III SA/Kr 713/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Bożenna Blitek Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) NSA Wiesław Kisiel Protokolant Bernadeta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2007 r. sprawy ze skargi B. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji Decyzją z dnia [...] [...] Wojewoda utrzymał w mocy orzeczenie Starosty z dnia [...] [...] o odmowie przyznania B. S. prawa do zasiłku dla bezrobotnych z Funduszu Pracy z powodu niespełnienia w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania warunków określonych w art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. "a" ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. Nr 99 poz. 1001 ze zm.). Stan faktyczny na tle którego wydane zostały wyżej opisane decyzje jest zasadniczo niesporny i przedstawia się następująco: B. S. została zarejestrowana (po raz pierwszy) w Urzędzie Pracy w dniu 20 lutego 2006 r. z prawem do zasiłku dla bezrobotnych przyznanym od dnia 28.02.2006 r. Z uwagi na podjęcie zatrudnienia pozbawiono B. S. z dniem 28.03.2006 r. statusu osoby bezrobotnej jak i prawa do zasiłku. W dniu 6 kwietnia 2007 r. B. S. zgłosiła się ponownie do Urzędu Pracy i z tą datą uzyskała status osoby bezrobotnej. Oceniając kwestię uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych organy ustaliły, że w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania tj. od dnia 5.10.2005 r. do 5.04.2007 r. skarżąca B. S. była zatrudniona w niepełnym wymiarze czasu w firmie "A" Sp. z o.o. w okresie od października 2005 r. do stycznia 2007 r. oraz od marca 2006 r. do 5 kwietnia 2007 r. Zgodnie z art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. "a" ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (w/w) do okresu 365 dni zatrudnienia uprawniających do przyznania prawa do zasiłku można zaliczyć tylko te okresy, w których osoba zatrudniona osiągała wynagrodzenie co najmniej w wysokości minimalnego wynagrodzenia określonego w ustawie z dnia 10 października 2002 r. o minimalnym wynagrodzeniu za pracę (Dz.U. Nr 200 poz. 1679). Minimalne wynagrodzenie za pracę w okresie od dnia 1 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r. wynosiło 849 zł (Dz.U. z 2004 r. Nr 201, poz. 2062). Od dnia 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2006 r. minimalne wynagrodzenie wynosiło 899,10 zł, a od 1 stycznia 2007 r. minimalne wynagrodzenie wynosi 936 zł (Dz.U. Nr 171 z 2006 r. poz. 1227). W okresie od października 2005 r. do stycznia 2006 r. oraz od kwietnia 2006 r. do grudnia 2006 r. oraz w miesiącu marcu 2007 r. skarżąca osiągnęła wynagrodzenie wymagane wyższe od minimalnego na co wskazuje przedłożone zaświadczenie z dnia 19 kwietnia 2007 r., wystawione przez firmę "A" Sp. z o.o. Pomimo to organy nie zaliczyły do okresu uprawniającego do zasiłku okresów pracy od października do grudnia 2005 r. (włącznie) gdyż okresy te zostały już uwzględnione, gdy ustalano uprawnienia skarżącej do zasiłku podczas pierwszej rejestracji tj. 20.02.2006 r. Organ odwoławczy rozpatrując odwołanie B. S. od decyzji odmawiającej prawo do zasiłku, podzielił stanowisko organu pierwszej instancji co do odmowy uwzględnienia do okresu uprawniającego do zasiłku miesiąca października, listopada i grudnia 2005 r., pomimo, że przypadają one na okres 18 miesięcy poprzedzających rejestrację, gdyż odmienna wykładnia prowadziłaby do podwójnego uwzględniania części tego samego okresu zatrudnienia, który był już podstawą nabycia prawa do zasiłku przy pierwszej rejestracji. Decyzja Wojewody stała się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w której B. S. domagała się pozytywnego rozpatrzenia jej wniosku, o przyznanie zasiłku. Podnosiła, że ostatnia praca miała charakter tymczasowy. W okresie od 20 lutego 2006 r. do 28 marca 2006 r. skorzystała z zasiłku dla bezrobotnych gdyż w firmie w której była zatrudniona nie było zapotrzebowania na pracowników w tym okresie. Gdy tylko powzięła wiadomość, że od dnia 28 marca 2006 r. jest możliwość ponownego zatrudnienia, natychmiast z tej oferty skorzystała, wyrejestrowała się i podjęła pracę. Okres korzystania z zasiłku wynosił tylko nie cały miesiąc. W dniu 5 kwietnia 2007 r. zakończyła się umowa o pracę, dlatego skarżąca chciała skorzystać z zasiłku, gdyż ponownie została osobą bezrobotną. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. W myśl powołanego przez organy art. 71 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. "a" i "c" "Prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, z zastrzeżeniem art. 75, jeżeli: 1. nie ma dla niego propozycji odpowiedniej pracy, propozycji szkolenia, stażu, przygotowania zawodowego w miejscu pracy, prac interwencyjnych lub robót publicznych oraz 2. w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni: a. był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy, z wyjątkiem obowiązku opłacania składek za niepełnosprawnych, o których mowa w art. 104; o okresie tym nie uwzględnia się okresów urlopów bezpłatnych trwających łącznie dłużej niż 30 dni". Analiza powyższego przepisu nie wskazuje na to aby w przypadku takim jak skarżącej, tj. przy powtórnej rejestracji oraz oceny 18 miesięcy poprzedzających tę rejestrację, wykluczona była możliwość uwzględnienia takiego okresu zatrudnienia, który był już raz uwzględniony do uprawnień przy poprzedniej rejestracji. Istotnym jest jedynie aby okres ten mieścił się w 18 miesiącach poprzedzających aktualnie braną pod uwagę rejestrację. Sytuacja gdy pomimo spełnienia kryteriów określonych w art. 71 ust. 1 pkt 1- 4 lub ust. 2 bezrobotnemu zasiłek nie przysługuje, została szczegółowo uregulowana w art. 75 w/w ustawy, jednakże organy nie wskazały na żadną z wymienionych w tym przepisie przyczyn odmowy wypłaty zasiłku. Ustawodawca zapobiegł "podwójnemu" uwzględnianiu okresu uprawniającego do zasiłku przy ustalaniu uprawnień do jego pobierania po raz wtóry, jedynie przepisem art. 73 ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, który reguluje kwestię zasiłku na okres uzupełniający. Przepis ten odnosi się tylko do bezrobotnych, którzy utracili status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia (...) i stanowi, że o ile bezrobotny zarejestrował się w ciągu 7 dni od ustania zatrudnienia (...) posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego, na okres pomniejszony o poprzedni okres pobierania zasiłku (...). Kwestia "okresu uzupełniającego" na jaki może być przyznany bezrobotnemu zasiłek uregulowana została nadto w ust. 6 i ust. 7 przepisu art. 73 (w/w), jednakże odnosi się także do utraty statusu bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni. W przypadku skarżącej utrata statusu nastąpiła na okres od 28 marca 2006 r. do 6 kwietnia 2007 r., a zatem na okres dłuższy, niż 365 dni. Do ustalenia uprawnień do zasiłku należało, jak słusznie organy przyjęły, zastosować art. 71 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Przepis ten jednakże, nie daje podstaw do przyjęcia ograniczeń zaliczania okresów uprawniających do zasiłku w sposób wskazany przez organ. Należy zauważyć, że organ odwoławczy mówiąc o niedopuszczalności wykładni prowadzącej do podwójnego uwzględniania (co najmniej) części tego samego okresu zatrudnienia który był już podstawą nabycia prawa do zasiłku przy pierwszej rejestracji nie wskazał na żaden konkretny przepis ustawy. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że organy niewłaściwie zastosowały przepis art. 71 ust. 1 pkt 2 lit. "a" poprzez bezzasadne wyłączenie okresów w których skarżąca spełniała, kryteria wskazane w tym przepisie, co stanowi naruszenie prawa materialnego o jakim mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) dalej ustawy ppsa. Z tego względu Sąd korzystając z uprawnień z art. 135 ppsa uchylił zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji.