I OSK 714/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 9 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 lutego 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 425/07 w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu postanawia: umorzyć postępowanie kasacyjne. Wyrokiem z dnia 21 lutego 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 425/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł pełnomocnik skarżącego, adwokat J. W. Pismem z dnia 15 czerwca 2008 r. M. G. zwrócił się z wnioskiem o umożliwienie wycofania wniesionej skargi kasacyjnej, wskazując, że powodem jego wniosku jest zły stan techniczny samochodu, w którego sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wydało zaskarżoną decyzję. Podniósł, że długi czas prowadzenia sprawy administracyjnej spowodował, że zaprzestał inwestycji w utrzymanie prawidłowego stanu technicznego przedmiotowego pojazdu. W związku z tym, w ocenie skarżącego dalsze prowadzenie niniejszej sprawy jest pozbawione sensu i niepotrzebnie naraża na koszty budżet państwa. Naczelny Sąd Administracyjny pismem z dnia 2 lipca 2008 r. zwrócił się do pełnomocnika skarżącego z pytaniem, czy powyższe pismo skarżącego dotyczy cofnięcia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 lutego 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 425/07. W piśmie procesowym z dnia 11 sierpnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego cofnął w całości skargę kasacyjną, wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przepisanych za sporządzenie skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Przepis ten z mocy art. 193 wskazanej ustawy ma odpowiednie zastosowanie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Natomiast stosownie do art. 183 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny związany jest granicami skargi kasacyjnej, a zatem cofnięcie skargi kasacyjnej ("brak" skargi kasacyjnej), wiąże Naczelny Sąd Administracyjny. Z tych względów następstwem procesowym cofnięcia skargi kasacyjnej jest umorzenie przez Sąd postępowania kasacyjnego. W niniejszej sprawie, w związku z tym, że M. G. cofnął skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 lutego 2008 r., sygn. akt III SA/Gd 425/07, postępowanie kasacyjne podlega umorzeniu. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji. Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącego dotyczącego zasądzenia kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wskazać należy, że przepisy art. 209 i 210 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 wskazanej ustawy) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach art. 258-261 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), pełnomocnik skarżącego powinien złożyć wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.