VI SA/Wa 1167/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi J. C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2007 r. sprawy z wniosku J. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] B. przeciwko J. C. o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Uchwyt do mocowania termometrów do powierzchni z tworzyw sztucznych" nr Rp 943 działając na podstawie art. 102, art. 103 i art. 104 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. Nr 49, poz. 508), dalej jako p.w.p. oraz art. 100 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Uchwyt do mocowania termometrów do powierzchni z tworzyw sztucznych" nr Rp 943 w części dotyczącej zastrzeżenia ochronnego nr 2 i rysunków fig. 3 i fig. 4 oraz zniósł wzajemne koszty postępowania między stronami. Do wydania tej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. J. K. złożył wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji ww. wzoru przemysłowego. Interes prawny wywiódł z tego, iż jest podmiotem gospodarczym istniejącym na rynku ponad 20 lat i od początku lat 90-tych wprowadza znane i chętnie kupowane wzory termometrów, w tym także swoje własne modyfikacje. W ofercie firmy B. znajduje się wiele termometrów "zewnętrznych" znanych od wielu lat na rynku polskim. Ponadto przeciwko niemu z pozwem do sądu o zawieszenie działań związanych z produkcją i wprowadzeniem do obrotu uchwytów do mocowania termometrów do powierzchni z tworzyw sztucznych, a także z żądaniem wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści i opublikowaniem stosownego oświadczenia w dzienniku "RZECZPOSPOLITA" wystąpił uprawniony J. C. W uzasadnieniu wniosku wnioskodawca podniósł, że przedmiotowy wzór nie spełnia przesłanek ustawowych wymaganych przy rejestracji wzoru określonych § 1 i § 6 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1963 r. (Dz. U. z 1963 r. Nr 8, poz. 45) w sprawie ochrony wzorów zdobniczych w związku z art. 315 ustawy Prawo własności przemysłowej. Sporny wzór został zgłoszony do rejestracji, do Urzędu Patentowego w dniu 19 października 1999 r. natomiast wnioskodawca wytwarzał i wprowadzał do sprzedaży przedmiotowe uchwyty przed datą zgłoszenia go do rejestracji. Termometry takie jak w przedmiotowym wzorze i podobne o samoprzylepnej nóżce wykonane z różnych materiałów, a także mocowane do futryny za pomocą śrub i innych elementów znane były wcześniej. Przed datą zgłoszenia do Urzędu Patentowego spornego wzoru wnioskodawca stosował i sprzedawał taki uchwyt w termometrze B. przed datą zgłoszenia, co wynika z faktur: z dnia 11, 12 i 18 października 1999 r. Ponadto J. K. wskazał, iż uczestnik postępowania w zgłoszeniu innego swojego wcześniejszego wzoru zdobniczego oznaczonego nr Rz 16342 pt. "Uchwyt do mocowania termometrów" zgłoszony w dniu 12 czerwca 1997 r. w części nieznamiennej zastrzeżenia ochronnego wskazał na istnienie na rynku uchwytów do mocowania termometrów zawierających na zewnętrznej powierzchni warstwę obustronnie klejącą w postaci taśmy, co stanowi brak nowości przedmiotowego wzoru zdobniczego. Natomiast wnioskodawca w wyniku prób i doświadczeń przyklejania termometrów do ram okiennych plastykowych zakupił w dniu 2 lutego 1999 r. taśmę klejącą 3M, która spełniała oczekiwane wymagania przyklejania termometrów i na tę okoliczność załączył fakturę [...]. Ponadto załączył fakturę z 17 czerwca 2003 r. na okoliczność wcześniejszego stosowania przyklejanego uchwytu termometru. Wnioskodawca załączył zlecenie oraz rysunek na wykonanie formy wtryskowej z 16 września 1997 r. Zlecenie to zostało przekazane do Z. [...]