II SA/Kr 1001/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia Barbara Pasternak Sędziowie WSA Krystyna Daniel (spr.) AWSA Kazimierz Bandarzewski Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2007 r. sprawy ze skargi T. S. i W. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego T. S. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Starosta C. decyzją z .........2006 r. ............na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz na podstawie art. 104 kpa, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę inwestorowi M.S. na budowę budynku garażowego wolnostojącego na dwa stanowiska, do przechowywania i bieżącej, niezawodowej obsługi samochodów osobowych, na działce nr........ położonej na os. ..............w B. Organ I instancji w uzasadnieniu podał, że w toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ I instancji ustalił, że w dniu .......... sierpnia 2005 r. inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę zamierzenia inwestycyjnego. Wniosek został złożony w terminie ważności decyzji Wójta Gminy B. z dnia .............2004 r. o warunkach zabudowy. Na dzień orzekania, na terenie tym nie obowiązywał ważny miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Projekt budowlany był zgodny z przedłożoną decyzją o warunkach zabudowy, wymaganiami ochrony środowiska oraz przepisami techniczno-budowlanymi. Projekt budowlany był kompletny, posiadał wymagane opinie i pozwolenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia ze względu na specyfikę projektowanego obiektu budowlanego. Projekt wykonały osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu zaświadczeniem o przynależności do właściwej izby samorządu zawodowego. Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie objętym niniejszą decyzją. Stronom postępowania zapewniono możliwość zapoznania się z materiałem dowodowym oraz dokumentacją przedłożoną przez inwestora i wniesienia ewentualnych uwag lub zastrzeżeń w tym przedmiocie. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli W.S. i T.S. . Skarżąca W.S. podała, że funkcja tego obiektu i jego gabaryty oraz plan techniczny rodzą obawy iż będzie tam faktycznie warsztat mechaniki pojazdowej i będzie uciążliwy dla otoczenia oraz, że jest przeciwna powstaniu takiej inwestycji. Natomiast T.S. podniósł, że decyzja wydana została z naruszeniem art. 10 kpa ponieważ, jako stronie nie dane mu było zapoznać się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, stanowiącym podstawę rozstrzygnięcia. Wojewoda ..........decyzją z .........2006 r. ...........na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1, w związku z art. 104 kpa oraz art. 80 ust. 1 pkt. 2, art. 81 ust. 1 pkt. 2 i art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r., Nr 207, poz. 2016 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Wojewoda ........... w uzasadnieniu podał, że zarzuty stron odwołujących się nie są słuszne i nie mają znaczenia dla bytu prawnego zaskarżonej decyzji. Zatwierdzony zaskarżoną decyzją projekt budowlany dotyczy budowy budynku garażowego. Brak jest podstaw prawnych aby kwestionować rozwiązania projektowe przyjęte w tym projekcie, np. ilość stanowisk dla samochodów, wysokość pomieszczeń albo zaplecze sanitarne. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 71 Prawa budowlanego - zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia właściwemu organowi a organ ten wnosi sprzeciw w drodze decyzji, jeżeli zmiana ta m.in. narusza ustalenia obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach budowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Właściwym organem l instancji w sprawach z art. 71 Prawa budowlanego jest starosta a organem II instancji jest wojewoda. Usytuowanie projektowanego budynku garażowego w odległości 4 m od granicy działki - nie narusza przepisu § 12 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690, ze zm.). Zgodnie z art. 20 Ustawy Prawo budowlane - pełną odpowiedzialność za opracowany projekt budowlany ponosi projektant. Organ odwoławczy podał, że zarzuty odnośnie naruszenia w toku postępowania art. 10 kpa są bezpodstawne skoro - jak wynika z akt - organ I instancji pismem z dnia .........2006 r., doręczonym wszystkim stronom w dniu .........2006 r., zawiadomił o toczącym się postępowaniu i możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym oraz możliwości wniesienia ewentualnych uwag lub zastrzeżeń. Na wniesione w toku postępowania zarzuty i zastrzeżenia strony otrzymały odpowiedź w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ II instancji podkreślił, że z akt wynika, że błędy wskazane w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej Wojewody .......... z dnia .........2005 r. znak: ...........- zostały przez organ I instancji naprawione. Wszelkie ewentualne roszczenia stron o naruszenie dóbr osobistych mogą być rozstrzygane tylko i wyłącznie na drodze cywilno-prawnej a nie administracyjnej. Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wnieśli W.S. i T.S. . Skarżący podali, że nie zgadzają się z zapadłą decyzją, uważają ją za sprzeczną z prawem, głównie z art. 10 kpa, który to przepis zobowiązuje wszystkie organy administracji publicznej do zapewnienia wszystkim stronom postępowania czynnego udziału w każdym jego stadium, jak również zobowiązuje te organy do umożliwienia stronom wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów. Skarżący wnieśli o stwierdzenie nieważności zaskarżonych decyzji oraz zasądzenie kosztów wg norm przepisanych. Wojewoda .......w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji z dnia .......2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a. Skarga zasługuje na uwzględnienie. Sąd stwierdził, że organy administracyjne wydając zaskarżone decyzje naruszyły zarówno przepisy prawa materialnego jak i postępowania administracyjnego W szczególności należy podać, że zgodnie z art. 10 § 1 kpa organy administracji są obowiązane zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Jak wynika z akt administracyjnych niniejszej sprawy organ I instancji w dniu ...........2006 r. zawiadomił strony, że mogą się zapoznać z materiałem dowodowym oraz dokumentacją przedłożoną przez inwestora niemniej jednak nie wiadomo komu i kiedy doręczył to zawiadomienie. Organ I instancji zaniechał zawiadomienia stron o możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji w dniu .........2006 r. Dodatkowo należy zwrócić uwagę, że Wojewoda ...........decyzją z .........2005 r. uchylił poprzednią decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, zalecając organowi I instancji, aby umożliwił czynny udział stronie tj. skarżącemu w postępowaniu administracyjnym, czego Starosta C. zaniechał. Tym samym w ocenie Sądu organ I instancji nie zrealizował w toczącym się ponownie postępowaniu zaleceń organu odwoławczego. Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W niniejszej sprawie Wójt Gminy B. decyzją z .........2004 r. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku garażowego wolnostojącego na dwa stanowiska do przechowywania i bieżącej, niezawodowej obsługi samochodów osobowych, na działce niezabudowanej nr............. obręb B. osiedle P. Zobowiązując jednocześnie inwestora, do tego aby planowana inwestycja była zgodna z warunkami technicznymi określonymi w Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tymczasem organ I instancji decyzją z ............2006 r. zatwierdził projekt budowlany na inwestycję polegającą na budowie budynku garażowego wolnostojącego na dwa stanowiska, do przechowywania i bieżącej, niezawodowej obsługi samochodów osobowych, przy czym jak wynika z projektu budowlanego planowany garaż ma mieć dwie kondygnacje. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w rozdziale 10 wymienia trzy rodzaje garażów dla samochodów osobowych. Mianowicie w § 102 garaż do przechowywania i bieżącej, niezawodowej obsługi samochodów osobowych, stanowiący samodzielny obiekt budowlany a w § 105 garaż podziemny i garaż wielopoziomowy nadziemny. Wójt Gminy B. w swojej decyzji z ...........2004 r. nie ustalił warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie garażu wielopoziomowego nadziemnego. Bo z takim zamierzeniem inwestycyjnym niewątpliwie w niniejszej sprawie mamy do czynienia w pozwoleniu na budowę. Organy administracji udzieliły bowiem inwestorowi pozwolenia na budowę garażu o powierzchni całkowitej 160 m2 i dwóch kondygnacjach, czyli będzie to budynek dwupoziomowy. Tymczasem jak już zostało podkreślone projektowany budynek garażowy zgodnie z decyzją ustalającą warunki zabudowy miał być jedynie uzupełnieniem zabudowy siedliskowej na działce .......z wykorzystaniem istniejącej infrastruktury. W ocenie Sądu organy administracji wydając zaskarżone decyzje naruszył przepis prawa materialnego a to art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.), zgodnie z którym zatwierdzony projekt budowlany winien był spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Rozpoznając ponownie sprawę organ I instancji winien w szczególności zapewnić stronom postępowania czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić stronom wypowiedzenie się, co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Dodatkowo organ I instancji zatwierdzając projekt budowlany i udzielając pozwolenia na budowę winien dokładnie ustalić, czy przedłożony przez inwestora projekt budowlany spełnia wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Wobec wskazanych wyżej okoliczności orzeczono, jak w punkcie I sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1. lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) oraz jak w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 152 w/w ustawy. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.