II SA/Wr 206/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, Sędziowie: Sędzia WSA Andrzej Cisek - sprawozdawca, Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz, Protokolant Magdalena Domańska-Byskosz, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 listopada 2007r. sprawy ze skargi G. W. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez M. J. nieruchomości w miejscowości P., powiat G., województwo B; - oddala skargę W dniu[...] Prezydent W. na podstawie art. 65 § 1 KPA w związku z art. 5 ust. 1 i 15 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczeniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartość nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego (Dz. U. 2004 r. Nr 6, poz. 39), wydał postanowienie nr [...], którym przekazał Wojewodzie D. sprawę prowadzoną na wniosek skarżącej - G. W. o wydanie decyzji stwierdzającej wartość nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami kraju wraz z aktami sprawy w celu załatwienia zgodnie z kompetencjami. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Prezydent W. wskazał, iż na wniosek G. W. wszczęte zostało postępowanie w sprawie wydania decyzji stwierdzającej wartość nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami kraju. W związku z wejściem w życie ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o zaliczeniu na poczet ceny sprzedaży albo opłat z tytułu opłat użytkowania wieczystego nieruchomości Skarbu Państwa wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego, postępowania w sprawach potwierdzenia praw do zaliczenia wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami państwa polskiego, wszczęte i niezakończone przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, prowadzi się na podstawie jej przepisów. Właścicielami pozostawionego mienia byli: M. J., której ostatnim miejscem zamieszkania był W. i J. J., którego ostatnim miejscem zamieszkania była R., wobec czego do prowadzenia tej sprawy właściwym stał się Wojewoda D. W dniu [...] Wojewoda D. na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418) oraz art. 123 KPA po wszczęciu postępowania na wniosek G. W. postępowania w sprawie wydania decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez M. J. nieruchomości w miejscowości P., powiat G., województwo b., to jest poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, wydał postanowienie nr[...], którym dokonał pozytywnej oceny spełnienia przez wniosek wymogów o których mowa w art. 2, art. 3 oraz art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005r . Ponadto na podstawie art.. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. wezwał wnioskodawczynię do wskazania jednej wybranej formy realizacji prawa rekompensaty, spośród określonych w art. 13 ust.1 ustawy, informując skarżącą, że prawo do rekompensaty jest realizowane w jednej z następujących form: - zaliczenie wartości nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej - w wysokości równej 20 % wartości tych nieruchomości- na poczet: * ceny sprzedaży nieruchomości Skarbu Państwa, albo * ceny sprzedaży prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych stanowiących własność Skarbu Państwa i ceny sprzedaży położonych na nich budynków oraz innych urządzeń lub lokali, albo * opłat z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowych stanowiących własność Skarbu Państwa i ceny sprzedaży położonych na nich budynków oraz innych urządzeń lub lokali, albo * opłaty za przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, o którym mowa w przepisach odrębnych, albo - świadczenie pieniężne - w wysokości 20 % wartości pozostawionych nieruchomości - wypłacane ze środków Funduszu Rekompensacyjnego. W załączeniu organ administracyjny przesłał skarżącej formularz oświadczenia o wybranej formie realizacji prawa do rekompensaty z prośbą o jego wypełnienie o odesłanie z powołaniem się na przedmiotowe postanowienie. Wojewoda D. na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. wezwał wnioskodawczynię do dołączenia do wniosku o wydanie decyzji operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, w którym określona zostanie wartość nieruchomości pozostawionej przez M. J. w miejscowości P., powiat G., województwo b., to jest poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W uzasadnieniu organ administracji publicznej wskazał, iż w wyniku analizy zgromadzonych dokumentów stwierdzono, że Wojewoda D. nie jest organem właściwym miejscowo do rozpatrzenia wniosku G. W. w części dotyczącej nieruchomości pozostawionej przez J. J.. Jak bowiem wynika z załączonego do wniosku postanowienia Sądu Rejonowego w N. T. z dnia [...] ostatnim miejscem zamieszkania J. J. była R. Wobec powyższego stwierdzono, że to Wojewoda M. jest organem właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącej w powyższym zakresie. Ponadto Wojewoda D. zaznaczył, iż w dniu 7 października 2005 r. weszła w życie ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 27 wspomnianej ustawy, postępowania w sprawach potwierdzenia prawa do rekompensaty, wszczęte i niezakończone przed dniem jej wejścia w życie, prowadzi się na podstawie jej przepisów. Ustawa ta stanowi, że przed wydaniem decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty, właściwy organ dokonać ma oceny spełnienia przez wniosek wymogów ustawowych, zaś pozytywna ocena następuje w drodze postanowienia właściwego wojewody. W ocenie Wojewody D. wniosek G. W. o wydanie decyzji potwierdzającej prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez M. J. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, spełnia wymogi, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. Z przedłożonego orzeczenia Państwowego Urzędu Repatriacyjnego, Oddział Ł. Nr [...] z dnia [...] wynika, że M. J. w miejscowości P., powiat G., województwo b., pozostawiła dom mieszkalny murowany, ośmioizbowy z budynkiem gospodarczym czteroizbowym oraz działkę ziemi o przestrzeni 2250 m2 w tym 1250 m2 sadu owocowego. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. F. z dnia[...] , (sygn. akt [...] spadek po M. J.j, zmarłej w dniu [...] we W., ostatnio stale zamieszkałej we W., nabyła w całości córka W. P. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla W. F. z dnia [...] (Sygn. Akt[...] ), spadek po zmarłej W. P., zmarłej w dniu[...]. we W., ostatnio zamieszkałej we W., nabyła w całości jej córka G. W. Ponadto organ wskazał, iż w aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajduje się przedłożony przez wnioskodawczynię operat szacunkowy z dnia [...] określający wartość nieruchomości pozostawionej przez M. J. w miejscowości P., sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego. Operaty szacunkowe, jako dowody w postępowaniu administracyjnym w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają ocenie wojewody jako organu prowadzącego postępowanie. Ocena taka nie dotyczy przy tym prawidłowości sporządzenia operatu szacunkowego, lecz wyłącznie zgodności operatu z przepisami prawa obowiązującymi w dacie orzekania przez organ co do istoty sprawy. Nie można bowiem, w ocenie organu, przyjąć założenia, aby organ administracji publicznej miał być wyłączony od dokonywania oceny dowodów wykorzystywanych w prowadzonym postępowaniu, pod kątem zgodności tych dowodów z przepisami prawa. Organ administracyjny poinformował, iż operat szacunkowy określający wartość pozostawionej nieruchomości, winien zostać sporządzony zgodnie z przepisami ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty a tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 169, poz. 1418) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 207, poz. 2109 ze zm.). Ponadto organ administracji publicznej wyjaśnił, że podstawy do określenia wartości pozostawionej przez M. J. nieruchomości nie może stanowić znajdujący się w aktach sprawy operat szacunkowy z dnia [...] sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego z uwagi na jego niezgodność z obowiązującymi przepisami prawa. W końcowej części postanowienia organ wyjaśnił, iż dokumenty do przedłożenia których skarżąca została wezwana w terminie do sześciu miesięcy, niezbędne są do zakończenia niniejszej sprawy w drodze decyzji. Skargę na powyższe postanowienie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu - G. W. wraz z wnioskiem o jego uchylenie w części dotyczącej wezwania jej do dołączenia do wniosku o wydanie decyzji - operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, w którym zostanie określona wartość nieruchomości pozostawionej przez M. J. w