VI SA/Wa 1385/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Bosakirska Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2007 r. sprawy ze skargi H. R. na decyzję Ministra Transportu z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie poświadczenia posiadania przez stację kontroli pojazdów zgodności wyposażenia i warunków lokalowych z wymaganiami 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...] maja 2007 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Transportu na rzecz skarżącego H. R. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. H. R., wnioskiem z dnia [...] października 2005r. stosownie do wymogu przepisu art. 83 ust. 3 pkt 5 i ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), zwrócił się o wydanie poświadczenia zgodności wyposażenia i warunków lokalowych stacji kontroli pojazdów w miejscowości O. [...] z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących stację kontroli pojazdów. Służby Transportowego Dozoru Technicznego, jak wynika ze sporządzonego protokołu oględzin i badań SKP nr [...] z dnia [...] października 2005r. stwierdziły, iż prowadzona przez wnioskującego H. R. stacja zarejestrowana jest jako podstawowa stacja kontroli pojazdów AB/cdef, wykonująca badanie pojazdów ww. w zakresie podstawowym. Odnosząc warunki stacji do obowiązków określonych rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 1 lutego 2005r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów (Dz. U. Nr 25, poz. 209), osoby dokonujące oględzin oceniły, że wymogom rozporządzenia nie odpowiada: 1. stanowisko kontrolne wysokości w zakresie jego szerokości, 2. kanał przeglądowy w zakresie jego długości, 3. wentylacja z uwagi na brak mechanicznej wentylacji nawiewnej, 4. tablica informacyjna, gdyż nie zawiera uaktualnionego wykazu czynności kontrolnych, 5. wyposażenie technologiczne w zakresie nieprawidłowego montażu czujnika nadmiernego poziomu gazu ziemnego. H. R. nie zgodził się z wynikami oględzin i złożył do protokołu uwagi. Stwierdził, iż wnioski zawarte w uwagach końcowych protokołu są niezgodne ze stanem faktycznym. Wobec powyższego, w zakładzie wnioskodawcy przeprowadzono w dniu [...] listopada 2005r. ponowne oględziny - protokół oględzin i badań SKP nr [...]. Stwierdzono ostatecznie, że stacja nie odpowiada warunkom cyt. wyżej rozporządzenia w zakresie niedostatecznej wysokości zmywalnej ścian stanowiska kontrolnego. Stwierdzono także, iż urządzenie rolkowe do kontroli działania hamulców nie umożliwia przeprowadzenia badań hamulców motocykli. Z powyższych względów, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2005r. Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego, dalej Dyrektor TDT, na podstawie art. 83 ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.), dalej - prd., odmówił poświadczenia, że stacja kontroli pojazdów firmy P. [...] ul. S. [...] S. posiada wyposażenie i warunki lokalowe stacji pojazdów zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów A, B o rozszerzonym zakresie badania c, d, e, f. Pismem z dnia [...] listopada 2005r. H. R., zwany dalej skarżącym, złożył do Ministra Transportu i Budownictwa odwołanie, w którym domagał się uchylenia decyzji w całości ze względu na sprostanie przez prowadzoną przez niego stację wymogom cyt. już rozporządzenia Ministra Infrastruktury. H. R. zwrócił uwagę organu odwoławczego na rozbieżność w treści dwóch protokołów oględzin, a mianowicie w kwestii zmywalności ścian protokół wcześniejszy nie odnotował nieprawidłowości, które pojawiły się w protokole późniejszym. Co do urządzenia rolkowego do kontroli działania hamulców skarżący podkreślił, że na posiadanym przez niego urządzeniu badane mogą być pojazdy do tego przeznaczone, nie motocykle, dla badania których skarżący posiada urządzenie takie, jakiego wymaga ustawodawca. Decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2006r. Minister Transportu po rozpatrzeniu, jak podał, odwołania P. [...], działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. i art. 83 ust. 4 prd. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu wskazał, że rozporządzeniem Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006r. zmienione zostały § 10 oraz § 14 ust. 1 pkt 1 cyt. już rozporządzenia w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów. Ponieważ niespełnienie wymogów tych przepisów było podstawą decyzji odmownej Dyrektora TDT, sprawa spełnienia obowiązujących wymogów musi być ponownie zbadana przez organ I instancji w świetle złożonego wniosku z dnia [...] października 2005r. W tym stanie rzeczy, służby TDT przeprowadziły kolejne oględziny stacji skarżącego. W sporządzonym protokole nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006r. w § 14 ust. 1 stwierdzono, że urządzenie rolkowe do kontroli działania hamulców pojazdów, jako urządzenie składowe linii diagnostycznej, nie umożliwia przeprowadzenia badań hamulców motocykli. Powyższe stwierdzenie stało się podstawą faktyczną dla wydania na podstawie art. 83 ust. 4 prd. przez Dyrektora TDT dnia [...] sierpnia 2006r. decyzji nr [...] ponownie odmawiającej poświadczenia, że stacja Kontroli Pojazdów w miejscowości O. [...] P. [...] w S. posiada wyposażenie i warunki lokalowe stacji zgodne z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów A, B o rozszerzonym zakresie badania c, d, e, f. W odwołaniu H. R. wnosił o uchylenie decyzji, zarzucając jej naruszenie art. 8, art. 10, art. 107 § 1 i § 3 k.p.a. Uznał za wątpliwą samą formułę decyzji - "odmowa wydania poświadczenia" co do całego zakresu przeprowadzanych przez stację badań w sytuacji braku zastrzeżeń organu co do warunków niezbędnych do przeprowadzania badań w zakresie właściwym dla stacji prowadzonej przez skarżącego. Ponadto, skarżący zwrócił uwagę organu na nieprawidłową procedurę w zakresie przeprowadzonych oględzin, ponieważ osoby dokonujące tych oględzin nie zawiadomiły skarżącego o swoich spostrzeżeniach przed wydaniem decyzji. Odnosząc się do zarzutu, że urządzenie rolkowe do kontroli działania hamulców nie umożliwia przeprowadzania badań hamulców motocyklowych, skarżący stwierdził, iż zmieniony zapis rozporządzenia jest manipulacją, wpisaniem treści nieprzemyślanej, które prowadzi do tego, że skarżący jako fachowiec nie wie w jaki sposób można badać pojazdy motocyklowe na rolkach. Będąc przekonany o swojej racji tzn. o braku technicznych możliwości badania równomierności siły hamowania na urządzeniu rolkowym jakichkolwiek motocykli, skarżący zaproponował wręcz, żeby pracownicy TDT zaprezentowali jak można wjechać motocyklem na urządzenie rolkowe i dokonać skuteczności pomiaru hamowania. Minister Transportu decyzją nr [...] z dnia [...] października 2006r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie. Jako podstawę prawną podał art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 83 ust. 4 prd. oraz § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 marca 2006r. w sprawie szczegółowych wymagań (...). Decyzję skierował do P. [...] w S. Minister stwierdził, iż w sytuacji w której stacja kontroli pojazdów przeznaczona również do kontroli motocykli, nie spełnia wymogu § 14 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia, nie może być uznana za stację odpowiednią dla kontroli pojazdów, stosownie do wniosku, typu A. Organ zwrócił uwagę na przepis ust. 5 cyt. paragrafu rozporządzenia, który dopuszcza badanie skuteczności hamowania poprzez pomiar opóźnienia hamowania, w przypadku pojazdów, których cechy uniemożliwiają przeprowadzenie badania na urządzeniu płytowym lub rolkowym. W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze, H. R. domagał się uchylenia decyzji Ministra i utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora TDT. W obszernej skardze kwestionował wymóg badania hamulców motocykli na urządzeniu rolkowym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wyrokiem z dnia 9.03.2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...] sierpnia 2006 r. a także decyzji Ministra Transportu o nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r. oraz uchylonej tą decyzją decyzji Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...] listopada 2005 r. oraz stwierdził, że decyzje opisane w pkt 1 nie podlegają wykonaniu. Ponadto rozstrzygnął o kosztach. Sąd stwierdził, że w sprawie doszło do rażącego naruszenia art. 107 § 1 k.p.a. polegającego na wadliwym oznaczeniu strony postępowania i przyznaniu zdolności prawnej firmie osoby fizycznej wbrew dyspozycji art. 29 k.p.a. w związku z art. 30 § 1 k.p.a. Stwierdzając nieważność z tej przyczyny, Sąd wskazał, że organ, ponownie rozpatrując wniosek złożony przez H. R., powinien uwzględnić wykładnię prawa dokonaną przez Sąd w niniejszej sprawie i zwrócić uwagę na tryb w jakim dokonano oględzin stacji skarżącego, ze szczególnym uwzględnieniem rozbieżnych stwierdzeń trzech protokołów oględzin w zakresie niespełniania przez stację warunków określonych w cyt. wyżej rozporządzeniu Ministra Infrastruktury oraz zagwarantowania prawa skarżącego jako strony postępowania wypowiedzenia się odnośnie do stwierdzonych nieprawidłowości. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku H. R., Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego decyzją nr [...] z dnia [...].05.2007 r. poświadczył, że wnioskodawca nie posiada wyposażenia i warunków lokalowych zgodnych z wymaganymi odpowiednio do zakresu przeprowadzonych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów A, B o rozszerzonym zakresie badania c, d, e, f. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 23 kwietnia 2007 r. wezwał wnioskodawcę do wypowiedzenia się w związku z zebranymi materiałem i dowodami w przedmiotowej sprawie oraz wypowiedzenia się czy nastąpiły zmiany w wyposażeniu, warunkach lokalowych lub inne w stosunku do określonych w protokole nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. Wnioskodawca pismem z dnia [...] maja 2007 r. wyraził swoje stanowisko dotyczące przedmiotowego wniosku, jednocześnie nie wskazując iż nastąpiły jakiekolwiek zmiany stanu faktycznego opisanego w protokole nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006. Dlatego też w oparciu o stan faktyczny określony w protokole z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] organ stwierdził, że urządzenie rolkowe do kontroli działania hamulców, w które jest wyposażona stacja wnioskodawcy, jest przystosowane do badania hamulców pojazdów o dmc do 3,5 t z wyłączeniem motocykli. Zgodnie z wymaganiem § 1 ust. 4 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. 227, poz. 2250 z późn. zm.), badania skuteczności i równomierności hamowania dokonuje się na urządzeniu rolkowym lub płytowym do kontroli hamulców. Wyjątkiem dopuszczającym przeprowadzenie badania skuteczności hamowania przez pomiar opóźnienia hamowania są przypadki pojazdów, których cechy uniemożliwiają przeprowadzenie badania na urządzeniu rolkowym lub płytowym. Biorąc pod uwagę powyższe, stacja kontroli pojazdów przeprowadzająca badanie motocykli, powinna być wyposażona w przyrządy i urządzenia, które umożliwiają wykonanie badań w wyżej określony sposób, czyli powinna posiadać urządzenie rolkowe lub płytowe do kontroli działania hamulców oraz opóźnieniomierz przystosowane do badania motocykli. Art. 83 ust. 