IV SA/Wr 437/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) Protokolant Aneta Januszkiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 29 listopada 2007 r. sprawy ze skargi E. D. – B. na decyzję D. Kuratora Oświaty z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego uchyla decyzję I i II instancji. Burmistrz Miasta Ś. decyzją z dnia [...]. Nr [...] na podstawie art. 96 ust. 6 w związku z art. 96 ust. 1, art.3 pkt 3 oraz art. 10 ust. 8 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela ( tj. Dz, U. z 2006r., Nr 97 poz. 674 ze zm. § 9 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu )z dnia 1 grudnia 2004r. w sprawie uzyskiwania stopni awansu zawodowego przez nauczycieli ( Dz. U. Nr 260, poz. 2593) oraz art. 104 k.p.a. po rozpoznaniu wniosku E.D. – B. o nadanie stopnia nauczyciela mianowanego odmówił nadania stopnia awansu zawodowego na nauczyciela mianowanego. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca złożyła 19 grudnia 2007r. wniosek o nadanie stopnia nauczyciela mianowanego twierdząc, że aktualnie spełnia wszystkie warunki do nadania tego stopnia- odbyła staż, uzyskała pozytywną ocenę własnego dorobku, zdała egzamin przed komisją egzaminacyjną oraz uzupełniła swoje kwalifikacje w czerwcu 2005r. Organ ustalił, że nauczycielka posiada stopień nauczyciela kontraktowego, zatrudniona jest w Gimnazjum Publicznym w pełnym wymiarze zajęć, posiada aktualnie kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela języka angielskiego, gdyż posiada potwierdzenie co do zaawansowanej znajomości języka. Wskazał, że sprawa nadania stopnia nauczyciela mianowanego E.D.- B. rozpoczęła się w 2004r. , kiedy to nauczycielka złożyła wniosek z dokumentami o podjęcie postępowania egzaminacyjnego. W dniu 20 lipca 2004r. zdała egzamin. W dniu 28 lipca 2004r., organ wydał decyzję odmawiającą nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Stwierdził bowiem brak kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela języka angielskiego, nauczycielka nie posiadała co najmniej zaawansowanej znajomości języka, a tylko podstawę znajomości. Podniósł, że zgodnie z treścią art. 96 ust. 1 Karta Nauczyciela warunkiem nadania nauczycielowi stopnia awansu zawodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w art. 9 ust. 1 i ust. 1a-3, odbycie stażu, z zastrzeżeniem art. 9 e ust. 1-3, o których mowa w art. 9c ust. 6 oraz w przypadku nauczyciela kontraktowego – zdanie egzaminu przed komisją egzaminacyjną. Dodał, że ustawodawca wyraźnie wskazuje kolejność czynności prawnych jakie ma spełnić kandydat na nauczyciela mianowanego i wykładnia systemowa tegoż przepisu potwierdza, że pierwszym wymogiem jest spełnienie warunków kwalifikacyjnych, dopiero później złożenie z wynikiem pozytywnym egzaminu. Etapów tych nie można modyfikować. Zgodnie z art. 10 ust. 8 Karty Nauczyciela nie można zatrudniać nauczyciela nie posiadającego wymaganych kwalifikacji. Wobec tego staż może odbywać nauczyciel zatrudniony zgodnie z kwalifikacjami. Wnioskodawczyni nie posiadała warunku kwalifikacji do zatrudnienia w gimnazjum – zatem odbywanie stażu i dalsze etapy postępowania były obarczone wadą. Dlatego też decyzja z 28 lipca musiała być negatywna. Według organu powyższe uzasadnienia w oparciu o art. 9 b ust. 6 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela decyzję o odmowie nadania awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. W odwołaniu do powyższej decyzji wnioskodawczyni wniosła o jej uchylenie oraz spowodowanie nadania jej stopnia nauczyciela mianowanego. Podniosła, że spełnia wymagania określone w art. 9b ust. 1 Karta Nauczyciela. Wskazała, że braki w wymaganiach kwalifikacyjnych uzupełniła zdając egzamin potwierdzający znajomość języka angielskiego w stopniu zaawansowanym. W związku z tym, że już odbyła staż zwróciła się do radcy prawnego Związku Nauczycielstwa Polskiego M. . o informację, czy może skrócić ponownie rozpoczęty staż, otrzymała odpowiedź iż, osoba która odbyła już raz staż nie musi go powtarzać. Decyzją [...] Kuratora Oświaty z dnia [...]