III SA/Kr 64/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Wołek Sędziowie WSA Dorota Dąbek NSA Krystyna Kutzner spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A. – P. – C. C. W. G. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie długu celnego s k a r g ę o d d a l a W dniu [...] skarżąca firma A. P. – C. C. W. G. Sp. z o.o. w K. dokonała zgłoszenia celnego towaru określonego jako żarówki energooszczędne , w ilości 38.000 sztuk , według dokumentu SAD nr [...], który zaklasyfikowała do kod CN 85392992 (kod TARIC 8539299290) ze stawką celną 2,7%. Towar został objęty wnioskowaną procedurą dopuszczenia do obrotu . Po zwolnieniu towaru funkcjonariusze celni Urzędu Celnego przeprowadzili w trybie art. 78 Wspólnotowego Kodeksu Celnego , ustanowionego Rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. (Dz.U. WE L 302 z 19.10.1992r.), kontrolę ww. zgłoszenia celnego i w sporządzonym "Protokole pokontrolnym z przeprowadzonej kontroli celnej wykonywanej poza urzędem celnym" nr [...] z dnia [...] stwierdzili , że zaimportowany towar stanowił świetlówki kompaktowe, a nie , jak zadeklarowała skarżąca , żarówki energooszczędne. Właściwą pozycją Taryfy celnej dla przedmiotowego towaru jest kod CN 8539 31 90 (kod TARIC 8539 31 90 95) ze stawką celną 2,7% oraz ostatecznym cłem antydumpingowym w wysokości 66,1 % (Kod dodatkowy TARIC - A999) ustanowionym na podstawie Rozporządzenia Rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16.07.2001r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej (Dz. Urz. WE L195 z dn. 19.07.2001r. ) . W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego postanowieniem nr [...] z dn. [...] wszczął z urzędu postępowanie w przedmiotowej sprawie. W toku postępowania skarżąca wyjaśniła, iż "A" CO.LTD , wpisana do zgłoszenia celnego jako eksporter towaru, nie była producentem zamówionych żarówek energooszczędnych , lecz działała w roli pośrednika w handlu pomiędzy firmami produkcyjnymi , a kontrahentami. Producentem tych żarówek była Spółka "B" Co.LTD . Ponadto Naczelnik Urzędu Celnego powołał z urzędu rzeczoznawcę z zakresu wyrobów elektrycznych w celu wykonania opinii określającej rodzaj towaru objętego przedmiotowym zgłoszeniem celnym . Opinia została wykonana na podstawie próbek towaru zabezpieczonych podczas kontroli u skarżącej. W wydanej opinii rzeczoznawca stwierdził , że dostarczony do oceny towar , zgodnie z polską normą PN-EN 60968: 2002 (Lampy samostatecznikowe do ogólnych celów oświetleniowych. Wymagania bezpieczeństwa) , nie może być zaklasyfikowany jako żarówki energooszczędne, ale jako świetlówki z integralnym urządzeniem stabilizacyjnym oraz sterującym zapłonem, umieszczonym na trzonku gwintowym typu Edison E-27. Opiniowany towar , w ocenie rzeczoznawcy, można też określić jako świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką , czyli elektroniczne kompaktowe fluoroscencyjne lampy wyładowcze z jedną lub więcej szklanymi bankami, ze wszystkimi elementami oświetleniowymi przymocowanymi do podstawy lampy lub włączonymi do jej podstawy. Mając powyższe na uwadze , Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia [...] określił kwotę długu celnego ( cła antydumpingowego ostatecznego ) podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 41.142,00 PLN z tytułu importu towaru zgłoszonego w dniu [...] do umieszczenia pod procedurą celną dopuszczenia do wolnego obrotu na podstawie ww. zgłoszenia celnego. W wydanej decyzji organ celny określił również odsetki od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należna , a kwotą pobraną za okres od dnia powstania długu celnego do dnia wydania decyzji – w kwocie 9.047,00 PLN. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ celny wyjaśnił , że stosownie do art. 78 ust. 3 Wspólnotowego Kodeksu Celnego ( zwanego dalej WKC ) , jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towaru wynika, że przepisy regulujące procedurę zostały zastosowane w oparciu o nieprawdziwe, nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji , biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Zgodnie z art. 20 ust. 1 WKC , w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Zgodnie z oświadczeniem skarżącej z dnia 08.02.2006r., które stanowi załącznik nr 4 do Protokołu pokontrolnego z przeprowadzonej kontroli celnej wykonywanej poza urzędem celnym nr [...] z dn. [...] " towarem odprawionym wg. JDA SAD nr [...] z dnia [...] były świetlówki energooszczędne tzw. kompaktowe o mocach: 9W, UW, 13W, 15W, 18W. Budowa tych świetlówek (bez względu na moc) była jednorodna. Każda świetlówka składała się z oprawki metalowej z gwintem E27 oraz elementu świecącego tj. dwóch szklanych rurek w kształcie litery "U" pokrytych wewnątrz białą substancją". Dodatkowo w przedmiotowym oświadczeniu skarżąca potwierdziła, iż towar zabezpieczony przez funkcjonariuszy celnych był towarem identycznym z całą partią towaru odprawionego wg w/w zgłoszenia celnego oraz że nie stwierdzono w całej partii odprawionej wg w/w zgłoszenia celnego towaru innego rodzaju niż świetlówki. Z analizy dokumentów wynikało, że przedmiotem importu był towar o nazwie świetlówka energooszczędna , co było zgodne z opinią rzeczoznawcy , który stwierdził , że towar ten należy traktować jako świetlówki z integralnym urządzeniem stabilizacyjnym oraz sterującym zapłonem, umieszczone na trzonku gwintowym typu Edison E-27, które zarazem można też określić jako świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką czyli elektroniczne kompaktowe fluoroscencyjne lampy wyładowcze z jedną lub więcej szklanymi bańkami, ze wszystkimi elementami oświetleniowymi przymocowanymi do podstawy lampy lub włączonymi do jej podstaw . W ocenie organu celnego, zgodnie z Regułą 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, towar objęty zgłoszeniem celnym OGL SAD nr [...] z dnia [...] stanowiący faktycznie świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką czyli elektroniczne kompaktowe fluoroscencyjne lampy wyładowcze z jedną lub więcej szklanymi bańkami, ze wszystkimi elementami oświetleniowymi przymocowanymi do podstawy lampy lub włączonymi do jej podstaw - winien być prawidłowo klasyfikowany do pozycji Taryfy celnej - CN 8539 31 90 (kod TARIC 8539 31 90 95) ze stawką celną 2,7% oraz ostatecznym cłem antydumpingowym w wysokości 66,1 % (Kod dodatkowy TARIC - A999) ustanowionym na podstawie Rozporządzenia Rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16.07.2001r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ( Dz. Urz. WE L195 z dn. 19.07.2001r. ze zm.). Przyjmując za zgodne z prawdą oświadczenie firmy "A" CO. LTD, że spółka "B" Co. LTD (bez podanego adresu) jest producentem przedmiotowego towaru, organ celny nie uznał argumentacji skarżącej , że spółkę tę można w sposób jednoznaczny utożsamić z firmą "C" Co.,Ltd, (adres: [...] Chiny), do której przyporządkowano kod TARIC A241 z cłem 35,3%. Z posiadanych dokumentów wynikało , że transakcja sprzedaży przedmiotowego towaru odbyła się w 2004r., natomiast w ww. Rozporządzeniu Rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16.07.2001 r. mowa już jest o zmianie nazwy wskazanej firmy oraz o tym , że kod TARIC A241 z cłem ostatecznym w wysokości 35,3% dotyczy towarów wyprodukowanych przez "C" Co.Ltd ( art. [...] w/w rozporządzenia). Dodatkowo z w/w oświadczenia wynika, że spółka "B" Co. LTD, była tylko producentem towaru, a jak wynika z faktury nr [...] z dnia [...] załączonej do zgłoszenia celnego , to właśnie firma "A" CO. LTD, była dostawcą i zarazem eksporterem towaru sprzedając go skarżącej tj. "A." P. – C. C. W. G. Sp. z o.o. We wprowadzeniu (w części wstępnej) do w/w rozporządzenia wskazane zostało, że Rada Unii Europejskiej przyjmując je uwzględniła m.in. rozporządzenie Rady (WE) nr 384/96 z dnia 22.12. 