II SA/Po 471/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Kamieńska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Prezydenta Miasta na postanowienie Zarządu Województwa z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego postanawia odrzucić skargę /-/ B. Kamińska MP Zarząd Województwa, działając na podstawie art. 11 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) i art. 106 kpa, po rozpatrzeniu wniosku Prezydenta Miasta z dnia [...] lipca 2007 r. o uzgodnienie projektu zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta L. w rejonie torów PKP relacji L. – G. i L. – W., wiaduktu im. [...], ulic [...], [...] i granic miasta – postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2007 r. odmówił uzgodnienia "w.w. projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie zadań i programów określonych w art. 39 ust. 3 i 4 oraz art. 48 ustawy cytowanej na wstępie (...) ze względu na brak uwzględnienia w przedłożonym projekcie zmiany studium wszystkich wariantów przebiegu planowanej po zachodniej stronie miasta obwodnicy L. w ciągu drogi krajowej nr [...] klasy ekspresowej". Postanowienie opatrzone było pouczeniem o możliwości wniesienia na nie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Prezydent Miasta zastosował się do tego pouczenia i za pośrednictwem Zarządu Województwa złożył skargę do Sądu na powyższe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej określanej jako p.p.s.a. Skarżący wniósł bowiem skargę do Sądu bez wyczerpania administracyjnego toku instancji. Stosownie do art. 106 § 5 kpa, stanowiącego podstawę proceduralną do wydania zaskarżonego postanowienia – zajęcie stanowiska przez organ współdziałający przy wydawaniu decyzji administracyjnej następuje w drodze postanowienia, na które służy stronie zażalenie. Zażalenie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (art. 144 w związku z art. 129 § 1 kpa) w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie (art. 141 § 2 kpa). Organem odwoławczym jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (art. 144 w związku z art. 127 § 2). Organem wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu postępowania administracyjnego jest w stosunku do organu jednostki samorządu terytorialnego - samorządowe kolegium odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej (art. 17 pkt. 1 kpa). Także w art. 46 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o Samorządzie Województwa (tj. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.) zawarta została zasada domniemania kompetencji samorządowego kolegium odwoławczego od rozstrzygnięć w sprawach należących do zakresu zadań własnych województwa. Błędne pouczenie przez organ o przysługującym środku zaskarżenia przedmiotowego postanowienia Zarządu Województwa uprawnia stronę do wniesienia – w ciągu 7 dni – od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (czyli w niniejszej sprawie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi) – prośby o przywrócenie terminu, przy jednoczesnym wniesieniu zażalenia (art. 58 § 2 kpa). O przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania lub zażalenia (art. 59 § 2 kpa). Jest nim w konkretnej sprawie SKO w [...]. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ B. Kamińska MP