. na podstawie art. 9b ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (tekst jednolity Dz. U. z 2006 r. nr 97. poz. 674 ze zm.), art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zmianami),po rozpatrzeniu odwołania Pani E. D. – B. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy Ś. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego: utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy ustalił, że Pani D.- B. posiada stopień nauczyciela kontraktowego, odbyła w okresie od 1 września 2001r. do 31 maja 2004r. staż zakończony pozytywną oceną dorobku zawodowego oraz zdała w dniu 20 lipca 2004r. egzamin na stopień nauczyciela mianowanego. Według organu w sprawie istotne jest, że zarówno odbycie stażu, uzyskanie pozytywnej oceny dorobku zawodowego, jak i pozytywny wynik egzaminu przed komisją kwalifikacyjną nastąpiły podczas ścieżki uzyskiwania stopnia awansu zawodowego zakończonej wydaniem w dniu [...]. decyzji odmawiającej nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Decyzją tą odmówiono nauczycielce stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego ze względu na brak kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela języka angielskiego. Kwalifikacji tych nauczycielka nie posiadała już w chwili rozpoczęcia stażu. Od decyzji tej nauczycielka złożyła odwołanie do Dolnośląskiego Kuratora Oświaty, który utrzymał ją w mocy wskazując także, że komisja egzaminacyjna, przed którą nauczycielka złożyła egzamin nie miała kompetencji do badania posiadania przez nią kwalifikacji. Kompetencję tę posiada wyłącznie organ nadający stopień awansu, który w razie niespełnienia przez kandydata warunków do jego nadania - wydaje decyzję odmowną. Pani D.-B. nie złożyła skargi na decyzję [...] Kuratora Oświaty z dnia [...]., Nr [...], w wyniku czego decyzja ta stała się prawomocna. W dniu 19 kwietnia 2007r. pani D.-B. złożyła wniosek o nadanie stopnia awansu nauczyciela mianowanego. Złożenie wniosku opiera się w istocie na tym, że obecnie, w stosunku do stanu faktycznego rozpatrywanego w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji odmownej z dnia [...], nauczycielka uzyskała kwalifikacje do nauczania języka angielskiego potwierdzone certyfikatem CAE. Po rozpatrzeniu odwołania organ odwoławczy podzielił stanowisko organu 1 instancji. W ocenie organu I instancji nie ulega wątpliwości, że w dniu rozpoczęcia stażu nauczycielka nie posiadała kwalifikacji do zajmowania stanowiska nauczyciela języka angielskiego. Zgodnie z § 1 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu kształcenia nauczycieli (Dz.U. nr 155, poz. 1288) kwalifikacje do nauczania języków obcych posiada osoba, która legitymuje się, przy spełnieniu pozostałych wymienionych tam przesłanek, świadectwem znajomości języka obcego w zakresie co najmniej zaawansowanym (w przedszkolach i klasach I-III szkoły podstawowej co najmniej podstawowym). Jednakże do nauczania języka obcego w klasach I-III szkoły podstawowej kwalifikacje posiada osoba, która oprócz wskazanych wyżej warunków posiada ukończone studia nadające kwalifikacje do pracy na tym stanowisku lub kurs kwalifikacyjny w zakresie wczesnego nauczania języka obcego. Pani D.-B., nie posiadała zatem, jak wynika z akt sprawy, ani kwalifikacji do nauczania języka angielskiego w klasach I-III szkoły podstawowej, ani do nauczania języka angielskiego w pozostałych klasach szkoły podstawowej bądź gimnazjum. Na podstawie art. 3 pkt 3 ustawy Karta Nauczyciela w brzmieniu mającym zastosowanie w sprawie, przez staż rozumie się okres zatrudnienia w przedszkolach, szkołach i placówkach w wymiarze co najmniej obowiązkowego wymiaru zajęć. Zgodnie z art. 10 ust. 8 przywołanej ustawy nie można zatrudnić nauczyciela nie posiadającego wymaganych kwalifikacji. Wobec tego staż może odbywać nauczyciel zatrudniony, zgodnie z kwalifikacjami, w wymiarze co najmniej ½ etatu. Ścisłe powiązanie posiadania kwalifikacji z możliwością zatrudnienia na stanowisku nauczyciela wprowadził do systemu