada 2005 r. jest prawdziwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się bezzasadna Kontrola Sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej jako: ppsa) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta ogranicza się więc do zbadania czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny dokonał tej kontroli według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydawania zaskarżonego aktu. Rozstrzygając skargę w powyższym zakresie, Sąd uznał, że organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawidłowo zastosowały do niego przepisy prawa materialnego. Zdaniem Sądu, organy obydwu instancji nie naruszyły nadto prawa procesowego. Kontrolując zaskarżone rozstrzygnięcia, Sąd w pełni zaakceptował argumentację podnoszoną przez organy administracji. Należy wskazać, iż sprawa była rozpatrywana po raz kolejny przez organy administracji i tym razem postępowanie organu I instancji było poprawne. Poprawna była także decyzja SKO. Trzeba podkreślić, iż w złożonym w dniu [...] listopada 2005 r. oświadczeniu Skarżący nie wymienił jako składnika Swojego majątku samochodu, stąd też skoro organ I instancji ustalił, iż Skarżący jest współwłaścicielem samochodu (co zostało ustalone na podstawie zaświadczenia z CEPIK z dnia [...] grudnia 2005 r.), to po uchyleniu sprawy do ponownego rozpatrzenia, biorąc pod uwagę zalecenia organu odwoławczego, organ I instancji miał obowiązek ustalić aktualną sytuację majątkowa Skarżącego. Organ I instancji słusznie więc, w dniu 31 maja 2006 r. wezwał Skarżącego do złożenia oświadczenia odnośnie kwestii współwłasności samochodu, bowiem posiadanie pojazdu przez Skarżącego miałoby niewątpliwy wpływ na ocenę sytuacji majątkowej Skarżącego i na treść orzeczeń w sprawach wnioskowanych zasiłków. Ewidentne w sprawie jest także, iż Skarżący odmówił osobistego przyjęcia ww. pisma organu, a pomimo otrzymania tego pisma za pośrednictwem poczty w dniu 1 czerwca 2006 r., nie złożył wymaganego oświadczenia jaki i nie skontaktował się w tej sprawie z organem I instancji. Z powyższego wynika, iż trafnie i zgodnie z przepisami takie zachowanie Skarżącego, a więc brak chęci współdziałania z organami w kwestii wyjaśnienia faktycznej sytuacji majątkowej Skarżącego w powiązaniu z zatajaniem informacji ważnych z punktu widzenia wnioskowanego świadczenia, organy uznały za brak współdziałania ze strony Skarżącego, o którym mowa jest w art. 11 ust. 2 ups. Słusznie także, wiążąc przepis art. 11 ust. 2 z art. 107 ust. 5 ups organy administracji przyjeły, iż taki brak współdziałania jest podstawą wydania decyzji o odmowie przyznania świadczenia. Podsumowując, Sąd uznaje, że organy administracji orzekające w niniejszej sprawie nie mogły podjąć innego rozstrzygnięcia i Skarżącemu słusznie odmówiono przyznania wnioskowanego świadczenia. Trzeba także wskazać, iż niezasadne są zarzuty Skarżącego odnośnie rzekomego braku współdziałania po stronie organów. Jeszcze raz należy z całą mocą podkreślić, iż to Skarżący zignorował wezwanie organu I instancji i nie chciał ujawnić swojej rzeczywistej sytuacji majątkowej. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ppsa, orzekł jak w sentencji. M. Dybowski B. Popowska I. Kucznerowicz mb