1995r. w sprawie ochrony przed dumpingowym przywozem z krajów nie będących członkami Wspólnoty Europejskiej ( Dz.U. L.56 z dn. 06.03.1996) w szczególności jego art.9. Zgodnie z ustępem 5 w/w artykułu, cło antydumpingowe nakłada się w odpowiedniej wysokości w każdym przypadku, w sposób niedyskryminujący, na towary przywożone ze wszystkich źródeł po cenach dumpingowych i powodujące szkody, z wyjątkiem przywozu towarów z tych źródeł, których zobowiązania złożone na warunkach niniejszego rozporządzenia zostały zaakceptowane. Rozporządzenie nakładające cła, określa cło dla każdego dostawcy lub jeżeli nie jest to wykonalne, oraz w przypadkach wymienionych w art.2 ust.7, jako generalna zasada, dla danego kraju dostawcy. Również w części wstępnej stanowiącej wprowadzenie do ww. Rozporządzenia Rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16.07.2001 r. mowa jest o producentach dokonujących eksportu do wspólnoty w stosunku do których po zrewidowaniu cen eksportowych ustalono marginesy dumpingu, które posłużyły do nałożenia ostatecznego cła antydumpingowego. Zgodnie z powyższym dla przedmiotowego towaru należy zastosować stawkę ostatecznego cła antydumpingowego, która jest właściwa dla pozycji "wszystkie inne przedsiębiorstwa" - art. 1ust. 2 i wynosi 66,1%. Zgodnie z art. 65. ust.5 ustawy Prawo Celne organ celny pobiera odsetki w przypadku, gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, z wyjątkiem, gdy dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Odsetki pobierane są od dnia powstania długu celnego od kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą należną a kwotą pobraną. Przy czym odsetki, o których mowa w ust. 3-5, pobiera się według zasad i w wysokości określonej w odrębnych przepisach, dotyczących pobierania odsetek za zwłokę od należności podatkowych - art. 65 ust.6 ustawy Prawo Celne. W przedmiotowej sprawie dłużnik nie udowodnił, że zaksięgowanie kwoty wynikającej z długu celnego na podstawie nieprawidłowych danych spowodowane było szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania, ponieważ zgodnie z jego oświadczeniem z dnia 08.02.2006r. znany był dokładnie rodzaj odprawionego towaru. Z uwagi na to zasadnym było – w ocenie organu celnego - naliczenie odsetek zgodnie z art. 65 ust. 5 i 6 Prawa Celnego. W myśl art. 201 ust. 1 lit. a) Wspólnotowego Kodeksu Celnego dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego - art. 201 ust. 2 WKC. Od powyższej decyzji skarżąca złożyła odwołanie , w którym zarzuciła naruszenie art. 121 i art.122 ( w sensie materialnym) oraz art. 191 (w sensie proceduralnym) Ordynacji podatkowej. Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji organ I instancji wskazał Rozporządzenie Rady WE nr 1470/200 z dnia 16 lipca 2001 r. w sprawie ostatecznego cła antydumpingowego, które obowiązywało w dniu dokonania zgłoszenia celnego . Wtedy jednak organ celny I Instancji nie dokonał zmiany klasyfikacji celnej sprowadzonego towaru ; zrobił to dopiero po ponad półtora roku od daty przyjęcia zgłoszenia celnego i określił dodatkowo kwotę długu celnego (cła antydumpingowego ostatecznego) od tychże samych towarów w wymiarze stawki celnej 66,1%. Zdaniem skarżącej takie działanie organu celnego I Instancji w sposób oczywisty narusza art. 121 i art.122 Ordynacji podatkowej , gdyż w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego istniały już podstawy prawne do zastosowania wskazanego Rozporządzenia Rady WE z dnia 16.07.2001r. Skarżąca podniosła , że sprzedała sprowadzone towary kontrahentom, za ustaloną cenę bez uwzględnienia cła antydumpingowego .Także i z tego punktu widzenia został naruszony art.121 Ordynacji podatkowej. Zarzucając naruszenie art.191 Ordynacji podatkowej skarżąca podniosła , że organ celny l instancji powołuje się w uzasadnieniu decyzji na oświadczenie strony postępowania z dnia 8.02.2006r. dla wykazania zgodności tego oświadczania z opinią rzeczoznawcy , powołanego w sprawie dla ustalenia typu i rodzaju towaru będącego przedmiotem decyzji . Z tego oświadczania organ celny wywodzi , że skarżąca " przyznaje się " do tego, że nowa klasyfikacja towarów dokonana przez urząd celny jest prawidłowa. W oświadczeniu tym chodzi o zwrot "świetlówki energooszczędne1' w miejsce zwrotu "żarówki energooszczędne". Można przyjąć z prawdopodobieństwem graniczącym z pewnością , że 100 % pytanych o to ludzi , potraktowałoby te dwa pojęcia zamienne jako tożsame . Tak samo należy ocenić oświadczenie z dnia 8.02.2006r. złożonego przez Prezesa