miejscowości P., powiat G., województwo b. Skarżąca zarzuciła powyższemu postanowieniu naruszenie przepisu art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, poprzez uznanie, iż do złożonego przez skarżącą wniosku o wydanie decyzji nie został dołączony operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego, art. 7 KPA poprzez nieliczenie się ze słusznym interesem stron, art. 8 KPA poprzez działanie w sposób nadszarpujący zaufanie obywateli do organów Państwa, art. 9 KPA praz art. 11 KPA. Ponadto skarżąca w skardze podniosła, iż w związku ze zmianą w czasie trwania niniejszego postępowania ustawy o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej przedkładała organom potrzebne dokumenty, dlatego nie jest dla niej zrozumiałe dlaczego Wojewoda D. zaskarżonym postanowieniem wezwał ją do przedłożenia operatu szacunkowego. Skarżąca zaznaczyła, iż w aktach niniejszej sprawy znajduje się przedłożony przez nią operat szacunkowy z dnia [...] sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego. Wojewoda D. wniósł do Sądu odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o jej oddalenie, podtrzymując jednocześnie argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne właściwe są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Sąd nie może opierać tej kontroli na kryterium słuszności lub sprawiedliwości społecznej. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej, względnie stwierdzenie jej nieważności przez Sąd, następuje tylko w przypadku istnienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy (art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje w szczególności orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia na które służy zażalenie albo kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 1 w związku § 2 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. b), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). Z kolei art. 147 § 1 przywołanej powyżej ustawy procesowej upoważnia Sąd, który uwzględnia skargę na uchwałę lub akt, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Mając na uwadze powyżej wskazane kryterium legalności Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, iż w niniejszej sprawie takie wady i uchybienia nie występują, a zatem skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. W niniejszej sprawie postanowieniem nr [...] z dnia [...] Prezydent W. przekazał Wojewodzie D. wniosek G. W. o wydanie decyzji stwierdzającej uprawnienia do ekwiwalentu za mienie pozostawione poza obecnymi granicami państwa polskiego przez M. J. oraz J. J. Akta sprawy zawierały dokumenty potwierdzające pozostawienie dwóch odrębnych nieruchomości. Pierwsza z nich pozostawiona została w miejscowości S., powiat G., a jej właścicielem był J. J., druga z nieruchomości znajdująca się w P., powiat G. należała do M. J. W ocenie Sądu, Wojewoda D. słusznie uznał się za niewłaściwego do rozpatrywania sprawy dotyczącej nieruchomości pozostawionej przez J.J., albowiem ostatnim miejscem jego zamieszkania była miejscowość R. W związku z tym stwierdzono, iż właściwym do rozpatrzenia wniosku skarżącej będzie Wojewoda M. Do przedmiotowego wniosku skarżącą dołączyła szereg dokumentów, między innymi: - postanowienie Sądu Rejonowego dla W. F. z dnia [...] sygn.[...] ,na podstawie którego spadek po M. J., zmarłej w dniu [...] we W., ostatnio stale zamieszkałej we W., nabyła w całości córka W. P. Na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego dla W. F. z dnia [...] Sygn. Akt[...] , spadek po zmarłej W. P., zmarłej w dniu [...] we W., ostatnio zamieszkałej we W., nabyła w całości jej córka G. W. Ponadto z akt administracyjnych niniejszej sprawy bezsprzecznie wynika, iż skarżąca przedłożył operat szacunkowy z dnia [...] określający wartość nieruchomości pozostawionej przez M. J. w miejscowości P., sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] , Wojewoda D. dokonał pozytywnej oceny spełnienia przez wniosek wymogów o których mowa w art. 2, art. 3 oraz art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 lipca 2005r . Ponadto na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. wezwał wnioskodawczynię do wskazania jednej wybranej formy realizacji prawa rekompensaty, spośród określonych w art. 13 ust.1 