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowi, iż poświadczenie zgodności wyposażenia i warunków lokalowych wydaje Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego po dokonaniu sprawdzenia stacji kontroli pojazdów. Niespełnienie jednego z ustanowionych rozporządzeniem wymogów skutkowało wydaniem poświadczenia, iż wnioskujący przedsiębiorca nie posiada wyposażenia i warunków lokalowych zgodnych z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań przez przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów A, B o rozszerzonym zakresie badania c, d, e, f. We wniesionym w terminie odwołaniu od tej decyzji H. R. domagał się jej uchylenia. Zarzucił naruszenie art. 9 k.p.a. poprzez nieprzedstawienie zarzutów przed wydaniem decyzji i wynikający z tego brak możliwości wypowiedzenia się w przedmiocie tych zarzutów. Ponadto argumentował, że jego stacja kontroli wyposażona była we wszystkie urządzenia niezbędne i konieczne do dokonywania kontroli pojazdów w zakresie określonym w jego wniosku. Podniósł również zarzut przewlekłego postępowania. Po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...].06.2007 r. nr [...], Minister Transportu utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Odnosząc się do zarzutów naruszenia art. 9 k.p.a. organ stwierdził, że jest on bezpodstawny, bowiem obowiązujące przepisy prawa nie nakładają na organ obowiązku zapoznania strony z projektem decyzji, a stanowisko Transportowego Dozoru Technicznego dotyczące spornej kwestii badania skuteczności działania hamulców było znane odwołującemu w ciągu całego postępowania w niniejszej sprawie. Ponadto należy zaznaczyć, że odwołujący brał czynny udział w toku całego postępowania. Był obecny podczas oględzin stacji kontroli pojazdów, zgłaszał uwagi i wnioski, a organ zawiadamiał stronę o przysługującym jej prawie zapoznania się z aktami sprawy oraz możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie materiałów i dowodów. Bezpodstawny był w ocenie organu również zarzut przewlekłego rozpatrywania sprawy, gdyż decyzja dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...] maja br. została wydana po otrzymaniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zgodnie z wymogami art. 35 k.p.a. Dalej organ wskazał, że zgodnie z art. 83 ust. 3-4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.) poświadczenie wydawane jest w oparciu o wyniki sprawdzenia stacji kontroli pojazdów przez uprawniony organ. Poświadczenie określa zgodność wyposażenia i warunków lokalowych stacji kontroli pojazdów z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań i zachowuje ważność do czasu zmiany stanu faktycznego, dla którego zostało wydane, nie dłużej niż przez 5 lat od daty jego wydania. Oznacza to tym samym, iż konstrukcja poświadczenia, wydawanego w formie decyzji administracyjnej zakłada, iż poświadczenie dotyczy jedynie badania stanu faktycznego w zakresie spełnienia przez przedsiębiorcę prowadzącego stację kontroli pojazdów wymagań przedmiotowych przewidzianych rozporządzeniem Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów (Dz. U. Nr 40, poz. 275). Decyzja, której przedmiotem jest orzeczenie o spełnieniu bądź niespełnieniu wymagań dotyczących wyposażenia i warunków lokalowych stacji kontroli pojazdów jest decyzją poświadczającą określony stan faktyczny, co ma konsekwencje tego rodzaju, iż kontrola odwoławcza decyzji organu I - instancji odnosi się do zbadania prawidłowości przyjętych przez organ I instancji ustaleń sprawdzających. W odwołaniu od decyzji strona jest uprawniona do podniesienia wszelkich zarzutów i twierdzeń podważających prawidłowość przeprowadzonego sprawdzenia i jego wyników w zakresie przyjętej wykładni przepisów materialnych (dotyczących wymagań technicznych), czy naruszeń przepisów postępowania. W rozpoznawanej sprawie ustalone zostało przez organ I instancji, iż stacja kontroli pojazdów poddana sprawdzeniu, nie spełniała wymagań § 14 ust. 1 pkt 1 przywołanego na wstępie rozporządzenia. Ponadto na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego ustalono, że urządzenie do badania hamulców, w jakie wyposażona jest przedmiotowa stacja nigdy nie posiadało atestu ani certyfikatu potwierdzającego spełnienie warunków technicznych wymaganych dla badania motocykli i tym samym nie spełnia wymagań przepisów prawa. Zgodnie z przepisem § 1 ust. 4 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. Nr 227, poz. 2250, z późn. zm.), badanie skuteczności i równomierności hamowania, z zastrzeżeniem przepisu ust. 5, wykonuje się poprzez pomiar sił hamowania na urządzeniu rolkowym lub płytowym do kontroli hamulców. Przepis ust. 5 cytowanego § 1 dopuszcza badanie skuteczności hamowania poprzez pomiar opóźnienia hamowania, w przypadku pojazdów, których cechy uniemożliwiają przeprowadzenie badania na urządzeniu płytowym lub rolkowym. Przykładem konieczności użycia opóźnieniomierza jest badanie skuteczności hamowania w pojazdach których cechy uniemożliwiają wykonanie takiego badania na urządzeniu rolkowym lub płytowym (np. motocykl trójkołowy, pojazd z napędem na obie osie bez możliwości rozłączenia napędu na jedną oś, ciężki ciągnik rolniczy posiadających koła napędowe o dużych średnicach). Przepis ten jako wyjątek od ogólnej zasady powinien, ze względu na bezpieczeństwo ruchu, być stosowany tylko w przypadkach kiedy odmienne cechy pojazdy lub specjalna konstrukcja uniemożliwiają wykonania badania w sposób typowy. Przepis nie może stanowić zwolnienia stacji kontroli pojazdów z posiadania odpowiedniego wyposażenia do badania pojazdów o typowych cechach ponieważ zgodnie z przepisem § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów (Dz. U. Nr 40, poz. 275), stacja kontroli pojazdów powinna posiadać wyposażenie kontrolno-pomiarowe odpowiednie do badanych przez stację pojazdów. Każda stacja kontroli pojazdów powinna być wyposażona między innymi w stanowisko rolkowe lub płytowe do kontroli hamulców oraz opóźnieniomierz. Strona w odwołaniu podejmuje polemikę w zakresie ustalenia co jest lepszą metodą badania skuteczności hamulców: urządzenie stanowiskowe czy próba drogowa z użyciem opóźnieniomierza. Stanowisko prezentowane przez odwołującego nie znajdowało jednakże uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa. Transportowy Dozór Techniczny dokonuje bowiem sprawdzenia i wypowiada się w zakresie zgodności wyposażenia i warunków lokalowych stacji kontroli pojazdów z wymaganiami określonymi przepisami prawa tj. rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów (Dz. U. Nr 40, poz. 275). Przepisy te stanowią wprost, że hamulce pojazdów samochodowych i przyczep bada się na stanowiskowym urządzeniu do badania hamulców, a w określonych szczególnych wypadkach dopuszczone jest badanie skuteczności hamulców poprzez pomiar opóźnienia - do takich szczególnych wypadków nie jest zaliczany motocykl jednośladowy. Z powyższego wynika, że regułą w badaniu skuteczności hamulców jest badanie na urządzeniu stanowiskowym. W przedmiotowej sprawie - stacja kontroli pojazdów jest stacją o zakresie badań obejmujących motocykle (litera "A" w oznaczeniu stacji), a więc powinna być wyposażona w urządzenie przystosowane do badania motocykli, co powinno być potwierdzone stosownym dokumentem. We wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na opisaną wyżej decyzję H. R. domagał się uchylenia decyzji obu instancji i orzeczenia o kosztach postępowania. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy, w szczególności art. 7, art. 10 § 1, art. 77 § 1, art. 79 § 1 i § 2, art. 81, art. 85, art. 86, art. 107 § 1 Kpa oraz błędnej interpretacji przepisów rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów (Dz. U. z 2006 r., Nr 40, poz. 275) a w szczególności § 14 ust.1 pkt 1 załącznika nr 3 do pow. rozporządzenia. W uzasadnieniu argumentował, że zgodnie z art. 83 ust. 4 pow. ustawy przepisy o ruchu drogowym ma ograniczoną, a wręcz wyłączoną swobodę co do wyboru środków dowodowych. Zgodnie z pow. przepisem, który stanowi przepis szczególny w stosunku do dyspozytywnego art. 85 Kpa, organ musi dokonać oględzin stacji kontroli pojazdów w trakcie toczącego się od nowa postępowania administracyjnego przed wydaniem decyzji. Określenie faktów mających znaczenie dla sprawy dokonuje się w oparciu o przepisy prawa materialnego, będących podstawą rozstrzygnięcia sprawy. Pominięcie ustalenia faktu mającego znaczenie dla sprawy stanowi naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 Kpa. Nie dokonanie więc przez organ I instancji oględzin stacji kontroli pojazdów i sporządzenia z tej czynności protokołu, w czasie postępowania wyjaśniającego poprzedzającego wydanie decyzji, stanowi uchybienie przepisów postępowania administracyjnego. W ocenie skarżącego fakt, że DTDT w trakcie wcześniejszych postępowań dokonywał wielokrotnie kontroli stacji skarżącego zawierających wątpliwe rozbieżności wynikające chociażby z trzykrotnej zmiany stanu prawnego w trakcie trwania sprawy, nie usprawiedliwia w żaden sposób brak dokonania oględzin w trakcie nowego postępowania. Organ I instancji j ograniczył się w toku postępowania do przesłania stronie w dniu 23 kwietnia 2007 r. zawiadomienia, w którym informował, że strona może wypowiedzieć się co do zebranych materiałów i dowodów. Jednocześnie organ zapytywał skarżącego, czy nastąpiły zmiany w wyposażeniu warunków lokalowych lub inne w stosunku do określonych w protokole nr [...] z dnia [...].08.2006 r. Argumentował, że nie do strony należy ocena, czy ewentualne zmiany w stosunku do protokołu przeprowadzenia czynności w dniu [...].08.2006 r. mają istotne znaczenie do rozstrzygnięcia sprawy. Nie przeprowadzenie dowodu z oględzin w toku nowego postępowania wyjaśniającego skutkuje ograniczeniem lub pozbawieniem strony całego szeregu gwarancji procesowych dotyczących instytucji dowodu. To, że strona wypowiadała się, co do poprzednich wyników kontroli w poprzednich postępowaniach, nie może stanowić podstawy do ograniczenia jej tego uprawnienia w stosunku do nowego postępowania. Zgodnie z art. 81 Kpa, okoliczność faktyczna może być dopiero wtedy uznana za udowodnioną, jeżeli strona miała możliwość wypowiedzenia się co do przeprowadzonego dowodu. Powołanie się przez organ I instancji w pow. zawiadomieniu z dnia [...].04.2007 r. na art. 10 Kpa, było bezzasadne, gdyż organ w tym czasie nie posiadał żadnych, nowych dowodów, co do których strona mogłaby się wypowiedzieć. Po za tym, organ I instancji, tak jak w poprzednich postępowaniach w tej sprawie, naruszył art. 10 Kpa, z dyspozycji którego wynikają dla strony dwa niezależne prawa procesowe, tj.: - prawo do czynnego udziału w czasie postępowania administracyjnego; - prawo do wypowiedzenia się co do zebranych dowodów oraz zgłoszonych żądań bezpośrednio przed wydaniem decyzji. Bez wątpienia, powołanie się w zawiadomieniu DTDT z dnia [...].04.2007 r. na art. 10 Kpa, nie stanowi wypełnienia przez organ I instancji obowiązków wynikających dla niego z dyspozycji tego przepisu, już choćby dlatego, że strona nie miała się do czego odnosić. Zarzut naruszenia art.107 § 1 kpa uzasadnił tym, że w osnowie decyzji DTDT nie wskazał § 14 ust. 1 pkt 1 pow. rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów, jako podstawy rozstrzygnięcia. Podstawę prawną można dopiero wywnioskować pośrednio z uzasadnienia decyzji. Natomiast organ odwoławczy w ogóle nie zastosował się do dyspozycji art.10 § 1 kpa. Ponadto skarżący powtórzył przytoczone w odwołaniu argumenty dotyczące spełnienia przez jego stację kontroli wszystkich wymogów koniecznych do wydania poświadczenia zgodnie z wnioskiem, w tym posiadania opóźnieniomierza ze stosowym certyfikatem. W odpowiedzi na skargę Minister Transportu wniósł o jej oddalenie. Argumentował, że