Zarządu , który zapewne nie zdawał sobie sprawy " z istotności" różnicy obu przywołanych wyżej zwrotów. W ocenie skarżącej oświadczenie z dnia 8.02.2006r. nie może być podstawą do wysnucia wniosków o tym, że "strona potwierdziła, jako prawidłowe klasyfikacje dotyczące rodzaju towarów", które sprowadziła z Chin i wprowadziła do obrotu na terenie Polski. Dyrektor Izby Celnej, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej, decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie . Odnosząc się do zarzutów odwołania, organ odwoławczy zgodził się ze skarżąca, że w chwili przyjmowania zgłoszenia celnego obowiązywało rozporządzenie będące podstawą prawną do zastosowania w rozpatrywanej sprawie cła antydumpingowego. Ma również rację także co do tego, że organ celny mógł zakwestionować zadeklarowaną taryfikację towaru już w dniu [...]. Weryfikacja zgłoszeń celnych pod względem ich poprawności merytorycznej jest jednak uprawnieniem organu celnego , a nie jego obowiązkiem, do tego zaś jeszcze jest to uprawnienie, które może być wykonywane nie tylko w momencie przyjmowania zgłoszenia celnego, lecz również po tym fakcie. Zgodnie bowiem z art.78 ust.2 WKC, po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być prowadzone u zgłaszającego bądź u każdej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy te mogą również przeprowadzać rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania. Przytoczona regulacja prawna nie określa wprawdzie terminu, w jakim organy celne mogą przeprowadzić opisaną kontrolę postimportową, niemniej jednak, aby nie doszło do nadużycia uprawnień przez organy celne, prawodawca unijny ograniczył do trzech lat możliwość powiadomienia dłużnika o prawidłowej kwocie należności celnych. Zgodnie bowiem z przepisem art.221 ust. WKC, powiadomienie dłużnika o kwocie należności celnych nie może nastąpić po upływie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego, a bieg tego terminu zostaje zawieszony z chwilą złożenia odwołania w rozumieniu art.243 WKC na czas trwania procedury odwoławczej. Z wyżej powołanych przepisów wynika więc, że organy celne mają prawo, nie zaś obowiązek, dokonywania weryfikacji poprawności zgłoszenia celnego oraz danych w nim zawartych, przy czym uprawnienie to może być realizowane w okresie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego, co w niniejszej sprawie miało miejsce w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego do procedury celnej dopuszczenia do obrotu w sensie art.201 WKC. Oznacza to, że zgłaszający musi brać pod uwagę fakt, że w tym właśnie czasie kilku lat od dnia dokonania odprawy celnej będzie ona mogła być zweryfikowana, będzie też możliwe określenie na nowo kwoty wynikającej z długu celnego i nie rzadko będzie to kwota wyższa niż pierwotnie zadeklarowana i zapłacona. Każdy podmiot, który nawet jednorazowo dokonuje odprawy celnej i nie uczestniczy w obrocie towarowym z zagranicą w sposób ciągły , powinien znać uregulowania dotyczące tego obrotu, gdyż leży to w jego własnym interesie. Szczególne zaś wymagania w tym zakresie stawia się tym podmiotom, które prowadzą działalność gospodarczą i już z tego tytułu oczekuje się od nich przestrzegania zasad szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności mogących mieć skutki nie tylko faktyczne, lecz także prawne. Odnosząc się do kwestii zaś, jak daleko organ celny powinien korygować ewentualne nieprawidłowości istniejące przy dokonywaniu zgłoszenia celnego, wyjaśnić należy, że ani prawodawca unijny ani ustawodawca krajowy nie nałożyli na organy celne obowiązku dokonywania kompleksowej kontroli zgłoszenia celnego w chwili jego przyjmowania. Jest to zabieg świadomy i zamierzony. Wprowadzanie mianowicie tego rodzaju obowiązków po stronie organów celnych powodowałoby znaczne spowolnienie odpraw i wzrost formalności celnych. To zaś przeczyłoby powszechnym dążeniom do upraszczania i odformalizowywania obrotu towarowego z zagranicą, których przejawem jest chociażby instytucja tzw. "przyjmowania zgłoszenia celnego bez weryfikacji", przy której tak naprawdę bada się tylko poprawność