. W zleceniu tym wymieniony jest Z. G., który dla firmy B. wykonuje plastikowe części termometru przyklejanych - na co wskazuje faktura z 26 sierpnia 1999 r. Wnioskodawca załączył również fakturę z 30 września 1999 r. mającą świadczyć, iż w tym dniu firma B. zapłaciła za opakowania do termometru B. zlecone do wykonania firmie U. Powyższe dowody w ocenie J. K. świadczą o braku cech nowości spornego wzoru w dacie zgłoszenia do rejestracji. W uzupełnionym wniosku z dnia 15 kwietnia 2004 r. wnioskodawca nadesłał oświadczenia nabywców takich termometrów potwierdzających brak nowości. Wynika z nich, iż w dniu 18 października 1999 r. zgodnie z fakturą [...] sklep I. N. w Ł. nabył termometry firmy B., natomiast zgodnie z fakturą [...] wzór został sprzedany H. z P. Na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2005 r., podtrzymując swoje stanowisko odnośnie unieważnienia spornego wzoru, wnioskodawca podkreślał, iż postać wzoru objętego prawem z rejestracji nie wyróżnia się szczególną formą zewnętrzną lub jej ukształtowaniem i uwarunkowana jest tak naprawdę względami funkcjonalnymi. W odpowiedzi na wniosek, uprawniony z wzoru J. C. podniósł, iż do przedmiotowej sprawy należy zastosować art. 316 ust. 1 i 4 p.w.p. a nie cytowane przez wnioskodawcę Prawo wynalazcze z 1962 r. i rozporządzenie Rady Ministrów z 29 stycznia 1963 r. w sprawie wzorów zdobniczych. Znany uchwyt termometru ze wzoru nr Rz 16342 był wcześniej zarejestrowany na rzecz J. C. od 1997 r., miał płytkę o innym specyficznym kształcie i ramię też miał zupełnie inne niż sporny wzór. Zdaniem uprawnionego wnioskodawca kopiował ten wzór od wielu lat. W ocenie J. C. wnioskodawca nie udowodnił, iż przedstawione w sprawie faktury, dotyczą spornego wzoru przemysłowego Rp 943, bowiem na nich pojawia się nazwa termometr, a nie uchwyt do termometru. Wnioskodawca nie przeciwstawił dowodu na zakup uchwytów wg spornego wzoru od ich producenta. Faktura Nr [...] z 26 sierpnia 1999 r. dotyczy natomiast obudowy termometru. Jest to obudowa termometru o średnicy rurki szklanej 18 mm wykonanej z PCV, a nie uchwyt termometru. Obudowę termometru stanowi nakładka górna i dolna rurki szklanej, na które nakłada się dopiero uchwyt. W ocenie uczestnika postępowania wnioskodawca produkował wcześniej termometry przy użyciu taśmy klejącej 3M, ale one były zupełnie o innej konstrukcji. Cechą charakterystyczną tego wyrobu była możliwość mocowania go do zewnętrznej powierzchni szyby przy pomocy dwóch elementów z taśmy 3M umieszczonych w górnej i dolnej obudowie kapilary termometru. Jeżeli chodzi o przeciwstawione zlecenie wykonania formy wtryskowej na uchwyt termometru zaokiennego z 1997 r. nie dowodzi, że taką formę wykonano i stosowano, bowiem brak jest szczegółowych dokumentów dotyczących rozliczeń za wykonaną formę, za jej przekazanie, za zapłatę itp., zaś samo zlecenie nie jest dowodem. Również faktura za opakowanie [...] zdaniem uprawnionego nie ma mocy dowodu, bowiem opakowania z firmy U. nie uszczegóławiają do czego miały być zastosowane. Wnioskodawca stosuje je do innych swoich wyrobów nie związanych ze spornym wzorem przemysłowym Rp 943. Urząd Patentowy decyzją z dnia [...] kwietnia 2005 r. [...] oddalił wniosek o unieważnienie spornego wzoru. W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż wnioskodawca J. K. posiada interes prawny w domaganiu się unieważnienia prawa z rejestracji na wzór przemysłowy "Uchwyt do mocowania termometrów