ustawy, informując skarżącą, że prawo do rekompensaty jest realizowane w jednej z form, wymienionych przez ustawę. W załączeniu organ administracyjny przesłał skarżącej formularz oświadczenia o wybranej formie realizacji prawa do rekompensaty z prośbą o jego wypełnienie o odesłanie z powołaniem się na przedmiotowe postanowienie. Wojewoda D. na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. wezwał wnioskodawczynię do dołączenia do wniosku o wydanie decyzji operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, w którym określona zostanie wartość nieruchomości pozostawionej przez M. J. w miejscowości P., powiat G., województwo b., to jest poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Skarżąca w swej skardze nie zgodziła się częściowo z powyższym rozstrzygnięciem, bowiem nie było dla niej zrozumiałe dlaczego organ administracyjny wzywa ją do przedłożenia operatu szacunkowego, który został wcześniej przez nią dołączony do akt administracyjnych przedmiotowej sprawy (operat z dnia [...] Jednakże Sąd pragnie podkreślić, iż zgodnie z przepisem art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. nr 169, poz. 1418) wojewoda na podstawie zebranych dowodów dokonuje oceny spełnienia przez wniosek wymogów, o których mowa w art. 2 , art. 3 i art. 5 ust. 1 i 2 ustawy . Pozytywna ocena wniosku następuje w drodze postanowienia, które zostało w niniejszej sprawie wydane przez Wojewodę D. We wskazanym postanowieniu dokonano pozytywnej oceny spełnienia przez wniosek wymogów ustawowych oraz wezwano wnioskodawczynię do wskazania wybranej przez nią formy rekompensaty, wskazania numeru rachunku bankowego oraz dołączenia operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, w którym zostanie określona wartość nieruchomości pozostawionej przez M. J. w byłym województwie b. Zgodnie z art. 10 powoływanej ustawy operaty szacunkowe, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 3, są sporządzane z uwzględnieniem dowodów wymienionych w art. 6 ust. 1 pkt 1 i ust. 3. W przypadku operatów szacunkowych, o których mowa wyżej nie stosuje się przepisów art. 156 ust. 3 i 4 oraz art. 158 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. z 2004 r., nr 261, poz. 2603 ze zm.). Według art. 7 ustawy o gospodarce nieruchomościami, jeżeli istnieje potrzeba określenia wartości nieruchomości, wartość tę określają rzeczoznawcy majątkowi, o których mowa w przepisach rozdziału 1 działu V. Z kolei zgodnie z przepisem art. 149 tejże ustawy przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do wszystkich nieruchomości, bez względu na ich rodzaj, położenie i przeznaczenie, a także bez względu na podmiot własności i cel wyceny, z wyłączeniem określania wartości nieruchomości w związku z realizacją ustawy o scalaniu i wymianie gruntów. Oznacza to, że zasady szacowania nieruchomości określone w ustawie o gospodarce nieruchomościami mają niejako charakter uniwersalny i znajdują zastosowanie we wszelkich przypadkach, gdy ustawodawca wymaga wyceny nieruchomości, chyba że przepis szczególny wprowadza w tym zakresie wyjątki. Szczegółowe zasady wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego przez rzeczoznawcę majątkowego regulowało (w dniu wydawania zaskarżonego postanowienia) rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. nr 207, poz. 2109). Powoływane rozporządzenie zastąpiło rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego (Dz.U. nr 230, poz. 1924). Ponadto należy mieć na względzie, że zgodnie z art. 11 ustawy z 8 lipca 2005 r.- wartość rynkową nieruchomości pozostawionej poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej określa się na podstawie nieruchomości podobnych, położonych na obszarze porównywalnych rynków lokalnych funkcjonujących obecnie w Rzeczypospolitej Polskiej. Przy określaniu wartości nieruchomości uwzględnia się przeciętne ceny transakcyjne uzyskane za nieruchomości podobne, zbywane w miejscowości o zbliżonej liczbie mieszkańców, porównywalnym stopniu urbanizacji i charakterze administracyjnym do miejscowości, w której znajduje się nieruchomość pozostawiona, położonej na obszarze województwa lub miasta wydzielonego, o którym mowa w ust. 2, z uwzględnieniem współczynników określających różnice w poziomie rozwoju gospodarczego tych województw lub