prawnego art. 10 noweli Karty Nauczyciela z dnia 18 lutego 2000r. (Dz. U. Nr 19, poz. 239 z późn. zm.). Przyjęto, że począwszy od nauczyciela stażysty warunkiem nawiązania stosunku pracy jest posiadanie wymaganych kwalifikacji. Tylko w szczególnych przypadkach dopuszczono zatrudnienie osoby posiadającej odpowiedni poziom wykształcenia, lecz nie posiadającej przygotowania pedagogicznego. Natomiast ustawa z dnia 23 sierpnia 2001 r. osłabiła zasadę niezatrudniania nauczycieli niespełniających warunków określonych w art. 10 ust. 5 pkt 2-5 ustawy Karta Nauczyciela, ale tylko w tym sensie, że dopuściła zatrudnianie - lecz jedynie w szczególnych przypadkach - nauczycieli nie posiadających wymaganych kwalifikacji, jeżeli do pracy nie zgłoszą się osoby legitymujące się odpowiednimi kwalifikacjami, a organ sprawujący nadzór pedagogiczny wyrazi zgodę na nawiązanie stosunku pracy z nauczycielami bez kwalifikacji. Przy czym na mocy art. 10 ust. 10 Karty Nauczyciela do nauczycieli zatrudnionych w sytuacji opisanej w art. 10 ust 7 i nie spełniających warunku określonego w art. 10 ust. 5 pkt 5 - nie stosuje się przepisów rozdziału 3a, a zatem nauczyciele zatrudnieni w powyższym trybie nie mogą ubiegać się w czasie trwania zatrudnienia o uzyskanie kolejnego stopnia awansu zawodowego. Nauczyciele ci nie rozpoczynają stażu, a jak stażyści są traktowani jedynie do celów płacowych. Stąd też organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że w świetle obowiązujących przepisów pierwszym, podstawowym i warunkującym uzyskanie przez nauczyciela statusu stażysty, a tym samym uzyskanie kolejnych stopni awansu zawodowego warunkiem jest posiadanie kwalifikacji do wykonywania zawodu nauczyciela na danym stanowisku. Biorąc pod uwagę całokształt regulacji zawartych w ustawie Karta Nauczyciela, zasadę racjonalnego ustawodawcy, a także wykładnię systemową i historyczną i korelującą z nimi wykładnię językową art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela - organ drugiej instancji uznał, że pierwszym i podstawowym warunkiem do odbywania stażu, przeprowadzania kolejnych etapów postępowania zmierzającego do uzyskania kolejnego stopnia awansu zawodowego, a tym samym uzyskiwania kolejnych stopni awansu zawodowego -jest posiadanie wymaganych kwalifikacji, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 1 i ust. la-3 w momencie rozpoczęcia stażu na kolejny stopień awansu zawodowego. Nie ulega wątpliwości w ocenie organu II instancji, że w sytuacji, w której osoba zatrudniona na stanowisku nauczyciela nie spełnia warunków do nadania mu kolejnego stopnia awansu zawodowego, organ właściwy do nadania stopnia awansu powinien w drodze decyzji odmówić jego nadania. Nie byłoby bowiem racjonalne uruchamianie postępowania przed komisją egzaminacyjną, jeżeli organ, do którego, zgodnie z art. 9b ust. 2 Karty Nauczyciela skierowany został wniosek nauczyciela o podjęcie postępowania, stwierdziłby, że osoba ta nie posiada wymaganych kwalifikacji. Jednak ani rozpoczęcie stażu mimo braku kwalifikacji, jak i samo dopuszczenie do egzaminu, jak to miało miejsce w przypadku odwołującej się nauczycielki, nie powoduje sanacji braku kwalifikacji nauczyciela do zatrudnienia na danym stanowisku. Stąd też me ma w sprawie znaczenia uzupełnienie przez nauczycielkę kwalifikacji w okresie przypadającym po rozpoczęciu stażu. W rozpatrywanym przypadku, w ocenie organu odwoławczego, dopiero z chwilą uzyskania przez nauczycielkę wymaganych kwalifikacji mogła ona rozpocząć staż na kolejny stopień awansu zawodowego. Z uwagi na powyższe organ odwoławczy stanął na stanowisku, że pani D.-B., jako osoba nie posiadająca kwalifikacji, nie mogła rozpocząć stażu, a tym samym nie mogła także uzyskać stopnia awansu nauczyciela mianowanego. Uzyskanie kwalifikacji po odbyciu stażu, który został rozpoczęty pomimo ich braku nie stanowi przesłanki do nadania kolejnego stopnia awansu. Tym samym organ II instancji podzielił stanowisko organu I instancji, w związku z czym należało orzec jak wyżej. W skardze na powyższą decyzję E. D. – B. wniosła o jej uchylenie i uchylenie poprzedzającej ją decyzji. Burmistrza Miasta i Gminy Ś. z dnia [...]., ustalenie prawa do otrzymania stopnia nauczyciela mianowanego – ewentualnie przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi, który ją wydał, nieobciążanie kosztami procesu. W uzasadnieniu podniosła, że nie zgadza się ze wskazanymi decyzjami, gdyż w dacie złożenia wniosku spełniła wymagania niezbędne do otrzymania stopnia nauczyciela minowanego, określone w art. 9 b ust. 1 Karty Nauczyciela. Wskazała, że swoje stanowisko opiera na interpretacji prawnej radcy prawnego ZNP M. G., który uznał, że w świetle art. 9 b ust. 1 Karta Nauczyciela nauczyciel, który odbył wymagany staż i zdał egzamin nie musi odbywać dodatkowego stażu a uzupełnić jedynie brakujące kwalifikacje. Skoro to już nastąpiło - nie ma przeszkód do nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego. Dodatkowy staż odbywa się tylko wtedy, gdy ostateczna ocena dorobku zawodowego nauczyciela jest negatywna lub gdy nie zda egzaminu (art. 9 c ust. 11 Karta Nauczyciela art. 9 g ust. 8 Karta Nauczyciela). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako złożonej z uchybieniem terminu - ewentualnie o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi organ twierdził, że skarga została złożona z uchybieniem terminu, a skarżąca nie złożyła stosownego udokumentowanego wniosku o przywrócenie terminu. Wskazał, że organ przesłał decyzję z [...]. listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru na wskazany w odwołaniu adres. Korespondencja wróciła do adresata z adnotacją " adresat się wyprowadził" z tegoż też względu przyjąć należy iż skoro strona zmieniając adres nie spełniła wymogów z art. 41§1 i §2 k.p.a. to doręczenie było prawidłowe i wywierało skutek prawny. W piśmie z dnia 28.09.2007r. stanowiącym odpowiedź na odpowiedź na skargę skarżąca twierdziła, że w jej przekonaniu zachowała termin 30 dniowy do wniesienia skargi, ale gdyby w ocenie sądu uchybiła temu terminowi wnosi o jego przywrócenie. Podniosła, że bez znaczenia dla sprawy jest informacja Kuratora o przesłaniu decyzji z [...]., gdyż jest to decyzja organu I instancji a przedmiotem zaskarżenia jest decyzja [...] Kuratora Oświaty z dnia [...]. Poinformowała, że w odwołaniu skierowanym do Kuratorium z dnia 27. 05. 2007r. świadomie podała swój stary adres, miało to związek z planowanym na okres lipca i sierpnia wyjazdem. Poczta kierowana do skarżącej miała być odbierana pod wskazanym w odwołaniu adresem. Informacja, że adresat się wyprowadził , mogła być podana przez przypadkowego mieszkańca klatki, nie powinna mieć wpływu na prawidłowość doręczenia przesyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył ,co następuje: Skarga została oparta na uzasadnionych podstawach zatem w całości zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy jednak ustosunkować się do zarzutu zawartego w odpowiedzi na skargę – wniesienia skargi po terminie. Uznanie go za trafny spowodowałoby po myśli art.58 par.1, pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz 1270 ze zm.) – zwanej dalej psa - odrzucenie skargi. Oczywistym jest że odrzucenie skargi ze względów formalnych powodowałoby niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy. Zgodnie z art.53 § 1 p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zaskarżona decyzja co wynika z akt administracyjnych została przesłana stronie 12.07.2007 roku i nosi datę 10 lipca 2007 roku, a nie jak mylnie wskazano w odpowiedzi na skargę 21.05.2007r. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, na którym znajduję się adnotacja listonosza " adresat się wyprowadził" – i nie czytelny podpis, brak jest daty stwierdzenia tego faktu a tym samym próby doręczenia skarżącej decyzji. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru brak jest również adnotacji kiedy przesyłkę zwrócono do nadawcy, a także kiedy organ ją otrzymał. Na wskazanym wyżej druku znajduje się pieczątka poczty L. 9 i data 16.07.07. Może ona wskazywać na datę dostarczenia przesyłki na pocztę, datę próby doręczenia przesyłki lub datę zwrotu przesyłki do nadawcy. Zatem brak jest pewnej daty, od której należy liczyć termin początkowy do złożenia skargi. Podobnie ma się z terminem końcowym, z terminem, w którym skarga została złożona. Skarga nosi datę 24.08.2007 r., - należy zatem uznać, że najwcześniej mogła być złożona w tej dacie. Pieczątka Kuratorium Oświaty we W. wskazuje, że skarga wpłynęła 28.08.2007r. niewiadomo natomiast czy została osobiście złożona przez skarżącą, czy za pośrednictwem poczty. Do skargi nie została dołączona koperta wskazująca datę nadania skargi – co ma istotne znaczenie dla obliczenia terminu do wniesienia skargi (art. 83 §3 p.s.a.) Wskazane wyżej niedoskonałości w zakresie doręczenia skarżącej przesyłki, a także złożenia skargi nie pozwolą na jednoznaczne przyjęcie, że skarga została złożona po terminie określonym w art. 53§1 psa, choć z dużym prawdopodobieństwem uchybienie terminu miało miejsce. Ponadto nawet przy założeniu że skarga została wniesiona po upływie ustawowego terminu nie mogła być odrzucona - z przyczyn wskazanych poniżej. Organ wniósł o odrzucenie skargi przywołując art. 41 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz.1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. Brzmi on: w toku postępowania strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomienia organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu ( §1). W razie zaniechania obowiązku określonego w §1 doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny ( §2). Niesporne jest bo wynika to z pisma skarżącej z dnia 28.09.2007r., że w dacie próby doręczenia zaskarżonej decyzji mieszkała ona pod innym adresem niż wskazany w odwołaniu oraz to, że z całą świadomością nie poinformowała o jego zmianie. W ocenie Sądu nie można jednak zastosować wobec skarżącej przewidzianego w art.41 § 2 k.p.a. skutku, a to z tego względu, ze nie była poinformowana o obowiązku zgłoszenia nowego adresu a przede wszystkim o skutkach jego nie podania. Z akt administracyjnych nie wynika aby w toku postępowania takie pouczenie nastąpiło. Obowiązek pouczenia znajduje oparcie w sformułowanej w art. 9 kpa zasadzie ogólnej procedury administracyjnej, dotyczącej udzielenia stronom informacji faktycznej i prawnej mogącej mieć wpływ na ustalenie praw i obowiązków tych podmiotów. Takie stanowisko reprezentuje również NSA w wyrokach: z dnia 13 kwietnia 2000 roku w sprawie V SA 2362/99 LEX NR 49871, z dnia 14.09.2007r. w sprawie NSA 545/01 lex Nr 121800, z dnia 07.01.2000r. w sprawie NSA 1084/99, lex Nr 49299. Skład orzekający w niniejszej sprawie akceptuje takie stanowisko wykazane przez Naczelny Sąd Administracyjny w ostatnim z powołanych wyżej wyroków, w którym Sąd ten stwierdza że brak pouczenia, stanowi mające wpływ na wynik sprawy naruszenie art.9 kpa. Naruszenie to ma taki skutek, iż powoduje nieskuteczność prawną doręczenia pod dotychczasowym adresem mimo zaniechania przez stronę powiadomienia o jego zmianie. Tym samym wniosek skarżącej zawarty w piśmie z dnia 28.09.2007r. o przywróceniu terminu do wznowienia skargi jest bezpodstawny i postępowanie wywołane jego wniesieniem należało po myśli art.161 §1 pkt 3 p.s.a. umorzyć. Postanowienie o powyższej treści zostało ujęte w protokole rozprawy z dnia 29.11.2007r., jest ona po myśli artykułu 194 psa niezaskarżalna. W powołanych wyżej okolicznościach Sąd może rozpoznać sprawę merytorycznie. Według Sądu skarga została oparta na uzasadnionych podstawach, zatem w całości zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem skargi jest decyzja [...] Kuratora Oświaty z dnia [...]. utrzymująca w mocy decyzje Burmistrza Miasta i Gminy Ś. z dnia [...]