II GSK 295/08

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 7 maja 2007 r. sygn. akt VI SA/Wa 403/07 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji cofającej zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia: oddalić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 7 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę A. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2006 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji cofającej zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych. W uzasadnieniu Sąd podał, że postanowienie organu wraz z pouczeniem o terminie i sposobie jego zaskarżenia zostało skarżącej doręczone w dniu 22 grudnia 2006 r. Strona złożyła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dniu 19 stycznia 2007 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału [...] z dnia 24 stycznia 2007 r. Sąd pismem nadanym w dniu 31 stycznia 2007 r. przekazał skargę do organu. Wobec powyższego Sąd uznał, że skarga ta została wniesiona z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 22 stycznia 2007 r. W skardze kasacyjnej A. P. zaskarżyła powyższe postanowienie w całości, wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonemu orzeczeniu strona zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy – art. 6 w zw. z art. 243 i nast. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) poprzez jego niezastosowanie, wbrew obowiązkowi wynikającemu z tej ustawy oraz zawartych w Konstytucji RP zasad państwa prawa i prawa do sądu. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że działała w sprawie przez nieprofesjonalnego pełnomocnika i nie była świadoma negatywnych dla niej konsekwencji wniesienia skargi na postanowienie organu bezpośrednio do Sądu. Działała w przekonaniu dochowania terminu. Skarżąca zarzuciła, że Sąd nie udzielił jej żadnych wskazówek ani pouczeń, czym naruszył art. 6 p.p.s.a. Strona podniosła, że gdyby przyjmujący skargę Sąd pouczył skarżącą o obowiązku wniesienia skargi za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skarżąca wniosłaby skargę w przepisanym trybie oraz z zachowaniem terminu do jej wniesienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionych podstaw. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2006 r. zostało skarżącej doręczone w dniu 22 grudnia 2006 r. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Strona złożyła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dniu 19 stycznia 2007 r., natomiast Sąd pismem nadanym w dniu 31 stycznia 2007 r. przekazał skargę do organu. Stosownie do art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Oznacza to, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego albo za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd albo organ, do którego skargę wniesiono powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd albo organ pod adresem właściwego organu administracji publicznej. Skarga w niniejszej sprawie została zatem wniesiona z uchybieniem terminu, który upłynął w dniu 22 stycznia 2007 r. Na marginesie należy zauważyć, że zgodnie z art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego w terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. sąd przekazywał organowi ze skutkiem wniesienia za pośrednictwem tego organu. Był to jednak przepis przejściowy, który obowiązywał w okresie dwóch lat od dnia wejścia w życie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj. od 1 stycznia 2004 r. W związku z tym, że w rozpatrywanej sprawie skarga została wniesiona już w 2007 r., regulacja ta nie znajduje zastosowania. Z postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2006 r. wynika, że skarżąca została prawidłowo pouczona o możliwości i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W.. Organ wskazał, że skargę wnosi się za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w terminie trzydziestu dni od dnia otrzymania postanowienia. W tej sytuacji nie można zarzucić organowi niedopełnienia obowiązku właściwego poinformowania strony o przysługującym jej prawie zaskarżenia wydanego postanowienia. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. jako wniesioną po terminie. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a.