formalną zgłoszenia celnego i jest to w pełni zgodne z obowiązującym prawem. W świetle powyższych wyjaśnień organ odwoławczy uznał zarzut naruszenia art.121 i art.122 Ordynacji podatkowej za nie zasadny. Poza tym, zasady zawarte w tych przepisach odnoszą się do postępowania prowadzonego w oparciu o pozostałe regulacje prawne Działu IV Ordynacji podatkowej. Brak więc zweryfikowania prawidłowości zgłoszenia celnego pod kątem konieczności określenia cła antydumpingowego w chwili przyjmowania tego zgłoszenia przez organ celny to okoliczność, która nie miała, bo nie mogła mieć miejsca w toku postępowania, które opiera się na powoływanych przez skarżącą zasadach. Odpowiadając na zarzut naruszenia art.191 Ordynacji podatkowej w ten sposób , że organ celny pierwszej instancji oparł swoje rozstrzygnięcie na oświadczeniu Prezesa Spółki, który potwierdził niejako prawidłowość taryfikacji dokonanej przez organ celny , Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił , że Naczelnik Urzędu Celnego zebrał w toku postępowania materiał dowodowy, na który złożyło się nie tylko wspomniane oświadczenie, lecz także, między innymi, opinia rzeczoznawcy. Zgodzić się należy ze skarżącą, że wiedza na temat różnicy między "żarówką" a "świetlówką" nie musi kwalifikować się jako wiedza ogólna, którą posiada przeciętny człowiek. Z tego powodu nawet stwierdzenia Prezesa Spółki, który niejako potwierdził prawidłowość taryfikacji ustalonej przez organ celny, poddane zostały weryfikacji przez osobę posiadającą wiadomości specjalne, tj. przez biegłego w zakresie elektryczności. I właśnie opinia sporządzona przez powołanego rzeczoznawcę potwierdziła wątpliwości organu celnego co do zadeklarowanej klasyfikacji taryfowej towaru. Oświadczenie Prezesa Spółki było jednym z dowodów, ale nie jedynym dowodem, który stanowił podstawę wydanej decyzji. Stąd też zarzut naruszenia art.191 Ordynacji podatkowej, organ odwoławczy uznał za nieuzasadniony. Organ celny pierwszej instancji, w oparciu o dokonane oględziny towaru, na podstawie opinii rzeczoznawcy oraz w oparciu o wszystkie dowody zgromadzone w toku kontroli celnej oraz postępowania celnego (faktury, protokoły, dokumenty dołączone do zgłoszenia celnego) uznał, że towar objęty zgłoszeniem celnym nr SAD OGL [...] z dnia [...] to nie żarówki energooszczędne, lecz faktycznie świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką czyli elektroniczne kompaktowe fluorescencyjne lampy wyładowcze z jedną lub więcej szklanymi bankami, ze wszystkimi elementami oświetleniowymi przymocowanymi do podstawy lampy włączonymi do podstaw. W konsekwencji organ celny pierwszej instancji zaklasyfikował towar do pozycji taryfy celnej kod CN 8539 31 90 (dodatkowy kod TARIC: A999) ze stawką celną 2,7% oraz ostatecznym cłem antydumpingowym w wysokości 66,1% ustanowionym na podstawie ww. Rozporządzenia Rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16.07.2001r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe (...) W zaskarżonej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego określono również na podstawie art.65 ust.5 i ust.6 Prawa celnego odsetki, które nie były przedmiotem zarzutów odwołania . Na powyższą decyzję wpłynęła skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie , w której skarżąca powtórzyła zarzuty odwołania dotyczące naruszenia art. 121, art. 122 oraz art. 191 Ordynacji podatkowej. Dodatkowo skarżąca zarzuciła, że za "wszelkie uchybienia (błędy lub niedokładności) tychże organów " ona ma ponosić odpowiedzialność, a organy celne mimo ewidentnych uchybień, takiej odpowiedzialności nie ponoszą". Kwestia odsetek wymierzonych z tytułu retrospektywnie wymierzonego długu celnego , jest w ocenie skarżącej " sprzeczna w sposób bezwzględnie oczywisty z art.121 ustawy ordynacja podatkowa". Organ celny wskazał art.65 ust.5 Prawa celnego jako podstawę wymiaru odsetek , lecz zdaniem skarżącej , pogląd ten jest " nietrafny". Wbrew twierdzeniom organu celnego , jeżeli na zgłaszającym ciąży obowiązek prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru, to w jakim celu utworzone zostały