II SA/Rz 1056/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Robert Sawuła Sędziowie NSA Stanisław Śliwa WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólno-Administracyjnym na rozprawie w dniu 23 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi W. I. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania kserokopii dokumentów i akt sprawy -skargę oddala- II SA/Rz 1056/05 U Z A S A D N I E N I E Postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy [...] z dnia [...] września 2005 r., [...] w sprawie odmowy wydania kserokopii dokumentów. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał że zażalenie W. I. na postanowienie Wójta Gminy [...] nie może być uwzględnione, gdyż brak jest takich naruszeń prawa, które musiałyby prowadzić do uwzględnienia zażalenia. Wprawdzie Kolegium wskazało, że Wójt Gminy [...] naruszył przepisy formalne nie zachowując prawem przewidzianej formy postanowienia dla pisma z dnia 29 września 2005 r. [...], jednak to naruszenie nie mogło prowadzić do uwzględnienia zażalenia, gdyż pismo Wójta Gminy zawiera wszystkie niezbędne elementy postanowienia zatem może być traktowane jako rozstrzygnięcie wydane w trybie art. 73 w związku z art. 74 § 2 k.p.a. Z rozstrzygnięciem Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie zgodził W. I. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzucił skarżącemu postanowieniu naruszenie przepisów prawa, w szczególności art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. Zdaniem skarżącego naruszenie powołanych przepisów polega na tym, że Kolegium wydało postanowienie w sprawie, która była rozstrzygnięta innym postanowieniem tego organu. To oznacza, że doszło do naruszenia art. 126 w związku z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Wskazując takie podstawy zaskarżenia, skarżący domagał się stwierdzenia nieważności postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2005 r., [...]. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i na poparcie swojego stanowiska wskazało argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: prawo o p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działań administracji stosując prawem przewidziane środki. Zakres sprawowanej kontroli zgodnie z treścią art. 134 § 1 prawa o p.s.a. nie jest wyznaczony zarzutami skargi, jej podstawami, czy formułowaniami przez stronę wnioskami. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie dokonując kontroli w oparciu o wskazane kryteria stwierdzą, że skarga W. I. nie zasługuje na uwzględnienie. Postanowienie będące jej przedmiotem nie mogło być przez Sąd uchylone, gdyż w ocenie Sądu nie narusza prawa w sposób, który dawałby podstawę do zastosowania art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) prawa o p.s.a. Kolegium uznało, że pismo Wójta Gminy [...] z dnia 29 września 2005 r. jest postanowieniem wydanym w trybie art. 73 w związku z art. 74 § 2 k.p.a., przy czym poprawnie odmówiono skarżącemu wydania dokumentów z akt sprawy, bowiem nie jest on stroną postępowania, co do którego domagał się wydania kserokopii dokumentów. Stanowisko takie, zdaniem Sądu zasługuje na aprobatę. Akta sprawy nie dają dowodu, że skarżący był stroną postępowania administracyjnego, w ramach którego mógłby domagać się udostępnienia dokumentów z akt sprawy. Ta okoliczność dawała podstawę do odmowy udostępnienia akt administracyjnych, przy czym trybem właściwym było postępowanie regulowane przepisami k.p.a. Organy w taki sposób właśnie orzekały. Sąd nie może podzielić poglądu skargi, zgodnie z którym zaskarżone postanowienie wydane zostało w sprawie zakończonej ostatecznym rozstrzygnięciem. Istotnie w dniu [...] sierpnia 2005 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydało postanowienie [...] jednak z treści tego rozstrzygnięcia wynikało, że organ II instancji przekazuje sprawę Wójtowi Gminy [...] do ponownego rozpatrzenia. Zatem rozstrzygnięcie Wójta z dnia 29 września nie jest innym rozstrzygnięciem w tej samej sprawie ale kontynuacja tej samej sprawy, a to oznacza że warunek z art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a., na który wskazano w skardze nie zachodzi. Mając na uwadze powyższe okoliczności i stwierdzony brak naruszenia przepisów prawa Sąd postanowił w oparciu o art. 151 prawa o p.s.a. skargę oddalić.