miast w okresie przed 1939 r., z zastrzeżeniem ust. 4. to jest w przypadku braku cen transakcyjnych przy określaniu wartości budowli, budynków lub części tych budynków określa się ich wartość odtworzeniową. Wartość nieruchomości stanowiących lasy lub plantacje kultur wieloletnich określa się jako sumę wartości gruntu i odpowiednio wartości drzewostanu albo kultur wieloletnich. Przy określaniu wartości gruntu stosuje się metodę wskaźników szacunkowych gruntów, a przy określaniu wartości drzewostanu i kultur wieloletnich stosuje się przepisy art. 135 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Natomiast wartość nieruchomości pozostawionych poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej określa się według stanu na dzień ich pozostawienia oraz według cen albo kosztów odtworzenia na dzień sporządzenia wyceny. Województwem porównywalnym względem byłego województwa b. - zgodnie z art. 11 ust. 2 wskazanej ustawy, jest istniejące obecnie województwo p., z uwzględnieniem współczynnika korygującego w wysokości 1,00. Sąd w pełni podziela stanowisko organu, iż operat szacunkowy przedłożony przez skarżącą na etapie postępowania administracyjnego, sporządzony w dniu [...] nie odpowiada wskazanym wyżej zasadom określania wartości nieruchomości pozostawionych poza granicami kraju, albowiem został wydany na podstawie nieobowiązujących w dniu wydawania zakwestionowanego postanowienia przepisów rozporządzenia z 27 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad wyceny nieruchomości oraz zasad i trybu sporządzania operatu szacunkowego. Ponadto w powyższym operacie szacunkowym zostały podane błędne co do wielkości składowych nieruchomości oraz dane, które nie wynikają z dostarczonego przez stronę skarżącą dowodu świadczącego o pozostawionym mieniu. Wobec powyższego przedłożony operat nie mógł stanowić dowodu określającego wartość nieruchomości pozostawionej przez M. J. Zaznaczenia przez Sąd wymaga, iż warunkiem niezbędnym do wydania przez wojewodę decyzji potwierdzającej posiadanie przez określone osoby prawa do rekompensaty jest uprzednie określenie wartości pozostawionej nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego w formie operatu szacunkowego. Wartość ta określana jest na podstawie przytoczonego powyżej przepisu art. 11 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej, natomiast wycena nieruchomości pozostawionej sporządzona w dniu [...] wykonana została sprzecznie z cytowanym powyżej art. 11 ustawy z 8 lipca 2005 r. i nie dała się jej pogodzić z zasadami określonymi w tym przepisie. W związku z powyższym Sąd podziela stanowisko zajęte przez Wojewodę D., który postanowieniem z dnia [...] dokonał pozytywnej oceny spełnienia przez wniosek G. W. wymogów ustawowych oraz wezwał wnioskodawczynię do wskazania wybranej przez nią formy rekompensaty, wskazania numeru rachunku bankowego oraz dołączenia operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego, w którym zostanie określona wartość nieruchomości pozostawionej przez M. J. w byłym województwie b. Sąd pragnie wyjaśnić skarżącej, iż w ciągu toczącego się postępowania administracyjnego w dniu 7 października 2005 r. weszła w życie ustawa z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Zgodnie z art. 27 wspomnianej ustawy, postępowania w sprawach potwierdzenia prawa do rekompensaty, wszczęte i niezakończone przed dniem jej wejścia w życie, prowadzi się na podstawie jej przepisów. W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, iż kontrola zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia nie wykazała, aby postanowienie to naruszało obowiązujące przepisy prawa i to w stopniu wymagającym wyeliminowanie go z obrotu prawnego. Podkreślić ponownie należy, iż sąd administracyjny jest właściwy jedynie do oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i nie ma prawa oceniania jej pod innymi względami. Nie ma też prawa do oceniania słuszności obowiązujących przepisów i przyjętych w nich rozwiązań prawnych. Dlatego też stwierdzając, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z obowiązującym prawem, nie ma możliwości poddawania go ocenie pod kątem słuszności, czy sprawiedliwości społecznej. W tej sytuacji zgodnie z art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.