do powierzchni z tworzyw sztucznych", albowiem uprawniony z prawa z rejestracji wystąpił z pozwem o zaniechanie działań związanych z produkcją i wprowadzeniem do obrotu uchwytów do mocowania termometrów do powierzchni z tworzyw sztucznych, oraz wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści i opublikowaniem stosownego oświadczenia w dzienniku "Rzeczpospolita", a ponadto w sytuacji, gdy wnioskodawca jest podmiotem gospodarczym istniejącym ponad 20 lat i produkcją termometrów zajmuje się od początku lat 90 - tych, wytwarza i sprzedaje swoje własne modyfikacje termometrów wynikające z zapotrzebowania rynku – posiadanie interesu prawnego nie budzi wątpliwości. Nie podzielił stanowiska wnioskodawcy jakoby sporny wzór zdobniczy posiadał wyłącznie cechy techniczne i funkcjonalne, nie odpowiadające temu artykułowi, bowiem takie cechy jak cyt. "posiada jednolitą płaską górną powierzchnię obejmy o postaci pierścienia i łączącej belki, o zarysie wydłużonego prostopadłościanu z ukośnie umieszczonym względem dłuższej osi symetrii belki, elementem, o zarysie płaskiego walca o czołowej powierzchni prostopadłej do czołowej powierzchni obejmy i posiadającej odmienną barwę z warstwą klejącą, jak pokazano na fig. 1, fig. 2", stanowią właśnie nową oryginalną postać wytworu przejawiającą się w jego kształcie, właściwościach powierzchni, barwie, rysunku. Cechy takie, jak przytoczono wyżej posiada wzór przemysłowy Rp 943 tak w zastrzeżeniu ochronnym nr 1 jak i nr 2. Wzór przemysłowy uważa się za oryginalny, jeżeli różni się w sposób wyraźny od wzorów znanych i jego cechy nie są wyłącznie kombinacją cech znanych wzorów - art. 104 p.w.p. Przedmiotowy wzór w ocenie Urzędu Patentowego jest oryginalny, bowiem jak wynika z załączonych fotografii nie jest on wyłącznie kombinacją cech znanych wzorów, które przeciwstawił wnioskodawca w sposób bardzo ogólny na fakturach. Jednocześnie organ stwierdził, iż treści zawartej w fakturach przedstawionych przez wnioskodawcę zdecydowanie nie można porównać ze spornym wzorem przemysłowym, bowiem w spornym wzorze, tak w jego treści jak i na załączonych fotografiach są jednoznacznie określone jego cechy dotyczące: kształtu, właściwości powierzchni, barwie i rysunku uchwytu do mocowania termometrów. Natomiast, w przeciwstawionych fakturach jest podana jedynie treść bliżej nie określonych całych termometrów, a nie samego uchwytu. Wnioskodawca nie udowodnił, że nazwy pojawiające się w przeciwstawionych fakturach dotyczą wzoru przemysłowego Rp 943. Również zlecenie na wykonanie formy wtryskowej na uchwyt termometru zaokiennego z 1997 r. nie może stanowić przeciwstawienia, bowiem brak jakichkolwiek dokumentów (dowodów) dotyczących rozliczeń za wykonaną formę, za jej przekazanie, za zapłatę, że wyprodukowano uchwyty takie jak wg spornego prawa ochronnego i że taki wyrób został podany do powszechnej wiadomości w sposób umożliwiający jego odtworzenie przed dniem 19 października 1999 r. Również oświadczenie przez firmę U. z dnia 20 kwietnia 2005 r. oraz faktura nr [...] dotyczy opakowania dla termometru o bliżej nieokreślonej postaci, kształcie, a nie uchwytu do mocowania termometru do powierzchni z tworzyw sztucznych. W tym stanie faktycznym i prawnym uznano, że zasadne jest oddalenie wniosku ze względu na fakt, iż wzór przemysłowy nr Rp 943 posiadał zdolność ochronną (był nowy, oryginalny) i jego cechy nie są wyłącznie kombinacją cech znanych wzorów, znanych w dacie zgłoszenia do Urzędu Patentowego zgodnie z art. 102 do art. 104 w związku z art. 316 ustawy p.w.p. Pismem z dnia 1 sierpnia 2005 r. J. K. reprezentowany przez rzecznika patentowego J. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie powyższej decyzji Urzędu Patentowego oddalającej wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego Rp 943 "Uchwyt do mocowania termometrów do powierzchni z tworzyw sztucznych", oraz ograniczenie wniosku do zastrzeżenia 2 i rys. fig. 3 i 4. W uzasadnieniu zarzucono sprzeczność rejestracji wzoru z art. 102, ust. 1 i 2 i art. 103 p.w.p. Zdaniem skarżącej strony przedmiotem ochrony jest wyrób, który nie jest stosowany samoistnie, albowiem prawo z rejestracji dotyczy wyrobu stosowanego do mocowania termometrów do powierzchni z tworzyw sztucznych. W złożonej skardze wskazano również na sprzeczność rejestracji wzoru z art. 102 ust. 2 p.w.p., zgodnie z którym nie uznaje się za wzór przemysłowy postaci wytworu uwarunkowanej wyłącznie względami technicznymi lub funkcjonalnymi. Skarżący podniósł, iż pierścień znajdujący się w uchwycie termometru stanowi obejmę rurki szklanej, w której umieszcza się kapilarę i skalę termometru. Jest on niezbędny do osadzenia termometru, a jego kształt jako obejmy - pierścienia - wynika z kształtu termometru (rurki o przekroju koła). Jest to cecha uwarunkowana względami technicznymi i funkcjonalnymi - nie jest nowa i oryginalna i jest wyłączona z możliwości uzyskania prawa treścią art. 102. ust. 2. Pierścień osadzony na rurce stosowany był w termometrach, w których poprzeczną belkę uchwytu przybijano lub przykręcano do danej powierzchni. Ramię w uchwycie termometru w postaci prostopadłościennej belki jest cechą techniczną i funkcjonalną wyrobu. Uchwyt termometru według prawa z rejestracji Rp 943 posiada na drugim końcu płytkę umieszczoną ukośnie do ramienia z "posiadającą odmienną barwę z warstwą klejącą". Zapis zastrzeżenia ochronnego sugeruje, że sama płytka posiada odmienną barwę na, której znajduje się warstwa klejącą. Sposób zapisu cechy jest dwuznaczny - barwna może być płytka lub warstwa klejącą. Również stopka znajdująca się na drugim końcu uchwytu zdaniem strony skarżącej, w przypadku wzoru Rp 943 nie wyróżnia się niczym szczególnym, zwłaszcza w odniesieniu do wzoru określonego w zastrzeżeniu 2 oraz fig. 3 i 4. W termometrach przybijanych lub przyklejanych stopka znajdowała się także na końcu ramienia i była umieszczona ukośnie w stosunku do ramienia uchwytu. Stopka ta miała w przekroju taki sam kształt jak ramię uchwytu - płaskiego prostopadłościanu. W uzyskanym prawie z rejestracji wzoru Rp 943 zastrzeżenie nr 2 i fig. 3, 4 – stopka umieszczona ukośnie w stosunku do ramienia jest "elementem o zarysie płaskiego prostopadłościanu czołowej powierzchni prostopadłej do czołowej powierzchni obejmy", informacja ta nie wskazuje, że płytka jest szersza niż ramię uchwytu. Jest tu brak zgodności treści zastrzeżenia i płytki uchwytu pokazanej na rysunku fig. 3 i 4 gdzie stopka uchwytu jest szersza niż ramię. W stosunku do stanu techniki uległa zmianie powierzchnia stopki, która z powodu przyklejania jest nieco większa niż poprzednio (cecha funkcjonalna; aby termometr nie odpadł musi mieć większą powierzchnię kontaktu – powiększenie powierzchni stopki było spowodowane koniecznością jej przyklejania). Cecha dotycząca stopki posiadającej "odmienną barwę warstwy klejącej" jest jedyną cechą nową, ale niewystarczającą do uznania nowości i oryginalności całego wzoru. Skarżący zarzucił, iż Urząd Patentowy nie uwzględnił faktur sprzedaży