organy celne, skoro nie są odpowiedzialne za zastosowanie właściwych przepisów. Skarżąca powtórzyła zarzut, że dokonała sprzedaży zaimportowanego towaru bez uwzględnienia cła antydumpingowego . W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i także podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odpowiadając na zarzuty skargi podniósł , że możliwość weryfikacji zgłoszeń celnych pod względem ich poprawności merytorycznej jest uprawnieniem, a nie obowiązkiem organu celnego i może być przeprowadzona zarówno przy dokonywaniu odprawy celnej , jak i po zwolnieniu towaru. Organ celny podniósł, że nie każde zgłoszenie celne podlega weryfikacji przy dokonaniu odprawy celnej, istnieje bowiem możliwość przyjęcia zgłoszenia celnego w trybie "bez weryfikacyjnym". Tryb ten cechuje się tym, że badana jest jedynie formalna strona zgłoszenia celnego i załączonych do zgłoszenia dokumentów jak: faktura, faktura za transport, świadectwo pochodzenia, itp., nie badane są takie elementy jak m. in. prawidłowość kodu CN towaru ( pole nr 33 dokumentu ). Stosowanie opisanej wyżej uproszczonej procedury dokonywania odpraw celnych jest dążeniem do pogodzenia zasady kompleksowego badania prawidłowości celnych (połączonego z rewizją towarów ) z zasadą, szybkiego i odformalizowanego obrotu towarowego z zagranicą. W takim właśnie trybie "bezweryfikacyjnym" zostało przyjęte zgłoszenie celne SAD nr OGL [...]. Dyrektor Izby Celnej podniósł , że na podstawie art. 62 ust. 1 WKC, na zgłaszającym ciąży obowiązek zamieszczenia w zgłoszeniu wszystkich elementów niezbędnych dla zastosowania przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary i on ponosi odpowiedzialność przed organami celnymi za prawidłowość przedstawionych danych. W ocenie organu celnego , wbrew zarzutom skargi , nie naruszono art.121 i art. 122 Ordynacji podatkowej . Odnosząc się do kwestii zasadności wymiaru odsetek , organ celny stwierdził , że zostały one określone zgodnie z art. 65 ust. 5 Prawa celnego. Skarżąca nie udowodniła, że podanie przez nią w zgłoszeniu celnym SAD nr OGL [...] nieprawidłowych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi z jej zaniedbania lub świadomego działania, dlatego naliczenie odsetek określonych decyzją Naczelnika Urzędu Celnego nr [...] z dn. [...] było zasadne. Ciężar dowodu w zakresie spełnienia wymienionych wyżej przesłanek spoczywa na dłużniku, a więc osobie wywodzącej pozytywne dla siebie skutki prawne z udowodnienia wskazanych okoliczności. Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na zarzut naruszenia art.191 Ordynacji podatkowej , uznał go za nieuzasadniony , gdyż organy celne w trakcie postępowania w sposób wyczerpujący zebrały materiał dowodowy, który pozwolił na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie. Materiał dowodowy stanowiło nie tylko oświadczenie Prezesa skarżącej Spółki , ale również inne oświadczenia składane w trakcie postępowania , a także zgłoszenie celne SAD nr OGL [...] i załączone do niego dokumenty ( faktura za towar, faktura za transport, świadectwo pochodzenia Form A, lista załadunkowa, list morski, deklaracja D.W. L, dokument CMR). Istotny dowód w sprawie stanowił również protokół pokontrolny z dn. [...] ( wraz z załącznikami) z przeprowadzonej kontroli celnej oraz dowód z opinii biegłego. Rozpatrzenie tak zebranego materiału dowodowego nastąpiło z poszanowaniem przepisów prawa. W kwestii sprzedaży towaru przez skarżącą bez uwzględnienia cła antydumpingowego Dyrektor Izby Celnej podniósł , że podmiot prowadzący działalność gospodarczą przed przeprowadzeniem każdej transakcji handlowej powinien zapoznać się z obowiązującymi przepisami dotyczącymi obrotu towarów, w tym określającymi należne podatki i inne opłaty. Natomiast określanie cen sprzedaży towarów nie należy do właściwości organów celnych, a do przedsiębiorcy, który posiadając znajomość odpowiednich unormowań prawnych i obowiązków, jakie na niego nakładają, powinien tak prowadzić swoją działalność, by osiągać z niej zyski. Tak więc obarczanie przez skarżącą organów celnych odpowiedzialnością za zbyt niską cenę towarów dla kontrahentów w Polsce (w związku z naliczeniem cła antydumpingowego ostatecznego i odsetek) jest oczywiście bezzasadne. W świetle wskazanego stanu faktycznego i prawnego zaskarżona decyzja organu podatkowego , w ocenie Dyrektora Izby Celnej , nie narusza prawa, co oznacza , że skarga jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje : Stosownie do art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem . Oznacza to , że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji . Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy , gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania , że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002 r Nr 153, poz.1270) . Skarga nie zasługuje na uwzględnienie , gdyż zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji nie naruszają prawa w zakresie wyżej wskazanym . Sąd w całości podzielił stanowisko organów celnych , że w rozpatrywanej sprawie przedmiotem importu nie były żarówki energooszczędne , lecz świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką , czyli elektroniczne kompaktowe fluorescencyjne lampy wyładowcze z jedną lub dwoma bańkami , ze wszystkimi elementami oświetleniowymi przymocowanymi do podstawy lampy włączonymi do podstawy. W ocenie Sądu organ celny pierwszej instancji podjął niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy , a swoje rozstrzygnięcie oparł na obszernym materiale dowodowym, na który składały się dokumenty handlowe załączone do zgłoszenia celnego SAD OGL nr [...], protokół kontroli przeprowadzonej w skarżącej firmie, opinia rzeczoznawcy oraz oświadczenie Prezesa Spółki. Wszystkie dowody zostały szczegółowo omówione w uzasadnieniu decyzji organów celnych obu instancji. Ocena dowodów dokonana przez organy celne jest oceną swobodną , ale nie można jej zarzucić dowolności ; ocena ta jest zgodna ze wskazaniami wiedzy. Konsekwencją tak ustalonego stanu faktycznego było zaklasyfikowanie towaru objętego zgłoszeniem celnym SAD OGL nr [...] do kodu CN 8539 31 90 Taryfy celnej ze stawką celną 2,7% oraz ostatecznym cłem antydumpingowym w wysokości 66,1 % (Kod dodatkowy TARIC - A999) ustanowionym na podstawie Rozporządzenia Rady (WE) nr 1470/2001 z dnia 16 lipca 2001 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe i stanowiącego o ostatecznym poborze cła tymczasowego nałożonego na przywóz świetlówek kompaktowych ze scaloną elektroniką (CFL) pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej ( Dz. Urz. WE L195 z dn. 19.07.2001. ze zm.) . Rozstrzygnięcia organów celnych w tym zakresie są zatem zgodne z prawem. Nadmienić należy , że skarga nie kwestionowała ustaleń organów celnych co do taryfikacji towaru będącego przedmiotem importu i skarżący w istocie nie podjął w tym zakresie polemiki ze stanowiskiem ww. organów . Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego zmiany taryfikacji zaimportowanego towaru po zwolnieniu towaru i po wprowadzeniu go do obrotu , Sąd w całości podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej , iż weryfikacja zgłoszeń celnych pod względem ich poprawności merytorycznej jest uprawnieniem organu celnego , a nie jego obowiązkiem. Kontrola zgłoszeń celnych może być wykonywana nie tylko w momencie ich przyjmowania, ale również po ich przyjęciu i po zwolnieniu towaru , zgodnie z art.78 ust.2 WKC . Organy celne mają prawo, ale nie obowiązek, jak sugeruje skarżący , dokonywania weryfikacji poprawności zgłoszenia celnego oraz danych w nim zawartych, przy czym uprawnienie to może być realizowane w okresie trzech lat, licząc od dnia powstania długu celnego. Podnieść należy , że za prawidłowe pod względem formalnym i materialnym wypełnienie zgłoszenia celnego odpowiada zgłaszający , a nie organ celny. Postępowanie w tym zakresie jest podobne do składania deklaracji podatkowych . Skutki nieprawidłowego zadeklarowania danych stanowiących podstawę należności publiczno-prawnych obciążają co do zasady odpowiednio zgłaszającego/ podatnika . W rozpatrywanej sprawie za nieuzasadnione uznać należy zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy celne zasad prowadzenia