zarzuty wymienione w skardze strony są bezpodstawne. Na każdym etapie postępowania strona otrzymywała wyczerpujące informacje co do obowiązujących przepisów prawnych oraz możliwości działania. Przed wydaniem decyzji końcowej poinformowano stronę o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, a każda z wydanych decyzji administracyjnych zawierała pouczenie o przysługujących jej prawach odwoławczych. Wydane decyzje spełniają wszelkie wymogi kpa, w tym także art. 107, tj. zawierają wszystkie elementy decyzji wskazane w tym artykule. Strona doskonale wiedziała, że niespełnienie jednego wymogu spowoduje wydanie decyzji odmawiającej wydania poświadczenia. Mogła zatem w dowolnym momencie przed wydaniem decyzji przez organ I instancji modyfikować wniosek. Podstawą do odmowy wydania poświadczenia zgodności wyposażenia i warunków lokalowych dla stacji kontroli pojazdów było niespełnienie przepisu § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów (Dz. U. Nr 40, poz. 275), co potwierdziły dwie kontrole przeprowadzone na stacji kontroli pojazdów. Za nieuzasadnione uznać także twierdzenie strony skarżącej dotyczące błędnej interpretacji przepisów rozporządzenia. Powtórzył przy tym argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji II instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. W myśl art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że jest ona uzasadniona. Na wstępie należy zaznaczyć, że w rozpatrywanej sprawie przedmiotem badania organu powinno było być to, czy stacja kontroli pojazdów H. R. spełnia wymóg zgodności wyposażenia i warunków lokalowych z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów A, B o rozszerzonym zakresie badania c, d, e, f. Wymagania te sprecyzowane zostały w rozporządzeniu Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 10 lutego 2006 r. w sprawie szczegółowych wymagań w stosunku do stacji przeprowadzających badania techniczne pojazdów (Dz. U. Nr 40, poz. 275), cytowanym dalej jako rozporządzenie z 10 lutego 2007 r. Wyliczenie wyposażenia kontrolno-pomiarowego stanowiska kontrolnego w stacji kontroli pojazdów zawarte zostało w § 14 cytowanego rozporządzenia. Istotne przy tym jest zastrzeżenie, że jest to lista urządzeń, które stacja musi posiadać - odpowiednio do badanych pojazdów. Natomiast sposób przeprowadzania badań określony został w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie zakresu i sposobu przeprowadzania badań technicznych pojazdów oraz wzorów dokumentów stosowanych przy tych badaniach (Dz. U. Nr 227, poz. 2250, ze zm.), cytowanym dalej jako rozporządzenie z dnia 16 grudnia 2003 r. Zgodnie z § 14 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia z dnia 10 lutego 2006 r., wymagane jest posiadanie przez stację urządzenia rolkowego lub urządzenia płytowego (najazdowego) do kontroli działania hamulców. Jednocześnie w § 1 ust. 4 załącznika nr 2 do rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r., badanie skuteczności i równomierności hamowania wykonuje się poprzez pomiar sił hamowania na wspomnianym urządzeniu rolkowym lub płytowym. Od zasady tej przewidziano w ust. 5 tego przepisu wyjątek, zgodnie z którym dopuszczone jest badanie skuteczności hamowania poprzez pomiar opóźnienia hamowania w przypadku pojazdów, których cechy uniemożliwiają przeprowadzenie badania na urządzeniu płytowym lub rolkowym - badanie opóźnieniomierzem. Z powyższego wynika, że zasadą jest przeprowadzanie badania skuteczności hamulców na stanowisku rolkowym lub płytowym, natomiast wyjątkiem -przeprowadzanie badania opóźnieniomierzem. Znajdzie on zastosowanie dopiero w sytuacji, gdy np. cechy konstrukcyjne badanego pojazdu uniemożliwiają przeprowadzenie badania na stanowisku rolkowym. Nie przesądzając w tym miejscu, czy motocykl jednośladowy posiada cechy konstrukcyjne, które