gotowych termometrów, w których jako integralny element stanowią uchwyty do mocowania do okien. Na fakturach sprzedaży nie wyszczególnia się elementów, z jakich składa się wyrób, lecz podaje się nazwę gotowego produktu. W celu eliminacji ewentualnych wątpliwości, że w skład wyrobu wchodził sporny uchwyt, do każdej faktury załączone było oświadczenie nabywcy potwierdzające ten fakt. Te oświadczenia zostały całkowicie zignorowane przez organ. Strona skarżąca wskazała również, iż uprawniony w innym wzorze zarejestrowanym w 1997 r. jako wzór zdobniczy nr Rz 16472 w stanie techniki podaje informacje: "Uchwyt do mocowania termometrów, zawierający na zewnętrznej powierzchni warstwę dwustronnie klejącą w postaci taśmy" - wskazując tym samym, iż cecha dotycząca warstwy klejącej nie jest cechą nową. Ponadto zarzucono zaskarżonej decyzji naruszenie art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 w zw. z § 1 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie sprawy, pominięcie dowodów przedstawionych przez stronę skarżącą oraz niewłaściwą ocenę znajdujących się w sprawie dowodów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 grudnia 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1585/05 uchylił zaskarżoną decyzję i zasądził koszty postępowania. Sąd uznał, iż organ naruszył przepisy postępowania administracyjnego w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi: nie zebrał i nie rozpatrzył w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, nie ustalił, czy sporne rozwiązanie nie jest uwarunkowane względami technicznymi i funkcjonalnymi. Zarzucił, iż organ nie ustosunkował się do zarzutu ujawnienia cech spornego wzoru we wzorze zdobniczym nr Rz 16472 pt. "Uchwyt do mocowania termometrów, zawierający na zewnętrznej powierzchni warstwę dwustronnie klejącą w postaci taśmy", zarejestrowanym w 1997 r. oraz nie ocenił kwestii ujawnienia spornego wzoru wobec stwierdzenia uprawnionego, na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2005 r., o rozprowadzaniu przed datą zgłoszenia wzoru do rejestracji, spornych uchwytów jako gratisy. Zastrzeżenie Sądu budziło również nieustosunkowanie się organu do przedstawionych przez stronę oświadczeń odbiorców termometrów wraz ze zdjęciami termometrów oraz uchwytami identycznymi ze spornym wzorem. Sąd wskazał, iż zgodnie z art. 316 ust. 1 i 4 p.w.p. zdolność rejestrową spornego wzoru przemysłowego należy rozpatrywać na podstawie przepisów ustawy Prawo własności przemysłowej. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, wnioskodawca J. K. podtrzymał swój wniosek ograniczając go do odmiany wzoru objętej zastrzeżeniem nr 2 i pokazanej na fig. 3 i 4 oraz wskazał jako podstawę prawną wniosku o unieważnienie art. 102, 103, 104 i 107 p.w.p. Załączył ponownie złożone już do akt sprawy, poświadczone notarialnie, oświadczenie I. N. oraz oświadczenie Z. G. z 28 stycznia 2004 r. poświadczone notarialnie o zakupie od firmy B. J. K. termometrów na podstawie faktury [...] z dnia 26 sierpnia 1999 r. o wyglądzie jak na fotografii znajdującej się w oświadczeniu. Załączył również dwa termometry. Uprawniony podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko oraz załączył oświadczenie G., iż pomysł dostosowania termometrów do okien PCV i AL pochodzi od J. C., na którego zlecenie wykonywał w 1997 i 1999 roku płytki do przyklejania termometrów oraz uchwyty termometrów. Załączył również uchwyty do mocowania termometrów. Wyjaśnił, iż jego wypowiedź o rozprowadzaniu gratisów wśród producentów okien z PCV nie dotyczyła spornego wzoru tylko wzoru według Rz 16342. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2007 r. sprawy z wniosku J. K. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] B. przeciwko J. C. o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego pt. "Uchwyt do mocowania termometrów do powierzchni z tworzyw sztucznych" nr Rp 943 unieważnił prawo z rejestracji ww. wzoru przemysłowego w części dotyczącej zastrzeżenia ochronnego nr 2 i rysunków fig. 3 i fig. 4 oraz zniósł wzajemne koszty postępowania między stronami. W uzasadnieniu decyzji Urząd Patentowy wskazał, iż sporny wzór został zgłoszony jako wzór zdobniczy w dniu 19 października 1999 r. i przekształcony w zgłoszenie wzoru przemysłowego na podstawie art. 316 ust. 1 p.w.p. Podkreślił, iż do oceny zdolności rejestracyjnej mają zastosowanie przepisy p.w.p. dotyczące wzorów przemysłowych w pierwotnej wersji, tj. przed nowelizacją. Uznał interes prawny wnioskodawcy. Dokonał porównania zastrzeżenia ochronnego nr 2 z opisem wzoru zdobniczego zarejestrowanego pod nr Rz 16342 pt. "Uchwyt do mocowania termometrów", opublikowanym w "Wiadomościach Urzędu Patentowego" 6/99 z 30 czerwca 1999 r. Wskazał, iż na fotografii określonej fig. 5 opisano, iż przedstawia ona widok ukośno-boczny kształtowego, o postaci stylizowanej litery "Z", ramienia uchwytu posiadającego na jednym końcu pierścieniową obejmę a na drugim końcu prowadzącą prostokątną płytkę, której zewnętrzna powierzchnia zawiera warstwę o postaci taśmy dwustronnie klejącej. Wskazał, iż cechy spornego wzoru: pierścień stopka prostokątna z warstwą klejącą powinny być znane, umieszczone przed częścią przedznamienną. Jedyną cechą znamienną powinno być proste ramię łączące pierścień ze stopką w odróżnieniu od ramienia łamanego, pokazanego na fig. 5 wzoru nr Rz 16342. Kwestionowana odmiana wzoru nie spełnia kryterium oryginalności ponieważ nie różni się w sposób wyraźny od fig. 5 wzoru nr 16342. Wyrób objęty ochroną jako druga odmiana wzoru zawiera proste ramię przy takim samym pierścieniu i prostokątnej stopce co wzór nr Rz 16342, różni go ramię łamane. Ponadto, w części znamiennej we wzorze nr Rz 16342 wskazano: "uchwyt do mocowania termometrów, zawierający na zewnętrznej powierzchni warstwę obustronnie klejącą w postaci taśmy" podczas, gdy w spornym wzorze stopka prostokątna z odmienną barwą z warstwy klejącej. Samo użycie warstwy klejącej nie podlega ochronie jako cecha wyłącznie funkcjonalna. Organ stwierdził, iż ponowne zgłoszenie wzoru z cechami znanymi z innego wcześniejszego wzoru oraz brak oryginalności jest podstawą do unieważnienia wzoru na podstawie art. 104 p.w.p. Urząd Patentowy wskazał ponadto, że wzór nie spełnia również kryterium nowości. W myśl art. 103 p.w.p. wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, nie został taki wzór podany do powszechnej wiadomości w sposób umożliwiający jego odtworzenie ani nie był z wcześniejszym pierwszeństwem zgłoszony a następnie zarejestrowany. O braku nowości drugiej odmiany spornego wzoru, zdaniem organu, świadczą niezależnie od siebie poparte zdjęciami: a) faktura [...] z dnia 18 października 1999 r. wraz z oświadczeniem s. c. D. i zdjęciem drugiej odmiany spornego wzoru, b) faktura [...] z dnia 18 października 1999 r. wraz z oświadczeniem I. N. i zdjęciem drugiej odmiany spornego wzoru oraz te same dowody z notarialnie poświadczonym podpisem I. N., c) faktura [...] z dnia 26 sierpnia 1999 r. wraz z oświadczeniem Z. G. i zdjęciem spornego wzoru