. odmawiająca nadania skarżącej stopnia awansu nauczyciela mianowanego. Podstawą do wydania tej decyzji było uznanie organów oparte na art. 9 ust.7 pkt 2 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela (tekst jednolity Dz.U. z 2006 r., Nr 97, poz.674 ze zm.) – zwanej dalej Kartą Nauczyciela art. 3 pkt 3 ustawy Karta Nauczyciela art.10 noweli do Karty Nauczyciela, §11 ust.4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 10 września 2002 roku w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków w których można zatrudnić nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia lub ukończonego zakładu Kształcenia Nauczyciela ( Dz. U Nr 155, poz.1288), że w momencie rozpoczęcie stażu nauczyciel powinien posiadać kwalifikacje do zajmowania stanowiska – w przypadku skarżącej – nauczyciela języka angielskiego. W niniejszej sprawie niesporne jest iż odwołująca się przed lipcem 2004 roku odbyła staż, zdała egzamin i uzyskała pozytywną ocenę dorobku zawodowego. Odmówiono jej jednak przyznania stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego, gdyż nie posiadała kwalifikacji. W czerwcu 2005 roku zdała egzamin potwierdzający znajomość języka angielskiego na poziomie zaawansowanym – Certificate in Advanced English który uzupełnił kwalifikacje. 18 kwietnia 2007 roku skarżąca wystąpiła z wnioskiem o udzielenie stopnia awansu zawodowego nauczyciela mianowanego informując, że spełnia wszystkie warunki do awansu. Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia w tej sprawie jest wyjaśnienie, czy nauczyciel ubiegający się o awans powinien spełniać wymagania kwalifikacyjne określone w art. 9b Karta Nauczyciela w dniu rozpoczęcia stażu, czy też w dniu złożenia wniosku o nadanie stopnia awansu zawodowego. Zgodnie z art.9b ust.1 pkt. b ustawy – Karta Nauczyciela warunkiem nadania nauczycielowi kolejnego stopnia awansu zawodowego jest spełnienie wymagań kwalifikacyjnych o których mowa w art.9 ust . 1 pkt 1 i ust. 1a – 3, odbycie stażu z zastrzeżeniem art.9c ust.1-3, ust 6 oraz w przypadku nauczyciela mianowanego uzyskania akceptacji Komisji Kwalifikacyjnej po dokonaniu analizy dorobku zawodowego nauczyciela i przeprowadzonej rozmowie. Przepis powyższy nie określa kolejności w jakiej przesłanki w nim wskazane powinny być spełnione. Przepisy ustawy Karta Nauczyciela nie przewidują podejmowania przez jakikolwiek organ decyzji o dopuszczeniu do rozpoczęcia stażu, jedynym warunkiem tego rozpoczęcia jest złożenie w tej sprawie do dyrektora szkoły wniosku. Jest to w istocie zawiadomienie o jego rozpoczęciu. Warunki określone w art. 9b ust. 1 Karty Nauczyciela dotyczą nadania stopnia awansu zawodowego, a nie rozpoczęcia stażu. W ocenie Sądu przedstawione wyżej rozważania dają podstawę do uznania iż w świetle art.9b, ust.1 Karty Nauczyciela określenie, czy nauczyciel ubiegający się o awans zawodowy spełnia wymagania kwalifikacyjne powinno być dokonane na dzień złożenia wniosku, a nie na dzień rozpoczęcia stażu. Za taką wykładnię powołanego przepisu przemawiają względy celowościowe. W sytuacji, gdy nauczyciel odbył staż, a w tym czasie nie miał odpowiednich kwalifikacji lecz w dniu złożenia wniosku o nadanie stopnia awansu zawodowego spełniał wymagania kwalifikacyjne to brak jest uzasadnienia do nałożenia na niego obowiązku odbycia kolejnego stażu (patrz wyrok NSA w sprawie I OSK 541/06 z dnia 13 lutego 2007 r.). Rozdział 3a ustawy Karta Nauczyciela dotyczący awansu zawodowego nauczycieli ale tylko w dwóch przypadkach zawiera nakaz powtórnego odbycia stażu, gdy ostateczna ocena dorobku zawodowego jest negatywna – art. 9c ust. 11 Karty Nauczyciela lub gdy nauczyciel nie zda egzaminu – art. 9g ust.8 Karty Nauczyciela. Reasumując należy uznać iż art.9b ustawy Karta Nauczyciela jest podstawowym przepisem określającym warunki nadania nauczycielowi stopnia awansu zawodowego, ale nie wynika z niego aby w dacie rozpoczęcia stażu nauczyciel miał spełniać wymagania kwalifikacyjne lub odbyć kolejny staż. Wszystkie warunki określone w art.9b ustawy Karta Nauczyciela ubiegający się o awans zawodowy ma spełniać w dacie złożenia wniosku. Zatem w ocenie Sądu odmienny pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji był wynikiem błędnej wykładni omawianego przepisu – tym samym po myśli art.145 par.1 pkt 1 lit. "a" należało orzec jak w sentencji.