I GSK 142/07

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zofia Borowicz Sędziowie Kazimierz Brzeziński NSA Jan Kacprzak (spr.) Protokolant Karolina Mamcarz po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2007 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej E. D. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 24 sierpnia 2006 r. sygn. akt V SA/Wa 691/06 w sprawie ze skargi E. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2006 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług oddala skargę kasacyjną Wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 691/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę E. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego oraz pokreślenia kwoty należności celnych i zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i podatku od towarów i usług. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekał w następującym stanie sprawy: W dniu [...] sierpnia 2005 r. E. D. dokonała zgłoszenia celnego SAD nr [...], wnioskując o objęcie sprowadzonego ze Szwajcarii samochodu osobowego marki A., wyprodukowanego w 2000 r. o pojemności silnika 2393 cm3, procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu. Do zgłoszenia celnego, E. D. załączył rachunek nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r., dotyczący sprzedaży używanego samochodu na kwotę 1.000,00 CHF oraz oświadczenie dotyczące kosztów związanych z przywozem pojazdu. Naczelnik Urzędu Celnego w R. przyjął powyższe zgłoszenia celne, jako odpowiadające wymogom formalnym określonym w art. 62 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny - dalej WKC, a następnie na podstawie art. 68 lit a WKC przystąpił do jego weryfikacji. Pismem z dnia 23 sierpnia 2005 r. wezwał E. D. do przedstawienia opinii rzeczoznawcy samochodowego na temat autentyczności zapisów przedstawionych na fakturze - rachunku załączonego do zgłoszenia celnego. W odpowiedzi na powyższe wezwanie organu skarżąca przedstawiła oświadczenie sprzedawcy samochodu o prawdziwości kwoty wykazanej na rachunku sprzedaży, fakturę z dnia [...] sierpnia 2005 r. dotyczącą naprawy instalacji elektrycznej oraz opinię techniczną nr [...] z dnia 24 sierpnia 2005 r., w której rzeczoznawca stwierdził ingerencję w wiązkę elektryczną skrzynki bezpieczników. Na wniosek Naczelnika Urzędu Celnego w R., w dniu [...] września 2005 r. sporządzona została opinia nr [...] oraz opinia uzupełniająca nr [...], w której rzeczoznawca ustalił wartość bazową dla samochodu A. z 2000 r., na kwotę 56.500 zł, zaś wartość sprowadzonego pojazdu oszacował na kwotę 42.990 zł. Rzeczoznawca sporządzający opinię stwierdził również, że usterki wskazane przez skarżącą, a dotyczące klimatyzacji, skrzyni biegów i układu elektrycznego nie pomniejszały w sposób istotny wartości samochodu, a sprawdzane podczas oględzin zespoły działały poprawnie. Decyzją z dnia [...] września 2005 r., nr [...], Naczelnik Urzędu Celnego w R. określił kwotę należności celnych z tytułu importu pojazdu w wysokości 1.802,10 zł. oraz określił zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu importu w wysokości 12.211 zł. i w podatku od towarów i usług w wysokości 7.047,50 zł. Na skutek odwołania skarżącej od powyższej decyzji, Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z dnia [...] listopada 2005 r., nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi celnemu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż Naczelnik Urzędu Celnego w R. w sentencji zaskarżonej decyzji powołał art. 23 ust 2 Prawa celnego oraz określił całość kwoty wynikającej z długu celnego, jednakże nie wskazał czy powyższa decyzja została wydana przed zwolnieniem towaru czy też po jego zwolnieniu. Zdaniem organu kwestia ta miała zasadnicze znaczenie, gdyż w przypadku wydania decyzji po zwolnieniu towaru, w sentencji decyzji powołuje się artykuły dotyczące retrospektywnego zarejestrowania kwoty należności celnych oraz podaje się kwotę nieuiszczonej różnicy należności celnych, natomiast w przypadku wydania decyzji przed zwolnieniem towaru pełną podstawę prawną stanowią przepisy art. 23 ust 2 Prawa celnego w zw. z art. 248 ust 2 rozporządzenia Komisji nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego WKC - zwane dalej RWCK. W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Naczelnik Urzędu Celnego w R., decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r., nr [...] określił prawidłową kwotę należności celnych z tytułu importu w wysokości 1.802,10 zł. oraz prawidłowe zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu wyżej wymienionego