i elementami oraz zlecenie z dnia 16 września 1997 r. wraz z rysunkiem. W ocenie organu każda z ww. pozycji jest wystarczająca oddzielnie do unieważnienia drugiej odmiany spornego wzoru na podstawie art. 103 w zw. z art. 102 p.w.p. Ponadto, organ stwierdził, iż oświadczenie Z. G. z dnia 14 września 2004 r. nie jest sprzeczne z jego oświadczeniami z dnia 28 stycznia 2004 r. oraz z 20 kwietnia 2005 r. Sprawa dotyczy braku nowości drugiej odmiany wzoru a nie autorstwa wzorów Rz 16342 oraz użycia znanej taśmy obustronnie klejącej do przyklejania. Skargę na powyższą decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] kwietnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył J. C. reprezentowany przez rzecznika patentowego wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie art. 80 k.p.a. Cytując przepis art. 102 w brzmieniu po nowelizacji ustawy Prawo własności przemysłowej, obowiązującej od dnia 18 października 2002 r. zarzucił błędną ocenę stanu faktycznego poprzez uznanie braku nowości i braku oryginalności spornego wzoru. Poddawał w wątpliwość wiarygodność faktur wystawionych na dzień przed dokonaniem zgłoszenia oraz oświadczeń świadków. Zarzucał organowi brak inicjatywy w żądaniu dowodów od wnioskodawcy. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej wnosił o oddalenie skargi. Na rozprawie, uczestnik postępowania J. K. wnosił o oddalenie skargi załączając do protokołu swoje stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. zwana dalej p.p.s.a.). Rozpoznając zatem sprawę pod tym kątem stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Na wstępie należy podkreślić, iż przedmiotowa sprawa unieważnienia prawa z rejestracji wzoru nr Rp 943 była już przedmiotem kontroli sądu administracyjnego. W myśl art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 grudnia 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 1585/05 wskazał, iż zdolność rejestrową spornego wzoru przemysłowego należy rozpatrywać na podstawie ustawy Prawo własności przemysłowej. W myśl art. 316 ust. 1 p.w.p. zgłoszenia wzorów zdobniczych dokonane przed dniem wejścia w życie ustawy i nierozpatrzone do tego czasu uważa się za zgłoszenia wzorów przemysłowych. Zasadnie zatem Urząd Patentowy oceniał sprawę wniosku o unieważnienie wzoru na podstawie ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej, w brzmieniu w dacie wejścia w życie tej ustawy (22 sierpnia 2001 r.). Nie ma racji skarżący, twierdząc że zdolność rejestrową należy oceniać wg przepisów w brzmieniu późniejszych nowelizacji ustawy p.w.p. Posiadanie interesu prawnego uczestnika postępowania J. K. w żądaniu unieważnienia prawa z rejestracji przedmiotowego wzoru przemysłowego było już przedmiotem oceny sądu administracyjnego przy badaniu skargi na decyzję Urzędu Patentowego z dnia [...] kwietnia 2005 r. J. K., wnosząc o unieważnienie spornego wzoru przemysłowego, powołał się na naruszenie art. 102, 103, 104, i 107 p.w.p. stanowiącego w jego ocenie podstawę do unieważnienia. Zgodnie z art. 255 ust. 4 p.w.p. Urząd Patentowy rozstrzyga sprawy w trybie postępowania spornego w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną wskazaną przez wnioskodawcę. Nie miał zatem, jak chce to widzieć skarżący, obowiązku żądania przedłożenia dowodów od wnioskodawcy, inicjatywa organu zbierania dowodów jest ograniczona powyższym przepisem. Rolą organu jest ustalenie stanu faktycznego na podstawie dowodów przedstawionych przez strony. W orzecznictwie administracyjnym (vide