II SA/Wa 1414/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 lutego 1999 r. o sygn. akt II SA 1616/98 oddalającego skargę S. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 1998 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej postanawia - odrzucić skargę - Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 18 lutego 1999 r., sygn. akt II SA 1616/98 oddalił skargę S. K. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] września 1998 r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z zawodowej służby wojskowej. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżona decyzja nie naruszyła przepisów postępowania administracyjnego w stopniu jakim mogłoby to mieć wpływ na wynik sprawy. Na marginesie podniósł, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie może zajmować się decyzjami, co do których skarżący nie jest uprawniony do zaskarżania z tego względu, że odnoszą się do innej osoby. Ponadto wskazał, że decyzje w sprawach o wyznaczeniu (zwolnieniu) lub przeniesieniu na inne stanowisko służbowe, które to decyzje zostały również przez S. K. podniesione w skardze, zgodnie z przepisem art. 107 ust. 1 a pkt 2 ustawy z dnia 30 września 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t. j. Dz. U. z 1997 r., Nr 10 poz. 55 ze zm.) nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W skardze z dnia [...] sierpnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, S. K. wniósł o wznowienie postępowania sądowego w powyższej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył co następuje: Na wstępie należy wskazać, że stosownie do treści art. 103 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w sprawach o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r. orzeka właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy, o której mowa w art. 2 ustawy, tj. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie zaś z treścią art. 278 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -dalej jako "ppsa", po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana. Natomiast w myśl art. 57 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.) orzeczenia tego Sądu są prawomocne. Oznacza to, że wyrok wydany przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II SA 1616/98 stał się prawomocny z dniem jego wydania, tzn. z dniem 18 lutego 1999 r. Natomiast skargę o wznowienie postępowania zakończonego tym wyrokiem S. K. złożył w dniu [...] sierpnia 2007 r. Zestawiając datę uprawomocnienia się wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z datą wniesienia skargi, stosownie do treści art. 278 ppsa, należy stwierdzić, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona z przekroczeniem pięcioletniego terminu (ostatni dzień terminu do wniesienia skargi upłynął w dniu 18 lutego 2004r.). Trzeba przy tym dodatkowo podkreślić, że skarżący nie oparł skargi na żadnej ustawowej podstawie wznowie ia postępowania wynikającej z art. 270 - 273 ppsa, jak również jako podstawy restytucyjnej nie powołał braku możliwości działania w postępowaniu lub swojej nienależytej reprezentacji wynikającej z treści art. 278 ppsa. Tym samym skarga o wznowienie postępowania z dnia [...] sierpnia 2007 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy na mocy art. 278 w związku z art. 280 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.