importu w kwocie 12.211 zł. i podatku od towarów i usług w kwocie 7.047,50 zł. W uzasadnieniu decyzji Naczelnik Urzędu Celnego wskazał, że załączony przez stronę do zgłoszenia celnego rachunek nie może być traktowany jako wiarygodny z uwagi na niską wartość towaru wyszczególnionego w powyższym dokumencie. Organ wskazał również, że wartość celną ustalił w oparciu o opinie rzeczoznawcy z PZMot, uwzględniając wskazane w opinii technicznej korekty wartości. W wyniku rozpoznania odwołania od powyższej decyzji Dyrektor Izby Celnej w W., decyzją z dnia [...] lutego 2006 r., nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w R. w mocy, wskazując w uzasadnieniu, iż organ celny pierwszej instancji miał podstawy do zakwestionowania wartości celnej sprowadzanego pojazdu po przeprowadzeniu weryfikacji zgłoszenia celnego. W ocenie organu odwoławczego załączony do zgłoszenia celnego rachunek nie mógł być traktowany jako dokument wiarygodny pod względem materialnym, o czym zadecydowała niska cena importowanego samochodu. Organ wskazał również, że adnotacje o uszkodzeniach pojazdu nie znalazły potwierdzenia w opinii rzeczoznawcy nr [...] z dnia [...] września 2005 r., a przeprowadzone postępowanie celne potwierdziło zasadność kwestionowania zadeklarowanej wartości, gdyż ustalona metodą zastępczą cena pojazdu odbiegała kilkakrotnie od ceny zadeklarowanej przez stronę. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej organ celny pierwszej instancji w sposób prawidłowy wybrał metodę ustalania wartości celnej i w sposób prawidłowy ustalił wartość celną sprowadzonego towaru doliczając do wartości rynkowej stosowne korekty wskazane w ocenie technicznej. Organ wskazał również, że przy ustalaniu wartości celnej towaru uwzględniono marżę, podatek od towarów i usług, podatek akcyzowy i cło i tak ustalona wartość celna stanowiła podstawę określenia kwoty należności celnych i podatkowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego E. D. wniosła o uchylenie powyższej decyzji, zarzucając jej naruszenie: art. 29 WKC w zw. z art. 32 i 33 WKC poprzez ich niezastosowanie w stanie faktycznym sprawy, art. 23 ust 2 Prawa celnego poprzez jego błędne zastosowanie, art. 31 WKC oraz art. 30 ust 2 lit b WKC w zw. z art. 142 ust 2 RWKC poprzez błędną wykładnię pojęcia "towar podobny", art. 181 a ust 1 RWKC w sytuacji gdy organ odwoławczy nie wskazał aby wątpliwości istniejące na etapie wyboru metody określenia wartości miały charakter uzasadniony oraz art. 121, 122 w zw. z art. 235, art. 188 w zw. z art. 191, art. 210 § 4 w zw. z art. 235, art. 235 Ordynacji podatkowej między innymi poprzez odmowę przeprowadzenia dowodu z dokumentacji dotyczącej cen innych podobnych samochodów sprowadzanych ze Szwajcarii w tym samym okresie i odprawianych w Urzędzie Celnym w R., w sytuacji gdy okoliczności będące przedmiotem tego dowodu miały istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia, a odmowa przeprowadzenia dowodu została uzasadniona skorzystaniem przez organ z metody ostatniej szansy. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalając skargę uznał ją za niezasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny podzielił stanowisko organów celnych dotyczące istnienia podstawy do zakwestionowania wskazanej przez skarżącą wartości celnej samochodu. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu, przytoczone przez organy celne obu instancji argumenty przemawiające za zakwestionowaniem ceny transakcyjnej wynikającej z przedłożonego do zgłoszenia celnego dowodu zakupu nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r., nie budzą zastrzeżeń zarówno co do wskazanej podstawy prawnej jaki i faktycznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że podstawą prawną do zakwestionowania deklarowanej wartości celnej stanowił art. 181 a RWKC i zgodził się z organem celnym, że badanie wiarygodności ceny transakcyjnej, zgodnie z tym przepisem, polega na zbadaniu faktycznych rozliczeń z dostawcą towaru oraz badaniu okoliczności towarzyszących transakcji w celu ustalenia przyczyn przyjęcia ceny na danym poziomie. Jednocześnie Wojewódzki Sąd wskazał, iż sam fakt, że cena wskazana w dokumentach zakupu odbiegała od ceny innych towarów identycznych lub podobnych sprowadzanych na obszar celny Wspólnoty nie może być podstawą do automatycznego odrzucenia tej ceny, jednakże stanowi wówczas przesłankę do przeprowadzenia postępowania i żądania od zgłaszającego przedstawienia uzupełniających informacji. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organy celne miały podstawy do zakwestionowania wiarygodności oświadczenia złożonego przez sprzedawcę, w którym wskazał on, że pojazd sprzedany został za kwotę 1000 CHF ze względu na uszkodzenie elektryki, klimatyzacji i problemów ze skrzynią biegów, wobec opinii rzeczoznawcy z dnia [...] września 2005 r., w której biegły stwierdził, iż wskazane przez skarżącą uszkodzenia nie pomniejszały w istotny sposób wartości samochodu. W ocenie biegłego uszkodzenia wskazane przez skarżącą nie mogły być dowodem potwierdzającym tak niską wartość pojazdu wskazaną w rachunku załączonym do zgłoszenia celnego. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego dowodem takim nie może być również faktura VAT nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. dotycząca naprawy instalacji elektrycznej oraz opinia techniczna nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r., wykonana na zlecenie skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodził się z organem celnym drugiej instancji, iż powyższa faktura dotyczyła naprawy towaru objętego procedurą wspólnotowego tranzytu zewnętrznego, zatem działanie skarżącej polegające na dokonaniu naprawy pojazdu objętego tranzytem oznaczało naruszenie warunków korzystania z procedury, o której mowa w art. 96 WCK. Wojewódzki Sąd Administracyjny zaznaczył, iż opinia techniczna z dnia [...] sierpnia 2005 r. wskazuje jedynie na prawdopodobieństwo tego, że przed datą wystawienia faktury za naprawę z dnia 22 sierpnia 2005 r., w pojeździe mogły występować uszkodzenia instalacji elektrycznej. Wojewódzki Sąd wskazał, że naruszenie przez skarżącą obowiązków wynikających z procedur tranzytu uniemożliwiły ustalenie faktycznego stanu pojazdu na dzień objęcia go procedurą tranzytu i w konsekwencji spowodowały ustalenie wartości celnej oraz wysokości należności celnych i podatkowych na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego o objęcie towaru procedurą dopuszczenia do wolnego obrotu. Słusznie, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, organ ocenił, że załączony do zgłoszenia celnego rachunek nie mógł być traktowany jako wiarygodny dokument pod względem materialnym, o czym zadecydowała niska cena importowanego samochodu, ponieważ wartość ustalona metodą zastępczą odbiegała prawie sześciokrotnie od ceny zadeklarowanej przez skarżącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że odrzucenie wartości transakcyjnej powoduje konieczność ustalenia wartości celnej na podstawie jednej z metod wskazanych w art. 30 - 31 WKC, a wartość celna używanych samochodów powinna być ustalana według metody przewidzianej w art. 31 WKC. Zastosowanie przez organy orzekające w sprawie metody ostatniej szansy, określonej w art. 31 WKC, było zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego trafne co do zasady, jak również sposobu ustalenia wartości celnej towaru. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że w rozpoznawanej sprawie organy celne w sposób prawidłowy, na podstawie metody ostatniej szansy, ustaliły wartość celną, bowiem przesłanką ustalenia tej wartości była cena sprzedaży używanych samochodów określonej marki w kraju importu, uwzględniając stopień zużycia samochodu, pomniejszona o zwyczajową marżę, należności celne i podatkowe. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu wysokość ceny wskazanej w rachunku, rażąco niższej od tej ceny, usprawiedliwiała odrzucenie wartości transakcyjnej jako podstawy wymiaru cła i ustalenie wartości celnej na podstawie metody wskazanej w art. 31 WKC. Wojewódzki Sąd Administracyjny za niezasadny uznał zarzut odnoszący się do braku podstaw zakwestionowania ceny wskazanej w rachunku. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu organy celne miały nie tylko prawo ale i obowiązek ustalić nową wartość celną w sytuacji uznania ceny wskazanej na rachunku za niewiarygodną - rażąco niską. Wojewódzki Sąd Administracyjny za słuszne uznał wskazanie przez organ celny odwoławczy, iż ustalenie wartości celnej metodą ostatniej szansy poprzez odliczenie od wartości rynkowej określonej przez rzeczoznawcę należności celno - podatkowych w odniesieniu do używanych pojazdów następuje z uwzględnieniem wszystkich czynników cenotwórczych i zapewnia jednakowe traktowanie wszystkich importerów samochodów używanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił, że organy celne dokonały wszystkich korekt wartości rynkowej pojazdu wskazanych w opinii rzeczoznawcy. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego organ słusznie nie uwzględnił wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodu z dokumentacji dotyczącej pojazdów sprowadzanych ze Szwajcarii i odprawionych w Urzędzie Celnym w R. w sierpniu i wrześniu 2005 r., celem ustalenia, że wartość transakcyjna podana przez stronę nie odbiegała od wartości podobnych samochodów, bowiem w przypadku zakwestionowania ceny transakcyjnej samochodu używanego, wartość celna powinna być ustalona w oparciu o metodę przewidzianą w art. 31 WKC, co przesądzało o bezzasadności takiego wniosku. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ocena materiału dowodowego dokonana w zaskarżonej decyzji była właściwa i nie przekraczała granic zakreślony w art. 191 Ordynacji podatkowej. Nie naruszał również obowiązku wyczerpującego rozpatrzenia całości zebranego w sprawie materiału dowodowego, a zgromadzony materiał dowodowy pozwolił dokonać prawidłowych ustaleń dotyczących wiarygodności materialnej załączonego do zgłoszenia celnego rachunku. Za niezasadny Wojewódzki Sąd uznał także zarzut skargi dotyczący naruszenia zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, a to z uwagi na fakt, iż strona zgodnie z dokumentami znajdującymi się w aktach administracyjnych sprawy była informowana na każdym etapie postępowania i brała w nim czynny udział czego dowodem były załączone przez skarżącą w postępowaniu weryfikacyjnym dokumenty. Skargą kasacyjną E. D. zaskarżyła powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżąca zarzuciła wyrokowi: 1. naruszenie prawa materialnego: - art. 29 WKC w zw. z art. 32 i 33 WKC poprzez ich niezastosowanie w stanie faktycznym sprawy mimo, że nie zachodziła żadna przyczyna wyłączenia stosowania art. 29 WKC; - art. 31 WKC w zw. z art. 181 a ust 1 RWKC poprzez niewłaściwe zastosowanie w sytuacji gdy w momencie zastosowania wątpliwości nie były uzasadnione; 2. naruszenie przepisów postępowania: - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako p.p.s.a. - poprzez brak pełnego ustosunkowania się do zarzutu błędnego zastosowania art. 181 a ust 1 RWKC podniesionego w skardze, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie jest zasadna. Przede wszystkim nie jest zasadny zarzut naruszenia w zaskarżonym wyroku art. 134 § 1 p.p.s.a., albowiem jak wynika to z uzasadnienia tego wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny odniósł się do kwestii zastosowania przez organy celne art. 181 a RWKC oraz metody ostatniej szansy, o której mowa w art. 31 WKC. Skarga kasacyjna nie powołuje natomiast innych przepisów proceduralnych, które stanowiły podstawę ustaleń faktycznych, o których mowa w art. 174 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Oznacza to, że Naczelny Sąd Administracyjny związany jest stanem faktycznym sprawy będącym podstawą wydania zaskarżonego wyroku. W konsekwencji dla oceny trafności podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów dotyczących naruszenia prawa materialnego miarodajny jest stan faktyczny ustalony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym wyroku. Stan faktyczny uzasadniał wobec tego przyjętą przez organy celne i Wojewódzki Sąd Administracyjny podstawę do zastosowania w sprawie powołanych przepisów prawa materialnego. Należało wobec tego ocenić czy ustalony w sprawie stan faktyczny uzasadniał zastosowanie przez organy celne art. 31 WCK w zw. z art. 181 a RWCK Zgodnie z art. 29 ust. 1 powyższego WCK wartością celną towaru jest wartość transakcyjna, tzn. cena faktycznie zapłacona lub należna za towary wtedy, jeżeli zostały sprzedane w celu wywozu na obszar Wspólnoty. Zasada ta w pewnych wypadkach doznaje ograniczeń i wartość transakcyjna nie może być wtedy przyjęta za wartość celną towaru. Stosownie do treśći art. 181"a" ust. 1 RWCK, jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 Wspólnotowego Kodeku Celnego, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Organowi celnemu przysługuje uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym. Wskazać przy tym należy, iż wiarygodność dokumentów służących do określenia wartości celnej towaru obejmuje ich autentyczność oraz wiarygodność podanej w nich ceny transakcyjnej. W niniejszej sprawie wątpliwości organu celnego wzbudziła wiarygodność przedłożonej przy zgłoszeniu celnym przez skarżącą faktury [...] w zakresie wskazanej w niej ceny transakcyjnej. Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z faktury była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 30 Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Z uwagi na fakt, iż samochody używane stanowią szczególny rodzaj towaru, w celu ustalenia wartości celnej posłużono się metodą przewidzianą w art. 31 tegoż Kodeksu. Przepis ten przewiduje, że jeżeli wartość celna nie może być ustalona na podstawie przepisów art. 29 lub 30 ustawy, ustalana jest na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami: artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r., Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994 r. Zgodnie z postanowieniami Porozumienia, w sytuacji gdy wartość celna przywożonych używanych pojazdów samochodowych ustalana jest w oparciu o art. 31 powyższego Kodeksu, istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających średnie ceny rynkowe tych pojazdów na obszarze Wspólnoty. Biegły rzeczoznawca, który wydał na żądanie organu celnego opinie [...] i [...], ustalając wartość rynkową posłużył się Instrukcją Prezydium Rady Naczelnej R.T.S I R.D. nr 1/2005, zatwierdzonej 9 grudnia 2004 r., ustalającej zasady określania wartości rynkowej pojazdu, wydawnictwo "Info Ekspert" - Pojazdy samochodowe - Wartości rynkowe i Pojazdy samochodowe - wyposażenie oraz oględziny pojazdu, która zawiera ceny pojazdów wyprodukowanych we Wspólnocie. Takie postępowanie jest zgodne z postanowieniami cytowanego przepisu. Wskazać należy, iż kompetencje organu celnego sprowadzają się do ustalenia wartości celnej, nie zaś wartości transakcyjnej sprowadzonego towaru, gdyż może podać ją tylko zgłaszający zgłoszenie celne, a organ celny może tę wartość transakcyjną jedynie podważyć, a nie na nowo określić. W przedmiotowej sprawie skutecznie podważono wartość transakcyjną, opierając się o dokumenty, jakie strona skarżąca przedstawiła w trakcie postępowania wyjaśniającego oraz opinię techniczną nr [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. i opinii rzeczoznawcy powołanego przez organ celny w celu ustalenia rzeczywistego stanu technicznego pojazdu, w której to opinii określono, metodą zastępczą, cenę rzeczywistą tego pojazdu. Odmowa przyjęcia wartości transakcyjnej w następstwie zakwestionowania materialnej wiarygodności zgodnie z przepisami prawa celnego nie tylko może ale i powinna uwzględniać zastępcze metody ustalania wartości celnej podanej w prawie celnym. W pierwszej kolejności należy zastosować ustalenie wartości celnej w oparciu o wartość transakcyjną towarów identycznych bądź podobnych sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna. Zastosowanie tych metod w przypadku importu używanych samochodów osobowych trafnie uznaje się za problematyczne. Niemożliwym jest bowiem znalezienie samochodu osobowego o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia. Takim materiałem porównawczym nie mogą być notowania cen rynkowych w kraju, z którego sprowadzono przedmiotowy pojazd. Kolejna metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych dotyczy sprzedaży towarów masowych, odsprzedawanych we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach osobom niepowiązanym ze sprzedającym. Znaleźć może zastosowanie wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych. Wyklucza się również metodę wartości kalkulowanej, opartej na kosztach produkcji i zysku, gdyż używane pojazdy nie są produkowane jako takie. W przypadku braku możliwości zastosowania metod opisanych w art. 30 Kodeksu wartość należy ustalić w oparciu o metodę opisaną w art. 31, co w przedmiotowej sprawie trafnie miało miejsce. Ustalając wartość celną "metodą ostatniej szansy", przyjęto wartość rynkową brutto na rynku polskim na dzień zgłoszenia, tj. [...] sierpnia 2005 r. w oparciu o system wyceny pojazdów "Info Ekspert". Organ celny jako kwotę bazową przyjął 56,500 złotych, zgodnie z treścią art. 31 WKC, która to kwota została pomniejszona o korektę za przebieg, wcześniejsze naprawy, liczbę właścicieli oraz dbałość, co w rezultacie dało kwotę 42.900 złotych brutto. Następnie powyższa kwota została pomniejszona o marżę, podatek VAT, podatek akcyzowy i cło. Tak pomniejszona kwota bazowa dała kwotę 18.021,10 złotych, która stała się podstawą wymiaru długu celnego. Wobec powyższego zarzut naruszenia art. 29 w zw. z art. 32 i 33 WKC jest bezzasadny, a to z uwagi na fakt, iż skoro organ celny w wyniku weryfikacji zgłoszenia celnego powziął wątpliwości co do ceny transakcyjnej, jako ceny zapłaconej za sprowadzony przez skarżącą samochód, prawidłowo zastosował on procedurę przewidzianą art. 31 WKC w zw. z art. 181 a RWKC, w celu ustalenia rzeczywistej ceny towaru jako wartości celnej i na jego podstawie określenia należności celno - podatkowych. Powyższe oznacza, że dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny ocena jest prawidłowa i nie narusza powołanych w skardze kasacyjnej przepisów prawa. Skarga wobec tego podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a..