postępowania. Jak wynika z akt sprawy skarżąca miała w pełni zagwarantowany udział w całym postępowaniu , w tym także możliwość składania oraz przedstawiania posiadanych dowodów i z prawa tego skorzystała. Dokonana przez organ odwoławczy ocena wiarygodności i wartości dowodowej zebranych w toku postępowania dowodów nie nasuwa zastrzeżeń co do jej zupełności oraz zgodności z wymogami prawa procesowego . Organy celne w sposób racjonalny i wszechstronny rozważyły materiał dowodowy jako całość , w tym również dokonały oceny oświadczenia Prezesa Spółki i odniosły ją do pozostałego materiału dowodowego. Wbrew twierdzeniom skargi , oświadczenie to nie stanowiło jedynej podstawy rozstrzygnięć organów celnych , ale był to jeden z dowodów w sprawie. W związku z powyższym za nieuzasadniony należy uznać zarzut skargi naruszenia art.191 Ordynacji podatkowej. Sąd w całości podzielił również stanowisko organów celnych w kwestii odsetek wyrównawczych jako zgodne z prawem . W dniu przyjęcia zgłoszenia celnego obowiązywała ustawa z dnia 19.03.2004 r – Prawo celne (Dz.U.Nr 68, poz.622 ) . Zgodnie z art.65 ust. 5 tej ustawy organ celny pobiera odsetki w przypadku , gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym , z wyjątkiem gdy dłużnik udowodni , że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania . Z przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że zasadą jest , iż w przypadku gdy kwota długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych zawartych w zgłoszeniu celnym organ celny ma obowiązek pobrania odsetek od kwot należności nie uiszczonych w terminie. Jednocześnie ustawodawca przewidział wyjątki od tej zasady , a mianowicie musi być spełniona jedna z dwóch przesłanek, aby dłużnik mógł się uwolnić od obowiązku zapłaty odsetek : a/ gdy podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi z jego zaniedbania lub b/ gdy podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych spowodowane było okolicznościami nie wynikającymi ze świadomego działania dłużnika . Należy przy tym, podnieść , że wyjątki od zasady nie mogą być interpretowane rozszerzająco , a zatem obowiązuje w tym zakresie ścisła wykładnia . Trzeba też dodać , że ciężar dowodu w zakresie spełnienia ww. przesłanek eskulpacyjnych spoczywa na dłużnika, a więc osobie wywodzącej z tych faktów pozytywne dla siebie skutki prawne . Ocena organów celnych , że skarżąca nie wykazała, iż w niniejszej sprawie spełniona została jedna z ww. przesłanek, od których ustawodawca uzależnił odstąpienie od obciążenia odsetkami , znajduje uzasadnienie w materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy. Skarżąca jest podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą , w ramach której dokonała importu świetlówek kompaktowych . Chcąc wykazać należytą dbałość o swoje interesy, a także w celu wykluczenia skutków ryzyka handlowego wynikającego z błędnej taryfikacji towaru, skarżąca winna była dochować w swoich działaniach należytej staranności odpowiedniej do charakteru i rozmiaru prowadzonej działalności . Jednym ze środków do uzyskania tego celu była podnoszona przez organy celne możliwość wystąpienia o wydanie wiążącej informacji taryfowej , której uzyskanie poprzedza dogłębna analiza stanu towaru . Decyzja organów celnych zawierająca wiążącą informację taryfową "gwarantuje" importerowi właściwą ochronę co do klasyfikacji taryfowej. Niezależnie od tego importer może we własnym zakresie podjąć czynności zmierzające do ustalenia stanu towaru i jego właściwej klasyfikacji . Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić , że skarżąca nie wykazała, że zachodziły przesłanki umożliwiające uwolnienie jej jako dłużnika od odpowiedzialności z tytułu odsetek na podstawie art.65 ust.5 Prawa celnego. Skarga nie może być uwzględniona , ponieważ wyniki oceny przeprowadzonego postępowania i stanowisko organów celnych nie dają podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ) – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu , jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień , dlatego należało orzec jak w sentencji.