uzasadniałyby odstępstwo od zasady i przeprowadzenie badania skuteczności hamulców opóźnieniomierzem, należy powtórzyć, że wniosek skarżącego obejmował żądanie poświadczenie, że jego stacja kontroli pojazdów spełnia wymóg zgodności wyposażenia i warunków lokalowych z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzanych badań wpisanego do rejestru przedsiębiorców prowadzących podstawową stację kontroli pojazdów A, B o rozszerzonym zakresie badania c, d, e, f. Organ winien był zatem rozpatrzyć wniosek nie tylko co do wymagań dotyczących badania pojazdów kategorii A, ale i kategorii B oraz rozszerzonego zakresu badania c, d, e, f. Tymczasem argumentacja zawarta w uzasadnieniach decyzji obu instancji odnosi się tylko i wyłącznie do odmowy poświadczenia spełnienia wymagań co do pojazdów kategorii A. W argumentacji organu brak jest jakichkolwiek odniesień do spełniania lub niespełnienia przez stację kontroli pojazdów skarżącego wymogu zgodności wyposażenia i warunków lokalowych z wymaganiami odpowiednio do zakresu przeprowadzonych badań stacji kontroli pojazdów kategorii B. Także protokół z oględzin i badań stacji kontroli pojazdów nr [...] z dnia [...] sierpnia 2006 r. wskazuje jedynie, że urządzenie rolkowe do kontroli działania hamulców pojazdów nie umożliwia przeprowadzenia badań hamulców motocykli. Nie zawiera natomiast żadnych uwag ani zastrzeżeń co do wyposażenia do kontroli pojazdów kategorii B. Należy zatem stwierdzić, że skarżone decyzje nie wskazują motywów rozstrzygnięcia odmownego odnoszącego się do pojazdów kategorii B, a to stanowi rażące naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. ze względu na brak w tym zakresie uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji. Jednocześnie świadczy o tym, że organ w sposób wyczerpujący nie zebrał i nie rozpatrzył całości materiału dowodowego, to jest o naruszeniu art. 77 § 1 k.p.a. Opisane wyżej uchybienia organu uniemożliwiają dokonanie sądowoadministracyjnej kontroli, decyzji w zakresie dotyczącym pojazdów kategorii B oraz rozszerzonych badań c, d, e, f. Wracając natomiast do kwestii posiadania przez stację kontroli urządzenia do badania skuteczności hamulców w motocyklach, należy zauważyć, że organ ograniczył się do stwierdzenia, że konstrukcja motocykla jednośladowego nie stanowi uzasadnienia do odstąpienia od sposobu przeprowadzenia badania skuteczności i równomierności działania hamulców na stanowisku rolkowym lub płytowym, zgodnie z § 1 ust. 4 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. Nie ustosunkował się do zawartych w odwołaniu zarzutów dotyczących niemożności przeprowadzania badań na stanowisku rolkowym z uwagi na zagrożenie bezpieczeństwa osoby kierującej badanym pojazdem. Również i ta okoliczność wyklucza możliwość przeprowadzenia kontroli sądowoadministracyjnej skarżonych decyzji. Wskazane wyżej naruszenia przepisów proceduralnych uzasadniają uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji. Przy ponownym rozpoznaniu organ administracji powinien usunąć wymienione uchybienia, poprzez właściwe rozpatrzenie sprawy w zakresie poświadczenia spełnienia wymagań w zakresie pojazdów kategorii B i należyte uzasadnienie całości rozstrzygnięcia. Uzasadnienie powinno zawierać także ustosunkowanie się do podnoszonych przez stronę zarzutów. Wydaje się również zasadnym przeprowadzenie nowej kontroli stacji, gdyż ostatnia miała miejsce 2006 r., a więc jej wyposażenie mogło ulec zmianie. Mając powyższe na uwadze, w myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zmianami), dalej - p.p.s.a., uchylono obie decyzje: Ministra Transportu z dnia [...] czerwca 2007 r. oraz Dyrektora Transportowego Dozoru Technicznego z dnia [...] maja 2007 r. O niewykonalności uchylonych decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach - w myśl art. 200 p.p.s.a.