II SA/Gd 2053/01

Dnia 15 stycznia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia NSA: Jan Jędrkowiak /spr./ Sędziowie: NSA: Andrzej Przybielski WSA: Janina Guść Protokolant: Barbara Kroczak po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. S. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia 1 czerwca 2001 r. nr [...] w przedmiocie uprawnień kombatanckich oddala skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia 13 października 2000 r. Nr [...] na podstawie art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (jedn. tekst Dz.U. z 1997 r. Nr 142. poz. 950 ze zm.), pozbawił E. S. dotychczas posiadanych uprawnień kombatanckich, przyznanych wyłącznie z tytułu "utrwalania władzy ludowej". Organ wskazał, że art. 25 ust. 2 pkt 2 ustawy zobowiązuje do pozbawienia uprawnień kombatanckich osób, które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały te uprawnienia wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej". We wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy skarżący podał ,że w 1951 r. powołany został do służby wojskowej i wcielony do 8-go płk KBW. Służył w Grupie Operacyjnej "Narew", która działała na terenie ówczesnych woj. rzeszowskiego , kieleckiego i białostockiego. Działanie nazywane było " zwalczaniem wrogich band faszystowskich". Wydawane rozkazy były lakoniczne i nie podawano żołnierzom z kim będą prowadzili działania zbrojne. Orzekający w sprawie organ powinien ustalić czy Grupa Operacyjna Narew brała udział w walkach z UPA i Wehrwolfem . Podnosząc w/w okoliczności skarżący domagał 'się utrzymania dotychczas posiadanych uprawnień kombatanckich. Nie uwzględniając tego wniosku Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w dniu 1 czerwca 2001 r. utrzymał w mocy własną decyzję o pozbawieniu skarżącego uprawnień kombatanckich. W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że z wykazu CAW przekazanego Urzędowi przy piśmie nr 647 z dnia 22 sierpnia 1995 r. wynika ,że 8 pułk KBW w latach 1951 - 1953 nie uczestniczył w walkach z w/w formacjami. Także GO "Narew" nie była kierowana do walk z UPA ani Wehrwolfem. E. S. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której domagał się uchylenia zaskarżonej decyzji uznając ją za niezgodną z prawem. W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie z odwołaniem się do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 .poz. 1271 ze zm.) sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone ,podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 ,poz. 1270). W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz. U. Nr 53, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Skarga nie mogła być uwzględniona, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Powołany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia przepis art. 25 ust. 2 pkt 2 cyt. wyżej ustawy o kombatantach... stanowi, że pozbawia się uprawnień kombatanckich te osoby, które na mocy dotychczasowych przepisów uzyskały uprawnienia kombatanckie wyłącznie z tytułu działalności w latach 1944-1956 w charakterze "uczestników walk o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej". W sprawie niniejszej jest bezsporne, że skarżący uzyskał takie uprawnienia wyłącznie z tytułu walki o ustanowienie i utrwalenie władzy ludowej. Pozbawienie go tych uprawnień ma charakter obligatoryjny, co oznacza, że organ administracji jest związany przytoczoną wyżej normą prawa. W świetle przedstawionych wyżej ustaleń faktycznych oraz przytoczonych przepisów prawa materialnego skargę należało uznać za bezzasadną, co prowadzić musiało do jej oddalenia. Sąd nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia opartego na przepisie ar. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określającego czy i w jakim zakresie zaskarżona decyzja nie może być wykonana, gdyż zgodnie z art. 26 ustawy o kombatantach utrata tych uprawnień następuje dopiero wskutek uprawomocnienia się decyzji. Cechę prawomocności można przypisać tym decyzjom, które zostały prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego, bądź też tym, które nie zostały zaskarżone do tego sądu z powodu upływu -terminu do wniesienia skargi. Z wskazanych w uzasadnieniu względów na podstawie art.151 powołanej na wstępie rozważań ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych Wojewódzki Sąd j Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.