np: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 stycznia 2006 r., sygn. akt II GSK 320/05, LEX nr 193382) podkreśla się, iż na stronach postępowania spornego ciąży obowiązek aktywności w zakresie przedkładania dowodów, w szczególności osoby, która wszczęła postępowanie. To strona wszczynająca spór określa, w jakim zakresie nie zostały spełnione ustawowe przesłanki do uzyskania prawa i przedkłada dowody na poparcie swojego stanowiska. Stosownie do art. 102 ust. 1 p.w.p. wzorem przemysłowym jest nowa i oryginalna, nadająca się do wielokrotnego odtwarzania, postać wytworu, przejawiająca się w szczególności w jego kształcie, właściwościach powierzchni, barwie, rysunku lub ornamencie. Wg ust. 2 nie stanowi wzoru przemysłowego postać wytworu uwarunkowana wyłącznie względami technicznymi lub funkcjonalnymi. W świetle cytowanego przepisu przesłankami zdolności rejestrowej są zatem: nowość i oryginalność. Pojęcie nowości precyzuje art. 103 p.w.p., zgodnie z którym: wzór przemysłowy uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa z rejestracji, nie został taki wzór podany do powszechnej wiadomości w sposób umożliwiający jego odtworzenie ani nie był z wcześniejszym pierwszeństwem zgłoszony i następnie zarejestrowany. Z kolei zgodnie z art. 104 p.w.p. wzór przemysłowy uważa się za oryginalny, jeżeli różni się w sposób wyraźny od wzorów znanych i jego cechy nie są wyłącznie kombinacją cech znanych wzorów. Zakres przedmiotowy prawa z rejestracji wzoru przemysłowego określają łącznie rysunek i jego istotne cechy wskazane w opisie (art. 107 ust. 2 p.w.p.). Postępowanie dowodowe przeprowadzone w sprawie wykazało, że sporny wzór nie może być uznany za nowy ani za oryginalny skoro nie spełniał on wymogu nowości oraz oryginalności w dacie jego zgłoszenia do rejestracji. Trafnie w oparciu o powyższe przepisy określające zdolność rejestrową wzoru przemysłowego i przedłożone przez wnioskodawcę dowody Urząd Patentowy unieważnił prawo z rejestracji wzoru przemysłowego w części wskazanej w rejestracji nr Rp 943 jako odmiana wzoru. Przed datą zgłoszenia wyroby objęte spornym prawem znajdowały się w obrocie (faktury z 18 października 1999 r. są dowodem sprzedaży), ponadto wzór zawierający dwie cechy wzoru (pierścień i prostokątna stopka z klejem) był już wcześniej zgłoszony a następnie zarejestrowany jako wzór zdobniczy. Nie ma znaczenia, iż zgłoszenia dokonał ten sam zgłaszający, dla oceny nowości nie ma to żadnego znaczenia. Brak nowości potwierdzają faktury wraz z oświadczeniami sprzedawców i fotografiami spornego wzoru. Należy zgodzić się z oceną organu, iż każda z faktur może być podstawą braku nowości kwestionowanej odmiany wzoru. Zgłoszony wzór, jak zasadnie wskazał Urząd Patentowy, nie różni się w sposób wyraźny od wzoru zarejestrowanego pod numerem Rz 16342, co uzasadnia postawienie mu również zarzutu, iż nie spełnia kryterium oryginalności. Wyrób objęty ochroną jako druga odmiana wzoru zawiera proste ramię przy takim samym pierścieniu i prostokątnej stopce co wzór nr Rz 16342, różni go ramię łamane. Wbrew twierdzeniom skarżącego, organ dokonał właściwej analizy wszystkich dowodów oraz prawidłowo przeprowadził ich ocenę. Ocena zgromadzonych dowodów zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie jest dowolna i Sąd nie dopatrzył się uchybień powodujących konieczność podważenia ustaleń faktycznych dokonanych przez organ w oparciu o tak przeprowadzone postępowanie dowodowe. W tym stanie rzeczy, skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.